2. Por que te esforzas?

Que queres da vida? Ou así: que queres da Vida? Cal é o teu Supremo Potencial?

Non te apresures, pensa ben nas respostas. Lembra, non hai respostas incorrectas. Todas as túas respostas son correctas. O importante é se te fan feliz. Sentes ben con elas, alégrase o teu corazón, canta con elas a túa alma, estás inspirado por Ti mesmo, polas túas respostas, polos teus desexos? Sabes como levalos a cabo? Hai diante de ti exemplos de persoas que o conseguiron? (Por suposto, non temos en conta as historias glamourosas de Instagram, pois comprendemos que todo iso non é máis ca mercadotecnia, un intento de vendernos algo innecesario: cousas, cosméticos, cursos, coñecementos alleos que supostamente te farán feliz, axudaranche a gañar moito diñeiro e vivirás regaladamente, etc.) Hai diante de ti exemplos vivos nos que poidas confiar?

Queres ser Verdadeiramente feliz? E que entra na túa comprensión da felicidade?

Se Nos preguntas, Nós responderémosche: Todo é sinxelo. A nosa felicidade está no Amor. O Amor é a resposta a todas as nosas preguntas e necesidades. E velaquí por que.

Pensaches algunha vez que é o que fai que a túa vida estea Verdadeiramente viva? Non, non é o café da mañá nin as notificacións no teléfono. A vida revive cando no corazón

aparece o Amor. Auténtico. Aquel que procede de Deus, a Fonte Orixinaria de todo o existente. Si, si, así de sinxelo e... grandioso ao mesmo tempo!

Deus non é simplemente unha idea abstracta, nin un rostro severo dunha icona. Deus é a propia Vida, Forza, Verdade, Alegría e… Amor. El é a Fonte Orixinaria de todo canto nos arrodea: dende as estrelas no ceo ata o propio sorriso que aparece no teu rostro. Deus é simultaneamente o Principio Eterno do Mundo e o Supremo Potencial Conxunto de Todo, a Coroa da Súa Propia Creación. Deus é o que te fai ser Ti mesmo, pois Deus xa está dentro de ti e agarda a que reclames o teu Supremo Potencial de divinización, de converterte nun auténtico deus. Si, nun deus; liches correctamente. Sorprendido? Entón le máis.

O Amor é ese mesmo fluxo vivificador infinito que nos enche por dentro. Quenta, inspira, cura e... resucita. O Amor non vai de corazóns nas mensaxes nin de bolboretas no estómago (aínda que isto tamén é agradable). Trátase dun estado de Suprema Benaventuranza e Pacificación, de Forza e Perdón Absoluto, de Inspiración e Empatía coa Verdade. O Amor é o Supremo Deleite, no cal resucitas literalmente á vida. Á Vida! É cando non só comprendes, senón que sentes con todo o teu ser: todo neste mundo

está interconectado, impregnado de Unidade. E Ti es unha parte importante deste enorme quebracabezas.

De onde vén o Amor? O Amor ten unha soa fonte: Deus. E mentres non aceptes isto, vivirás calquera cousa, mais non coñecerás o que é o Verdadeiro Amor. Isto non é un xogo de hormonas. Non se trata de como amamos habitualmente os nosos achegados, os nosos fillos ou de como nos enternecemos cos animais domésticos e cun fermoso solpor. Non é aquilo que cantan os poetas.

Pódese vivir sen Deus? Pódese. A propia vida curta. Pódese. Mais se queres coñecer o Sentido da Vida, o Auténtico Amor — a Liberdade, a Forza e o Deleite, a plenitude da Satisfacción —, terás que buscalo a El. E mentres non atopes esta Fonte en Ti, o Amor non poderá revivirte. Xa sabes, como unha flor que se seca sen auga. Mais abondará con que abras o corazón, chames a Deus polo seu nome, e o Amor comezará a derramarse en ti e a través de ti neste mundo. E aquí comeza a maxia. O gran divino, que ata ese momento durmía nas profundidades do teu ser, desperta e comeza a medrar no verdadeiro Sentido da Vida, encarnando o Teu Supremo Potencial.

Que significa cultivar en ti o gran divino do Amor? Imaxina que dentro de ti hai unha semente miúda, mais infinitamente poderosa: o gran divino. Agarda a que a regues con Amor. E entón comezará a medrar, transformándose na Árbore da Vida, que dará moitos

froitos: dons Divinos, talentos e xenialidade que revelarán ao mundo novas facetas do Amor e abrirán de par en par diante de ti, en ti, as portas cara á Vida Eterna. Cultivar este gran significa permitirte amar e ser amado. Amar a Deus e ser amado por Deus. Cultivar en ti este gran é a propia divinización, o proceso no que te convertes cada vez máis naquilo que Deus concibiu para ti: luminoso, forte, ledo, pleno, creador; un creador consciente da túa realidade, o deus do teu mundo e a fonte de Amor para el.

Que acontece cando aceptas o Amor? Convérteste nun conduto do Amor Divino. Revives Verdadeiramente. Xa non é simplemente existencia, senón unha Vida plena e completa. E a Auténtica Vida, a vida no Amor, é a Vida Eterna. Non pode cesar. Comezas a compartir este Amor cos demais, enchándoos a eles e ao mundo enteiro de Luz, Alegría e Graza, acrecentando a Vida en ti e ao teu redor.

Como abrirse a este Amor? Cristo responde a isto:

«Amarás ao Señor o teu Deus con todo o teu corazón, con toda a túa alma e con todo o teu entendemento».

Velaquí o paradoxo. Para recibir Amor, cómpre amar un mesmo. Mais isto é só a primeira vista un paradoxo. En realidade, aquí non hai ningunha

contradición. Simplemente amar a Deus é doado. El Mesmo dáche este Amor. Só fai falta a túa aspiración a isto, o desexo sincero e… Fe: «con todo o teu corazón, con toda a túa alma e con todo o teu entendemento». Nós explicarémosche (un pouco máis adiante) por que son tan importantes e que son en realidade: os teus desexos, os teus sentimentos, os teus pensamentos e a túa Fe. Mais a elección seguirá sendo túa: reclamar este Amor, abrirte a El ou «ficar prudentemente a un lado para non caer en ningunha seita». (Sorriso.)

Nós, por certo, estamos a prol da Ortodoxia. A sinxela Ortodoxia Rusa. Mais Nós estamos tamén polo Islam. O Auténtico Islam. Amamos os Vedas. Amamos os rodnoveros eslavos coa súa reverencia e loanza dos múltiples aspectos do Único. Amamos os budistas que buscan o Nirvana, o verdadeiro Deleite, e atoparano algún día. Amamos a todos os que buscan sinceramente e se abren ao Noso Amor. Porque Nós estamos pola Concordia. Nós somos a Concordia. (Sorriso.)

E velaquí o asombroso... En canto aprendes a amar a Deus, Verdadeiramente, non por obriga ou deber, senón polo teu vivo desexo e vontade, en canto abres en ti o Seu propio Amor —de ti cara a El como a Fonte—, comprendes que es o Seu amado. Non se trata dun «ti es un campión», trátase dun «ti es Meu, Eu son teu, e Nós somos Un, Eu sempre te amei e amareite». E entón amar a Deus faise tan natural como respirar. Non é unha obriga, é a Suprema Alegría que brota do máis fondo do corazón.

Que significa amar a Deus? O Amor a Deus é a toma de conciencia do vínculo con El, a aceptación Dele en nós e ao noso redor. É un camiño que enche a nosa vida de sentido, alegría e luz. O Amor a Deus axúdanos a converterse en creadores conscientes da nosa realidade, na cal reinan a Concordia, a Unidade, a Alegría, a Inspiración e o Propio Amor, a Raíña Celestial.

O Amor é multifacético. As facetas do amor que acollemos de Deus e encarnamos son infinitamente diversas. Velaquí só algunhas delas, para que tomes conciencia da amplitude do espectro.

Forza: O Amor é unha forza e unha armadura invencibles. O Amor fortalece o home co Espírito de Deus, fai forte ao feble, intrépido a quen ten medo e sabio ao insensato, enchendo coa enerxía da Vida.

Mansedume e humildade: O Amor non se enxalza por riba dos demais, mais isto non vai da submisión da vítima. É a mansedume da Forza, que non precisa demostrar nada a ninguén e que non require violencia, pois Ela é un co mundo, e a máis leve mudanza no interior conduce a cambios no mundo exterior. No Teu mundo. Pois aos outros concédeslles o dereito de crear o seu mundo, á súa imaxe e semellanza.

Aceptación: O Amor acepta a cada un tal como é, sen condicións nin esixencias.

Perdón: Ao ceifar os agravios, liberamos o noso corazón para a Luz. E só o Amor sabe perdoar Verdadeiramente, curando mesmo as feridas emocionais máis antigas.

Gratitude: En cada intre hai a oportunidade de agradecerlle a Deus o Seu don infinito.

Liberdade: O Verdadeiro Amor outorga liberdade. A liberdade de ser Ti mesmo e respecta a elección dos demais.

Bondade: As accións sinxelas nacidas do Amor obran grandes mudanzas que espertan as almas cara á sinceridade e ao ben. E o Ben É Vida, como se di na Bukvitsa eslava.

Suprema Sabedoría: O Amor é a Suprema Sabedoría, que se revela non como un saber da mente, senón como Verdade, como Sobrecoñecemento: no Clarosentir. Comezas a comprender, saber e ver con todo o corazón, con toda a alma e con todo o entendemento. No Amor o teu cerebro comeza a traballar ao 100 por cento, e Deus engádelle outros mil.

Unidade: Deus únenos nun Todo, outorgando o sentimento de pertenza a algo meirande.

Creatividade: O Amor descobre en nós novos talentos e inspíranos a crear, a construír, transformándonos a nós mesmos e ao mundo ao redor, acrecentando a Propia Vida.

Deleite: O Amor a Deus é o Supremo Deleite ao alcance do ser humano, é a Alegría máis viva e sincera, que non depende de nada exterior.

Mais isto é sobre Nós e o Noso Amor. E que é o que queres Ti, ao cabo? Pois Nós queremos que sexas Verdadeiramente feliz, Ser Humano. En que consiste a túa verdadeira felicidade, que pensas?