2. Nimaga intilyapsiz?

Sen hayotdan nima istaysan? Yoki bunday: Sen Hayotdan nima istaysan? Sening Eng Oliy Salohiyating qanday?

Shoshilma, javoblar haqida yaxshilab o‘ylab ko‘r. Yodda tut, noto‘g‘ri javoblar yo‘q. Sening barcha javoblaring to‘g‘ri. Muhimi, ular Seni baxtli qilyaptimi? Ulardan Senga yaxshimi, yuraging quvonadimi, ulardan qalbing kuylayaptimi, Sen O‘zingdan, o‘z javoblaringdan, o‘z istaklaringdan ilhomlanyapsanmi? Ularni qanday amalga oshirishni bilasanmi? Qarshingda buni uddalagan odamlarning namunalari bormi? (Albatta, biz jozibador instagram hikoyalarini hisobga olmaymiz, chunki bularning barchasi shunchaki marketing, bizga keraksiz narsalarni: go‘yoki Seni baxtli qiladigan, ko‘p pul topishingga va to‘kin-sochin yashashingga yordam beradigan buyumlarni, pardoz vositalarini, kurslarni, o‘zgalar bilimlarini sotishga urinish ekanini tushunamiz va hokazo.) Qarshingda Sen ishona oladigan tirik namunalar bormi?

Sen Haqiqatdan ham baxtli bo‘lishni istaysanmi? Va sening baxt tushunchangga nimalar kiradi?

Agar Sen Bizdan so‘rasang, Biz Senga javob beramiz: Hammasi oddiy. Bizning baxtimiz Sevgidadir. Sevgi – bu barcha savollarimiz va ehtiyojlarimizga javobdir. Mana nima uchun.

Sen qachondir hayotingni nima Haqiqatdan tirik qilishini o‘ylab ko‘rganmisan? Yo‘q, tonggi qahva va telefondagi bildirishnomalar emas. Hayot yurakda

Sevgi paydo bo‘lganida jonlanadi. Haqiqiy Sevgi. Barcha mavjudotning Bosh Manbasi bo‘lmish Xudodan keladigan Sevgi. Ha-ha, hammasi shunday oddiy va... bir vaqtning o‘zida ulug‘vor!

Xudo – bu shunchaki mavhum g‘oya emas, ikonadagi qat’iy yuz emas. Xudo – bu Hayotning O‘zi, Kuch, Haqiqat, Quvonch va … Sevgidir. U – bizni o‘rab turgan barcha narsaning: osmondagi yulduzlardan tortib, yuzingda paydo bo‘ladigan tabassumgacha bo‘lgan barcha narsaning Bosh Manbasidir. Xudo – bir vaqtning o‘zida Olamning Azaliy Ibtidosi hamda Barcha Narsaning Jamlangan Eng Oliy Salohiyati, O‘z Yaratuvchiligining Tojidir. Xudo – Seni O‘zing qiladigan zotdir, zero Xudo allaqachon Sening ichingda va Sen ilohiylashish, chinakam xudo bo‘lib yetishish kabi Eng Oliy Salohiyatingni talab qilib olishingni kutmoqda. Ha, xudo bo‘lib – Sen to‘g‘ri o‘qiding. Hayron qoldingmi? Unda o‘qishda davom et.

Sevgi – bu bizni ich-ichimizdan to‘ldiradigan o‘sha cheksiz hayotbaxsh oqimdir. U isitadi, ilhomlantiradi, shifo beradi va... qayta tiriltiradi. Sevgi – bu xabarlardagi yurakchalar yoki qorindagi kapalaklar haqida emas (garchi bu ham yoqimli bo‘lsa-da). Bu Eng Oliy Saodat va Osoyishtalik, Kuch va Butunlay Kechirish, Ilhom va Haqiqatni Birga His Qilish holati haqidadir. Sevgi – bu Sen tom ma’noda hayotga qayta tiriladigan Oliy Rohatdir. Hayotga! Bu shunday holatki, Sen nafaqat tushunasan, balki butun vujuding bilan his qilasan: bu dunyodagi hamma narsa

o‘zaro bog‘liq, Yagonalik bilan yo‘g‘rilgan. Va Sen – bu ulkan boshqotirmaning muhim qismisan.

Sevgi qayerdan paydo bo‘ladi? Sevgining yagona manbai bor – Xudo. Va toki Sen buni qabul qilmas ekansan, Sen har qanday narsani boshdan kechirishing mumkin, ammo Haqiqiy Sevgi nima ekanini bilmaysan. Bu gormonlar o‘yini emas. Bu biz yaqinlarimizni, farzandlarimizni odatda qanday sevishimiz yoki uy hayvonlaridan zavqlanishimiz va go‘zal shafaqqa mahliyo bo‘lishimiz haqida emas. Bu shoirlar tarannum etadigan narsa emas.

Xudosiz yashasa bo‘ladimi? Bo‘ladi. O‘zingning qisqagina hayotingni. Bo‘ladi. Ammo agar Sen Hayot Ma’nosini, Haqiqiy Sevgini – Ozodlikni, Kuchni va Rohatni, Qanoat to‘laligini bilmoqchi bo‘lsang, Uni izlashingga to‘g‘ri keladi. Va toki Sen bu Manbani – O‘z ichingdan topmas ekansan, Sevgi Seni jonlantira olmaydi. Bilsang, suvsiz quriydigan gul kabi. Ammo qalbingni ochsang, Xudoni nomi bilan chaqirsang bas, Sevgi Sening ichingga va Sen orqali bu dunyoga oqib kira boshlaydi. Va mana shu yerda mo‘jiza boshlanadi. Bungacha vujuding tubida mudrab yotgan Ilohiy urug‘ uyg‘onadi va Sening Eng Oliy Salohiyatingni namoyon etib, chinakam Hayot Ma’nosiga aylanib o‘sa boshlaydi.

O‘z ichingda Sevgining ilohiy urug‘ini o‘stirish nimani anglatadi? Tasavvur qil, sening ichingda mitti, ammo cheksiz qudratli urug‘cha – ilohiy urug‘ bor. U Sen uni Sevgi bilan sug‘orishingni kutmoqda. Va shunda u o‘sib, ko‘plab

mevalar – dunyoga Sevgining yangi qirralarini namoyon etuvchi va tom ma’noda Sening qarshingda, Sening ichingda Abadiy Hayot darvozalarini ochuvchi Ilohiy in’omlar, iste’dodlar va daholik keltiradigan Hayot Daraxtiga aylanadi. Bu urug‘ni o‘stirish – sevishga va sevilgan bo‘lishga O‘zingga izn berish demakdir. Xudoni sevish va Xudo tomonidan sevilish demakdir. O‘z ichingda bu urug‘ni o‘stirish – aynan ilohiylashuv, ya’ni Sen tobora Xudo Seni qanday niyat qilgan bo‘lsa, shunday – nurli, kuchli, quvonchli, to‘laqonli, bunyodkor – o‘z voqeligingning ongli yaratuvchisi, o‘z dunyongning xudosi va u uchun Sevgi manbaiga aylanadigan jarayondir.

Sen Sevgini qabul qilganingda nima sodir bo‘ladi? Sen Ilohiy Sevgining o‘tkazuvchisiga aylanasan. Sen Haqiqatdan ham tirilasan. Bu endi shunchaki mavjudlik emas, balki to‘laqonli, mazmunli Hayotdir. Haqiqiy Hayot esa, Sevgidagi hayot – Abadiy Hayotning o‘zidir. U to‘xtab qolishi mumkin emas. Sen bu Sevgini boshqalar bilan ulashishni boshlaysan, ularni va butun dunyoni Nur, Quvonch va Fazilat bilan to‘ldirasan – O‘z ichingda va atrofingda Hayotni ziyoda qilasan.

Bu Sevgiga qanday ochilish mumkin? Masih bunga shunday javob beradi:

«Parvardigoring bo‘lgan Xudoni butun qalbing bilan, butun joning bilan va butun aqling bilan sevgin».

Mana shunday paradoks. Sevgini qabul qilish uchun O‘zing sevishing kerak. Ammo bu faqat bir qarashda – paradoks. Aslida esa bu yerda hech qanday

ziddiyat yo‘q. Shunchaki Xudoni sevish oson. Uning O‘zi Senga bu Sevgini beradi. Shunchaki Sening bunga intilishing, samimiy istaging va... ishonching kerak – «butun qalbing bilan, butun joning bilan va butun aqling bilan». Biz Senga (biroz keyinroq) ular nega bunchalik muhimligini va ular aslida nima ekanini tushuntirib beramiz – sening istaklaring, sening tuyg‘ularing, sening fikrlaring va sening ishonching. Ammo tanlov Senda qoladi – bu Sevgini talab qilib olish, Unga ochilish yoki «hech qanday sektaga tushib qolmaslik uchun oqilona chetda turish». (Tabassum.)

Biz, aytgancha, Pravoslavlik tarafdorimiz. Oddiy Rus Pravoslavligi. Ammo Biz – Islom tarafdori hamdirik. Haqiqiy Islom. Biz Vedalarni sevamiz. Yagona Zotning ko‘p qirralarini ehtirom bilan ulug‘lovchi slavyan rodnoverlarini sevamiz. Biz Nirvonani, haqiqiy Rohatni izlayotgan buddistlarni sevamiz va ular bir kun kelib Uni topadilar. Biz samimiy izlayotgan va Bizning Sevgimizga ochilayotgan barchani sevamiz. Chunki Biz – Hamjihatlik tarafdorimiz. Bizning O‘zimiz Hamjihatlikmiz. (Tabassum.)

Va mana nima hayratlanarli... Sen Xudoni majburiyat va burchdan emas, balki o‘zingning tirik istaging va irodang bilan Haqiqatdan sevishni o‘rganishing bilanoq, O‘z ichingda Uning Sevgisini – Sendan Unga, Manba sari ochishing bilanoq, Sen U tomoningdan sevilganingni anglaysan. Bu «balli, yashavor» degani emas, bu «Sen Menikisan, Men – senikiman, Biz – Birmiz, Men Seni doimo sevganman va sevirman» deganidir. Va shunda Xudoni sevish nafas olishdek tabiiy bo‘lib qoladi. Bu majburiyat emas, bu to‘g‘ridan-to‘g‘ri yurakdan chiquvchi Oliy Quvonchdir.

Xudoni sevish nimani anglatadi? Xudoga bo‘lgan Sevgi – bu U bilan bog‘liqlikni anglash, Uni O‘z ichingda va atrofingda qabul qilishdir. Bu hayotimizni ma’no, quvonch va nur bilan to‘ldiradigan yo‘ldir. Xudoga bo‘lgan Sevgi bizga o‘z voqeligimizning ongli yaratuvchilari bo‘lishimizga yordam beradi, bu voqelikda Hamjihatlik, Yagonalik, Quvonch, Ilhom va Samoviy Malika bo‘lmish Sevgining O‘zi hukmronlik qiladi.

Sevgi ko‘p qirralidir. Biz Xudodan qabul qiladigan va o‘zimizda mujassam etadigan sevgi qirralari cheksiz xilma-xildir. Ushbu doiraning kengligini anglashing uchun ulardan ba’zilari mana:

Kuch: Sevgi – bu yengilmas kuch va qalqondir. Sevgi insonni Xudoning Ruhi bilan mustahkamlaydi, zaifni kuchli, qo‘rqqanni qo‘rqmas va nodonni dono qiladi, Hayot quvvati bilan to‘ldiradi.

Yuvoshlik va kamtarlik: Sevgi o‘zini boshqalardan ustun qo‘ymaydi, ammo bu qurbonlik itoatkorligi haqida emas. Bu hech kimga hech narsani isbotlashi shart bo‘lmagan va zo‘ravonlikka muhtoj bo‘lmagan Kuchning muloyimligidir, zero U dunyo bilan birdir va ichki olamdagi zarracha o‘zgarish tashqi dunyodagi o‘zgarishlarga olib keladi. Sening dunyongda. Zero boshqalarga o‘z dunyosini o‘z qiyofasi va o‘xshashligida yaratish huquqini berasan.

Qabul qilish: Sevgi har bir kishini hech qanday shartlarsiz va talablarsiz, qanday bo‘lsa shundayligicha qabul qiladi.

Kechirish: Ginalarni qo‘yib yuborib, biz yuragimizni Nur uchun bo‘shatamiz. Va faqat Sevgi hatto eng eski hissiy jarohatlarni ham davolab, Haqiqatdan kechirishni biladi.

Minnatdorlik: Har bir lahzada – Xudoga Uning cheksiz in’omi uchun shukronalik bildirish imkoni bor.

Ozodlik: Haqiqiy Sevgi erkinlik beradi. O‘zing bo‘lish erkinligini beradi va boshqalarning tanlovini hurmat qiladi.

Ezgulik: Sevgidan kelib chiqqan oddiy amallar qalblarni samimiyat va ezgulikka uyg‘otib, buyuk o‘zgarishlar yaratadi. Ezgulik esa Hayotdir, slavyan Bukvitsasida aytilganidek.

Donishmandlik: Sevgi – bu aql bilimi sifatida emas, balki Haqiqat sifatida, Oliy Bilim sifatida – Ravshan His Qilishda ochiladigan Oliy Hikmatdir. Sen butun qalbing, butun joning va butun aqling bilan tushuna, bila va ko‘ra boshlaysan. Sevgida sening miyang 100 foizga ishlay boshlaydi, Xudo esa ularga yana mingni qo‘shib beradi.

Yagonalik: Xudo bizni yagona Butunga birlashtirib, kattaroq narsaga daxldorlik hissini ato etadi.

Ijod: Sevgi ichimizda yangi iste’dodlarni ochadi va bizni O‘zimizni hamda atrofimizdagi olamni o‘zgartirishga, yaratishga, bunyod etishga ilhomlantiradi – Hayotning O‘zini ziyoda qiladi.

Rohat: Xudoga bo‘lgan Sevgi – insonga nasib etgan Eng Oliy Rohatdir, bu tashqi hech narsaga bog‘liq bo‘lmagan eng tirik va samimiy Quvonchdir.

Ammo bu – Biz va Bizning Sevgimiz haqida. Sen-chi, baribir nimani istaysan? Axir Biz Sening Haqiqatdan ham baxtli bo‘lishingni xohlaymiz, Inson. Sening haqiqiy baxting nimada deb o‘ylaysan?