8. Fikrlar

Fikr – bu binoning tomi – va oʻz-oʻzidan bizning Ongimiz Meʼmorligining choʻqqisidir. Fikr orqali biz oʻz voqeligimizda sodir boʻlayotgan barcha narsaning Sababini oʻzimizda anglashimiz, anglashda yordam soʻrab oʻz oliy, Ilohiy jihatlarimizga murojaat qilishimiz, tahlil qilishimiz va zarurat tugʻilganda tuzatishimiz, tafakkur qilib his qilishni kuchaytirishimiz, Sevgi oqimini yoʻlga qoʻyib, «ichimizda boʻlgan» Xudo Podshohligining ichki holatini yaratishimiz, Tirik Haqiqatga yuzlanib, Uning minnatdor kanali va ham-ijodkori boʻlishimiz, Tirik Soʻzni olamda namoyon etishdek Oliy Huzur-Halovatni tuyishimiz mumkin. Fikr orqali biz kichik oʻzgarishlar va arzimas hodisalar zanjirini ishga tushirishimiz mumkinki, ular oqibatda bizning eʼtiqod va ishonchlarimizni, idrok andazamizni va butun hayotimizni tubdan oʻzgartiradi. Fikr orqali biz oʻz ziddiyatli istaklarimizni yuzaga chiqarib, ularni oʻzaro uygʻunlikka keltirishimiz – barcha oqqush, choʻrtanbaliq va qisqichbaqalarni doʻstlashtirishimiz mumkin. Fikr yordamida biz oʻz taraqqiyotimiz yoʻnalishini tanlab, taqdirni belgilovchi qarorlar qabul qilamiz. Fikr orqali biz his-tuygʻularimiz va kechinmalarimizni, holatlarimiz va tashqi voqeligimizni jilovlab, voqealar rivojini oʻzimizga kerakli tomonga buramiz. Fikr yordamida biz oʻz isteʼdodlarimizni izlaymiz va ochamiz, oʻz Ilohiy inʼomlarimizni talab qilib, anglab, dunyoga koʻrsatamiz, muloqotimizni yoʻlga qoʻyib, boshqa ham-ijodkorlar bilan oʻzaro hamkorlikka kirishamiz, Oʻzimizni durdona asar sifatida yaratamiz, ularning yuzaga chiqishiga yordam beramiz va birgalikda bizning umumiy jamoaviy voqeligimizni, umumiy Jannatimizni yaratamiz.

Biroq bularning bari – agar biz oʻzimizni «obʼektiv voqelik» bilan kurashuvchilar (yaʼni, uning qurbonlari) emas, balki ijodkorlar sifatida anglasakgina roʻy beradi. Aks holda, fikrlarimiz qoʻrquvlar, shubhalar, oʻziga ishonchsizlik, omon qolish uchun kurash va samarasiz raqobat fikr-shakllarini qoʻllab-quvvatlovchi ongsiz «fikr qorgʻich»ga aylanadi (va oʻz-oʻzidan unga qaytadi). Anglab yet, biz bu yerda «fikr moddiydir» va shu bois «ijobiy fikrla» degan narsa haqida gapirmayapmiz. Sening fikrlaring, sening fikrlash andazang – bu quyi qavatlar: Ishonch, istaklar va odatiy hislarning ishlash oqibatidir. Shuning uchun, fikrlash andazangni oʻzgartirmoqchi boʻlsang – avval Ishonch poydevoridan boshlab, ongingning quyi qavatlarini tartibga solishingga toʻgʻri keladi.

«Ijobiy fikrlash faqat ijobiy fikrlaydiganlardagina ishlaydi. Uni oʻz ongsiz (anglanmagan) eʼtiqodlari, ishonchlari, istaklari va his-tuygʻu andazalarini tushunib yetmasdan turib oʻzgartirib boʻlmaydi».

Shu sababli aynan onglilik, yaʼni oʻz ongining ichki tarkibini (eʼtiqodlar, istaklar, hislar) oʻz moddiy voqeligi koʻzgusi orqali va oʻz holatlari hamda ularning asl sabablarini tafakkur qilish (ongda aks ettirish) orqali tanqidiy anglash – aynan yuz berayotgan barcha narsaning sababini oʻzida, oʻz ongida tan oluvchi va izlovchi onglilik bizning fikrlash tarzimizni oʻzgartirishga va

ongli Inson hamda Yaratilish Gultoji sifatidagi maqomimizni tasdiqlashga qodirdir.

Diqqatimiz markazini doimo eng muhim narsaga qaytaruvchi, aql-idrokni ichki haqiqatni – har bir lahzadagi oʻz holatlari, his-tuygʻulari haqiqatini, qaramliklar va ichki erksizlikni, oʻzini boshqara olmaslikni, instinktlar, qoʻrquvlar va ongsiz halokatli istaklarga berilish haqiqatini – unchalik yoqimli boʻlmagan, ammo bizda tub oʻzgarishlar jarayonini ishga tushirishga qodir boʻlgan yagona haqiqatni anglashga yoʻnaltiruvchi ongli fikrlashga, aql intizomiga oʻtish – bu haqiqatdan tabiiy ravishda kelib chiquvchi tavba va yangi, endi ongli istaklarning tugʻilishi bilan – va bularning barchasidan xuddi shunday tabiiy kelib chiquvchi ongli Ishonch tanlovi, undan keyin esa – Ijodkor Ongi va Sevgi Texnologiyasining doimiy kengayib boruvchi koʻnikma va vositalari xazinasini orttirish: ichki ziddiyatlarni muvofiqlashtirish, his qilish andazalarini qayta qurish, ong gigiyenasi, kuzatish nuqtasini ongli tanlash, Ijodkor irodasini eʼlon qilish, soʻz bilan holat yaratish, Ongning Oliy shakllari: Ruh, Ulugʻ murabbiylar, Masih Ongi, Ota-Xudo va Ona-Xudo bilan ichki muloqot; u yoki bu holatlarning asl sabablarini anglash, ongli boshqaruv qarorlarini qabul qilish, voqelikdan kelgan aks sado tahlili, irodani toʻgʻrilash, ongsiz, jumladan ajdodlar dasturlarini shifolash va tuzatish, voqelikni qayta yaratish, ham-ijodkorlarni chorlash hamda boshqa

ijodkorlar bilan umumiy qadriyatlar asosida ijodiy ittifoqlar va birlashmalar tuzish, oʻz Ilohiy oʻyinini tanlash va yoqish, Yagona Xudoning Buyuk Oʻyiniga jalb etilish va hokazolar – mana nima bizni Oliy Salohiyatimizga – insonning chinakam ilohiylashuviga, Ijodkor-Insonning kamol topishiga ochadi.

Davomini oʻqishdan oldin toʻxta – tahlil qil: sening fikrlash tarzing qanday? U qanchalik ongli, va qanchalik darajada anglanmagan «fikr qorgʻich»ga, «aql valdirashi»ga berilgan?

Qalay? Oʻz aqling ustidan hukmronlikni Oʻzingga qaytarishni istadingmi? Bunga oʻz irodangni eʼlon qil. Va amaliyotni boshla – diqqat markazingni his-tuygʻularda ushlab turish, ongli Ishonch tanlovi, ong gigiyenasi, Ijodkor Masʼuliyatini Oʻzingga qaytarish, soʻz bilan ongli holat yaratish, samimiy ibodat va Xudo bilan ichki muloqot (ushbu vositalarni qoʻllash namunalarini ushbu Qoʻllanma oxirida topasan).

Va mana, Sen aql intizomiga erishganingda, diqqat markazini his-tuygʻularda ushlab turishni oʻrganganingda (aks holda Sen Sevgi, Baxt, Haqiqatni – bu haqiqatan ham Sevgi, Baxt va Haqiqat ekanini qanday bilasan?!), his-tuygʻularga nisbatan kar ekaningni, na Sevgini, na Quvonchni, na ayniqsa Xudoning Inoyatini bilmasligingni, aksincha, dasturlashtirilgan reaksiyalar – qoʻrquvlar, aybdorlik, gina-kuduratlar, shubhalar va kurash bilan toʻla ekaning haqidagi haqiqatni, yoqimsiz haqiqatni kashf etganingda – ana oʻshanda ichingdagi bu koʻhna insondan,

ichingdagi qurbon-insondan va uning mayda nafslari hamda yerlik xohishlaridan forigʻ boʻlishni va Haqiqiy Huzur-Halovatni – Shartsiz Sevgi, Haqiqat va Ilohiy Inoyat Huzur-Halovatini anglashni xohlab qolasan, bu inoyat Sening haqiqiy isteʼdodingda, Xudoning Inʼomida ochilib, Sen orqali atrofingdagilarga, yaqinlar va uzoqlarga Sevgi, Hikmat va Boylik boʻlib oqib tusha boshlaydi.

Va nurga aylanish uchun bu ichki zulmatdan forigʻ boʻlish yoʻlidagi son-sanoqsiz besamar urinishlardan soʻng, Sen nihoyat, Xudo boʻlishini xohlab qolasan.

Sen Xudo boʻlishini xohlab qolasan. U obʼektiv mavjud boʻlgani uchun emas. Yoʻq. Xudo ham boshqa barcha narsalar kabi Ishonch va istak mahsulidir, ammo Sen Xudo boʻlishini xohlaysan, va buni shunchalik kuchli xohlaysanki, chunki Oʻzing haqingdagi, oʻz nochorliging, Oʻzingni idora eta olmasliging haqidagi bu haqiqatdan Senga shunchalik ogʻir boʻladiki… Sen bu Inoyat, bu Oliy Haqiqat, bu Haqiqat, Oʻzi Xudo boʻlgan bu Sevgi Sening ichingda ochilishini va ichingda haqiqiy nur bilan, «Zulmatda porlagan va zulmat Uni qamrab ololmagan Nur» bilan porlashini xohlaysan.

Sen Haqiqatni xohlaysan va Haqiqat Sening ichingda ochiladi. Sen (kimga ekanini bilmay, boʻshliqqa) iltijo qilasan – ammo ilk bor chin dildan, harorat bilan, ochiq qalb va yoʻnaltirilgan aql bilan: