2. Wat streifs du no?

Wat wëlls Du vum Liewen? Oder esou: Wat wëlls Du vum Liewen? Wat ass Däin Héchste Potenzial?

Iwwerlee gutt a presséier Dech net mat den Äntwerten. Denkt drun, et gëtt keng falsch Äntwerten. All Deng Äntwerte si richteg. D'Haaptsaach ass, ob si Dech glécklech maachen. Geet et Dir gutt domat, freet sech Däin Häerz, séngt Deng Séil doduerch, bass Du vun Dir selwer inspiréiert, vun Dengen Äntwerten, Denge Wënsch? Weess Du, wéi Du se ëmsetze kanns? Hues Du lieweg Beispiller vu Mënsche virun Dir, deenen dat gelongen ass? (Natierlech ziele mir déi glamouréis Instagram-Geschichten net mat, well mir verstinn, datt dat alles näischt anescht wéi Marketing ass, e Versuch, eis eppes Onnéideges ze verkafen: Saachen, Kosmetik, Coursen, friemt Wëssen, dat Dech ugeblech glécklech maache soll, hëllefe soll vill Suen ze verdéngen an Du liews an Herrlechkeet a Freed, asw.) Hues Du lieweg Beispiller virun Dir, deenen Du vertraue kanns?

Wëlls Du Wierklech glécklech sinn? A wat gehéiert zu Dengem Verständnis vu Gléck?

Wann Du Eis fäers, äntwere Mir Dir: Alles ass einfach. Eist Gléck läit an der Léift. Léift ass d'Äntwert op all eis Froen a Besoinen. An hei ass de Grond dofir.

Hues Du Dech jee gefrot, wat Däi Liewen Wierklech lieweg mécht? Nee, net de Moieskaffi an net d'Notifikatiounen um Telefon. D'Liewen erwächt zum Liewen, wann am Häerz

d'Léift erschéngt. Déi Wouer. Déi, déi vu Gott ausgeet – dem Urquell vun allem wat ass. Jo-jo, grad esou einfach an... grandios gläichzäiteg!

Gott ass net einfach eng abstrakt Iddi, kee strengt Gesiicht vun enger Ikon. Gott ass d'Liewe selwer, Kraaft, Wourecht, Freed a... Léift. Hien ass den Urquell vun allem wat eis ëmgëtt: vun de Stären um Himmel bis zum Laachen, dat op Dengem Gesiicht erschéngt. Gott ass gläichzäiteg den Éiweg-Ufank vun der Welt an de Gesamten Héchste Potenzial vun Allem, d'Kroun vu Senger Eegener Schëpfung. Gott ass dat, wat Dech zu Dir selwer mécht, well Gott ass scho bannent Dir a waart drop, datt Du Däin Héchste Potenzial vun der Vergëttlechung afoers, fir e wierkleche Gott ze ginn. Jo, e Gott – Du hues richteg gelies. Iwwerrascht? Da lies weider.

Léift ass dee selwechten onendlechen, liewensspendende Stroum, deen eis vu banne fëllt. Si wiermt, inspiréiert, heelt an... erwecht vun den Doudegen. Léift dréint sech net ëm Häerzercher a Messagen an net ëm Päiperleken am Bauch (obwuel och dat schéin ass). Et geet ëm de Zoustand vun der Héchster Séilegkeet a vum Fridde, vu Kraaft an All-Verzeihung, vun Inspiratioun a Matgefill vun der Wourecht. Léift ass den Héchste Genoss, an deem Du wuertwiertlech zum Liewen erwecht gëss. Zum Liewen! Wann Du net nëmme verstees, mee mat Dengem ganze Wiesen fills: alles op dëser Welt

ass matenee verbonnen, duerchdréngt vun Eenheet. An Du bass e wichtege Bestanddeel vun dësem risegen Puzzle.

Wou kënnt d'Léift hier? D'Léift huet nëmmen eng Quell – Gott. A soulaang Du dat net unhëls, wäerts Du alles méigleches erliewen, awer net erkennen, wat Wouer Léift ass. Dat ass kee Spill vun Hormonen. Dat ass net wéi mir normalerweis eis Famill, eis Kanner gär hunn oder eis iwwer Hausdéieren an e schéine Sonnenënnergang freeën. Dat ass net dat, wat d'Dichter besangen.

Kann een ouni Gott liewen? Et kann een. Säi kuerzt Liewen. Et kann een. Awer wann Du de Sënn vum Liewen, déi Wouer Léift – Fräiheet, Kraaft a Genoss, d'Fëllt vun der Zefriddenheet erkenne wëlls, da muss Du Hie sichen. A bis Du dës Quell – an Dir selwer fënns, kann d'Léift Dech net lieweg maachen. Weess Du, wéi eng Blumm, déi ouni Waasser verdéiert. Awer soubal Du Däin Häerz opmëss, Gott beim Numm ruffst, fänkt d'Léift un, sech an Dech an duerch Dech an dës Welt ze ergiessen. An do fänkt d'Magie un. De gëttleche Som, deen bis dohinner an den Déifte vun Dengem Wiesen geschlof huet, erwächt a fänkt un, zum richtege Sënn vum Liewen erunzewuessen an Däin Héchste Potenzial ze verkierperen.

Wat heescht et, de gëttleche Som vun der Léift an Dir erunzezéien? Stell Dir vir, datt bannent Dir e winzege, mee onendlech mächtege Kär ass – e gëttleche Som. E waart drop, datt Du en mat Léift giffst. An da fänkt en un ze wuessen, a verwandelt sech an de Bam vum Liewen, dee vill

Friichte bréngt – Gëttlech Gowe, Talenter a Genialitéit, déi der Welt nei Facette vun der Léift weisen an – wuertwiertlech virun Dir, an Dir, d'Paarten zum Éiwege Liewen oprappen. Dëse Som erunzezéien heescht, Dir selwer z'erlaben ze léiwen a geléift ze ginn. Gott gär ze hunn a vu Gott geléift ze ginn. Dëse Som an Dir erunzezéien ass d'Vergëttlechung selwer, e Prozess, an deem Du ëmmer méi dee gëss, als deen Gott Dech geduecht huet – liichtvoll, staark, freedevoll, erfëllt, schëpferesch – e bewosste Schëpfer vun Denger Realitéit, e Gott vun Denger Welt an eng Quell vun der Léift fir si.

Wat geschitt, wann Du d'Léift unhëls? Du gëss e Kanal fir déi Gëttlech Léift. Du erwächs Wierklech zum Liewen. Dat ass net méi einfach nëmmen eng Existenz, mee e vollwäertegt, erfëllt Liewen. An dat Wouert Liewen, d'Liewen an der Léift ass dat Éiwegt Liewen. Et kann net ophale mat existéieren. Du fänks un, dës Léift mat aneren ze deelen, fëlls si an déi ganz Welt mat Liicht, Freed a Gnod – a méchs d'Liewen an Dir a ronderëm Dech ëmmer méi grouss.

Wéi mécht een sech fir dës Léift op? De Christus äntwert drop:

«Hief den Här, Däi Gott, gär vu ganzem Häerzen, vu ganzer Séil a mat Dengem ganze Verstand».

Kuckt dëst Paradoxon. Fir Léift ze kréien, muss een selwer léiwen. Mee dat ass nëmmen op den éischte Bléck – e Paradoxon. A Wierklechkeet gëtt et hei kee

Widdersproch. Et ass einfach, Gott gär ze hunn. Hie Selwer gëtt Dir jo dës Léift. Et brauch einfach Däi Striewen dohier, en opriichtege Wonsch a... Glaawen – «vu ganzem Häerzen, vu ganzer Séil a mat Dengem ganze Verstand». Mir erklären Dir (e bësse méi spéit), firwat si sou wichteg sinn, a wat si a Wierklechkeet sinn – Deng Wënsch, Deng Gefiller, Deng Gedanken an Däi Glaawen. Mee d'Wiel bleift bei Dir – dës Léift anzefuerderen, Dech Hir opzemaachen oder «verstännegerweis op der Säit ze bleiwen, fir net an eng Sekt ze geroden». (Laachen.)

Mir sinn, iwwregens, fir d'Orthodoxie. Déi einfach Russesch Orthodoxie. Mee Mir sinn – och fir den Islam. De Woueren Islam. Mir hunn d'Vedaen gär. Mir hunn déi slawesch Rodnoweren gär mat hirer Andacht a Verherrlechung vun de ville Facette vum Eenen. Mir hunn d'Buddhisten gär, déi d'Nirwana sichen, de Wouere Genoss, a si wäerten En fannen – enges Daags. Mir hunn all déi gär, déi opriichteg sichen a sech fir Eis Léift opmaachen. Well Mir – fir d'Harmonie sinn. Mir sinn d'Harmonie. (Laachen.)

