2. Apa sampeyan ngupayakake?

Apa sing kokkarepaké saka urip? Utawa mangkéné: apa sing kokkarepaké saka Urip? Kepriyé Potènsi Paling Dhuwurmu?

Aja kesusu, pikiren kanthi temen-temen wangsulané. Élinga, ora ana wangsulan sing salah. Kabèh wangsulanmu iku bener. Sing paling wigati, apa kabèh mau nggawé Kowé bagya mulya? Apa Kowé rumangsa kepénak amarga wangsulan iku, apa atimu bungah, apa jiwamu nembang amarga iku, apa Kowé rumangsa kajurung déning Awakmu Dhéwé, déning wangsulan-wangsulanmu, déning gegayuhanmu? Apa Kowé ngerti kepriyé carané mujudaké? Apa ana tuladha nyata ing ngarepmu ngenani wong-wong sing wis kasil nggayuh iku? (Mesthi waé, kita ora ngetung carita-carita gemerlap ing Instagram, amarga kita ngerti yèn kabèh iku mung marketing, upaya kanggo ngedol barang sing ora kita butuhaké: barang-barang, kosmétik, kursus, kawruh wong liya sing jarané bakal nggawé Kowé bagya, mbantu golèk dhuwit akèh lan Kowé bakal urip kepénak, lan sabanjuré.) Apa ana tuladha-tuladha urip ing ngarepmu sing bisa kokpercaya?

Apa Kowé péngin dadi bener-bener bagya, Sajati? Lan apa sing kalebu ing pangertènmu babagan kabagyan?

Yèn Kowé takon marang Kita, Kita bakal mangsuli marang Kowé: Kabèh iku prasaja. Kabagyan Kita ana ing sajroning Katresnan. Katresnan iku wangsulan kanggo kabèh pitakonan lan kabutuhan kita. Lan iki alesané.

Apa Kowé tau mikir, apa sing nggawé uripmu bener-bener urip? Dudu, dudu kopi ésuk lan dudu kabar notifikasi ing hapé. Urip dadi urip nalika ing sajroning ati

tuwuh Katresnan. Sing Sajati. Sing asalé saka Gusti Allah – Sumbering Samubarang kang ana. Ya, pancèn kaya ngono prasajané lan... nggumunaké ing wektu sing bebarengan!

Gusti Allah iku dudu mung gagasan abstrak, dudu praupan teges ing gambar suci. Gusti Allah iku Urip iku dhéwé, Kakuwatan, Kasunyatan, Kabungahan lan … Katresnan. Panjenengané iku Sumber Paling Wiwitan saka kabèh sing ngupengi kita: wiwit saka lintang-lintang ing langit nganti èsem sing sumunar ing praupanmu. Gusti Allah iku bebarengan dadi Purwaning Jagad kang Langgeng lan Gunggunging Potènsi Paling Dhuwur saka Samubarang, Makutha saka Ciptané Piyambak. Gusti Allah iku sing ndadèkaké Kowé dadi Awakmu Dhéwé, amarga Gusti Allah wis ana ing sajroning Kowé lan ngrantos nalika Kowé njaluk Potènsi Paling Dhuwurmu babagan manunggal dadi ilahi, dadi pancèn wujud ilahi. Ya, kaya Gusti – Kowé maca kanthi bener. Kaget? Yèn ngono, terusna maca.

Katresnan iku ilining urip tanpa wates sing ngisi kita saka njero. Katresnan ngangetaké, maringi ilham, nambani lan... nangekaké. Katresnan iku dudu babagan gambar ati ing pesen lan dudu rasa gemeter ing weteng (sanadyan iku uga nyenengaké). Iki babagan kahanan Kanikmatan Paling Luhur lan Katentreman, Kakuwatan lan Pangapura Lumuber, Ilham lan Pangrasa Manunggal marang Kasunyatan. Katresnan iku Kanikmatan Paling Dhuwur, ing ngendi Kowé bener-bener katangèkaké tumuju urip. Tumuju Urip! Iki nalika Kowé ora mung ngerti, nanging ngrasakaké kanthi sakèhing wujudmu: kabèh ing jagad iki

sesambungan, karasuk déning Kasawijèn. Lan Kowé – pérangan wigati saka susunan agung iki.

Saka ngendi Katresnan iku teka? Katresnan mung duwé siji sumber – Gusti Allah. Lan sadurungé Kowé nampa iki, Kowé bakal nglakoni apa waé, nanging ora bakal ngerti apa iku Katresnan Sajati. Iki dudu dolanan hormon. Iki dudu kaya carané kita biyasa nresnani kulawarga, bocah-bocah kita, utawa welas marang kéwan ingon-ingon lan suruping srengéngé sing éndah. Iki dudu sing dinyanyèkaké déning para pujangga.

Apa bisa urip tanpa Gusti Allah? Bisa. Uripmu sing cendhak iku. Bisa. Nanging yèn Kowé péngin mangertèni Werding Urip, Katresnan Sajati – Kamardikan, Kakuwatan lan Kanikmatan, jangkeping Kasenengan, Kowé kudu nggolèki Panjenengané. Lan sadurungé Kowé nemokaké Sumber iki – ing sajroning Awakmu Dhéwé, Katresnan ora bakal bisa nguripaké Kowé. Kaya kembang sing garing tanpa banyu. Nanging samangsa Kowé mbukak ati, nyebut asmané Gusti Allah, lan Katresnan bakal wiwit mili menyang Kowé lan liwat Kowé menyang jagad iki. Lan ing kéné kaajaiban diwiwiti. Wiji ilahi, sing sadurungé turu ing jeruning wujudmu, tangi lan wiwit tuwuh dadi Werding Urip sing sajati, mujudaké Potènsi Paling Dhuwurmu.

Apa tegesé ngrumat wiji ilahi Katresnan ing sajroning awak? Bayangna, ing sajroning Kowé ana wiji cilik nanging nduwèni kakuwatan tanpa wates – wiji ilahi. Wiji iku ngentèni Kowé nyirami nganggo Katresnan. Lan banjur wiji iku bakal wiwit tuwuh, malih dadi Wit Panguripan, sing bakal ngetokaké akèh

woh – kanugrahan ilahi, bakat lan kapinteran linuwih, sing bakal nuduhaké marang jagad sesawangan anyar saka Katresnan lan – bener-bener mbukak jembar ing ngarepmu, ing sajroning Kowé, lawanging Urip Langgeng. Ngrumat wiji iki – tegesé marengaké Awakmu Dhéwé nresnani lan ditresnani. Nresnani Gusti Allah lan ditresnani déning Gusti Allah. Ngrumat wiji iki ing sajroning awak iku minangka prosès manunggal marang Gusti, ing ngendi Kowé saya suwé saya dadi apa sing dikersakaké déning Gusti Allah tumrap Kowé – padhang, kuwat, bungah, kebak, nggawé becik – pangripta sing sadar marang kasunyatané dhéwé, panguwasa jagadé dhéwé lan sumber Katresnan kanggo jagad iku.

Apa sing kedadéan nalika Kowé nampa Katresnan? Kowé dadi talanging Katresnan Ilahi. Kowé dadi bener-bener urip. Iki dudu mung urip lumrah, nanging Urip sing sampurna lan kebak. Lan Urip Sajati, urip sajroning Katresnan iku Urip Langgeng. Urip iku ora bisa mandheg. Kowé wiwit mbagèkaké Katresnan iki marang wong liya, ngiseni wong-wong mau lan kabèh jagad nganggo Pepadhang, Kabungahan lan Kanugrahan – nambahi Urip ing sajroning awak lan ing sakupengé.

Kepriyé carané mbukak dhiri marang Katresnan iki? Kristus paring wangsulan babagan iki:

«Tresnaa marang Pangéran Allahmu kalawan gumolonging atimu, lan gumolonging nyawamu, sarta gumolonging budimu».

Mangkéné iki kaanéhané. Supaya nampa Katresnan, kudu miwiti nresnani dhéwé. Nanging iku mung katon kaya anèh ing panyawang sepisanan. Satemené, ora ana

pasulayan ing kéné. Mung waé, nresnani Gusti Allah iku gampang. Panjenengané Piyambak sing maringi Katresnan iku marang Kowé. Mung butuh tékadmu tumuju menyang kono, kekarepan sing tulus lan… kapitayan – «kalawan gumolonging atimu, lan gumolonging nyawamu, sarta gumolonging budimu». Kita bakal nerangaké marang Kowé (mengko sethithik), ngapa iku kabèh wigati banget, lan apa sejatining kabèh mau – gegayuhanmu, pangrasamu, pikiranmu lan Kapitayanmu. Nanging pilihan tetep ana ing tanganmu – njaluk Katresnan iki, mbukak dhiri kanggo Panjenengané utawa «kanthi wicaksana ngadeg ing sisih supaya ora mèlu aliran apa waé». (Èsem.)

Kita, sajatiné, nyengkuyung Ortodoksi. Ortodoksi Ruslan sing prasaja. Nanging Kita – uga nyengkuyung Islam. Islam Sajati. Kita tresna marang Véda. Kita tresna marang para pandhèrèk kapitayan lawas Slavia kanthi pakurmatan lan panggunggungané marang manéka warna aspèk saka Sing Tunggal. Kita tresna marang para Buddhis sing ngupaya Nirwana, Kanikmatan sajati, lan wong-wong mau bakal nemokaké Panjenengané – ing sawijining dina. Kita tresna marang kabèh wong sing kanthi tulus nggolèki lan mbukak dhiri marang Katresnan Kita. Amarga Kita – nyengkuyung Rukun. Kita iku Rukun iku dhéwé. (Èsem.)

Lan iki sing nggumunaké... Samangsa Kowé sinau nresnani Gusti Allah, kanthi temen, dudu amarga kuwajiban utawa ayahan, nanging amarga kekarepan lan tékadmu sing urip, samangsa Kowé mbukak ing sajroning awak Katresnané Panjenengané – saka Kowé tumuju marang Panjenengané minangka Sumber, Kowé ngerti yèn Kowé iku – kinasih déning Panjenengané. Iki dudu babagan "Kowé hébat", iki babagan "Kowé iku Kagunganku, Aku iku kagunganmu, lan Kita iku Sawiji, Aku tansah nresnani Kowé lan bakal tansah nresnani Kowé". Lan nalika iku, nresnani Gusti Allah dadi samubarang sing lumrah, kaya déné ambegan. Iki dudu kuwajiban, iki Kabungahan Paling Luhur sing mijil saka telenging ati.

Apa tegesé nresnani Gusti Allah? Katresnan marang Gusti Allah iku kesadaran babagan sesambungan karo Panjenengané, nampa Panjenengané ing sajroning awak lan ing sakupengé. Iki dalan sing ngisi urip kita kanthi teges, kabungahan lan pepadhang. Katresnan marang Gusti Allah mbantu kita dadi pangripta sing sadar marang kasunyatan kita dhéwé, ing ngendi Rukun, Kasawijèn, Kabungahan, Ilham lan Katresnan iku Dhéwé, Sang Ratu Swarga, ngasta papréntahan.

Katresnan iku manéka warna wujudé. Wujud-wujud katresnan sing kita tampa saka Gusti Allah lan kita wujudaké iku tanpa wates cacahé. Iki mung sawetara ing antarané, supaya Kowé mangertèni jembaring kalungguhané.

Kakuwatan: Katresnan iku kakuwatan sing ora bisa dikalahaké lan minangka tamèng. Katresnan ngiyataké manungsa lumantar Rohé Gusti Allah, ndadèkaké sing ringkih dadi kuwat, sing wedi dadi kendel, lan sing cubluk dadi wicaksana, ngisèni kanthi ènèrgi Panguripan.

Andhap asor lan lumping: Katresnan ora ngunggahaké awaké dhéwé ngluwihi wong liya, nanging iki dudu babagan pasrahé wong sing dadi kurban. Iki andhap asoring Kakuwatan, sing ora perlu mbuktèkaké apa-apa marang sapa waé, lan ora mbutuhaké rrudapeksa, amarga Panjenengané nyawiji karo jagad, lan owah-owahan paling cilik ing njero bakal nuwuhaké owah-owahan ing jagad njaba. Jagadmu. Amarga marang wong liya, Kowé maringi hak kanggo nyipta jagadé dhéwé, miturut rupa lan wujudé dhéwé.

Panampa: Katresnan nampa saben wong kaya anané, tanpa sarat lan tanpa panjaluk.

Pangapura: Kanthi nguculaké lara ati, kita ngresiki ati kita kanggo Pepadhanging Gusti. Lan mung Katresnan sing bisa paring pangapura kanthi sajati, nambani tatu batin sing wis suwé.

Panuwun: Ing saben wayah – ana kalodhangan kanggo ngaturaké panuwun marang Gusti Allah awit saka kanugrahané sing tanpa wates.

Kamardikan: Katresnan Sajati maringi kamardikan. Kamardikan dadi Awaké Dhéwé lan ngurmati pilihané wong liya.

Kabecikan: Tumindak prasaja saka Katresnan nggawé owah-owahan gedhé, nggugah jiwa tumuju marang katulusan lan kabecikan. Lan Kabecikan iku Urip, kaya sing kasebut ing Aksara Bukvitsa Slavia.

Kawicaksanan Suci: Katresnan iku Kawicaksanan Paling Luhur, sing kabukak dudu minangka kawruh pikiran, nanging minangka Kasunyatan, minangka Kawruh Linuwih – ing sajroning Pangrasa Wening. Kowé wiwit mangertèni, ngerti lan ndeleng kalawan gumolonging atimu, gumolonging nyawamu, lan gumolonging budimu. Ing sajroning Katresnan, utekmu wiwit nyambut gawé 100 persèn jangkep, lan Gusti Allah bakal nambahaké sèwu persèn manèh.

Kasawijèn: Gusti Allah nyawijèkaké kita dadi Sawiji, maringi rasa melu dadi péranganing samubarang sing luwih agung.

Karya Pangripta: Katresnan mbukak bakat-bakat anyar ing sajroning awak kita lan maringi ilham kanggo makarya, nggawé becik, ngowahi awaké dhéwé lan jagad ing sakupengé – ngrembakakaké Urip iku Dhéwé.

Kanikmatan: Katresnan marang Gusti Allah iku Kanikmatan Paling Dhuwur sing bisa kagayuh déning manungsa, iki Kabungahan sing paling urip lan tulus, sing ora gumantung marang apa waé saka njaba.

Nanging kabèh iki – babagan Kita lan Katresnan Kita. Banjur apa satemené sing kokkarepaké, Kowé? Amarga Kita péngin Kowé bener-bener bagya mulya, Manungsa. Ing ngendi sejatining kabagyanmu, miturut pamikirmu?