8. Gedanken

De Gedanke – dat ass den Daach vum Gebai – an d'Spëtzt vun der Architektur – vun eisem Bewosstsin u sech. Mat dem Gedanke kënne mir an eis d'Ursaach vun allem erkennen, wat an eiser Realitéit geschitt, andeems mir eis fir Hëllef beim Bewosstginn un eis héchst, Gëttlech Aspekter wenden, analyséieren a wann néideg korrigéieren, reflektéieren an d'Fillen verstäerken, de Floss vun der Léift ulafe loossen an den banneschten Zoustand vum Räich vu Gott erschafen, dat «an eis dran ass», eis un déi Lieweg Wourecht wenden an hiren dankbare Kanal a Mat-Schëpfer sinn, andeems mir dat Héchst Genéissen erliewen, dat Liewegt Wuert an d'Welt ze manifestéieren. Mat dem Gedanke kënne mir eng Kette vu klenge Transformatiounen an onbedeitenden Evenementer a Gang setzen, déi schlussendlech eise Glawen an eis Iwwerzeegungen, eist Muster vun der Perzeptioun an eist ganzt Liewen vu Grond op veränneren. Mat dem Gedanke kënne mir eis widderspréchlech Wënsch erkennen an an Harmonie bréngen – andeems mir all Hiechten a Kriibse mat de Schwin versöhnen. Mat Hëllef vum Gedanke huele mir schicksalhaft Decisiounen a wiele de Vektor vun eiser Entwécklung. Mat dem Gedanke beherrsche mir eis Emotiounen an eis Erliefnisser, eis Zoustänn an eis baussenzeg Realitéit, an dréien de Laf vun den Evenementer an déi Richtung, déi mir brauchen. Mat Hëllef vum Gedanke sichen an entfalte mir eis Talenter, fuerderen eis Gëttlech Gowe gefuerdert, gi gewuer dervun a weisen se der Welt, organiséieren eis Kommunikatioun an trieden a Bezéiung mat anere Mat-Schëpfer, andeems mir eis selwer als Meeschterwierk erschafen, hinnen hëllefen ze geschéien a gemeinsam eis kollektiv Realitéit, eist gemeinsamt Paradis erschafen.

Mee dat alles – wann mir eis als Schëpfer bewosst ginn an net als Kämpfer géint déi «objektiv Realitéit» (lies: hir Affer). Soss verwandele sech eis Gedanken (a kommen automatesch drop zréck) an en onbewosst «Gedankemillen», dat Ängschten, Zweiwelen, Onglawen un sech selwer, Gedankeforme vum Iwwerliewenskampf a fruchtloser Konkurrenz ënnerstëtzt. Gëff Dir gewuer, mir schwätzen hei net dovun, datt «de Gedanke materiell ass» an dofir «positiv denke» soll. Deng Gedanken, däin Denkmuster – sinn d'Folleg vun der Aarbecht vun den ënneschten Etagen: vum Glawen, de Wënsch an de gewinnte Gefiller. Dofir, wann Du däi Denkmuster ännere wëlls – muss Du als éischt mat den ënneschten Etagë vun Dengem Bewosstsin eens ginn, ugefaange beim Fundament vum Glawen.

«Positiivt Denke funktionéiert nëmme bei deenen, déi e positiivt Denken hunn. Et kann een et net änneren, ouni sech mat sengen ënnerbewossten (onbewossten) Iwwerzeegungen, Wënsch a Gefillsmuster auserneen ze setzen».

Dofir ass et grad d'Achtsamkeet, dat heescht dat kritescht Iwwerdenke vum banneschten Inhalt vu sengem Bewosstsin (Iwwerzeegungen, Wënsch, Gefiller) duerch de Spigel vu senger materieller Wierklechkeet an d'Reflexioun (d'Spigelen am Bewosstsin) vu sengen Zoustänn an hire richtege Ursaachen – grad d'Achtsamkeet, déi d'Ursaach vun allem, wat geschitt, an sech selwer, an hirem Bewosstsin unerkennt a sicht, fäeg de Charakter vun eisem Denken ze änneren an

eise Status als Mënsch mat Verstand an als Kroun vun der Schëpfung ze bestätegen.

