9. Éischt Gebied

Här, ech weess net, ob Du bass oder net, mee ech wëll esou gär, dass Du bass, an a mir bass, ech wëll esou gär, ech duerschte no Denger Gëttlecher Gnod, Denger Kraaft, Denger Léift, Dengem Wëllen an Denger Stäerkt a mir, Dengem Allbezwéngende Geescht a mir – dem Geescht vu Kraaft, Léift, Wourecht, Eenheet a Ganzheet! Ech wëll net mäin aalt Selwer liewen, mee Mäi Neit Selwer, mäin Héchste Potenzial, Dech, Dee Gott a mir ass! Ech wëll et, ech duerschte dono, offenbaare Dech a mir, Här, Gott Papp, Gott Mamm, Gott Hellege Geescht! A wann Du bass, Här, wann Du bass, Dee vun deem all déi Helleg schwätzen, déi sech ganz der Eenger Léift a Wourecht a Kraaft higinn hunn, an dem Geescht als Schatzkammer vum Héchste Potenzial vum Mënsch, an déi Dech als Mënschejong duerch hire Glawen, hir Wënsch an hir Bestriewungen ausgedroen hunn, wann Du bass, Här, erfëll mech mat Denger Präsenz, offenbaar mir d'Wourecht, déi d'Liewen an de Sënn vum Liewen ass, fir dass ech eppes hunn, firwat ech LIEWEN kann!

Soss ass alles eidel, Här, ouni Dech huet alles kee Sënn! Ouni Dech, ouni Dech an eis, gi mir einfach gebuer, leiden a stierwen, bréngen Kanner op d'Welt a liwweren se un dës Fabrick vum Leed als nei Affer mat där selwechter Verurteelung zu engem roudlose Schluss an engem Verdorren am Mouer vun der alldeeglecher Routine, vum Iwwerliewenskampf, dee reegelméisseg mat enger Nidderlag ophält, ouni Dech, Här, huet alles kee Sënn, et schéngt hinnen, dass en do ass – am

Geld, der Muecht an dem Erfolleg – dass elo, nach e bëssen, e bësse méi grouss d'Wunneng, e bësse besser den Auto, e bësse méi chic d'Kleeder, méi prestigiéis d'Vakanz an d'Ausbildung fir d'Kanner – a si wäerten d'Gléck fannen – mee dat ass net esou! Si, mir all, sinn onglécklech, Här, ouni Deng Léift, ouni de Genoss vun Dengem Geescht an eis, ouni déi Wierklech Kraaft a Fräiheet a Freed, Déi vu kengem baussenzege Saachen ofhänkt! Mir sinn aarm ouni Deng Präsenz an eis, ouni Däi Gëttleche Kado an eis, mir sinn aarm, obwuel mir mat eise klengen, ëtelen Errungenschaften prahlen, mee dat ass alles nëmmen aus déiwem Scham iwwer eis Netegkeet, fir eis Plakegkeet ze decken an sech fir eng Zäit a klenge Freedelen ze vergiessen, déi um Enn ëmmer a Leed an Ongléck ëmschloen!

Ech weess net, Här, ob Du bass oder net, mee och wann Du net bass, Här, och wann Du virun mir net do waars, bis zu dësem ganzene Moment, ech WËLL, dass Du bass! Ech ginn mäi Liewen a mäi Glawen an all meng Wënsch an all meng Gedanken an all meng Gefiller dofir hin, dass Du bass, an Dech mir offenbaars, eis all, an an eis erakënns als Eist Héchst Potenzial, dat, fir dat et eleng derwäert war ze liewen, ze liewen an an enger Onmass vu sënnlose Liewen ze stierwen an de fruchtlose Versich, dëse Sënn an dëst Gléck ze fannen.

Ech wëll, Här, Gott, mäi Papp a meng Mamm, dass Du bass, an Bass a Wäerts sinn! Offenbaar Dech mir, Här! Nenn Däin helle Numm, fir dass ech weess, wéi ech Dech uspriechen soll! Sief d'Wourecht a mir, d'Léift a mir, d'Kraaft a mir,

d'Freed a mir, de Verstand an d'Wäisheet a mir, fir dass ech d'Gnod vun Denger Präsenz an Eiser Eenheet mat Dir a mir spieren – fir ëmmer! Well nëmmen esou kann een éiweg liewen! Nëmmen esou kann een den Doud besiegen – mat Wourecht, Léift, der Kraaft vum Liewen an der Gnod vun der Gëttlecher Zäitloser Präsenz vum Geescht a mir, an eis all – mat Eiser Gëttlecher Eenheet, an där all de Scham, all déi mënschlech Netegkeet, all d'Dommheet, all d'Ängschten an all d'Doudesfäll sech endlech mat deem – och vun hinnen – ausgedroenen Eisem Héchste Potenzial verbonnen hunn – vu Gréisst, Fräiheet, Kraaft, Freed, Verstand, Wäisheet a Léift! Enger Eenheet, an där d'Affer an d'Kreatur sech mam Schëpfer a Gott, deen se ausgedroen huet, am Akt vun der Schëpfung verbonnen hunn!

Net fir mech eleng bieden ech, Här, mee fir eis all an am Numm vun eis all bieden ech, Här, SIEF!

Et soll esou sinn, well Ech, de Mënsch, d'Kréinung vun Denger Schëpfung sinn, Här! A mäi Wëllen a mäi Glawen a meng Wënsch sinn d'Gesetz fir meng Welt! An dofir – et ass vollbruecht.

Ech Sinn Dee Wien Ech Sinn. Mir Sinn Dat Wien Mir Sinn. A Mir Sinn Eent. Mir Sinn Léift. A Wourecht, a Liewen. An de Wee, Dee gaangen ass. An de Wee, Dee fir ëmmer ass.

An elo verstommen ech, Här, fir an der Rou vu mengem Häerz a mengem Verstand ze héieren DENG ÄNTWERT, DÄI NUMM AN

D'WOURECHT. Well nëmmen dat wënschen ech mir vu ganzem Häerzen, vu ganzer Séil a mat mengem ganze Verstand, Här. Äntwer mir!

Well wann Du bass, Sinn Ech och. Ech de Wierklechen.