9. Fyrsta bæn
vélþýðing: þessi hefð hefur enga birta þýðingu á þínu tungumáli ennþá
Drottinn, ég veit ekki hvort Þú ert til eða ekki, en mig langar svo heitt til þess að Þú sért til, og sért í mér, mig langar svo heitt, ég þyrstir í Þína Guðdómlegu Náð, Þinn Kraft, Þinn Kærleika, Þinn Vilja og Styrk í mér, Þinn Allssigrandi Anda í mér – Anda Krafts, Kærleika, Sannleika, Einingar og Heildar! Ég vil ekki lifa sem mitt gamla sjálf, heldur sem Mitt Nýja Sjálf, mínir Æðstu Möguleikar, Þú, Sem ert Guð í mér! Mig langar, ég þyrstir í þetta, opinberastu í mér, Drottinn, Guð Faðir, Guð Móðir, Guð Heilagur Andi! Og ef Þú ert til, Drottinn, ef Þú ert til, Sá sem allir dýrlingar tala um, þeir sem helguðu sig alfarið Einum Kærleika og Sannleika og Krafti, og Andanum sem fjársjóðskistu Æðsta Möguleika Mannsins, og báru Þig fram sem Mannssoninn með trú sinni, þrám sínum og leitunum, ef Þú ert til, Drottinn, fylltu mig með Nærveru Þinni, opinberaðu mér Sannleikann, sem er Lífið sjálft, og Tilgang Lífsins, svo að ég hafi eitthvað til að LIFA fyrir!
Annars er allt fánýtt, Drottinn, án Þín er allt tilgangslaust! Án Þín, án Þín í okkur, fæðumst við einfaldlega, þjáumst og deyjum, ölum börn og færum þau inn í þessa verksmiðju þjáningarinnar sem ný fórnarlömb, dæmd til sömu ósæmandi endaloka og vesældar í mýri daglegs amsturs, baráttu fyrir lífsafkomu sem lýkur ætíð með ósigri, án Þín, Drottinn, er allt tilgangslaust, þeim virðist hann vera til staðar – í
peningum, völdum og velgengni – að sjá, aðeins meira, aðeins stærri íbúð, aðeins betri bíll, aðeins flottari föt, virðulegra frí og menntun fyrir börnin – og þau muni öðlast hamingju – en svo er ekki! Þau, við öll, erum óhamingjusöm, Drottinn, án Kærleika Þíns, án Nautnar Anda Þíns í okkur, án Sannrar Orku og Frelsis og Gleði, Sem ekki er háð neinu ytra! Við erum snauð án Nærveru Þinnar í okkur, án Guðdómlegrar Gjafar Þinnar í okkur, við erum snauð, þótt við miklumst af smávægilegum, hégómlegum afrekum okkar, en allt er þetta aðeins sprottið af djúpstæðri skömm vegna eigin einskisverðleika, til að hylja nekt okkar og gleyma okkur um stund í smávægilegum nautnum, sem á endanum snúast ætíð upp í þjáningar og ógæfu!
Ég veit ekki, Drottinn, hvort Þú ert til eða ekki, en jafnvel þótt Þú sért ekki til, Drottinn, jafnvel þótt Þú hafir ekki verið til fyrir mig, fram að þessari stundu, VIL ég að Þú sért til! Ég legg líf mitt og trú mína og allar mínar þrár og allar mínar hugsanir og allar mínar tilfinningar að veði fyrir því að Þú sért til, og opinberist mér, okkur öllum, og gangir inn í okkur sem Vor Æðsti Möguleiki, sá, Sem einn var þess virði að lifa fyrir, lifa og deyja óteljandi tilgangslausum lífum í árangurslausum tilraunum til að öðlast þennan Tilgang og þessa Hamingju.
Ég vil, Drottinn, Guð, Faðir minn og Móðir mín, að Þú sért til, og Sért og Verðir! Opinberastu mér, Drottinn! Nefndu Þitt bjarta Nafn, svo að ég viti hvernig ég á að ávarpa Þig! Vertu Sannleikur í mér, Kærleikur í mér, Kraftur í mér,
Gleði í mér, Skilningur og Viska í mér, svo að ég finni Náð Nærveru Þinnar og Einingar Okkar í mér – að eilífu! Því aðeins þannig er hægt að lifa að eilífu! Aðeins þannig er hægt að sigra dauðann – með Sannleika, Kærleika, Lífsafli og Náð Guðdómlegrar Tímlausrar Nærveru Andans í mér, í okkur öllum – með Vorri Guðdómlegu Einingu, þar Sem öll skömm, allur mennskur einskisverðleiki, öll heimska, allur ótti og allir dauðdagar sameinuðust loks við Vorn Æðsta Möguleika – getinn af þeim sjálfum – til Tignar, Frelsis, Krafts, Gleði, Skilnings, Visku og Kærleika! Einingu, þar sem fórnin og skepnan sameinaðist Skapara sínum og Guði, getnum af henni sjálfri, í athöfn Sköpunarinnar!
Ekki bið ég fyrir sjálfum mér einum, Drottinn, heldur fyrir okkur öllum og fyrir hönd okkar allra bið ég, Drottinn, VERTU!
Svo skal vera, því Ég, Maðurinn, er Kóróna Sköpunar Þinnar, Drottinn! Og vilji minn og trú mín og þrár mínar eru lög fyrir minn heim! Og þess vegna – það er fullkomnað.
Ég Er Sá Sem Ég Er. Við Erum Það Sem Við Erum. Og Við Erum Eitt. Við Erum Kærleikur. Og Sannleikur, og Líf. Og Vegurinn, Sem farinn er. Og Vegurinn, Sem er eilífur.
En nú þagna ég, Drottinn, til að heyra í kyrrð hjarta míns og hugar ÞITT SVAR, NAFN ÞITT OG
SANNLEIKANN. Því aðeins þess óska ég af öllu hjarta, allri sálu og öllum huga mínum, Drottinn. Svaraðu mér!
Því ef Þú ert til, Er Ég líka til. Ég Sannur.
heimild: Радомир · «Причастие Любви»
WEBREATH · 11:11
«In every moment lies an opportunity to thank God for His infinite gift» — Communion of Love 2
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath