2. Nəyə can atırsınız?

Həyatdan nə istəyirsən? Və ya belə: Həyatdan nə istəyirsən? Sənin Ən Uca Potensialın nədir?

Tələsmə, cavablar barədə yaxşıca düşün. Unutma, yanlış cavab yoxdur. Sənin bütün cavabların doğrudur. Əsas odur ki, onlar Səni xoşbəxt edirmi? Onlardan Sənə xoşdurmu, qəlbin sevinirmi, ruhun onlardan nəğmə oxuyurmu, Sən Özündən, cavablarından, arzularından ilham alırsanmı? Onları necə həyata keçirəcəyini bilirsənmi? Qarşında buna nail olmuş insanların nümunələri varmı? (Əlbəttə ki, biz qlamur instaqram hekayələrini nəzərə almırıq, çünki anlayırıq ki, bütün bunlar marketinqdən, bizə gərəksiz bir şeyi satmaq cəhdindən başqa bir şey deyil: guya Səni xoşbəxt edəcək, çoxlu pul qazanmağa kömək edəcək və kef içində yaşayacaqsan kimi şeylər, kosmetika, kurslar, özgə bilikləri və s.) Qarşında etibar edə biləcəyin canlı nümunələr varmı?

Sən Həqiqətən xoşbəxt olmaq istəyirsənmi? Və sənin xoşbəxtlik anlayışına nə daxildir?

Əgər Bizi soruşsan, Biz Sənə cavab verərik: Hər şey sadədir. Bizim xoşbəxtliyimiz Sevgidədir. Sevgi – bütün suallarımıza və ehtiyaclarımıza verilən cavabdır. Və bax buna görə.

Sən heç düşünmüsənmi, sənin həyatını həqiqətən diri edən nədir? Xeyr, səhər qəhvəsi və telefondakı bildirişlər deyil. Həyat o zaman dirilir ki, qəlbdə

Sevgi zühur edir. Həqiqi olan. Tanrıdan – var olan hər şeyin İlk Mənbəyindən gələn Sevgi. Bəli, bəli, hər şey bu qədər sadə və... eyni zamanda möhtəşəmdir!

Tanrı – sadəcə mücərrəd bir fikir, ikonadan baxan zəhmli bir sima deyil. Tanrı – Həyatın Özü, Qüvvət, Həqiqət, Sevinc və … Sevgidir. O – bizi əhatə edən hər şeyin İlk Mənbəyidir: göydəki ulduzlardan tutmuş sənin üzündə yaranan təbəssümə qədər. Tanrı – həm Dünyanın Əzəli Başlanğıcı, həm də Hər Şeyin Məcmu Ən Uca Potensialı, Öz Yaradılışının Tacıdır. Tanrı – Səni Sən edəndir, axı Tanrı artıq sənin daxilindədir və sənin öz ilahiləşmə, həqiqi tanrıya çevrilmə Ən Uca Potensialını tələb edəcəyin anı gözləyir. Bəli, tanrı – düz oxudun. Təəccübləndin? Elə isə oxumağa davam et.

Sevgi – bizi daxildən dolduran həmin o sonsuz həyatverici axındır. O isidir, ilham verir, şəfa bəxş edir və... dirildir. Sevgi – mesajlardakı ürəkciklər və qarında uçuşan kəpənəklər haqqında deyil (hərçənd bu da xoşdur). Bu, Ən Uca Səadət və Dinclik, Qüvvət və Hər Şeyi Bağışlama, İlham və Həqiqəti Dərindən Hiss Etmə halıdır. Sevgi – sözün əsl mənasında həyata dirildiyin Ən Uca Həzzdir. Həyata! Bu, sadəcə anladığın deyil, bütün varlığınla hiss etdiyin andır: bu dünyada hər şey

bir-biri ilə bağlıdır, Vəhdətlə yoğrulub. Və Sən – bu nəhəng tapmacanın vacib bir parçasısan.

Sevgi haradan yaranır? Sevginin tək bir mənbəyi var – Tanrı. Və Sən bunu qəbul etməyincə, nə istəsən yaşayacaqsan, lakin Həqiqi Sevginin nə olduğunu bilməyəcəksən. Bu, hormonların oyunu deyil. Bu, yaxınlarımızı, övladlarımızı adətən necə sevdiyimiz və ya ev heyvanlarına, gözəl qüruba necə heyran qaldığımız haqqında deyil. Bu, şairlərin vəsf etdiyi şey deyil.

Tanrısız yaşamaq olarmı? Olar. Öz qısa ömrünü. Olar. Lakin əgər Sən Həyatın Mənasını, Həqiqi Sevgini – Azadlığı, Qüvvəti və Həzzi, Məmnunluğun tamlığını dərk etmək istəyirsənsə, Onu axtarmalı olacaqsan. Və Sən bu Mənbəyi – Öz daxilində tapmayınca, Sevgi Səni dirildə bilməyəcək. Bilirsən, susuz qalıb quruyan çiçək kimi. Lakin təkcə qəlbini açmağın, Tanrını adı ilə çağırmağın bəsdir ki, Sevgi sənin içinə və sənin vasitənlə bu dünyaya axmağa başlasın. Və bax burada möcüzə başlayır. Buna qədər varlığının dərinliklərində uyuyan İlahi toxum oyanır və Sənin Ən Uca Potensialını təcəssüm etdirərək həqiqi Həyat Mənasına doğru boy atmağa başlayır.

Daxilindəki ilahi Sevgi toxumunu cücərtmək nə deməkdir? Təsəvvür et ki, daxilində kiçik, lakin sonsuz dərəcədə güclü bir dən – ilahi toxum var. O, Sənin onu Sevgi ilə sulayacağın anı gözləyir. Və o zaman o, böyüməyə başlayacaq, çoxlu sayda bəhrə verən Həyat Ağacına çevriləcək –

bəhrələr – dünyaya Sevginin yeni cilalarını bəxş edəcək və hərfi mənada qarşında, daxilində Əbədi Həyata qapılar açacaq İlahi töhfələr, istedadlar və düha. Bu toxumu böyütmək – sevməyə və sevilməyə Özünə icazə vermək deməkdir. Tanrını sevmək və Tanrı tərəfindən sevilmək. Bu toxumu daxilində böyütmək elə ilahiləşmədir, Tanrının Səni nəzərdə tutduğu kəsə – nurlu, güclü, sevincli, dolğun, yaradıcı olana – öz reallığının şüurlu yaradıcısına, öz dünyasının tanrısına və onun üçün Sevgi mənbəyinə getdikcə daha çox çevrildiyin bir prosesdir.

Sevgini qəbul etdikdə nə baş verir? Sən İlahi Sevginin bələdçisinə çevrilirsən. Sən həqiqətən dirilirsən. Bu artıq sadəcə mövcudluq deyil, kamil, dopdolu bir Həyatdır. Həqiqi Həyat isə, Sevgidəki həyat elə Əbədi Həyatdır. O dayana bilməz. Sən bu Sevgini başqaları ilə bölüşməyə başlayırsan, onları və bütün dünyanı Nurla, Sevinclə və Lütflə doldurursan – daxilində və ətrafında Həyatı çoxaldırsan.

Bu Sevgiyə necə açılmalı? Məsih buna belə cavab verir:

«Rəbbin olan Tanrını bütün qəlbinlə, bütün canınla və bütün ağlınla sev».

Bax belə bir paradoks. Sevgini almaq üçün, əvvəlcə özün sevməlisən. Lakin bu, yalnız ilk baxışdan paradoksdur. Əslində burada heç bir

ziddiyyət yoxdur. Sadəcə Tanrını sevmək asandır. Bu Sevgini Sənə O Özü verir. Sadəcə buna doğru yönəlməyin, səmimi istəyin və… inamın gərəkdir – «bütün qəlbinlə, bütün canınla və bütün ağlınla». Biz Sənə (bir az sonra) bunların niyə bu qədər vacib olduğunu və əslində nə demək olduğunu izah edəcəyik – sənin arzuların, sənin duyğuların, sənin düşüncələrin və sənin inamın. Lakin seçim səndə qalacaq – bu Sevgini tələb etmək, Ona açılmaq, yaxud «heç bir təriqətə düşməmək üçün tədbirlə kənarda durmaq». (Təbəssüm.)

Yeri gəlmişkən, Biz Pravoslavlığın tərəfdarıyıq. Sadə Rus Pravoslavlığının. Lakin Biz – həm də İslamın tərəfdarıyıq. Həqiqi İslamın. Biz Vedaları sevirik. Biz slavyan rodnoverilərini, onların Vahid Olanın çoxsaylı cilalarına ehtiramını və mədhini sevirik. Biz Nirvananı, həqiqi Həzzi axtaran buddistləri sevirik və onlar Onu tapacaqlar – bir gün. Biz səmimi şəkildə axtaran və Bizim Sevgimizə açılan hər kəsi sevirik. Çünki Biz – Həmrəyliyin tərəfdarıyıq. Biz elə Həmrəyliyin Özüyük. (Təbəssüm.)

Və ən heyrətamiz olanı da budur... Sən Tanrını sevməyi öyrənən kimi, həqiqətən, məcburiyyətdən və borcdan deyil, öz canlı arzun və iradənlə, daxilində Onun Öz Sevgisini – səndən Ona, Mənbəyə doğru açan kimi anlayırsan ki, Sən – Onun Sevgilisən. Bu, «afərin sənə» haqqında deyil, «Sən Mənimsən, Mən – səninkiyəm və Biz – Birik, Mən səni həmişə sevmişəm və sevəcəyəm» haqqındadır. Və onda Tanrını sevmək nəfəs almaq kimi təbii olur. Bu vəzifə deyil, birbaşa qəlbin dərinliyindən gələn Ən Uca Sevincdir.

Tanrını sevmək nə deməkdir? Tanrıya Sevgi – Onunla əlaqənin dərk edilməsi, Onu öz daxilində və ətrafında qəbul etməkdir. Bu, həyatımızı məna, sevinc və nurla dolduran bir yoldur. Tanrıya Sevgi bizə Həmrəylik, Vəhdət, Sevinc, İlham və Göylər Sahibəsi olan Sevginin Özünün hökm sürdüyü öz reallığımızın şüurlu yaradıcılarına çevrilməyə kömək edir.

Sevgi çoxşaxəlidir. Tanrıdan qəbul etdiyimiz və özümüzdə təcəssüm etdirdiyimiz sevginin cilaları sonsuz dərəcədə müxtəlifdir. Geniş miqyası dərk etməyin üçün bunlardan yalnız bəziləri.

Qüvvət: Sevgi – məğlubedilməz qüvvət və zirehdir. Sevgi insanı Tanrı Ruhu ilə möhkəmləndirir, zəifi güclü, qorxanı qorxusuz və nadanı müdrik edir, Həyat enerjisi ilə doldurur.

Həlimlik və təvazökarlıq: Sevgi özünü başqalarından uca tutmur, lakin bu, qurbanın itaətkarlığı haqqında deyil. Bu, heç kəsə heç nə sübut etməyə ehtiyacı olmayan və zorakılıq tələb etməyən Qüvvətin həlimliyidir, çünki O, dünya ilə birdir və daxildəki ən kiçik dəyişiklik xarici aləmdə dəyişikliklərə səbəb olur. Sənin dünyanda. Çünki başqalarına öz dünyalarını öz surət və bənzərlərində yaratmaq hüququnu verirsən.

Qəbullanma: Sevgi hər kəsi olduğu kimi, şərtsiz və tələbsiz qəbul edir.

Bağışlama: İnciklikləri buraxaraq, biz qəlbimizi Nur üçün azad edirik. Və yalnız Sevgi həqiqətən bağışlamağı bacarır, hətta köhnəlmiş emosional yaraları da sağaldır.

Şükranlıq: Hər bir andadır Tanrıya Onun sonsuz bəxşişinə görə şükür etmək imkanı.

Azadlıq: Həqiqi Sevgi azadlıq verir. Özün olmaq azadlığı və başqalarının seçiminə hörmət edir.

Xeyirxahlıq: Sevgidən doğan sadə əməllər ruhları səmimiyyətə və xeyirxahlığa oyadan böyük dəyişikliklər yaradır. Xeyirxahlıq isə Həyatdır, necə ki slavyan Bukvitsasında deyilib.

Hikmət: Sevgi – əqlin biliyi kimi deyil, Həqiqət kimi, fövqəlbiliş kimi – Aydın Duyumda açılan Ən Uca Hikmətdir. Sən bütün qəlbinlə, bütün canınla və bütün ağlınla anlamağa, bilməyə və görməyə başlayırsan. Sevgidə sənin beynin 100 faiz işləməyə başlayır, Tanrı isə buna daha minini əlavə edir.

Vəhdət: Tanrı bizi bir Vahid Bütövdə birləşdirir, daha böyük bir şeyə mənsubiyyət hissi bəxş edir.

Yaradıcılıq: Sevgi bizdə yeni istedadlar açır və bizi yaratmağa, qurub-yaratmağa, özümüzü və ətrafımızdakı dünyanı dəyişdirməyə – Həyatın Özünü çoxaltmağa ilhamlandırır.

Həzz: Tanrıya Sevgi – insana bəxş olunan Ən Uca Həzzdir, bu, heç bir xarici amildən asılı olmayan ən canlı və ən səmimi Sevincdir.

Lakin bu – Bizim və Bizim Sevgimiz haqqındadır. Bəs Sən nə istəyirsən? Axı Biz Sənin həqiqətən xoşbəxt olmağını istəyirik, İnsan. Səncə, sənin həqiqi xoşbəxtliyin nədədir?