Den Iwwergank zu engem bewossten Denken, der Disziplin vum Geescht, déi de Fokus vun eiser Opmierksamkeet stänneg op d'Wesentlecht zréckbréngt, de Geescht op d'Erkenne vun der banneschter Wourecht riicht – der Wourecht vun hiren Zoustänn, Gefiller zu all Ablack vun der Zäit, vun Ofhängegkeeten an banneschter Onfräiheet, vum Mangel u Selbstbeherrschung, der Ufällegkeet fir Instinkter an Ängschten an ënnerbewosst destruktiv Wënsch – enger Wourecht, déi net ganz agreabel ass, awer déi eenzeg, déi fäeg ass, an eis de Prozess vun déiwergräifende Verännerungen a Gang ze setzen – mat der Berou, déi ganz natierlech aus dëser Wourecht erauswiisst an der Gebuert vun neien, scho bewosste Wënsch – an der grad esou natierlecher bewosster Wiel vum Glawen doraus, an dono – d'Erausschaffe vun engem stänneg wuessenden Arsenal vu Fäegkeeten an Instrumenter vum Bewosstsin vum Schëpfer an der Technologie vun der Léift: d'Harmoniséiere vun de banneschte Widderspréch, d'Ëmstrukturéiere vu Gefillsmusteren, d'Hygiène vum Bewosstsin, d'bewosst Wiel vum Bléckwénkel, d'Ausdrécke vum Wëlle vum Schëpfer, d'Erschafen vum Zoustand duerch d'Wuert, de banneschten Dialog mat den Héchste Forme vum Bewosstsin: dem Geescht, den Eelste Léiermeeschteren, dem Christus-Bewosstsin, Gott-Papp a Gott-Mutter; d'Erkenne vun de wieren Ursaache vun deenen engen oder aneren Ëmstänn, d'Treffe vu bewosste Steierungsdecisiounen, d'Analyse vum Feedback vun der Realitéit, d'Korrigéiere vum Wëllen, d'Heelen an d'Verbessere vun ënnerbewossten, dorënner familiären Ierfprogrammer, d'Neierschafen vun der Realitéit, d'Afluede vu Mat-Schëpfer an d'Grënnung vu schëpferesche Bündnesser an Zesummeschlëss mat aneren

Schëpfer op Basis vu gemeinsame Wäerter, d'Wiel an d'Aschalte vu sengem Gëttleche Spill, d'Bedeelegung um Grousse Spill vum Eenege Gott asw. – dat ass et, wat eis fir eist Héchst Potenzial opmécht – déi wierklech Vergëttlechung vum Mënsch, d'Entstoe vum Mënsch-Schëpfer.

Ier Du weiderlies, maach eng Paus – analyséier: Wéi ass de Charakter vun Dengem Denken? Wéi wäit ass et bewosst, a wéi wäit ass et der onbewosster «Gedankemillen», dem «Geschwätz vum Geescht» ënnerworfen?

An, wéi ass et? Hues Du Loscht kritt, d'Muecht iwwer Däi Geescht zréckzegewannen? Erklär Däi Wëllen dozou. A fänk un ze praktizéieren – d'Hale vum Fokus vun Denger Opmierksamkeet op de Gefiller, déi bewosst Wiel vum Glawen, d'Hygiène vum Bewosstsin, d'Zréckhuelen vun der Verantwortung vum Schëpfer, dat bewosst Erschafen vum Zoustand duerch d'Wuert, dat opriichtegt Gebiet an de banneschten Dialog mat Gott (Beispiller fir d'Uwennung vun dësen Instrumenter fënns Du um Enn vun dësem Guide).

An da, wann Du d'Disziplin vum Geescht erreechs, léiers de Fokus vun der Opmierksamkeet op de Gefiller ze halen (wéi soss wëlls Du d'Léift, d'Gléck, d'Wourecht erkennen – datt et wierklech Léift, Gléck a Wourecht ass?!), wann Du d'Wourecht entdecks, déi onangenehm Wourecht, datt Du daf fir d'Gefiller bass, datt Du weeder Léift, nach Freed, a scho guer net d'Gnod vu Gott kenns, mee am Géigendeel voller programméierter Reaktiounen – Ängschten, Schold, Kränkungen, Zweiwelen a Kampf – bass, da kënnt an Dir de Wonsch op, Dech vun dësem alen Mënsch an Dir ze befreien,

vum Affer-Mënsch an Dir a senge klenge Passiounen a weltleche Begierten, an dat Wierklecht Genéissen kennenzeléieren – d'Genéisse vun der Bedingungsloser Léift, der Wourecht an der Gëttlecher Gnod, déi sech an Dengem richtege Talent entfale léisst, an der Gëttlecher Gow, déi duerch Dech als Léift, Wäisheet a Räichtum op déi Ronderëm, op déi No an déi Fern ausgoe wäert.

An an de ville fruchtlose Versich, Dech vun dëser banneschter Däischtert ze befreien, fir Liicht ze ginn, wäerts Du endlech wëllen, datt Gott existéiert.

Du wäerts wëllen, datt Gott existéiert. Net well Hien objektiv do ass. Nee. Gott ass och e Produkt vu Glawen a Wonsch, wéi alles anescht, mee Du wäerts wëllen, datt Gott existéiert, an Du wäerts dat esou staark wëllen, well et Dir esou schlecht geet wéinst dëser Wourecht iwwer Dech selwer, iwwer Deng Onbedeitenheet, iwwer Däi Mangel u Selbstbeherrschung... Du wäerts wëllen, datt dës Gnod, dës Héchst Wourecht, dës Wourecht, dës Léift, Déi Gott selwer ass, sech an Dir offenbaart an an Dir als wierklecht Liicht erstrahlt, «D'Liicht, dat an der Däischtert geschéngt huet, an d'Däischtert huet et net ergraff».

Du wäerts d'Wourecht wëllen, an d'Wourecht wäert sech (an) Dir offenbaren. Du wäerts bieden (ouni ze wëssen u wiem, an d'Eidelheet) – mee fir d'éischt Kéier opriichteg, mat Feier, mat engem oppenen Häerz an engem geziilte Geescht: