8. ಆಲೋಚನೆಗಳು

ಆಲೋಚನೆಯು ಕಟ್ಟಡದ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ – ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಶಿಖರ. ಆಲೋಚನೆಯ ಮೂಲಕವೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ನೈಜತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ ಕಾರಣವನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಆ ಅರಿವಿನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ, ದೈವಿಕ ಅಂಶಗಳ ಮೊರೆಹೋಗಬಹುದು; ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿ ಭಾವನೆಯ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು, ಪ್ರೇಮದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹರಿಸಿ «ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇರುವ» ದೇವರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಂತರಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು; ಜೀವಂತ ಸತ್ಯದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ, ಅದರ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ವಾಹಕವೂ ಸಹ-ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಆಗಿ, ಜೀವಂತ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಆಲೋಚನೆಯ ಮೂಲಕ ನಾವು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಲ್ಪ ಘಟನೆಗಳ ಸರಪಳಿಯನ್ನೇ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬಹುದು, ಅವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳು, ದೃಢವಿಶ್ವಾಸಗಳು, ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಮಾದರಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನೇ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ಆಲೋಚನೆಯ ಮೂಲಕ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕೆ ತರಬಹುದು – ವಿಭಿನ್ನ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸೆಳೆಯುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಬಹುದು. ಆಲೋಚನೆಯ ಸಹಾಯದಿಂದಲೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ವಿಕಾಸದ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಹಣೆಬರಹವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು, ಅನುಭವಗಳನ್ನು, ನಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬಾಹ್ಯ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಂಡು, ಘಟನೆಗಳ ಹರಿವನ್ನು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆಲೋಚನೆಯ ಮೂಲಕವೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ, ನಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ, ಅರಿತು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ, ನಮ್ಮ ಸಂವಹನವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿ ಇತರ ಸಹ-ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಒಡನಾಟ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ನಮ್ಮನ್ನೇ ಒಂದು ಮೇರುಕೃತಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅವರಿಗೂ ಹಾಗಾಗಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಾ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಾಮೂಹಿಕ ನೈಜತೆಯನ್ನು, ನಮ್ಮ ಸಮಷ್ಟಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಆದರೆ ಇದೆಲ್ಲವೂ – ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರೆಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ, «ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ನೈಜತೆ»ಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಹೋರಾಟಗಾರರಾಗಿ (ಅರ್ಥಾತ್, ಅದರ ಬಲಿಪಶುಗಳಾಗಿ) ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಅರಿವಿಲ್ಲದ, ಭಯಗಳು, ಸಂಶಯಗಳು, ಸ್ವಯಂ-ಅಪನಂಬಿಕೆ, ಬದುಕುಳಿಯುವಿಕೆಯ ಹೋರಾಟದ ಚಿಂತನಾರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಫಲಹೀನ ಪೈಪೋಟಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಅರೆಪ್ರಜ್ಞಾವಸ್ಥೆಯ "ಯೋಚನೆಗಳ ಗೊಂದಲದ ಗಿರಣಿ"ಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ (ಮತ್ತು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಮರಳುತ್ತವೆ). ಅರಿತುಕೋ, ನಾವು ಇಲ್ಲಿ «ಆಲೋಚನೆ ಭೌತಿಕವಾಗುತ್ತದೆ» ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ «ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸು» ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ನಿನ್ನ ಚಿಂತನೆಯ ಮಾದರಿಯು – ಕೆಳಮಹಡಿಗಳಾದ ನಂಬಿಕೆ, ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ರೂಢಿಗತ ಭಾವನೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಚಿಂತನೆಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ – ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಕೆಳಮಹಡಿಗಳನ್ನು, ನಂಬಿಕೆಯ ಅಡಿಪಾಯದಿಂದಲೇ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

«ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಯು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇರುವವರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸುಪ್ತಪ್ರಜ್ಞೆಯ (ಅಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ) ನಂಬಿಕೆಗಳು, ದೃಢವಿಶ್ವಾಸಗಳು, ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸರಿಪಡಿಸದೆ ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ».

ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇವಲ ಜಾಗರೂಕತೆ, ಅಂದರೆ ತನ್ನ ಭೌತಿಕ ವಾಸ್ತವತೆಯ ಕನ್ನಡಿಯ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಆಂತರಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣಗಳ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ (ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಫಲನ) ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಆಂತರಿಕ ವಿಷಯಗಳ (ನಂಬಿಕೆಗಳು, ಆಸೆಗಳು, ಭಾವನೆಗಳು) ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಗ್ರಹಿಕೆ – ಅಂದರೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಕಾರಣವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೇ, ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸುವ ಮತ್ತು ಹುಡುಕುವ ಅರಿವು ಮಾತ್ರವೇ ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಮತ್ತು

ವಿವೇಕಯುತ ಮಾನವ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮುಕುಟಮಣಿ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ.

ಜಾಗೃತ ಚಿಂತನೆಗೆ ಪರಿವರ್ತನೆ, ನಮ್ಮ ಗಮನದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವನ್ನು ಸದಾ ಮುಖ್ಯವಾದುದರತ್ತ ಮರಳಿ ತರುವ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವತ್ತ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಿಸ್ತು – ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದ ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಗಳ, ಭಾವನೆಗಳ ಸತ್ಯ, ಪರಾವಲಂಬನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಅಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಸ್ವಯಂ-ನಿಯಂತ್ರಣದ ಕೊರತೆ, ಮೂಲಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು, ಭಯಗಳು ಮತ್ತು ಸುಪ್ತಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುವ ಸತ್ಯ – ಅಷ್ಟು ಹಿತಕರವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿರುವ ಏಕೈಕ ಸತ್ಯ – ಈ ಸತ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಹೊಸ, ಈಗಾಗಲೇ ಜಾಗೃತವಾದ ಆಸೆಗಳ ಜನನ – ಮತ್ತು ಇದೆಲ್ಲದರಿಂದ ಅಷ್ಟೇ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಜಾಗೃತ ಆಯ್ಕೆ, ಹಾಗೂ ಮುಂದೆ – ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸದಾ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಧನಗಳ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು: ಆಂತರಿಕ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳ ಸಮನ್ವಯ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮಾದರಿಗಳ ಪುನರ್ರಚನೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಶುಚಿತ್ವ, ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಜಾಗೃತ ಆಯ್ಕೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಸಂಕಲ್ಪದ ಘೋಷಣೆ, ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಸೃಷ್ಟಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಉನ್ನತ ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಂತರಿಕ ಸಂಭಾಷಣೆ: ಆತ್ಮ, ಹಿರಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು, ಕ್ರಿಸ್ತ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ತಂದೆ-ದೇವರು ಮತ್ತು ಜಗನ್ಮಾತೆ; ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳ ನೈಜ ಕಾರಣಗಳ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ, ಜಾಗೃತ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ವಾಸ್ತವತೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಸಂಕಲ್ಪದ ತಿದ್ದುಪಡಿ, ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಪ್ತಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಪ್ರೋಗ್ರಾಂಗಳ ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ತಿದ್ದುಪಡಿ, ವಾಸ್ತವದ ಮರು-ಸೃಷ್ಟಿ, ಸಹ-ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರ ಆಹ್ವಾನ ಮತ್ತು ಇತರ

ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸೃಜನಶೀಲ ಮೈತ್ರಿ ಮತ್ತು ಒಕ್ಕೂಟಗಳ ರಚನೆ, ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಆಟದ ಆಯ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವಿಕೆ, ಏಕೈಕ ದೇವರ ಮಹಾನ್ ಆಟದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ – ಇವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರೆದಿಡುತ್ತವೆ – ಮಾನವನ ನಿಜವಾದ ದೈವೀಕರಣಕ್ಕೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ-ಮಾನವನ ಉಗಮಕ್ಕೆ.

ಮುಂದೆ ಓದುವ ಮುನ್ನ, ಸ್ವಲ್ಪ ವಿರಾಮ ತೆಗೆದುಕೋ – ವಿಶ್ಲೇಷಿಸು: ನಿನ್ನ ಚಿಂತನೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಎಂಥದ್ದು? ಅದು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಜಾಗೃತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ «ಯೋಚನೆಗಳ ಗೊಂದಲದ ಗಿರಣಿ»ಗೆ, «ಮನಸ್ಸಿನ ಹರಟೆ»ಗೆ ಒಳಗಾಗಿದೆ?

ಹೇಗನಿಸಿತು? ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಬಯಕೆ ಮೂಡಿತೇ? ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಸಾರು. ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸು – ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದು, ನಂಬಿಕೆಯ ಜಾಗೃತ ಆಯ್ಕೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಶುಚಿತ್ವ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವುದು, ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಜಾಗೃತ ನಿರ್ಮಾಣ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆಂತರಿಕ ಸಂಭಾಷಣೆ (ಈ ಸಾಧನಗಳ ಬಳಕೆಯ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವೆ).

ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೋ, ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೀಯೋ (ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರೇಮ, ಆನಂದ, ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ – ಅವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರೇಮ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವೆಂದು?!), ಯಾವಾಗ ನೀನು ಸತ್ಯವನ್ನು, ಆ ಅಹಿತಕರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೋ – ನೀನು ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕಿವುಡನಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನಗೆ ಪ್ರೇಮವಾಗಲಿ, ಆನಂದವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಲಿ ತಿಳಿದೇ ಇಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರೋಗ್ರಾಂ ಮಾಡಲಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ – ಭಯಗಳು, ಅಪರಾಧಪ್ರಜ್ಞೆ, ಅಸಮಾಧಾನಗಳು, ಸಂಶಯಗಳು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೋ – ಆಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಈ ಹಳೆಯ ಮಾನವನಿಂದ,

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಬಲಿಪಶು-ಮಾನವನಿಂದ ಮತ್ತು ಅವನ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಲೌಕಿಕ ಕಾಮನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಹೊಂದುವ, ಮತ್ತು ನೈಜ ಆನಂದವನ್ನು – ಬೇಷರತ್ತು ಪ್ರೇಮದ, ಸತ್ಯದ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹದ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಬಯಕೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ; ಆ ಅನುಗ್ರಹವು ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿಭೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವರ ದತ್ತವರದಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣಗೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ಪ್ರೇಮವಾಗಿ, ಪರಮಜ್ಞಾನವಾಗಿ, ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರ ಮೇಲೆ, ಸಮೀಪದ ಮತ್ತು ದೂರದ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಧಾರೆ ಎರೆಯಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತು ಬೆಳಕಾಗಲು ಈ ಆಂತರಿಕ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದಲು ನಡೆಸಿದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಫಲಹೀನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಂತರ, ಕೊನೆಗೂ ನಿನಗೆ ದೇವರು ಇರಲಿ ಎಂಬ ತೀವ್ರ ಬಯಕೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ಇರಲಿ ಎಂದು ನೀನು ಬಯಸುವೆ. ಆತನು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಇರುವನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಲ್ಲ. ಅಲ್ಲ. ದೇವರು ಕೂಡ ಇತರ ಎಲ್ಲದರಂತೆಯೇ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಸೆಯ ಫಲಿತಾಂಶವೇ, ಆದರೆ ದೇವರು ಇರಲಿ ಎಂದು ನೀನು ಬಯಸುವೆ, ಮತ್ತು ನೀನು ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಯಸುವೆಯೆಂದರೆ, ನಿನ್ನ ಬಗೆಗಿನ, ನಿನ್ನ ಕ್ಷುಲ್ಲಕತೆಯ ಬಗೆಗಿನ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಯಂ-ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಈ ಸತ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಅಷ್ಟು ನೊಂದುಹೋಗಿರುವೆ... ದೇವರು ಯಾರಾಗಿದ್ದಾನೋ ಆ ಅನುಗ್ರಹ, ಆ ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಆ ಪ್ರೇಮವು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳಲಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನೈಜ ಬೆಳಕಾಗಿ, «ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿದ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯು ಆವರಿಸಲಾಗದ ಬೆಳಕಾಗಿ» ಹೊಳೆಯಲಿ ಎಂದು ನೀನು ಬಯಸುವೆ.

ನೀನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವೆ, ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುವುದು. ನೀನು ಮೊರೆಯಿಡುವೆ (ಯಾರಿಗೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ಶೂನ್ಯದತ್ತ) – ಆದರೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ, ಕಳಕಳಿಯಿಂದ, ತೆರೆದ ಹೃದಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ: