20. مسيح جي شعور ۽ خدا جي ماءُ لاءِ ڪميونيشن

منهنجا پيءُ ۽ اسان جا خداوند عيسيٰ مسيح، مون کي پنهنجو هڪ جزو سمجهي قبول ڪر. مون کي پنهنجي زنده الاهي شعور مان حصو عطا ڪر. مون کي پيار، طاقت، ۽ پنهنجي روح، پاڪ روح، واحد روح جي حضوريءَ سان ڀري ڇڏ.

اي مالڪ، مون کي پيار ڪرڻ سيکار. اي اسان جا پيءُ، مون کي پاڻ سان، پنهنجي پاڻ سان، ۽ سڀني ويجهن توڙي ڏورانهن سان تنهنجي پيار سان محبت ڪرڻ سيکار. منهنجي اندر دائمي زندگي ۽ اڻ کٽ پيار جو اندروني چشمو کولي ڇڏ، ۽ شال پيار ۽ زندگيءَ جو هيءُ وهڪرو منهنجي وسيلي هميشه وهندو رهي، ۽ آس پاس وارن تي توجهه، سنڀال، صلاحيتن جي مظهر، فضل ۽ برڪتن جي صورت ۾ وسي، اي پروردگار!

اي مالڪ، منهنجي روح، منهنجي عقل ۽ منهنجي جسم کي هر قسم جي ناپاڪي ۽ گناهه کان پاڪ ڪر. اي خداوند، مون کي منهنجو روح، منهنجي مرضي ۽ منهنجي حياتياتي قوت انهن سمورين ضمانتن، قرضي واعدن ۽ معاهدن مان واپس ڏي، جيڪي مون اڻ ڄاڻائيءَ يا ڄاڻي واڻي، پنهنجي بي سمجهيءَ سبب ڪنهن به مخلوق، وجودن، ماڻهن، فڪري گروهن (ايگريگورز) ۽ درجي بندين سان ڪيا هئا. اي مالڪ، مون کي وري تنهنجي آڏو آزاد ۽ پاڪ بڻاءِ، ته جيئن مان تنهنجي پيار کي ان جي پوري مڪملت سان قبول ڪري سگهان، ۽ پنهنجي پوري دل، پوري روح ۽ پوري سمجهه سان ان کي محسوس ۽ درڪ ڪري سگهان.

اي مالڪ، منهنجا سمورا خوف ۽ سمورا ڏک شفا ڪر – منهنجي عقيدن، يقينن، خواهشن، احساسن، سوچ جي انداز ۽ منهنجي پوري زندگيءَ کي تبديل ڪرڻ ۾ مدد فرماءِ، ته جيئن اهي منهنجي اندر زندگيءَ جي وهڪري ۽ حقيقي پيار جي وهڪري سان هم آهنگ ٿي وڃن.

اي مالڪ، مون کي اهڙي طرح جيئڻ سيکار، جو زندگي منهنجي اندر ۽ منهنجي چوڌاري وڌي، نه ڪي گهٽجي.

اي خداوند، منهنجي مٿان منهنجي زندگيءَ جو حقيقي مقصد ۽ منهنجو الاهي مقدر کولي ڇڏ.

اي پروردگار، مون کي منهنجو ڏات بخش، پنهنجو الاهي تحفو منهنجي اندر ظاهر ڪر. ان جي قدر ڪرڻ ۽ بنا ڪنهن لڄ يا هٻڪ جي دنيا ۾ کليءَ طرح ظاهر ڪرڻ سيکار، ته جيئن ان جو اظهار منهنجي حقيقت ۽ چوڌاري ماڻهن کي مالامال ڪري، پيار کي ضرب ڏئي ۽ زندگيءَ کي وسعت بخشي.

اي مالڪ، مون کي پيار ظاهر ڪرڻ ۽ برڪت ذريعي تنهنجي ايمان جي طاقت ٻين ماڻهن تائين پهچائڻ سيکار.

مون کي ڀٽڪيل روحن کي بيدار ڪرڻ سيکار، ته جيئن اهي خالق جي شعور ۽ پنهنجي حقيقي فطرت ڏانهن موٽي اچن، جيڪا طاقت، پيار، خوشي، سچائي، لطف ۽ تعظيم آهي.

اي مالڪ، مون کي تنهنجو دوست، محبت ڪندڙ ڀاءُ، ڀيڻ ٿيڻ سيکار.

اي خداوند، مان ايمان رکان ٿو ته تون مون تي حڪمراني ڪرڻ يا منهنجي عبادت حاصل ڪرڻ لاءِ نه، پر مون سان پنهنجي پيار ۽ فضل جي خاطر مون کي قبول ڪرين ٿو، ته جيئن پنهنجي الاهي شعور ۾ شريڪ ڪري مون کي منهنجي منفرد انساني روپ ۾ هڪ الاهي وجود بڻائين، مون کي پنهنجي حقيقت جو با شعور خالق ۽ اسان جي واحد گهڻ-جهاني حقيقت جو شريڪ خالق ٿيڻ سيکارين.

اي مالڪ، مون کي الاهي ٿيڻ ۽ پاڪيزگي حاصل ڪرڻ جي رستي تي منهنجي لاءِ موزون رفتار سان وٺي هل. منهنجي اندر، اي خداوند، خدا جي بادشاهت، دائمي زندگيءَ جي حقيقت، ڌرتي ماءُ ۽ ماءُ باگووروڊيسا (مريم) سان يڪجهتيءَ جي حقيقت کي ظاهر ڪر. اي مالڪ، مون کي اسان جي واحد پيءُ سان، جيڪو منهنجي اندر زندگيءَ جو منبع آهي، ڳنڍي ڇڏ.

اي خداوند، مون کي منهنجي رستي تي وٺي هل. مان تنهنجي طرفان پنهنجو منفرد رستو قبول ڪريان ٿو.

ان ۾ منهنجي آزاد مرضيءَ جو اظهار آهي. ۽ شال منهنجي ۽ تنهنجي مرضيءَ مطابق ائين ئي ٿئي، اي مالڪ، ڇاڪاڻ ته اسان هڪ آهيون. اسان اهو ئي آهيون جيڪي اسان آهيون. اسان پيار آهيون.

۽ مان پنهنجا سڀ خوف، شڪ، بي ايماني، ذهن جي مزاحمت، ۽ مڪار ذهن جا سمورا سانچا تنهنجي حضور شفا لاءِ سونپيان ٿو، اي خداوند.

مان زندگيءَ کي چونڊيان ٿو! مان پيار کي پنهنجي اعليٰ ترين سرور طور چونڊيان ٿو، جيڪو منهنجي الاهي-انساني فطرت جو حصو آهي!

۽ اي خداوند، مان تنهنجو شڪرانو ادا ڪريان ٿو ته اهو سڀ اڳ ئي پورو ٿي چڪو آهي. تنهنجي ئي وڏائي آهي!

ماءُ باگووروڊيسا، مون کي پنهنجو الاهي ٻار سمجهي قبول فرماءِ، مون کي بي ايمانيءَ جي سمورين ڳنڍين ۽ زنجيرن کان آزاد ڪر، ان سچي خوشيءَ خاطر ته مان پنهنجو پاڻ هجان، پنهنجي منفرد انساني روپ ۾ الاهي روپ هجان؛ اي ماءُ، مون کي اسان جي خداوند عيسيٰ مسيح تي ايمان، واحد پيءُ خدا تي ايمان، ۽ پنهنجي پاڻ تي خدا ۽ خدا جي پياري ٻار طور ايمان جي برڪت بخش، پيار ۽ خوشگوار دائمي زندگيءَ جي برڪت عطا ڪر، ۽ منهنجي پنهنجي حقيقت جي حاڪم ۽ خدا طور جنم وٺڻ ۾ مدد فرماءِ. اي ماءُ، تنهنجو شڪر آهي ته هي سڀ اڳ ئي مڪمل ٿي چڪو آهي! تنهنجي ئي وڏائي آهي!

احساسن تي توجهه مرڪوز ڪرڻ جي مشق

اي مالڪ، مون کي زندگيءَ بابت رڳو ڄاڻڻ نه، پر ان کي محسوس ڪرڻ سيکار. مون کي کليل دل سان جيئڻ سيکار، مون کي پنهنجن احساسن ۽ پنهنجي روح جي الهامن تي ڀروسو ڪرڻ سيکار. اي خداوند، مون کي منهنجو روح واپس ڏي، ان کي پاڪ ڪر، منهنجي روح جي خواهشن کي ٻڌڻ ۽ انهن جي پيروي ڪرڻ سيکار، مون کي پنهنجو پورو توجهه احساسن ۾ رکڻ، منهنجي سمورن احساسن جي قدر ڪرڻ ۽ هر شيءِ کان مٿانهون پيار چونڊڻ سيکار.

1. ساهه جو مشاهدو ڪر. 2. هن وقت تون جسم ۾ ڇا پيو محسوس ڪرين؟ ڪهڙا احساس آهن؟ انهن کي نالو ڏي. مشاهدو ڪر ته تنهنجي توجهه ۽ تنهنجي مشاهدي هيٺ انهن احساسن سان ڇا پيو ٿئي؟ 3. پنهنجي ذهن جي نظر دل جي مرڪز تي مرڪوز ڪر. تون ڇا پيو محسوس ڪرين؟ انهن احساسن جا نالا ڇا آهن؟ جڏهن تون پنهنجن احساسن جو مشاهدو ڪرين ٿو ته ڇا ٿئي ٿو؟

هر 15-30 منٽن کان پوءِ (ٽائمر ذريعي) پنهنجو پاڻ کان سوال پڇ: مان هن وقت ڇا محسوس ڪري رهيو آهيان؟ ۽ جواب لک. جيڪڏهن احساسن جا نالا نه ڄاڻين ته مسيح کان مدد گهر – اي مالڪ، منهنجي اندر هن احساس جو نالو ڇا آهي؟

وار وار پنهنجي توجهه کي ساهه جي مشاهدي، جسم جي احساسن ۽ روح جي جذبن ڏانهن موٽائي وٺي آءُ.

جيڪڏهن ڪي رڪاوٽون، دٻاءُ، درد يا اڻوڻندڙ احساس سامهون اچن، ته انهن کي شفا لاءِ مسيح جي حوالي ڪر ۽ دعا ڪر ته جيڪو ڪجهه توکي سمجهڻ جي ضرورت آهي، سو سڀ سمجهه ۾ اچي وڃي.

اسان انهي ڳالهه جي مڪمل هجڻ تي ايمان چونڊيون ٿا جيڪو ڪجهه هن وقت اسان جي اندر ۽ اسان جي چوڌاري ٿي رهيو آهي. اسان پنهنجن سمورن تجربن ۽ چونڊن جي ڪماليت تي ايمان چونڊيون ٿا. اسان ان مطلق، بنا شرط ۽ دائمي پيار تي ايمان چونڊيون ٿا جيڪو هن سڀني جي پٺيان موجود آهي ۽ بلڪل هن وقت اسان ۾ ظاهر ٿي رهيو آهي.

اسان جسم ۾ زنده خدا تي، اسان جي پروردگار عيسيٰ مسيح تي ايمان چونڊيون ٿا، ۽ زنده خدا ۾ پنهنجي شموليت، ساڻس اسان جي وحدت، ۽ ساڻس اسان جي منفرد ۽ بي مثال گڏيل تخليق تي ايمان چونڊيون ٿا.

اسان ماءُ باگووروڊيسا تي ايمان، ڌرتيءَ جي زنده شعور تي، عظيم واحد ديوي ماءُ تي ۽ ساڻس پنهنجي وحدت تي ايمان چونڊيون ٿا.

اسان واحد روح، واحد مڪمل، خود ڪفيل، زمان کان مٿانهين الاهي شعور تي ايمان چونڊيون ٿا، جيڪو اسان جي منفرد انساني روپ ۾ ظاهر ٿيو آهي.

اسان خدا جي ان بادشاهت تي ايمان چونڊيون ٿا، جيڪا هر انسان جي دل ۽ شعور ۾ اڳ ئي قائم ٿي چڪي آهي ۽ هينئر ئي پنهنجي موجودگيءَ کي وسيع ڪري رهي آهي.

اسان سمورا توانائي وارا رستا، واسطا، ڇڪون، پيوند (امپلانٽس) ڪٽي ڌار ڪريون ٿا جيڪي اسان کان ٻين مخلوقن، وجودن، ماڻهن، ايگريگورز، جاين، شين، واقعن، خيالن، تصويرن ۽ مغالطين ڏانهن وڃن ٿا؛ اسان پنهنجي پوري طاقت ۽ پورو توجهه طلب ڪري واپس وٺون ٿا. اي اسان جا خداوند عيسيٰ مسيح، اڳتي هلي پنهنجي توجهه ۽ پنهنجي شعور جي گنجائش کي هوشمنديءَ سان استعمال ڪرڻ ۾ اسان جي مدد فرماءِ، اسان کي پنهنجي حقيقت جا با شعور تخليقڪار ٿيڻ سيکار. تنهنجو شڪر آهي ته هي سڀ هر روح لاءِ ۽ مجموعي طور تي واحد روح لاءِ بهترين طريقي سان اڳ ئي ٿي چڪو آهي.

اسان خالق واري پنهنجي ذميواريءَ کي طلب ڪري پنهنجي طرف واپس وٺون ٿا: اسان جي حالت جي ذميواري، اسان جي سالميت جي ذميواري، خدا سان، پنهنجي پاڻ سان ۽ هڪٻئي سان اسان جي پيار جي ذميواري. اي مالڪ، اسان کي اهو ڏسڻ ۽ سمجهڻ ۾ مدد ڪر ته اسان پنهنجي پوري دل، پوري روح ۽ پوري سمجهه سان حقيقت ۾ ڇا چاهيون ٿا، ۽ ان کي نئين نموني ڪيئن تخليق ڪجي، زندگيءَ جي وهڪري ۽ مطلق، بنا شرط، دائمي پيار ۽ واحد خدا آڏو تعظيم جي اسان جي چونڊ سان هم آهنگ ٿي ان کي ڪيئن ظاهر ڪجي؟

اسان شڪر ادا ڪريون ٿا ته اهو اڳ ئي پورو ٿي چڪو آهي.

۽ اسان پنهنجي مرضيءَ جو اعلان ڪريون ٿا: اسان پنهنجي آزاد مرضي واپس وٺون ٿا، ڇا محسوس ڪرڻو آهي ۽ ڇا تخليق ڪرڻو آهي سو چونڊڻ جي پنهنجي صلاحيت واپس وٺون ٿا، اسان پنهنجو روح، پنهنجي روح جا سمورا ذرا پاڻ ڏانهن واپس وٺون ٿا – سمورن قرضن، ضمانتن، واعدن، عهدنامن، پڌرن يا ڳجهن معاهدن مان، چاهي اهي اسان ڄاڻي واڻي ڪيا هجن يا اڻ ڄاڻائيءَ ۾، هن جنم ۾ يا ڪنهن ٻئي جنم ۾، سڀني زمانن ۾، حقيقت جي سمورن درجن تي – اسان پنهنجو سمورو ڪجهه طلب ڪري پاڻ ڏانهن واپس وٺون ٿا، ۽ جيڪو ڪجهه اسان جو ناهي، سو شڪرگذاريءَ سان انهن جي اصل مالڪن ۽ ذريعن ڏانهن واپس موڪليون ٿا، سمورين ذميوارين کي پورو ٿيل سمجهندي، ڇاڪاڻ ته انهن ئي اسان کي مطلق، بنا شرط، دائمي پيار ۽ خالق جي شعور تائين رهنمايئ ڪئي؛ اسان سمورن شريڪن جو گڏيل تجربي لاءِ شڪر ادا ڪريون ٿا، هاڻي کان وٺي اسان ڪنهن کي به پنهنجي حياتياتي طاقت سان نٿا پاليو ۽ نه ئي ڪنهن کان يا ڪنهن شيءِ ذريعي طاقت وٺون ٿا. اسان سڌو سنئون پنهنجي اندروني چشمي مان سيراب ٿيون ٿا، جيڪو اسان جي دل ۾ اسان جي زندگيءَ جي واحد چشمي جو عڪس ۽ تسلسل آهي، ۽ ٻين سڀني کي پنهنجي زندگيءَ جي واحد چشمي مان پنهنجي الاهي اصل کي ياد ڪرڻ، پنهنجي اندروني چشمي کي سندس عڪس ۽ تسلسل طور کولڻ، ۽ پيار سان ڀرجي، پنهنجي منفرد انداز سان ان کي پنهنجي ڏات ۽ توجهه ذريعي واحد ڪُل جي حصي طور ظاهر ڪرڻ جي آزادي ڏيون ٿا.

۽ پنهنجي واحد روح ۾، اسان پنهنجي يڪجهتي ۽ سالميت کي نئين درجي جي مڪملت تي، پيار جي نئين درجي تي بحال ڪريون ٿا.

اسان پنهنجي اندروني حالت جي ذميواري پنهنجي پاڻ ڏانهن واپس وٺون ٿا؛ اسان پنهنجي زندگيءَ جي ذميواري واپس وٺون ٿا؛ اسان پنهنجي حقيقت جي ذميواري واپس وٺون ٿا؛ اسان عظيم راند ۾ پنهنجي مقصد جي ذميواري واپس وٺون ٿا.

ان طاقت سان جيڪا اسان کي منبع مان ملي آهي، اسان پنهنجي مرضيءَ سان پنهنجون دليون پيار لاءِ کوليون ٿا ۽ پنهنجين دلين ۾ زندگيءَ جو ابدي ۽ بي پناهه چشمو ۽ ساڻس پنهنجو اٽوٽ تعلق ڳولي لڌو آهي.

اسان پنهنجي دل جي اندروني چشمي مان الاهي پيار سان ڀرجون ٿا، جيڪو اسان جي اندر زندگيءَ جي واحد منبع جو عڪس ۽ تسلسل آهي.

اسان جي لهرن (وائبريشنز) جي فريڪوئنسي بلند ٿئي ٿي، ۽ پيار روشنيءَ جي لهرن وانگر اسان جي جسمن ۽ اسان جي روحن ۾ ڦهلجي ٿو، اسان جي هر حصي، جسم جي هر سيل، ۽ شعور جي هر نيورون کي ڀري ڇڏي ٿو.

اسان جا روح پاڪ ٿين ٿا ۽ مڪمل طور اسان وٽ واپس اچن ٿا، اسان جا جسم هلڪا ۽ بي وزن ٿي وڃن ٿا,

اسان جو شعور صاف ٿئي ٿو ۽ اسان زندگيءَ جي واحد منبع مان پنهنجي الاهي شروعات کي ياد ڪريون ٿا.

اسان گهرو ساهه کڻون ٿا ۽ پنهنجي واحد روح، خدا جي روح، سچائيءَ جي روح سان ڀرجي وڃون ٿا، ۽ اسان جو واحد روح اسان جي اندر اسان جي سمورن حصن، بشمول نئين سر واپس مليل حصن سان، ۽ جيڪو ڪجهه هو، آهي ۽ هوندو ان سموري ڪائنات سان يڪجهتي ۽ سالميت کي بحال ڪري ٿو.

اسان جو ٻاهريون روپ اسان جي الاهي جوهر سان هم آهنگ ٿئي ٿو، ۽ اسان پنهنجي لاءِ موزون رفتار سان دائمي زندگيءَ ڏانهن بيدار ٿيون ٿا.

الاهي پيار جي طاقت اسان جي شعور کي ڀري ٿي، جسم، روح ۽ جذبي جي وحدت، ۽ عقل، احساسن ۽ خواهشن جي يڪجهتي کي بحال ڪري ٿي.

اسان جو ذهن پاڪ، صاف، سڀ ڪجهه سمائي وٺندڙ بڻجي وڃي ٿو ۽ واحد روح جي شعور جي بلنديءَ تائين پهچي ٿو.

اسان جا خيال اسان جي الاهي جوهر، اسان جي منفرد اندروني سچائيءَ ڏانهن اڳتي وڌن ٿا.

اسان جون خواهشون اسان جي روحن جي ان خواهش مان نڪرن ٿيون ته زنده خدا سان وحدت، ساڻس پيار ۽ سندس اڳيان ۽ انسان ۾ الاهي تخليق جي تاج طور سندس ۽ اسان جي عظمت آڏو تعظيم محسوس ڪن.

اسان سمجهون ٿا ته اسان جا احساس – ماضي، مستقبل ۽ سمورين متوازي حقيقتن جي سمايل ڄاڻ آهن، ابديت ۾ واحد خدا پاران گذاريل سمورن تجربن جي اعليٰ ترين صلاحيت آهن، جيڪا فضل ۽ رحمت سان اسان کي عطا ڪئي وئي آهي.

اسان پنهنجين خواهشن، پنهنجن احساسن، پنهنجن عقيدن ۽ خوش رهڻ جي پنهنجي منفرد طريقي، پنهنجو پاڻ هجڻ جي پنهنجي بي مثال انداز کي ڄاڻون ٿا.

اسان سموري اندروني ۽ ٻاهرين جنگ ختم ڪريون ٿا. اسان پنهنجي اندر منبع يعني خدا سان، ۽ ٻاهرين حقيقت سان اسان جي پنهنجي تخليق طور هم آهنگيءَ ۾ اچون ٿا.

اسان نه ڪنهن کي سيکاريون ٿا ۽ نه ئي ڪنهن تي ڏوهه مڙهيون ٿا. اسان پنهنجي دنيا ۽ هڪٻئي کي ائين ئي قبول ڪريون ٿا جيئن اسان آهيون، پنهنجي تخليق طور، پنهنجي شعور جي حالت جي سڌي ۽ پڌري اظهار طور.

معروضي هجڻ ۽ الڳ هجڻ تي ايمان، خوف، غصو، شرم، وڏائي ۽ هر اها شيءِ جيڪا هاڻي اسان کي خوش نٿي ڪري، اسان شفا لاءِ پيءُ ۽ اسان جي خداوند عيسيٰ مسيح جي حوالي ڪريون ٿا، اهو ياد ڪندي جيڪو اسان کي سچ پچ خوش ڪري ٿو، جيڪو اسان کي الاهي پيار جي پوريءَ مان ظاهر ٿيڻ جي طاقت ڏئي ٿو. ۽ واحد خدا سان گڏيل تخليق ۾، اسان هر لمحي پنهنجي نئين خوشحال دنيا جي تخليق ڪريون ٿا.

اسان پنهنجين ڀريل دلين مان پيار جون ڪِرڻيون ڌرتي ماءُ جي دل ڏانهن موڪليون ٿا، جتي اسان پنهنجي واحد چشمي جو عڪس ۽ تسلسل ڳوليندا آهيون، ۽ ماءُ جي دل اڃا وڌيڪ کلي ٿي، رحمت، فضل ۽ پيار سان ڀرجندي آهي، ۽ واحد خدا جي پيار جو نور پوري ڌرتيءَ ۽ ان جي سمورن رهواسين کي پنهنجي گهيري ۾ وٺي ڇڏي ٿو! پياري ماءُ، سمورن تحفن لاءِ تنهنجو شڪر! اسان جي جسمن لاءِ تنهنجو شڪر! عظيم ترين راند جي ميدان لاءِ تنهنجو شڪر! فردوس جي ان جڳهه لاءِ تنهنجو شڪر، جيڪا اسان هن وقت تنهنجي ۽ پيءُ سان گڏجي ٺاهي رهيا آهيون!

اي اسان جا پيءُ، جيڪو آسمانن تي آهين، ۽ هاڻي زمين تي به. تنهنجو نالو پاڪ مڃيو وڃي، تنهنجي بادشاهت زمين تي به قائم ٿئي جيئن آسمان تي آهي. تنهنجي مرضي اسان ۾ پوري ٿئي. ۽ اها اڳ ئي پوري ٿي چڪي آهي! اسان جي روزاني ماني – اسان جو پيار، تون اسان کي هر روز ڏين ٿو. ان لاءِ اسان تنهنجو شڪر ادا ڪريون ٿا!

۽ تون اسان جي روحن کي هر ناپاڪي ۽ گناهه کان پاڪ ڪرين ٿو، ته جيئن اسان ۾ پيار ۽ اسان جي وجود جي گوناگونيءَ کي محسوس ڪرڻ جي صلاحيت واپس اچي وڃي.

۽ تون اسان کي انهن سمورن قرضن ۽ ذميوارين کان آزاد ڪرين ٿو جيڪي اسان پنهنجي نادانيءَ سبب پنهنجي سر کنيا هئا، جيئن اسان به پنهنجن قرضدارن کي معاف ڪريون ٿا.

۽ آزمائش ۾ آڻيندي، تون اسان کي پنهنجي سهاري کان سواءِ نٿو ڇڏين، اسان جي هر چونڊ جي آگاهيءَ کي اسان اندر وڌائين ٿو.

۽ تون اسان کي مڪار ادراڪ جي سانچي کان ڇوٽڪارو ڏيارين ٿو، اسان جي ذهن کي پنهنجي الاهي حڪمت سان، ۽ اسان جي زنده اندروني گفتگو ۾ تنهنجي سچائيءَ جي زنده ڪلام سان ڀرين ٿو، اي پيءُ! ان لاءِ اسان تنهنجو شڪر ادا ڪريون ٿا!

شال تنهنجي ئي طاقت، دولت، حڪمت، قوت، جلال، عزت، برڪت ۽ تنهنجو پيار هجي، ۽ تنهنجي بادشاهت اسان تي ۽ اسان جي اندر، اسان جي نسلن تي، قومن تي ۽ پوري ڌرتيءَ تي هجي! ۽ تنهنجين سمورين جهانن تي، اي پيءُ! هاڻي به، اڄ به ۽ هميشه دائم و قائم.

ائين ئي ٿئي، ڇاڪاڻ ته اسان اهي ئي آهيون جيڪي اسان آهيون. اسان اهو ئي آهيون جيڪو اسان آهيون. اسان هڪ آهيون. اسان پيار آهيون. اسان واحد خدا آهيون.

هيٺ خدا سان اندروني گفتگو جو هڪ حقيقي مثال ڏنو ويو آهي (بيماريءَ جي موضوع تي)

– اي مالڪ، مون کي هن سلسلي ۾ هن وقت ڇا سمجهڻ جي ضرورت آهي؟ – سمجهه ته هيءَ واحد حقيقت ناهي، پر تون هن وقت بلڪل ان کي ئي تخليق ڪري رهي آهين. – مان اهڙي حقيقت ڪهڙيءَ شيءِ سان ٺاهي رهي آهيان، اي مالڪ؟ – خوفن سان، غير يقينيءَ سان، پنهنجي پاڻ تي بي اعتماديءَ سان، ڪنٽرول ڪرڻ جي خواهش سان، زندگيءَ جي خطرناڪ ۽ بي معنيٰ هجڻ تي يقين سان. – مان هڪ ٻي حقيقت ڪيئن ٺاهي سگهان ٿي، جتي مان صحتمند ۽ خوش هجان؟ – خواهش ڪر. پنهنجا عقيدا ۽ پڪا يقين تبديل ڪر. – اي مالڪ، مان پنهنجي مرضيءَ جو اظهار ڪريان ٿي: سمورن خوفن ۽ بي ايمانيءَ کان آزاد ٿيڻ جي، منهنجي اندر ان کي شفا ڏي، اي خداوند! منهنجي اندر ڪنٽرول جي خواهش کي تبديل ڪر، ان کي منهنجي اندر زندگيءَ جي وهڪري سان هم آهنگ بڻاءِ. مان زندگيءَ جي خطري ۽ بي معنيٰ هجڻ واري يقين کي ڇڏي ڏيان ٿي. مان هر ٿيندڙ شيءِ جي ڪمال تي، منهنجي اندر خالق جي پيار ۽ شعور جي طاقت تي ايمان چونڊيان ٿي. آمين. اي مالڪ، منهنجي ايمان کي مضبوط ڪر، ۽ مون تي زندگيءَ جو سچو مقصد ظاهر ڪر. اهو ڇا ۾ آهي؟ – پيار ۾. – مون کي پيار ڪرڻ سيکار، اي پروردگار. ان لاءِ ڇا گهربل آهي؟ – شروعات لاءِ پاڻ سان پيار ڪر. – پنهنجي پاڻ سان ڪيئن محبت ڪجي، اي مالڪ؟ – مون سان محبت ڪر.

– مون کي پاڻ سان محبت ڪرڻ سيکار، اي مالڪ! – تون اڳ ئي محبت ڪرين ٿي. بس پيار تان پنهنجي نظر نه هٽاءِ. – مون کي بلڪل هن وقت ٻيو ڇا سمجهڻ جي ضرورت آهي، اي مالڪ؟ – مان تو سان پيار ڪريان ٿو. ۽ هميشه تو سان گڏ آهيان. تون ڪڏهن به اڪيلي ناهين. مان هميشه تنهنجي اندر آهيان. اسان – هڪ آهيون.

خوشيءَ جا ڳوڙها، پاڪيزگي، روح جو جشن، شفا جو عمل شروع ٿي چڪو آهي.

وڌيڪ صحيح نموني، ڪوانٽم ليول تي ڪا نئين شفا ڪانه ٿي ٿئي. انسان رڳو پنجين طول و عرض (ففٿ ڊائمينشن) ۾ حقيقت جي مٿين سطحن ڏانهن وڌڻ شروع ڪري ٿو، جتي اها بيماري (قرض، تڪرار، اڻوڻندڙ صورتحال) ڪڏهن هئي ئي ڪانه، يا وري واقعن جي ترقيءَ جو اڳيون منظرنامو تبديل ٿي وڃي ٿو، ۽ هر شيءِ مڪمل، غير متوقع ۽ معجزاتي طريقي سان ظاهر ٿئي ٿي. ڇاڪاڻ ته خداوند جا رستا اڻ ڄاتل آهن!

ياد رکو ته خدا سان اندروني گفتگو – پنهنجي ذهن سان ڳالهه ٻولهه ناهي (تون تمام جلدي پڪ ڪري وٺندين ته ذهن اهڙي شيءِ گهڙي نه پيو سگهي، ۽ دل خدا جي سچن جوابن تي ڏڪڻي ۽ خلوص سان جواب ڏئي ٿي)، ۽ خدا سان اندروني گفتگو مسيح جي عشائي رباني/قربانيءَ (مرضيءَ جي اعلان ذريعي خود-شموليت) سان شروع ٿئي ٿي.

توجهه! خود-شموليت ڪليسا ۾ مقدس قرباني (ڪميونين) جي روحاني راز جي جاءِ نٿي وٺي، پر مسيح سان اندروني گفتگو لاءِ روزاني اندروني دعائيه ترتيب سان ان کي پورو ڪري ٿي.

مسلمانن لاءِ، مسيح سان اندروني گفتگو حضرت عيسيٰ عليه السلام ڏانهن توجهه ڪرڻ ذريعي قائم ٿئي ٿي. قرآن مجيد ۾ آيو آهي ته قيامت جي ڏينهن کان اڳ آخري وقت ۾ الله تعاليٰ ٻيهر حضرت عيسيٰ کي ماڻهن ڏانهن سندن ٻئي ظهور ۾ موڪليندو، ۽ هو 40 سالن تائين مومن مسلمانن کي الله جي طرفان نئون علم سيکاريندو ته جيئن انهن کي نئين (جنتي) دنيا ۾ منتقل ٿيڻ لاءِ تيار ڪري سگهي.