2. Да чаго ты імкнешся?

Чаго ты хочаш ад жыцця? Ці так: чаго ты хочаш ад Жыцця? Які твой Найвышэйшы Патэнцыял?

Не спяшайся, падумай добра над адказамі. Памятай, няма няправільных адказаў. Усе твае адказы правільныя. Галоўнае, ці робяць яны цябе шчаслівым. Ці добра табе ад іх, ці радуецца тваё сэрца, ці спявае ад іх твая душа, ці натхнёны ты Сам сабой, сваімі адказамі, сваімі жаданнямі? Ці ведаеш ты, як іх здзейсніць? Ці ёсць перад табой прыклады людзей, каму гэта ўдалося? (Вядома, мы не бяром у разлік гламурныя інстаграмныя гісторыі, бо разумеем, што ўсё гэта не больш чым маркетынг, спроба прадаць нам нешта непатрэбнае: рэчы, касметыку, курсы, чужыя веды, якія нібыта зробяць цябе шчаслівым, дапамогуць зарабіць шмат грошай і ты зажывеш прыпяваючы, і г.д.) Ці ёсць перад табой жывыя прыклады, якім ты можаш давяраць?

Ці хочаш ты быць па-сапраўднаму шчаслівы, шчаслівая? І што ўваходзіць у тваё разуменне шчасця?

Калі ты спытаеш Нас, Мы адкажам табе: Усё проста. Наша шчасце ў Любові. Любоў – гэта адказ на ўсе нашы пытанні і патрэбы. І вось чаму.

Ты калі-небудзь задумваўся, што робіць тваё жыццё па-сапраўднаму жывым? Не, не ранішняя кава і не апавяшчэнні ў тэлефоне. Жыццё ажывае, калі ў сэрцы

з'яўляецца Любоў. Сапраўдная. Тая, што сыходзіць ад Бога – Першакрыніцы ўсяго існага. Так-так, вось так усё проста і... грандыёзна адначасова!

Бог – гэта не проста абстрактная ідэя, не строгі твар з іконы. Бог – гэта само Жыццё, Сіла, Ісціна, Радасць і… Любоў. Ён – Першакрыніца ўсяго, што нас акружае: ад зорак на небе да самой усмешкі, што з'яўляецца на тваім твары. Бог – гэта адначасова і Прадвечны Пачатак Свету і Сукупны Найвышэйшы Патэнцыял Усяго, Вянец Уласнага Тварэння. Бог – гэта тое, што робіць цябе сабой, бо Бог ужо ўнутры цябе і чакае, калі ты запатрабуеш свой Найвышэйшы Патэнцыял абажэння, станаўлення сапраўдным богам. Так, богам – ты прачытаў правільна. Здзіўлены? Тады чытай далей.

Любоў – гэта той самы бясконцы жыватворны паток, што напаўняе нас знутры. Яна сагравае, натхняе, вылечвае і... уваскрашае. Любоў – гэта не пра сэрцайкі ў паведамленнях і не пра матылькоў у жываце (хоць і гэта прыемна). Гэта пра стан Найвышэйшага Блажэнства і Супакаення, Сілы і Усёдаравання, Натхнення і Суперажывання Ісціны. Любоў – гэта Вышэйшая Асалода, у якой ты літаральна ўваскрасаеш да жыцця. Да Жыцця! Гэта калі ты не проста разумееш, але адчуваеш усёй сваёй істотай: усё ў гэтым свеце

узаемазвязана, працята Адзінствам. І ты – важная частка гэтага вялізнага пазла.

Адкуль бярэцца Любоў? У Любові адна крыніца – Бог. І пакуль ты гэтага не прымеш, ты будзеш пражываць усё што заўгодна, але не спазнаеш, што такое Сапраўдная Любоў. Гэта не гульня гармонаў. Гэта не пра тое, як мы звычайна любім блізкіх, нашых дзяцей або замілоўваемся хатнімі жывёламі і прыгожым захадам сонца. Гэта не тое, што апяваюць паэты.

Можна пражыць без Бога? Можна. Сваё кароценькае жыццё. Можна. Але калі ты хочаш спазнаць Сэнс Жыцця, Сапраўдную Любоў – Свабоду, Сілу і Асалоду, паўнату Задаволенасці, табе давядзецца шукаць Яго. І пакуль ты не знойдзеш гэтую Крыніцу – у Сабе, Любоў не зможа ажывіць цябе. Ведаеш, як кветка, якая засыхае без вады. Але варта табе адкрыць сэрца, паклікаць Бога па імені, і Любоў пачне вылівацца ў цябе і праз цябе ў гэты свет. І тут пачынаецца магія. Божае зерне, якое да гэтага спала ў глыбінях тваёй істоты, абуджаецца і пачынае вырастаць у сапраўдны Сэнс Жыцця, увасабляючы Твой Найвышэйшы Патэнцыял.

Што значыць узрошчваць у сабе боскае зерне Любові? Уяві, што ўнутры цябе ёсць малюсенькае, але бясконца магутнае семечка – боскае зерне. Яно чакае, калі ты пальеш яго Любоўю. І тады яно пачне расці, ператвараючыся ў Дрэва Жыцця, якое прынясе шмат

пладоў – Боскія дары, таленты і геніяльнасць, якія явяць свету новыя грані Любові і – літаральна расхінуць перад табой, у табе, браму ў Жыццё Вечнае. Узрошчваць гэтае зерне – значыць дазволіць Сабе любіць і быць любімым. Любіць Бога і быць любімым Богам. Узрошчваць у сабе гэтае зерне і ёсць абажэнне, працэс, дзе ты ўсё больш становішся тым, кім задумаў цябе Бог, – светлым, моцным, радасным, напоўненым, стваральным – свядомым творцам сваёй рэальнасці, богам свайго свету і крыніцай Любові для яго.

Што адбываецца, калі ты прымаеш Любоў? Ты становішся правадніком Боскай Любові. Ты ажываеш па-сапраўднаму. Гэта ўжо не проста існаванне, а паўнавартаснае, напоўненае Жыццё. А сапраўднае Жыццё, жыццё ў Любові і ёсць Жыццё Вечнае. Яно не можа спыніцца. Ты пачынаеш дзяліцца гэтай Любоўю з іншымі, напаўняючы іх і ўвесь свет Святлом, Радасцю і Дабрадаццю – памнажаючы Жыццё ў сабе і вакол.

Як адкрыцца гэтай Любові? Хрыстос на гэта адказвае:

«Палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам, усёй душою і ўсім розумам тваім».

Вось такі парадокс. Каб атрымаць Любоў, трэба палюбіць самому. Але гэта толькі на першы погляд – парадокс. Насамрэч тут няма ніякай

супярэчнасці. Проста Бога любіць лёгка. Ён Сам жа і дае табе гэтую Любоў. Проста патрэбна тваё памкненне да гэтага, шчырае жаданне і… Вера – «ўсім сэрцам, усёй душою і ўсім розумам». Мы патлумачым табе (трохі пазней), чаму яны так важныя, і чым яны з'яўляюцца насамрэч – твае жаданні, твае пачуцці, твае думкі і твая Вера. Але выбар застанецца за табой – запатрабаваць гэтую Любоў, адкрыцца Ёй ці «разважліва пастаяць у баку, каб не патрапіць ні ў якую секту». (Усмешка.)

Мы, дарэчы, за Праваслаўе. Простае Рускае Праваслаўе. Але Мы – і за Іслам. Сапраўдны Іслам. Мы любім Веды. Мы любім славянскіх роднавераў з іх глыбокай пашанай і ўслаўленнем множных аспектаў Адзінага. Мы любім будыстаў, якія шукаюць Нірваны, сапраўднай Асалоды, і яны знойдуць Яго – аднойчы. Мы любім усіх, хто шчыра шукае і адкрываецца Нашай Любові. Таму што Мы – за Згоду. Мы і ёсць Згода. (Усмешка.)

І вось што дзіўна... Як толькі ты вучышся любіць Бога, па-сапраўднаму, не з абавязку і доўгу, а жывым жаданнем сваім і воляй, як толькі ты адкрываеш у сабе Яго ж Любоў – ад цябе да Яго як да Крыніцы, ты разумееш, што ты – умілаваны Ім. Гэта не пра "ты малайчына", гэта пра "ты Мой, Я – твой, і Мы – Адно, Я цябе заўсёды любіў і буду любіць". І тады любіць Бога становіцца натуральным, як дыхаць. Гэта не абавязак, гэта Вышэйшая Радасць, якая ідзе з самага сэрца.

Што значыць любіць Бога? Любоў да Бога – гэта ўсведамленне сувязі з Ім, прыняцце Яго ў сабе і вакол сябе. Гэта шлях, які напаўняе наша жыццё сэнсам, радасцю і святлом. Любоў да Бога дапамагае нам стаць свядомымі творцамі сваёй рэальнасці, у якой пануюць Згода, Адзінства, Радасць, Натхненне і Сама Любоў, Царыца Нябесная.

Любоў шматгранная. Грані любові, якія мы прымаем ад Бога і ўвасабляем сабой, бясконца разнастайныя. Вось толькі некаторыя з іх, каб ты ўсвядоміў шырыню спектра.

Сіла: Любоў – гэта непераможная сіла і браня. Любоў умацоўвае чалавека Духам Божым, робіць слабога моцным, таго, хто баіцца – бясстрашным і неразумнага – мудрым, напаўняючы энергіяй Жыцця.

Лагоднасць і пакора: Любоў не ўзвышае сябе над іншымі, але гэта не пра пакорлівасць ахвяры. Гэта лагоднасць Сілы, якой не трэба нікому нічога даказваць і якой не патрабуецца гвалт, бо Яна адзіная са светам, і найменшая змена ўнутры прыводзіць да змен у знешнім свеце. Тваім свеце. Бо іншым ты даеш права тварыць свой свет, па сваім вобразе і падабенстве.

Прыняцце: Любоў прымае кожнага такім, які ён ёсць, без умоў і патрабаванняў.

Дараванне: Адпускаючы крыўды, мы вызваляем сваё сэрца для Святла. І толькі Любоў умее па-сапраўднаму дараваць, вылечваючы нават задаўненыя эмацыйныя траўмы.

Удзячнасць: У кожным імгненні – магчымасць дзякаваць Богу за Яго бясконцы дар.

Свабода: Сапраўдная Любоў дае свабоду. Свабоду быць сабой і паважае выбар іншых.

Дабрыня: Простыя дзеянні з Любові твораць вялікія змены, якія абуджаюць душы да шчырасці і дабра. А Дабро Ёсць Жыццё, як сказана ў славянскай Буквіцы.

Прамудрасць: Любоў – гэта Вышэйшая Мудрасць, якая адкрываецца не як веданне розуму, але як Ісціна, як Звышведанне – у Яснаадчуванні. Ты пачынаеш разумець, ведаць і бачыць усім сэрцам, усёй душой і ўсім розумам. У Любові твой мозг пачынае працаваць на ўсе 100 працэнтаў, а Бог дадае да іх яшчэ тысячу.

Адзінства: Бог злучае нас у адно Цэлае, даруючы пачуццё датычнасці да большага.

Творчасць: Любоў адкрывае ў нас новыя таленты і натхняе нас тварыць, ствараць, пераўтвараючы Сябе і свет вакол – памнажаючы Само Жыццё.

Асалода: Любоў да Бога – гэта Вышэйшая Асалода, даступная чалавеку, гэта самая жывая і шчырая Радасць, якая ні ад чаго знешняга не залежыць.

Але гэта – пра Нас і Нашу Любоў. А чаго ўсё ж такі хочаш ты? Бо Мы хочам, каб ты быў па-сапраўднаму шчаслівы, Чалавек. У чым тваё сапраўднае шчасце, як ты думаеш?