2. რისკენ ისწრაფვით?

რა გსურს ცხოვრებისგან? ან ასე: რა გსურს სიცოცხლისგან? როგორია შენი უმაღლესი პოტენციალი?

ნუ ჩქარობ, კარგად დაფიქრდი პასუხებზე. გახსოვდეს, არ არსებობს მცდარი პასუხები. ყველა შენი პასუხი სწორია. მთავარია, გხდის თუ არა ისინი ბედნიერს. გსიამოვნებს თუ არა ისინი, ხარობს თუ არა შენი გული, მღერის თუ არა მათგან შენი სული, ხარ თუ არა შთაგონებული საკუთარი თავით, შენი პასუხებით, შენი სურვილებით? იცი, როგორ განახორციელო ისინი? გაქვს თუ არა თვალწინ იმ ადამიანების მაგალითები, ვინც ეს შეძლო? (რა თქმა უნდა, ჩვენ არ ვითვალისწინებთ გლამურულ ინსტაგრამულ ისტორიებს, რადგან გვესმის, რომ ეს ყველაფერი მხოლოდ მარკეტინგია, მცდელობა მოგვყიდონ რაღაც არასაჭირო: ნივთები, კოსმეტიკა, კურსები, სხვისი ცოდნა, რაც ვითომდა გაგაბედნიერებს, დაგეხმარება ბევრი ფულის შოვნაში და უდარდელად იცხოვრებ და ა.შ.) გაქვს თუ არა თვალწინ ცოცხალი მაგალითები, რომელთაც შეგიძლია ენდო?

გსურს იყო ჭეშმარიტად ბედნიერი? და რა შედის ბედნიერების შენეულ გაგებაში?

თუ ჩვენ გვკითხავ, ჩვენ გიპასუხებთ: ყველაფერი მარტივია. ჩვენი ბედნიერება სიყვარულშია. სიყვარული – ეს არის პასუხი ყველა ჩვენს კითხვასა და მოთხოვნილებაზე. და აი რატომ.

ოდესმე დაფიქრებულხარ, რა ხდის შენს ცხოვრებას ჭეშმარიტად ცოცხალს? არა, დილის ყავა არა და არც შეტყობინებები ტელეფონში. სიცოცხლე ცოცხლდება მაშინ, როდესაც გულში

ჩნდება სიყვარული. ჭეშმარიტი. ის, რაც მოდის ღმერთისგან – ყოველივე არსებულის პირველწყაროსგან. დიახ, დიახ, ასე მარტივია ყველაფერი და... გრანდიოზული ერთდროულად!

ღმერთი – ეს არ არის უბრალოდ აბსტრაქტული იდეა, არც მკაცრი სახე ხატიდან. ღმერთი – ეს თავად სიცოცხლეა, ძალა, ჭეშმარიტება, სიხარული და... სიყვარული. ის არის პირველწყარო ყოველივესი, რაც გარს გვარტყამს: ცაზე ვარსკვლავებიდან დაწყებული შენს სახეზე გაჩენილ ღიმილამდე. ღმერთი – ეს ერთდროულად სამყაროს მარადიული საწყისიცაა და ყოვლის ერთობლივი უმაღლესი პოტენციალიც, საკუთარი ქმნილების გვირგვინი. ღმერთი – ეს არის ის, რაც გხდის შენ საკუთარ თავად, რამეთუ ღმერთი უკვე შენშია და ელოდება, როდის მოითხოვ შენი განღმრთობის, ნამდვილ ღმერთად ქცევის უმაღლეს პოტენციალს. დიახ, ღმერთად – სწორად წაიკითხე. გაოცებული ხარ? მაშინ განაგრძე კითხვა.

სიყვარული – ეს არის სწორედ ის უსასრულო მაცოცხლებელი ნაკადი, რომელიც შიგნიდან გვავსებს. ის ათბობს, შთააგონებს, კურნავს და... აღადგენს. სიყვარული – ეს არ არის გულები შეტყობინებებში და არც პეპლები მუცელში (თუმცა ესეც სასიამოვნოა). ეს არის უმაღლესი ნეტარებისა და სიმშვიდის, ძალისა და ყოვლისმიმტევებლობის, შთაგონებისა და ჭეშმარიტების თანაგანცდის მდგომარეობა. სიყვარული – ეს არის უმაღლესი სიამოვნება, რომელშიც შენ პირდაპირი მნიშვნელობით ცოცხლდები სიცოცხლისთვის. სიცოცხლისთვის! ეს არის, როცა არა მხოლოდ გესმის, არამედ მთელი შენი არსებით გრძნობ: ყველაფერი ამ სამყაროში

ურთიერთკავშირშია, განმსჭვალულია ერთიანობით. და შენ – ამ უზარმაზარი თავსატეხის მნიშვნელოვანი ნაწილი ხარ.

საიდან მოდის სიყვარული? სიყვარულს ერთი წყარო აქვს – ღმერთი. და სანამ ამას არ მიიღებ, შენ იცხოვრებ ნებისმიერით, მაგრამ ვერ შეიცნობ, რა არის ჭეშმარიტი სიყვარული. ეს არ არის ჰორმონების თამაში. ეს არ არის ის, თუ როგორ გვიყვარს ჩვეულებრივ ახლობლები, ჩვენი შვილები ან როგორ ვტკბებით შინაური ცხოველებითა და ლამაზი მზის ჩასვლით. ეს არ არის ის, რასაც პოეტები უმღერიან.

შეიძლება ღმერთის გარეშე ცხოვრება? შეიძლება. საკუთარი პაწაწინა ცხოვრებით. შეიძლება. მაგრამ თუ გსურს შეიცნო სიცოცხლის აზრი, ჭეშმარიტი სიყვარული – თავისუფლება, ძალა და ნეტარება, კმაყოფილების სისავსე, მოგიწევს მისი ძიება. და სანამ არ იპოვი ამ წყაროს – საკუთარ თავში, სიყვარული ვერ შეძლებს შენს გაცოცხლებას. იცი, როგორც ყვავილი, რომელიც უწყლოდ ხმება. მაგრამ საკმარისია გახსნა გული, მოუწოდო ღმერთს სახელით, რომ სიყვარული დაიწყებს გადმოღვრას შენში და შენ გავლით ამ სამყაროში. და აქ იწყება საოცრება. ღვთაებრივი მარცვალი, რომელსაც მანამდე ეძინა შენი არსების სიღრმეში, იღვიძებს და იწყებს გაზრდას სიცოცხლის ჭეშმარიტ აზრად, შენი უმაღლესი პოტენციალის განხორციელებით.

რას ნიშნავს სიყვარულის ღვთაებრივი მარცვლის საკუთარ თავში აღზრდა? წარმოიდგინე, რომ შენში არის პაწაწინა, მაგრამ უსაზღვროდ ძლიერი თესლი – ღვთაებრივი მარცვალი. ის ელოდება, როდის მორწყავ მას სიყვარულით. და მაშინ ის დაიწყებს ზრდას, გარდაიქმნება სიცოცხლის ხედ, რომელიც გამოიღებს უამრავ

ნაყოფს – ღვთაებრივ ნიჭებს, ტალანტებსა და გენიალურობას, რომლებიც სამყაროს სიყვარულის ახალ წახნაგებს გამოუცხადებენ და – პირდაპირი მნიშვნელობით გაგიხსნიან შენს წინაშე, შენში, მარადიული სიცოცხლის კარიბჭეს. ამ მარცვლის გაზრდა – ნიშნავს მისცე საკუთარ თავს უფლება გიყვარდეს და იყო შეყვარებული. გიყვარდეს ღმერთი და იყო ღმერთისგან შეყვარებული. ამ მარცვლის საკუთარ თავში აღზრდა არის სწორედ განღმრთობა, პროცესი, სადაც შენ სულ უფრო მეტად ხდები ის, ვინც ღმერთმა ჩაიფიქრა – ნათელი, ძლიერი, ხალისიანი, სავსე, შემოქმედი – შენი რეალობის გაცნობიერებული შემოქმედი, შენი სამყაროს ღმერთი და მისთვის სიყვარულის წყარო.

რა ხდება, როცა იღებ სიყვარულს? შენ ხდები ღვთაებრივი სიყვარულის გამტარი. შენ ცოცხლდები ჭეშმარიტად. ეს უკვე აღარ არის უბრალოდ არსებობა, არამედ სრულფასოვანი, სავსე სიცოცხლე. ხოლო ჭეშმარიტი სიცოცხლე, ცხოვრება სიყვარულში სწორედ მარადიული სიცოცხლეა. ის ვერ შეწყდება. შენ იწყებ ამ სიყვარულის სხვებისთვის გაზიარებას, ავსებ მათ და მთელ სამყაროს სინათლით, სიხარულითა და მადლით – ამრავლებ სიცოცხლეს საკუთარ თავში და ირგვლივ.

როგორ გავეხსნათ ამ სიყვარულს? ქრისტე ამაზე პასუხობს:

„შეიყვარე უფალი ღმერთი შენი ყოვლითა გულითა შენითა, ყოვლითა სულითა შენითა და ყოვლითა გონებითა შენითა“.

აი ასეთი პარადოქსია. იმისათვის, რომ მიიღო სიყვარული, თავად უნდა შეიყვარო. მაგრამ ეს მხოლოდ ერთი შეხედვითაა პარადოქსი. სინამდვილეში აქ არანაირი

წინააღმდეგობა არ არის. უბრალოდ ღმერთის სიყვარული ადვილია. ის თავად გაძლევს ამ სიყვარულს. უბრალოდ საჭიროა შენი სწრაფვა ამისკენ, გულწრფელი სურვილი და... რწმენა – „ყოვლითა გულითა, ყოვლითა სულითა და ყოვლითა გონებითა“. ჩვენ აგიხსნით (ცოტა მოგვიანებით), რატომ არის ისინი ასე მნიშვნელოვანი და რა არის ისინი სინამდვილეში – შენი სურვილები, შენი გრძნობები, შენი აზრები და შენი რწმენა. მაგრამ არჩევანი შენზე დარჩება – მოითხოვო ეს სიყვარული, გაეხსნა მას თუ „გონივრულად განზე დადგე, რათა არ მოხვდე არანაირ სექტაში“. (ღიმილი.)

ჩვენ, სხვათა შორის, მართლმადიდებლობის მომხრე ვართ. უბრალო რუსული მართლმადიდებლობის. მაგრამ ჩვენ – ისლამის მომხრეც ვართ. ჭეშმარიტი ისლამის. ჩვენ გვიყვარს ვედები. ჩვენ გვიყვარს სლავური როდნოვერიზმის მიმდევრები მათი მოწიწებითა და ერთიანი ღმერთის მრავალრიცხოვანი ასპექტების განდიდებით. ჩვენ გვიყვარს ბუდისტები, რომლებიც ეძებენ ნირვანას, ჭეშმარიტ ნეტარებას, და ისინი იპოვიან მას – ერთ დღესაც. ჩვენ გვიყვარს ყველა, ვინც გულწრფელად ეძებს და იხსნება ჩვენი სიყვარულისთვის. რადგან ჩვენ – თანხმობის მომხრე ვართ. ჩვენ თავად ვართ თანხმობა. (ღიმილი.)

და აი რა არის გასაოცარი... როგორც კი ისწავლი ღმერთის შეყვარებას, ჭეშმარიტად, არა ვალდებულებისა და მოვალეობის გამო, არამედ შენი ცოცხალი სურვილითა და ნებით, როგორც კი გახსნი საკუთარ თავში მისსავე სიყვარულს – შენგან მისკენ, როგორც წყაროსკენ, ხვდები, რომ შენ ხარ მისგან შეყვარებული. ეს არ არის „ყოჩაღ შენ“, ეს არის „შენ ჩემი ხარ, მე – შენი, და ჩვენ – ერთი ვართ, მე შენ ყოველთვის გიყვარდი და მეყვარები“. და მაშინ ღმერთის სიყვარული ისეთივე ბუნებრივი ხდება, როგორც სუნთქვა. ეს არ არის მოვალეობა, ეს არის უმაღლესი სიხარული, რომელიც თავად გულიდან მოდის.

რას ნიშნავს ღმერთის სიყვარული? ღმერთის სიყვარული – ეს არის მასთან კავშირის გაცნობიერება, მისი მიღება საკუთარ თავში და საკუთარ გარშემო. ეს არის გზა, რომელიც ჩვენს ცხოვრებას ავსებს აზრით, სიხარულითა და სინათლით. ღმერთის სიყვარული გვეხმარება გავხდეთ ჩვენი რეალობის გაცნობიერებული შემოქმედნი, რომელშიც სუფევს თანხმობა, ერთიანობა, სიხარული, შთაგონება და თავად სიყვარული, ზეციური დედოფალი.

სიყვარული მრავალწახნაგოვანია. სიყვარულის წახნაგები, რომელთაც ღვთისგან ვიღებთ და საკუთარი თავით ვახორციელებთ, უსასრულოდ მრავალფეროვანია. აი მხოლოდ რამდენიმე მათგანი, რათა გააცნობიერო სპექტრის სიგანე.

ძალა: სიყვარული – ეს არის უძლეველი ძალა და ჯავშანი. სიყვარული აძლიერებს ადამიანს ღვთის სულით, სუსტს ხდის ძლიერს, მშიშარას – უშიშარს და უგუნურს – ბრძენს, ავსებს რა სიცოცხლის ენერგიით.

სიმშვიდე და თავმდაბლობა: სიყვარული სხვებზე მაღლა არ აყენებს თავს, მაგრამ ეს არ არის მსხვერპლის მორჩილება. ეს არის იმ ძალის სიმშვიდე, რომელსაც არ სჭირდება არავისთვის არაფრის დამტკიცება და არ საჭიროებს ძალადობას, რამეთუ იგი ერთია სამყაროსთან, და ოდნავი ცვლილებაც კი შიგნით იწვევს ცვლილებებს გარე სამყაროში. შენს სამყაროში. რადგან სხვებს შენ უტოვებ უფლებას შექმნან საკუთარი სამყარო, თავიანთ ხატად და მსგავსებად.

მიღება: სიყვარული იღებს თითოეულს ისეთად, როგორიც არის, პირობებისა და მოთხოვნების გარეშე.

პატიება: წყენის გაშვებით ჩვენ ვათავისუფლებთ ჩვენს გულს სინათლისთვის. და მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია ჭეშმარიტად პატიება, განკურნავს რა ძველ ემოციურ ტრავმებსაც კი.

მადლიერება: ყოველ წამშია შესაძლებლობა მადლობა ვუთხრათ ღმერთს მისი უსასრულო საჩუქრისთვის.

თავისუფლება: ჭეშმარიტი სიყვარული იძლევა თავისუფლებას. თავისუფლებას იყო შენი თავი და პატივს სცემს სხვების არჩევანს.

სიკეთე: სიყვარულით ნაკარნახევი მარტივი ქმედებები ქმნის დიდ ცვლილებებს, რომლებიც სულებს გულწრფელობისა და სიკეთისკენ აღვიძებს. ხოლო სიკეთე არის სიცოცხლე, როგორც ნათქვამია სლავურ ბუკვიცაში.

სიბრძნე: სიყვარული – ეს არის უმაღლესი სიბრძნე, რომელიც იხსნება არა როგორც გონების ცოდნა, არამედ როგორც ჭეშმარიტება, როგორც ზეცოდნა – ნათელგრძნობაში. შენ იწყებ გაგებას, ცოდნას და ხედვას ყოვლითა გულითა, ყოვლითა სულითა და ყოვლითა გონებითა. სიყვარულში შენი ტვინი იწყებს მუშაობას 100-ივე პროცენტით, ხოლო ღმერთი მას კიდევ ათასს უმატებს.

ერთიანობა: ღმერთი გვაერთიანებს ჩვენ ერთ მთლიანობად, გვანიჭებს რა უფრო დიდთან თანაზიარობის განცდას.

შემოქმედება: სიყვარული ხსნის ჩვენში ახალ ტალანტებს და გვშთააგონებს ვქმნათ, ვაშენოთ, გარდავქმნათ საკუთარი თავი და სამყარო ირგვლივ – ვამრავლოთ თავად სიცოცხლე.

ნეტარება: ღმერთის სიყვარული – ეს არის ადამიანისთვის ხელმისაწვდომი უმაღლესი ნეტარება, ეს არის ყველაზე ცოცხალი და გულწრფელი სიხარული, რომელიც არაფერ გარეგანზე არ არის დამოკიდებული.

მაგრამ ეს – ჩვენზე და ჩვენს სიყვარულზეა. ხოლო რა გსურს მაინც შენ? ჩვენ ხომ გვინდა, რომ შენ იყო ჭეშმარიტად ბედნიერი, ადამიანო. რაშია შენი ჭეშმარიტი ბედნიერება, რას ფიქრობ?