9. Sholat Kapisan

Duh Gusti, kula mboten mangertos punapa Panjenengan wonten punapa mboten, nanging kula kepengin sanget Panjenengan wonten, lan wonten ing salebeting kula, kula kepengin sanget, kula ngelak marang Sih Rahmat Ilahi Panjenengan, Kasantosan Panjenengan, Katresnan Panjenengan, Kersa lan Kateguhan Panjenengan ing salebeting kula, Roh Panjenengan ingkang Ngunjulani Samukawis ing salebeting kula – Rohing Kasantosan, Katresnan, Kasunyatan, Manunggal lan Kasampurnan! Kula kepengin gesang sanes minangka dhiri kula ingkang lami, nanging Dhiri Anyar, Potensi Paling Inggil kula, Panjenengan, Ingkang dados Gusti ing salebeting kula! Kula kepengin, kula ngelak sanget bab punika, wedharna ing salebeting kula, duh Gusti, Gusti Rama, Gusti Ibu, Gusti Roh Suci! Lan menawi Panjenengan wonten, duh Gusti, menawi Panjenengan wonten, Panjenengan Ingkang dipuncariyosaken dening sedaya para suci, ingkang sampun nyaosaken dhirinipun sawetahipun dhumateng Katresnan Tunggal lan Kasunyatan lan Kasantosan, lan dhumateng Roh minangka gedhong Potensi Paling Inggil Manungsa, lan ingkang sampun ngandhut Panjenengan kados Putraning Manungsa kanthi Kapitadosanipun, pepénginan lan gegayuhanipun, menawi Panjenengan wonten, duh Gusti, kapenuhana kula kanthi Rawuh Panjenengan, wedharna Kasunyatan dhumateng kula, ingkang minangka Gesang, lan Maknaning Gesang, supados kula gadhah ancas kangge GESANG!

Menawi mboten, sedaya punika suwung, duh Gusti, tanpa Panjenengan sedaya mboten gadhah teges! Tanpa Panjenengan, tanpa Panjenengan ing salebeting kita, kita namung lair, nandhang sangsara lan pejah, nglairaken anak-anak, masrahaken piyambakipun sedaya dhateng pabrik kasangsaran punika minangka kurban enggal kanthi pesthi ingkang sami dhumateng pungkasan ingkang tanpa kamulyan lan lelemeran ing lendhut padintenan, pambudidaya kangge gesang ingkang tansah pungkasan kanthi kasoran, tanpa Panjenengan, duh Gusti, sedaya mboten gadhah teges, piyambakipun sedaya nganggep bilih punika wonten – ing salebeting

yatra, panguwasa lan kasuksesan – bilih mekaten, namung sekedhik malih, griya ingkang langkung ageng sekedhik, mobil ingkang langkung sae sekedhik, busana ingkang langkung sae, plesiran ingkang langkung aji lan pawiyatan kangge lare-lare – lan piyambakipun bakal manggihaken kabagyan – nanging punika mboten leres! Piyambakipun, kita sedaya, sangsara, duh Gusti, tanpa Katresnan Panjenengan, tanpa Ngrasakaken Roh Panjenengan ing salebeting kita, tanpa Kasantosan Sejati lan Kamardikan lan Kabungahan, Ingkang mboten gumantung marang samukawis saking njawi! Kita punika tiyang miskin tanpa Rawuh Panjenengan ing salebeting kita, tanpa Paweling Ilahi Panjenengan ing salebeting kita, kita punika tiyang miskin, sanadyan gumunggung marang kaunggulan alit lan muspra kita, nanging sedaya punika namung saking lingseming manah ingkang lebet awit saking kapapanan kita, kangge nutupi kawudan kita lan sawetawis wekdal supe ing kasenengan alit, ingkang pungkasanipun tansah dados kasangsaran lan kacilakan!

Kula mboten mangertos, duh Gusti, punapa Panjenengan wonten punapa mboten, nanging menawi Panjenengan pancen mboten wonten, duh Gusti, sanadyan Panjenengan mboten wonten saderengipun kula, dumugi wekdal punika, kula KEPENGIN Panjenengan wonten! Kula masrahaken gesang kula lan Kapitadosan kula lan sedaya pepénginan kula lan sedaya panggraitan kula lan sedaya raos kula supados Panjenengan wonten, lan mbikak Dhiri dhumateng kula, dhumateng kita sedaya, lan mlebet ing salebeting kita minangka Potensi Paling Inggil Kita, Panjenengan, ingkang namung amargi Panjenengan prayogi kangge gesang, gesang lan pejah kanthi kathahing gesang ingkang tanpa teges salebeting pambudidaya muspra kangge manggihaken Makna punika lan Kabagyan punika.

Kula kepengin, duh Gusti, Allah, Rama kula lan Ibu kula, supados Panjenengan Wonten, lan Wonten sapunika lan Badhe Wonten! Wedharna Dhiri dhumateng kula, duh Gusti! Sebutna Asma Padhang Panjenengan, supados kula mangertos kados pundi nyenyuwun dhumateng Panjenengan! Dadosa Kasunyatan ing salebeting kula, Katresnan ing salebeting kula, Kasantosan ing salebeting kula,

Kabungahan ing salebeting kula, Pikiran lan Kawicaksanan ing salebeting kula, supados kula saged ngraosaken Sih Rahmat Rawuh Panjenengan lan Panunggalan Kita kaliyan Panjenengan ing salebeting kula – salaminipun! Awit namung kanthi cara punika saged gesang langgeng! Namung kanthi cara punika saged ngalahaken pati – kanthi Kasunyatan, Katresnan, Kasantosan Gesang lan Sih Rahmat Rawuhing Roh Ilahi ingkang Nglangkungi Wekdal ing salebeting kula, ing salebeting kita sedaya – Panunggalan Ilahi Kita, ing pundi sedaya lingsem, sedaya kapapanan manungsa, sedaya kabodhoan, sedaya ajrih lan sedaya pati pungkasanipun nyawiji kaliyan – ingkang kinandhut dening piyambakipun – Potensi Paling Inggil Kita – Kaagungan, Kamardikan, Kasantosan, Kabungahan, Pikiran, Kawicaksanan lan Katresnan! Panunggalan, ing pundi kurban lan titah nyawiji kaliyan Pangripta lan Gusti ingkang kinandhut dening titah punika wonten ing tumindak Panitah!

Mboten kangge kula piyambak kula nyuwun, duh Gusti, nanging kangge kita sedaya lan makili kita sedaya kula nyuwun, duh Gusti, WONTENA!

Kaluwaranipun mekaten, awit Kula, Manungsa, Makutha Titah Panjenengan, duh Gusti! Lan kersa kula lan Kapitadosan kula lan pepénginan kula – minangka angger-angger kangge jagad kula! Lan awit saking punika – sampun kaleksanan.

Kula Wonten Minangka Kula Ingkang Wonten. Kita Wonten Minangka Kita Ingkang Wonten. Lan Kita Punika Tunggal. Kita Punika Katresnan. Lan Kasunyatan, lan Gesang. Lan Dalan, Ingkang sampun kalampahan. Lan Dalan, Ingkang langgeng.

Lan sapunika kula kèndel, duh Gusti, supados ing salebeting sepinipun manah lan pikiran kula, saged mireng WANGSULAN PANJENENGAN, ASMA PANJENENGAN LAN

KASUNYATAN. Awit namung punika ingkang kula suwun kanthi gumolonging manah, sawetahing nyawa lan sakathahing panggraitan kula, duh Gusti. Wangsulana kula!

Amargi menawi Panjenengan wonten, Kula ugi Wonten. Kula Sejati.