8. ఆలోచనలు

ఆలోచన అనేది ఒక భవనం యొక్క పైకప్పు – మరియు మన చేతన యొక్క వాస్తుశిల్ప శిఖరం. ఆలోచన ద్వారానే మన వాస్తవికతలో జరిగే ప్రతిదానికీ మూలకారణాన్ని మనలోనే గుర్తించగలము; మన ఉన్నతమైన, దివ్యమైన అంశాల సహాయంతో విశ్లేషించి, అవసరమైతే సరిదిద్దుకుని, ప్రతిస్పందించి, అనుభూతిని మరింత తీవ్రతరం చేసుకోగలము; ప్రేమ ప్రవాహాన్ని ప్రారంభించి, ‘మనలోనే ఉన్న’ దైవరాజ్యపు అంతర్గత స్థితిని సృష్టించగలము; సజీవ సత్యం వైపు మళ్లి, దానికి కృతజ్ఞతాపూర్వక వాహికగా, సహ-సృష్టికర్తగా మారి, ఈ లోకంలో సజీవ వాక్కును వెల్లడిచేసే పరమానందాన్ని అనుభవించగలము. ఆలోచన ద్వారా మనం చిన్నచిన్న పరివర్తనలు మరియు సూక్ష్మ ఘటనల శృంఖలను ప్రారంభించవచ్చు, అవి చివరకు మన నమ్మకాలను, విశ్వాసాలను, మన గ్రహణ విధానాన్ని మరియు మన సమగ్ర జీవితాన్ని సమూలంగా మారుస్తాయి. ఆలోచన ద్వారా మనలోని పరస్పర విరుద్ధమైన కోరికలను గుర్తించి, వాటి మధ్య సమన్వయం తీసుకురాగలము – అన్ని వైరుధ్యాలను మైత్రితో ఏకం చేయగలము. ఆలోచన సహాయంతోనే మన వికాస దిశను ఎన్నుకుంటూ విధిని నిర్ణయించే నిర్ణయాలు తీసుకుంటాము. ఆలోచనతోనే మన భావోద్వేగాలను, అనుభవాలను, అంతరంగ స్థితులను మరియు బాహ్య వాస్తవికతను నియంత్రించి, ఘటనల ప్రవాహాన్ని మనకు కావలసిన దిశగా మళ్లించుకుంటాము. ఆలోచన సహాయంతోనే మన ప్రతిభను వెతికి ఆవిష్కరిస్తాము, మన దివ్యమైన వరాలను గ్రహించి, స్వీకరించి లోకానికి సమర్పిస్తాము, మన పరస్పర సంబంధాలను తీర్చిదిద్దుకుంటూ ఇతర సహ-సృష్టికర్తలతో అనుసంధానమవుతాము; మనల్ని మనం ఒక కళాఖండంగా మలుచుకుంటూ, వారు కూడా వికసించేలా తోడ్పడుతూ, మన ఉమ్మడి సామూహిక వాస్తవికతను, మన ఉమ్మడి స్వర్గాన్ని కలిసికట్టుగా నిర్మిస్తాము.

కానీ ఇదంతా – మనం మనల్ని సృష్టికర్తలుగా గుర్తించినప్పుడే సాధ్యం, అంతేగానీ ‘లౌకిక వాస్తవికత’తో పోరాడేవారిగా (అంటే, దానికి బాధితులుగా) ఉన్నప్పుడు కాదు. లేనిపక్షంలో, మన ఆలోచనలు భయాలు, సందేహాలు, ఆత్మవిశ్వాసలేమి, మనుగడ కోసం పోరాటం మరియు నిష్ఫలమైన పోటీకి సంబంధించిన ఆలోచనా రూపాలను పోషించే అచేతనమైన ‘ఆలోచనా గందరగోళం’గా మారిపోతాయి (మరియు సహజంగానే అక్కడికే తిరిగి చేరుకుంటాయి). గ్రహించు, ఇక్కడ మనం మాట్లాడుతున్నది ‘ఆలోచన భౌతిక రూపం దాలుస్తుంది’ కాబట్టి ‘సానుకూలంగా ఆలోచించు’ అనే విషయం గురించి కాదు. నీ ఆలోచనలు, నీ ఆలోచనా సరళి – ఇవి విశ్వాసం, కోరికలు మరియు అలవాటైన భావోద్వేగాలు అనే క్రింది అంతస్తుల పనితీరు యొక్క ఫలితాలు. కాబట్టి, నీ ఆలోచనా సరళిని మార్చాలనుకుంటే – విశ్వాసం అనే పునాది నుండి మొదలుపెట్టి, నీ చేతన యొక్క క్రింది అంతస్తులను ముందుగా సరిదిద్దుకోవలసి ఉంటుంది.