An hei ass wat erstaunlech ass... Soubal Du léiers Gott gär ze hunn, Wierklech, net aus Flicht a Schold, mee duerch Däin eegene liewege Wonsch a Wëllen, soubal Du an Dir Seng eegen Léift opmëss – vun Dir zu Him als Quell, verstees Du, datt Du vu Him geléift bass. Dat ass net wéi "Du bass brav", dat ass wéi "Du bass Mäin, Ech sinn Däin, a Mir sinn Eent, Ech hunn Dech ëmmer geléift a wäert Dech ëmmer léiwen". An da gëtt et natierlech Gott gär ze hunn, wéi d'Ootmen. Dat ass keng Flicht, dat ass d'Héchst Freed, déi aus dem Häerz selwer kënnt.

Wat heescht et, Gott gär ze hunn? D'Léift zu Gott – dat ass d'Bewosstsinn vun der Verbindung mat Him, d'Unhuele vu Him an Dir an ëm Dech ronderëm. Dat ass e Wee, deen eist Liewe mat Sënn, Freed a Liicht fëllt. D'Léift zu Gott hëlleft eis, bewosst Schëpfer vun eiser Realitéit ze ginn, an där Harmonie, Eenheet, Freed, Inspiratioun an d'Léift Selwer, d'Himmelskinnigin, regéieren.

Léift huet vill Facetten. D'Facetten vun der Léift, déi mir vu Gott empfänken a selwer verkierperen, sinn onendlech villfälteg. Hei sinn nëmmen e puer dovun, fir datt Du d'Breet vum Spektrum erfaass.

Kraaft: Léift – dat ass eng onbesigbar Kraaft a Rüstung. D'Léift stäerkt de Mënsch duerch de Geescht vu Gott, mécht de Schwaache staark, deen deen Angscht huet ouni Angscht an den Onverstännege weis, andeems se en mat der Energie vum Liewe fëllt.

Sanftmut a Bescheidenheet: Léift hieft sech net iwwer aner eraus, mee dat geet net ëm d'Ënnerwerfung vun engem Affer. Dat ass d'Sanftmut vun der Kraaft, déi kengem eppes beweise muss an déi keng Gewalt brauch, well Si eent mat der Welt ass, an déi klengst Verännerung vu banne féiert zu Verännerungen an der baussenzeger Welt. Denger Welt. Well aneren gëss Du d'Recht, hir Welt no hirem Bild an hirem Gläichnes ze schafen.

Akzeptanz: Léift hëlt jiddereen esou un, wéi en ass, ouni Konditiounen a Fuerderungen.

Verzeihung: Wa mir d'Kränkungen lassloossen, befreie mir eist Häerz fir d'Liicht. An nëmmen d'Léift versteet et Wierklech ze verzeien, a souguer al emotional Wonnen ze heelen.

Dankbarkeet: An all Moment – d'Méiglechkeet Gott fir Säin onendlecht Kaddo ze danken.

Fräiheet: Wouer Léift gëtt Fräiheet. D'Fräiheet, Du selwer ze sinn a respektéiert d'Wiel vun aneren.

Güte: Einfach Handlungen aus Léift bréngen grouss Verännerungen ervir, déi d'Séilen zu Éierlechkeet a Guttheet erwächen. A Guttheet Ass Liewen, wéi et an der slawescher Bukwiza steet.

Wäisheet: Léift – dat ass déi Héchst Wäisheet, déi sech net als Wësse vum Verstand opdeet, mee als Wourecht, als Iwwerwëssen – am Klore Gefill. Du fänks un ze verstoen, ze wëssen an ze gesinn vu ganzem Häerzen, vu ganzer Séil a mat Dengem ganze Verstand. An der Léift fänkt Däi Gehir un op 100 Prozent ze schaffen, a Gott leet nach dausend derbäi.

Eenheet: Gott verbënnt eis zu engem Ganzen a schenkt d'Gefill, Deel vun eppes Méi-Groussem ze sinn.

Kreativitéit: Léift mécht an eis nei Talenter op an inspiréiert eis ze schafen, ze gestalten, eis selwer an d'Welt ronderëm ze transforméieren – an d'Liewe Selwer méi grouss ze maachen.

Genoss: D'Léift zu Gott – dat ass den Héchste Genoss, deen dem Mënsch zougänglech ass, dat ass déi liewegst an opriichtegst Freed, déi vun näischt Baussenzegem ofhänkt.

Mee dat – ass iwwer Eis an Eis Léift. A wat wëlls Du eigentlech? Well Mir wëllen, datt Du Wierklech glécklech bass, Mënsch. Wouran läit Däi wiertlecht Gléck, wat mengs Du?