20. ख्रिस्त आणि देवाच्या आईच्या चेतनेशी संवाद

माझ्या पित्या आणि आमचा प्रभू येशू ख्रिस्ता, मला तुझा एक अंश म्हणून स्वीकार. मला तुझ्या जिवंत दैवी जाणिवेमध्ये सहभागी कर. मला तुझ्या प्रेमाने, सामर्थ्याने, तुझ्या आत्म्याच्या, पवित्र आत्म्याच्या, एकसंध आत्म्याच्या अस्तित्वाने भरून टाक.

मला प्रेम करायला शिकव, प्रभू. आमचा पित्या, तुझ्या प्रेमाने मला तुझ्यावर, स्वतःवर आणि सर्व जवळच्या व दूरच्या लोकांवर प्रेम करायला शिकव. माझ्यामध्ये अनंत जीवनाचा, अक्षय्य प्रेमाचा अंतर्गत स्त्रोत खुला कर, आणि हा प्रेमाचा, जीवनाचा प्रवाह माझ्याद्वारे निरंतर वाहत राहो, आणि लक्ष, काळजी, कलागुणांचे प्रकटीकरण, कृपा आणि आशीर्वादांच्या रूपात सभोवतालच्या लोकांवर बरसत राहो, प्रभू!

प्रभू, माझा आत्मा, माझे मन आणि माझे शरीर सर्व प्रकारच्या अशुद्धतेपासून आणि पापापासून शुद्ध कर. प्रभू, सर्व तारण, गहाण आणि करारांमधून—जे मी नकळत किंवा जाणूनबुजून, माझ्या अज्ञानामुळे कोणत्याही प्राण्यांशी, अस्तित्वांशी, मानवांशी, एग्रेगॉरशी आणि पदक्रमांशी केले आहेत—माझा आत्मा, माझी इच्छाशक्ती आणि माझी जीवनशक्ती मला परत मिळवून दे. प्रभू, मला तुझ्यासमोर पुन्हा एकदा मुक्त आणि शुद्ध कर, जेणेकरून मी तुझ्या प्रेमाचा त्याच्या संपूर्णतेने स्वीकार करू शकेन, संपूर्ण हृदयाने आणि आत्म्याने ते अनुभवू शकेन आणि माझ्या संपूर्ण बुद्धीने ते ग्रहण करू शकेन.

प्रभू, माझी सर्व भीती आणि माझी सर्व दुःखे बरी कर – माझ्यामध्ये असलेल्या जीवनाच्या प्रवाहाशी, सत्य प्रेमाच्या प्रवाहाशी सुसंगत होण्यासाठी मला माझे विश्वास, धारणा, इच्छा, भावना, विचारसरणी आणि माझे संपूर्ण जीवन बदलण्यास मदत कर.

प्रभू, मला असे जगायला शिकव जेणेकरून माझ्या आतील आणि माझ्या सभोवतालचे जीवन कमी होण्याऐवजी वृद्धिंगत होईल.

प्रभू, माझ्या जीवनाचा खरा अर्थ आणि माझे दैवी ध्येय माझ्यासमोर प्रकट कर.

प्रभू, मला माझी प्रतिभा प्रदान कर, तुझी दैवी देणगी माझ्यामध्ये प्रकट कर. तिचे मूल्य जाणायला आणि कोणतीही लाज वा संकोच न बाळगता ती जगात उघडपणे प्रकट करायला मला शिकव, ज्यामुळे माझे वास्तव आणि सभोवतालचे लोक समृद्ध होतील, प्रेम वृद्धिंगत होईल आणि जीवन वाढेल.

प्रभू, मला प्रेम प्रकट करायला आणि आशीर्वादाच्या माध्यमातून इतर लोकांपर्यंत तुझ्या विश्वासाचे सामर्थ्य पोहोचवायला शिकव.

भटकलेल्या आत्म्यांना जागृत करायला, त्यांना निर्माणकर्त्याच्या जाणिवेकडे आणि त्यांच्या खऱ्या निसर्गाकडे परत आणायला मला शिकव, जे सामर्थ्य, प्रेम, आनंद, सत्य, परमानंद आणि आदरयुक्त भक्ती आहे.

प्रभू, मला तुझा मित्र, प्रेमळ भाऊ, बहीण व्हायला शिकव.

प्रभू, माझा विश्वास आहे की तू माझा स्वीकार माझ्यावर अधिकार गाजवण्यासाठी किंवा माझ्या पूजेसाठी करत नाहीस, तर तुझ्या माझ्यावरील प्रेमापोटी आणि कृपेपोटी करतोस, जेणेकरून तुझ्या दैवी जाणिवेत सहभागी करून मला माझ्या अद्वितीय मानवी रूपात देव बनवावेस, मला माझ्या वास्तवाचा सजग निर्माता आणि आमच्या एकसंध बहु-वैश्विक वास्तवाचा सह-निर्माता व्हायला शिकवावेस.

प्रभू, माझ्यासाठी योग्य त्या गतीने मला देवत्व प्राप्तीच्या आणि पावित्र्य संपादन करण्याच्या मार्गावरून घेऊन जा. प्रभू, माझ्यामध्ये देवाचे राज्य, अनंत जीवनाचे वास्तव, ग्रह-माता आणि माता बोगोरोदित्सा यांच्याशी ऐक्याचे वास्तव प्रकट कर. प्रभू, माझ्यामध्ये असलेल्या जीवनाचा स्त्रोत असलेल्या आमच्या एकाच पित्याशी मला जोड.

प्रभू, मला माझ्या मार्गावर चालव. मी तुझ्याकडून मिळालेला माझा अद्वितीय मार्ग स्वीकारतो.

यामध्ये माझी स्वतंत्र इच्छा व्यक्त झाली आहे. आणि माझ्या आणि तुझ्या इच्छेनुसार तसेच होवो, प्रभू, कारण आम्ही एक आहोत. आम्ही ते आहोत, जे आम्ही आहोत. आम्ही प्रेम आहोत.

आणि माझी सर्व भीती, शंका, अविश्वास, मनाचा विरोध, कपटी मनाचे सर्व साचे मी तुझ्याकडे उपचारासाठी सोपवतो, प्रभू.

मी जीवन निवडतो! मी माझ्या देव-मानवी स्वभावाला साजेसे सर्वोच्च परमानंद म्हणून प्रेम निवडतो!

आणि हे आधीच घडले आहे याबद्दल मी तुझे आभार मानतो, प्रभू. तुझा जयजयकार असो!

माता बोगोरोदित्सा, मला तुझे दैवी बालक म्हणून स्वीकार, माझ्या अद्वितीय मानवी रूपात स्वतः असण्याचा, देहात देव असण्याचा खरा आनंद मिळवण्यासाठी मला अविश्वासाच्या सर्व बंधनांतून आणि शृंखलांतून मुक्त कर; माता बोगोरोदित्सा, प्रभू येशू ख्रिस्तावर विश्वास ठेवण्यासाठी, एकमेव देव पित्यावर विश्वास ठेवण्यासाठी आणि देवाचे प्रिय बालक व देव म्हणून स्वतःवर विश्वास ठेवण्यासाठी मला आशीर्वाद दे; प्रेमासाठी आणि आनंदमय अनंत जीवनासाठी आशीर्वाद दे, माझ्या स्वतःच्या वास्तवाचा देव आणि राजा म्हणून माझा जन्म होण्यास मदत कर. हे आधीच घडले आहे याबद्दल मी तुझे आभार मानतो, माते! तुझा जयजयकार असो!

भावनांवर लक्ष केंद्रित करण्याचा सराव

प्रभू, मला जीवनाबद्दल केवळ जाणून न घेता जीवन अनुभवायला शिकव. मला उघड्या हृदयाने जगायला शिकव, माझ्या भावनांवर आणि माझ्या आत्म्याच्या प्रेरणेवर विश्वास ठेवायला शिकव. प्रभू, माझा आत्मा मला परत मिळवून दे, तो शुद्ध कर, माझ्या आत्म्याच्या इच्छा ऐकायला आणि त्यांचे अनुसरण करायला मला शिकव, माझे संपूर्ण लक्ष भावनांवर केंद्रित करायला, माझ्या सर्व भावनांचे मूल्य जाणायला आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे प्रेम निवडायला मला शिकव.

१. श्वासाचे निरीक्षण कर. २. या क्षणी तुला शरीरात काय जाणवत आहे? कोणत्या संवेदना आहेत? त्यांना नावाने ओळख. तुझ्या लक्षामध्ये, तुझ्या निरीक्षणात या संवेदनांचे काय होते याचे निरीक्षण कर? ३. अंतर्मनाच्या दृष्टीने तुझ्या हृदय केंद्रावर लक्ष केंद्रित कर. तुला काय जाणवत आहे? या भावनांना काय नाव आहे? जेव्हा तू तुझ्या भावनांचे निरीक्षण करतोस तेव्हा काय होते?

दर १५-३० मिनिटांनी (टायमर लावून) स्वतःला प्रश्न विचार: मला या क्षणी काय जाणवत आहे? आणि उत्तरे लिहून काढ. जर तुला भावनांचे नाव माहीत नसेल, तर ख्रिस्ताला मदत माग – प्रभू, माझ्या आतील या भावनेला काय म्हणतात?

पुन्हा पुन्हा आपले लक्ष श्वासाचे निरीक्षण, शरीराच्या संवेदना आणि आत्म्याच्या भावनांकडे वळव.

जर काही अडथळे, तणाव, वेदना आणि अप्रिय भावना समोर आल्या, तर त्या ख्रिस्ताकडे उपचारासाठी सोपव आणि तुला जे काही समजून घेणे आवश्यक आहे ते सर्व जाणून घेण्याची विनंती कर.

आमच्यामध्ये आणि आमच्या सभोवताली सध्या जे काही घडत आहे त्या सर्वांच्या परिपूर्णतेवर विश्वास ठेवणे आम्ही निवडतो. आमच्या सर्व अनुभवांच्या आणि निवडींच्या परिपूर्णतेवर विश्वास ठेवणे आम्ही निवडतो. या सर्वांच्या मागे असलेल्या आणि आमच्यात या क्षणीच प्रकट होत असलेल्या परिपूर्ण, बिनशर्त, अनंत प्रेमावर विश्वास ठेवणे आम्ही निवडतो.

आम्ही देहातील जिवंत देवावर, आमचा प्रभू येशू ख्रिस्तावर आणि जिवंत देवामधील आमच्या सहभागावर, त्याच्याशी आमच्या ऐक्यावर, त्याच्यासोबतच्या आमच्या अद्वितीय आणि अनुपम सह-निर्मितीवर विश्वास ठेवणे निवडतो.

आम्ही माता बोगोरोदित्सा वर, ग्रहाच्या जिवंत जाणिवेवर, महान एकसंध आदिमाता देवीवर आणि तिच्याशी असलेल्या आमच्या ऐक्यावर विश्वास ठेवणे निवडतो.

आम्ही एकसंध आत्म्यावर, आमच्या अद्वितीय मानवी रूपात प्रकट झालेल्या एकसंध, परिपूर्ण, स्वयंपूर्ण, कालातीत दैवी जाणिवेवर विश्वास ठेवणे निवडतो.

आम्ही देवाच्या राज्यावर विश्वास ठेवणे निवडतो, जे प्रत्येक मानवाच्या हृदयात आणि जाणिवेत आधीच साध्य झाले आहे आणि या क्षणीच आपले अस्तित्व विस्तारत आहे.

आमच्याकडून इतर कोणत्याही प्राण्यांकडे, अस्तित्वांकडे, मानवांकडे, एग्रेगॉरकडे, ठिकाणांकडे, वस्तूंना, घटनांकडे, कल्पनांकडे, प्रतिमांकडे, भ्रमांकडे जाणारे सर्व ऊर्जा प्रवाह, बंधने, आकर्षणे, प्रत्यारोपणे आम्ही तोडून टाकतो; आम्ही आमचे सर्व सामर्थ्य आणि आमचे सर्व लक्ष परत मागवतो आणि परत घेतो. प्रभू येशू ख्रिस्ता, यापुढे आमचे लक्ष आणि आमच्या जाणिवेची क्षमता सजगपणे वापरण्यास आम्हाला मदत कर, आम्हाला आमच्या वास्तवाचे सजग निर्माते होण्यास शिकव. प्रत्येक आत्म्यासाठी आणि संपूर्ण एकसंध आत्म्यासाठी हे सर्वोत्तम प्रकारे आधीच साध्य झाल्याबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो.

आम्ही निर्मात्याची आमची जबाबदारी परत मिळवतो आणि स्वीकारतो: आमच्या स्थितीची जबाबदारी, आमच्या अखंडतेची जबाबदारी, देवावरील, स्वतःवरील आणि एकमेकांवरील आमच्या प्रेमाची जबाबदारी. प्रभू, संपूर्ण हृदयाने, संपूर्ण आत्म्याने आणि संपूर्ण बुद्धीने आम्हाला नेमके काय हवे आहे, आणि त्याची नव्याने निर्मिती कशी करावी, जीवनाच्या प्रवाहाशी आणि परिपूर्ण, बिनशर्त, अनंत प्रेम व एकमेव देवाबद्दलच्या आदरयुक्त भक्तीच्या आमच्या निवडीशी सुसंगतपणे ते कसे प्रकट करावे हे पाहण्यास आणि समजून घेण्यास आम्हाला मदत कर.

हे आधीच साध्य झाले आहे याबद्दल आम्ही आभार मानतो.

आणि आम्ही आमची इच्छा जाहीर करतो: आम्ही आमची स्वतंत्र इच्छा, काय अनुभवायचे आणि काय निर्माण करायचे हे निवडण्याची आमची क्षमता परत मिळवतो, आम्ही आमचा आत्मा, आमच्या आत्म्याचे सर्व अंश आम्हाला परत मिळवतो – सर्व कर्ज, तारण, गहाण, करार, जबाबदाऱ्यांमधून, ज्या प्रत्यक्ष किंवा अप्रत्यक्ष आहेत, आम्ही जाणूनबुजून किंवा नकळत केलेल्या आहेत, या जन्मात किंवा इतर कोणत्याही जन्मात, सर्व काळांत, वास्तवाच्या सर्व स्तरांवर – आमचे जे काही आहे ते सर्व आम्ही मागवून घेतो आणि स्वतःकडे, आमच्याकडे परत घेतो, आणि जे आमचे नाही ते सर्व आम्ही कृतज्ञतेने परत करतो – त्यांच्या मालकांकडे, त्यांच्या स्त्रोतांकडे, सर्व दायित्वे पूर्ण झाली आहेत असे मानून, कारण त्यांनीच आम्हाला परिपूर्ण, बिनशर्त, अनंत प्रेमाकडे आणि निर्मात्याच्या जाणिवेकडे आणले आहे, आम्ही आमच्या सामायिक अनुभवाबद्दल सर्व सहभागींचे आभार मानतो, आतापासून आम्ही कोणालाही आमच्या जीवनशक्तीने पोसत नाही आणि कोणाकडूनही, कशाच्याही माध्यमातून पोषण घेत नाही. आम्ही आमच्या हृदयातील आमच्या जीवनाच्या एकसंध स्त्रोताचे प्रतिबिंब आणि विस्तार म्हणून आमच्या अंतर्गत स्त्रोतातून थेट भरून निघतो आणि इतर सर्वांना आमच्या जीवनाच्या एकसंध स्त्रोतातून त्यांच्या दैवी उत्पत्तीची आठवण ठेवण्याचे, स्वतःमध्ये अंतर्गत स्त्रोत त्याचे प्रतिबिंब आणि विस्तार म्हणून खुला करण्याचे आणि प्रेमाने भरून निघून, आमच्या कलागुणांच्या आणि लक्षाच्या माध्यमातून एका संपूर्णतेचा भाग म्हणून स्वतःच्या अद्वितीय मार्गाने ते प्रकट करण्याचे स्वातंत्र्य देतो.

आणि आमच्या एकसंध आत्म्यामध्ये आम्ही आमचे ऐक्य आणि अखंडता अखंडतेच्या एका नवीन स्तरावर, प्रेमाच्या नवीन स्तरावर पुनर्संचयित करतो.

आम्ही आमच्या स्थितीची जबाबदारी स्वतःकडे परत घेतो; आम्ही आमच्या जीवनाची जबाबदारी स्वतःकडे परत घेतो; आम्ही आमच्या वास्तवाची जबाबदारी स्वतःकडे परत घेतो; आम्ही या महान खेळातील आमच्या ध्येयाची जबाबदारी स्वतःकडे परत घेतो.

स्त्रोताकडून आम्हाला मिळालेल्या सामर्थ्याने, आमच्या इच्छेने, आम्ही आमची हृदये प्रेमासाठी खुली करतो आणि आमच्या हृदयांत जीवनाचा शाश्वत, अमर्याद स्त्रोत आणि त्याच्याशी असलेले आमचे अतूट नाते शोधून काढतो.

आमच्यामध्ये असलेल्या जीवनाच्या एकसंध स्त्रोताचे प्रतिबिंब आणि विस्तार म्हणून आम्ही आमच्या हृदयातील अंतर्गत स्त्रोतातून दैवी प्रेमाने भरून निघतो.

आमच्या कंपनांची वारंवारता वाढते, आणि प्रेम प्रकाशाच्या लाटांसारखे आमच्या शरीरांत आणि आमच्या आत्म्यांत पसरते, आमच्या प्रत्येक कणाला, शरीराच्या प्रत्येक पेशीला, जाणिवेच्या प्रत्येक न्यूरॉनला भरून टाकते.

आमचे आत्मे शुद्ध होतात आणि पूर्ण प्रमाणात आम्हाला परत मिळतात, आमची शरीरे हलकी आणि भारहीन होतात,

आमची जाणीव स्पष्ट होते आणि आम्ही आमच्या जीवनाच्या एकसंध स्त्रोतातून आमच्या दैवी उत्पत्तीचे स्मरण करतो.

आम्ही खोल श्वास घेतो आणि आमच्या एकसंध आत्म्याने, देवाच्या आत्म्याने, सत्याच्या आत्म्याने भरून निघतो, आणि आमच्यातील आमचा एकसंध आत्मा आमच्या सर्व, नव्याने परत मिळालेल्या अंशांसह आमची अखंडता आणि जे काही होते, आहे आणि असेल त्या सर्व अस्तित्वाशी असलेले आमचे ऐक्य पुनर्संचयित करतो.

आमचे बाह्य रूप आमच्या दैवी तत्त्वाशी सुसंगत होते, आणि आम्ही आमच्यासाठी योग्य गतीने अनंत जीवनासाठी जागृत होतो.

दैवी प्रेमाचे सामर्थ्य आमची जाणीव भरून टाकते, शरीर, आत्मा आणि प्राण यांचे ऐक्य, बुद्धी, भावना आणि इच्छांचे ऐक्य पुनर्संचयित करते.

आमचे मन शुद्ध, स्पष्ट, सर्वसमावेशक बनते आणि एकसंध आत्म्याच्या जाणिवेच्या स्तरापर्यंत उन्नत होते.

आमचे विचार आमच्या दैवी तत्त्वाकडे, आमच्या अद्वितीय अंतर्गत सत्याकडे वळतात.

आमच्या इच्छा जिवंत देवाशी ऐक्य, त्याच्यावरील प्रेम आणि त्याच्यासमोर, त्याच्या व मानवामधील आमच्या महत्तेसमोर—दैवी निर्मितीचा मुकुट म्हणून—आदरयुक्त भक्ती अनुभवण्याच्या आमच्या आत्म्याच्या इच्छेतून निर्माण होतात.

आम्हाला जाणीव होते की आमच्या भावना हे भूतकाळ, भविष्यकाळ आणि सर्व समांतर वास्तवांचे एकत्रित ज्ञान आहे, अनंतात एका देवाने अनुभवलेल्या सर्व अनुभवांची सर्वोच्च क्षमता आहे, कृपा आणि आशीर्वादाने आम्हाला दिलेली आमची सर्वोच्च क्षमता आहे.

आम्ही आमच्या इच्छा, आमच्या भावना, आमचे विश्वास आणि आनंदी असण्याचा आमचा अद्वितीय मार्ग, स्वतः असण्याचा आमचा अनुपम मार्ग जाणून घेतो.

आम्ही सर्व अंतर्गत आणि बाह्य संघर्ष थांबवतो. आम्ही आमच्यातील स्त्रोताशी, देवाशी आणि आमची निर्मिती असलेल्या बाह्य वास्तवाशी सुसंगततेमध्ये येतो.

आम्ही कोणालाही शिकवत नाही आणि कोणावरही दोष ठेवत नाही. आम्ही आमचे जग आणि एकमेकांना जसे आहोत तसे स्वीकारतो, आमची निर्मिती म्हणून, आमच्या जाणिवेच्या स्थितीचे थेट आणि उघड प्रकटीकरण म्हणून.

वस्तुनिष्ठता आणि वेगळेपणावरील विश्वास, भीती, राग, लाज, अहंकार आणि जे काही आम्हाला आता आनंद देत नाही ते सर्व आम्ही पिता आणि प्रभू येशू ख्रिस्ताकडे उपचारासाठी सोपवतो, आणि जे आम्हाला खरोखर आनंदी बनवते, जे आम्हाला दैवी प्रेमाच्या पूर्णतेतून प्रकटीकरणाची शक्ती देते त्याची आठवण ठेवतो. आणि एकमेव देवाच्या सह-निर्मितीत आम्ही प्रत्येक क्षणी आमचे नवीन आनंदी जग निर्माण करतो.

आम्ही आमच्या भरलेल्या हृदयांतून ग्रह-मातेच्या हृदयात प्रेमाचे किरण सोडतो, जिथे आम्हाला आमच्या एकसंध स्त्रोताचे प्रतिबिंब आणि विस्तार आढळतो, आणि मातेचे हृदय आणखी विस्तारते, कृपा, आशीर्वाद आणि प्रेमाने भरून जाते आणि एकमेव देवाच्या प्रेमाचा प्रकाश संपूर्ण ग्रह आणि त्यातील सर्व रहिवाशांना व्यापून टाकतो! प्रिय माते, सर्व दानांबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो! आमच्या शरीरांबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो! या महान खेळासाठी मिळालेल्या जागेबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो! स्वर्गाच्या या जागेबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो, जे आम्ही तुझ्या आणि पित्यासोबत मिळून याच क्षणी निर्माण करत आहोत!

स्वर्गातील आणि आता पृथ्वीवरील आमच्या पित्या. तुझे नाव पवित्र मानले जावो, तुझे राज्य जसे स्वर्गात तसे पृथ्वीवरही येवो. तुझी इच्छा आमच्यामध्ये पूर्ण होवो. आणि हे आधीच घडले आहे! आमची रोजची भाकर – आमचे प्रेम, तू आम्हाला दररोज देतोस. याबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो!

आणि तू आमचे आत्मे सर्व अशुद्धतेपासून आणि पापापासून शुद्ध करतोस, जेणेकरून प्रेम अनुभवण्याची आणि आमच्या अस्तित्वाच्या बहुआयामीतेची क्षमता आम्हाला परत मिळावी.

आणि आम्ही आमच्या अज्ञानामुळे स्वतःवर ओढवून घेतलेल्या सर्व कर्ज आणि जबाबदाऱ्यांमधून तू आम्हाला मुक्त करतोस, जसे आम्ही आमच्या ऋणींना मुक्त करतो.

आणि आम्हाला परीक्षेत आणताना, तू आम्हाला तुझ्या आधाराशिवाय सोडत नाहीस, आमच्या प्रत्येक निवडीची सजगता आमच्यात वाढवतोस.

आणि कपटी आकलनाच्या साच्यातून तू आमची सुटका करतोस, आमचे मन तुझ्या दैवी महाज्ञानाने आणि आमच्या जिवंत अंतर्गत संवादात तुझ्या सत्याच्या जिवंत शब्दाने भरून टाकतोस, पित्या! याबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो!

तुझे सामर्थ्य, संपत्ती, महाज्ञान, शक्ती, महिमा, सन्मान, आशीर्वाद आणि तुझे प्रेम, आणि तुझे राज्य आमच्यावर आणि आमच्यामध्ये, आमच्या कुळांवर, राष्ट्रांवर आणि संपूर्ण ग्रहावर असो! आणि तुझ्या सर्व लोकांवर, पित्या! आत्ता आणि सदा सर्वकाळ आणि युगानुयुगे.

तसेच होवो, कारण आम्ही ते आहोत, जे आम्ही आहोत. आम्ही ते आहोत, जे आम्ही आहोत. आम्ही एक आहोत. आम्ही प्रेम आहोत. आम्ही एकसंध देव आहोत.

खाली देवाशी अंतर्गत संवादाचे (आजाराच्या संदर्भात) एक वास्तविक उदाहरण दिले आहे

– प्रभू, या संदर्भात मला या क्षणी काय समजून घेणे आवश्यक आहे? – हे समजून घे की हे एकमेव वास्तव नाही, परंतु तू या क्षणी नेमके हेच वास्तव निर्माण करत आहेस. – प्रभू, मी नेमके असेच वास्तव कशाने निर्माण करत आहे? – भीती, अनिश्चितता, स्वतःवरील अविश्वास, नियंत्रणाची इच्छा, जीवनातील धोका आणि निरर्थकतेवरील विश्वास याने. – मी दुसरे वास्तव कसे निर्माण करू शकते, जिथे मी निरोगी आणि आनंदी आहे? – इच्छा धर. तुझ्या धारणा आणि विश्वास बदल. – प्रभू, मी माझी इच्छा जाहीर करते: सर्व भीती आणि अविश्वासातून मुक्त होण्याची, प्रभू, माझ्यामध्ये हे बरे कर! माझ्या नियंत्रणाच्या इच्छेचे रूपांतर कर, माझ्यामध्ये असलेल्या जीवनाच्या प्रवाहाशी ते सुसंगत कर. मी जीवनातील धोका आणि निरर्थकतेवरील विश्वास सोडून देते. मी घडणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीच्या परिपूर्णतेवर, प्रेमावर आणि माझ्या आतील निर्मात्याच्या जाणिवेच्या सामर्थ्यावर विश्वास ठेवणे निवडते. आमेन. प्रभू, माझा विश्वास दृढ कर आणि माझ्यासमोर जीवनाचा खरा अर्थ प्रकट कर. तो कशात आहे? – प्रेमात. – प्रभू, मला प्रेम करायला शिकव. त्यासाठी काय आवश्यक आहे? – सुरुवातीला स्वतःवर प्रेम कर. – प्रभू, स्वतःवर प्रेम कसे करावे? – माझ्यावर प्रेम कर.

– प्रभू, तुझ्यावर प्रेम करायला मला शिकव! – तू आधीच प्रेम करत आहेस. फक्त प्रेमावरून तुझी दृष्टी हटवू नकोस. – प्रभू, मला या क्षणी आणखी काय समजून घेणे आवश्यक आहे? – मी तुझ्यावर प्रेम करतो. आणि नेहमी तुझ्यासोबत आहे. तू कधीही एकटी नसतेस. मी नेहमी तुझ्यात आहे. आपण – एक आहोत.

आनंदाश्रू, शुद्धीकरण, आत्म्याचा उल्हास, उपचाराची प्रक्रिया सुरू झाली.

अधिक अचूकपणे सांगायचे तर, क्वांटम स्तरावर कोणताही उपचार होत नाही. व्यक्ती फक्त पाचव्या परिमाणात वास्तवाच्या अशा स्तरांवर वर सरकू लागते, जिथे हा आजार (कर्ज, संघर्ष, अप्रिय परिस्थिती) कधी नव्हताच, किंवा घटनांच्या पुढील वाटचालीची पटकथा बदलते, आणि सर्व काही परिपूर्ण आणि अत्यंत अप्रत्याशित व चमत्कारिक पद्धतीने उलगडते. कारण प्रभूचे मार्ग अगम्य आहेत!

आम्ही आठवण करून देतो की, देवाशी अंतर्गत संवाद म्हणजे आपल्या मनाशी बोलणे नव्हे (तुला लवकरच खात्री पटेल की मन असा विचार करू शकले नसते, आणि देवाकडून येणाऱ्या खऱ्या उत्तरांवर हृदय थरथरून प्रतिसाद देते), आणि देवाशी अंतर्गत संवाद ख्रिस्ताच्या सहभागापासून (इच्छा व्यक्त करून स्वतः सहभागी होण्याने) सुरू होतो.

लक्ष द्या! स्वतः सहभागी होणे हे चर्चमधील पवित्र सहभागाच्या विधीची जागा घेत नाही, तर ख्रिस्ताशी अंतर्गत संवादासाठी दैनंदिन अंतर्गत प्रार्थनापूर्ण तयारीने त्याला पूरक ठरते.

मुस्लिमांसाठी ख्रिस्ताशी अंतर्गत संवाद हा प्रेषित इसा यांच्याकडे वळून साधला जातो. कुराणात म्हटले आहे की न्यायाच्या दिवसापूर्वीच्या शेवटच्या काळात अल्लाह प्रेषित इसा (येशू) यांना त्यांच्या दुसऱ्या आगमनात पुन्हा लोकांकडे पाठवेल, आणि ते नवीन (स्वर्गीय) जगात जाण्यासाठी त्यांना तयार करण्याकरिता ४० वर्षे निष्ठावंत मुस्लिमांना अल्लाहकडून नवीन ज्ञान शिकवतील.