«సానుకూల ఆలోచన అనేది ఇప్పటికే సానుకూల మనస్తత్వం ఉన్నవారిలోనే పనిచేస్తుంది. తమ అంతశ్చేతన (అచేతన) నమ్మకాలు, విశ్వాసాలు, కోరికలు మరియు భావోద్వేగ మూసలను అర్థం చేసుకుని పరిష్కరించుకోకుండా దానిని మార్చడం సాధ్యం కాదు».

అందువల్ల, కేవలం ఎరుక మాత్రమే, అంటే తన భౌతిక వాస్తవికత అనే అద్దం ద్వారా మరియు తన అంతరంగ స్థితులు, వాటి నిజమైన కారణాల ఆత్మపరిశీలన (చేతనలోని ప్రతిబింబం) ద్వారా తన చేతన యొక్క అంతర్గత సారాంశాన్ని (విశ్వాసాలు, కోరికలు, భావోద్వేగాలు) విమర్శనాత్మకంగా పరిశీలించడం – జరుగుతున్న ప్రతిదానికీ మూలకారణాన్ని తనలోనే, తన చేతనలోనే అంగీకరిస్తూ అన్వేషించే ఎరుక మాత్రమే మన ఆలోచనా స్వభావాన్ని మార్చగలదు మరియు

వివేకవంతుడైన మానవుడిగా, సృష్టికే కిరీటంగా మనకున్న ఔన్నత్యాన్ని ధ్రువీకరించగలదు.

ఎరుకతో కూడిన ఆలోచనకు, మన దృష్టిని నిరంతరం ప్రధానాంశంపై నిలిపే మనో క్రమశిక్షణకు పరివర్తన చెందడం, అంతర్గత సత్యాన్ని గుర్తించే దిశగా మనస్సును కేంద్రీకరించడం – ప్రతి క్షణంలోనూ తన స్థితులు, భావాల సత్యం, పరాధీనతలు మరియు అంతర్గత బంధనాలు, ఆత్మనిగ్రహ లేమి, సహజ ప్రేరణలు, భయాలు మరియు అంతశ్చేతన వినాశకర కోరికలకు లోనై ఉండటం అనే సత్యం – అంతగా ఆహ్లాదకరం కానప్పటికీ, మనలో లోతైన మార్పుల ప్రక్రియను ప్రారంభించగల ఏకైక సత్యం – ఈ సత్యం నుండి సహజంగా ఉద్భవించే పశ్చాత్తాపం మరియు నూతనమైన, ఇప్పటికే ఎరుకతో కూడిన కోరికల జననం – వీటన్నింటి నుండి అంతే సహజంగా వెలువడే విశ్వాసపు సచేతన ఎంపిక, తద్వారా సృష్టికర్త చేతన మరియు ప్రేమ సాంకేతికతకు సంబంధించిన నైపుణ్యాలు, సాధనాల నిరంతర విస్తరణ: అంతర్గత వైరుధ్యాల సమన్వయం, అనుభూతి మూసల పునర్నిర్మాణం, చేతన యొక్క పరిశుద్ధత, దృక్కోణం యొక్క సచేతన ఎంపిక, సృష్టికర్త సంకల్ప ప్రకటన, వాక్కు ద్వారా స్థితిని సృష్టించడం, ఉన్నత చేతనా రూపాలైన ఆత్మ, దివ్య గురువులు, క్రీస్తు చేతన, పరమతండ్రి మరియు జగన్మాతలతో అంతర్గత సంభాషణ; వివిధ పరిస్థితుల నిజమైన కారణాల గ్రహింపు, సచేతన నిర్వాహక నిర్ణయాల స్వీకరణ, వాస్తవికత నుండి వచ్చే ప్రతిస్పందనల విశ్లేషణ, సంకల్ప దిద్దుబాటు, అంతశ్చేతన మరియు వంశపారంపర్య కార్యక్రమాల స్వస్థత మరియు సవరణ, వాస్తవికత యొక్క పునఃసృష్టి, ఇతర

సృష్టికర్తలతో ఉమ్మడి విలువల ప్రాతిపదికన సహ-సృష్టికర్తలను ఆహ్వానించడం మరియు సృజనాత్మక కూటములు, ఐక్యతలను స్థాపించడం, తన దివ్య లీలను ఎన్నుకోవడం మరియు అందులో చేరడం, ఏకైక భగవంతుని మహా లీల పట్ల అంకితభావం మొదలైనవి – ఇవే మనల్ని మన అత్యున్నత సంభావ్యతకు, మానవుని నిజమైన దివ్యత్వ ప్రాప్తికి, సృష్టికర్త-మానవుడిగా రూపాంతరం చెందడానికి ద్వారాలు తెరుస్తాయి.

ముందుకు చదివే ముందు కాస్త ఆగు – విశ్లేషించుకో: నీ ఆలోచనా స్వభావం ఎలాంటిది? అది ఎంతవరకు ఎరుకతో కూడుకున్నది, ఎంతవరకు అచేతన ‘ఆలోచనా గందరగోళానికి’, ‘మనస్సు యొక్క వ్యర్థ ప్రలాపానికి’ లోనై ఉంది?

ఏమిటి మరి? నీ మనస్సుపై నీ అధికారాన్ని తిరిగి పొందాలని అనిపిస్తోందా? దానికై నీ సంకల్పాన్ని ప్రకటించు. ఇక సాధన ప్రారంభించు – అనుభూతులపై నీ దృష్టిని నిలపడం, విశ్వాసపు సచేతన ఎంపిక, చేతన పరిశుద్ధత, సృష్టికర్త బాధ్యతను తిరిగి స్వీకరించడం, వాక్కు ద్వారా స్థితిని ఎరుకతో సృష్టించడం, హృదయపూర్వక ప్రార్థన మరియు భగవంతునితో అంతర్గత సంభాషణ (ఈ సాధనాల అనువర్తన ఉదాహరణలను నీవు ఈ మార్గదర్శిని చివరలో కనుగొంటావు).

ఇక నీవు మనో క్రమశిక్షణను సాధించి, అనుభూతులపై దృష్టిని కేంద్రీకరించడం నేర్చుకున్నప్పుడు (లేదంటే ప్రేమ, ఆనందం, సత్యం – అవి నిజంగానే ప్రేమ, ఆనందం మరియు సత్యమేనని నీవు ఎలా తెలుసుకోగలవు?!), నీవు అనుభూతులకు బధిరుడవై ఉన్నావని, నీకు ప్రేమా తెలియదు, ఆనందమూ తెలియదు, ఇక దైవానుగ్రహం అంతకంటే తెలియదని, పైగా భయాలు, అపరాధభావం, నొచ్చుకోవడం, సందేహాలు మరియు పోరాటం వంటి ముందస్తు ప్రోగ్రామ్ చేయబడిన ప్రతిచర్యలతో నిండి ఉన్నావనే అసహ్యకరమైన సత్యాన్ని గుర్తించినప్పుడు – అప్పుడు నీలో ఉన్న ఆ పురాతన మానవుడి నుండి,

నీలోని బాధితుడైన మానవుడి నుండి, అతని క్షుద్ర వ్యామోహాలు మరియు లౌకిక వాంఛల నుండి విముక్తి పొంది, నిజమైన ఆనందాన్ని – నీ నిజమైన ప్రతిభలో, దైవ వరంలో ఆవిష్కృతమయ్యే షరతులు లేని ప్రేమ, సత్యం మరియు దైవానుగ్రహపు పరమానందాన్ని అనుభవించాలనే కోరిక నీలో కలుగుతుంది; ఆ దైవ వరం నీ ద్వారా ప్రేమగా, పరమ జ్ఞానంగా, సమృద్ధిగా చుట్టూ ఉన్నవారిపై, దగ్గరివారిపై మరియు దూరపువారిపై ప్రవహిస్తుంది.

వెలుగుగా మారేందుకు ఈ అంతర్గత అంధకారం నుండి విముక్తి పొందడానికి చేసే ఎన్నో నిష్ఫలమైన ప్రయత్నాలలో, చివరకు నీవు భగవంతుడు ఉండాలని కోరుకుంటావు.

నీవు భగవంతుడు ఉండాలని కోరుకుంటావు. ఆయన భౌతికంగా ఉన్నాడన్న కారణంతో కాదు. కాదు. మిగతా అన్నిటిలాగే భగవంతుడు కూడా విశ్వాసం మరియు కోరికల ఫలితమే, కానీ నీవు భగవంతుడు ఉండాలని కోరుకుంటావు, మరియు నీవు దానిని ఎంతగానో కోరుకుంటావు, ఎందుకంటే నీ గురించిన సత్యం, నీ అల్పత్వం, నీ ఆత్మనిగ్రహ లేమి నిన్ను అంతగా క్షోభకు గురిచేస్తాయి కాబట్టి… ఆ అనుగ్రహం, ఆ పరమ సత్యం, ఆ యథార్థం, భగవంతుడే అయిన ఆ ప్రేమ నీలో ఆవిష్కృతమై, నీ అంతరంగంలో నిజమైన జ్యోతిగా, ‘చీకటిలో ప్రకాశించిన, చీకటి గ్రహించలేకపోయిన ఆ వెలుగు’లా ప్రకాశించాలని నీవు కోరుకుంటావు.

నీవు సత్యాన్ని కోరుకుంటావు, మరియు సత్యం నీలో(నే) ఆవిష్కృతమవుతుంది. నీవు (ఎవరికో తెలియకుండా, శూన్యంలోకి) ప్రార్థిస్తావు – కానీ మొదటిసారిగా హృదయపూర్వకంగా, తీవ్రమైన ఆరాటంతో, వికసించిన హృదయంతో మరియు ఏకాగ్రత గల మనస్సుతో: