20. Kommioun zum Bewosstsinn vu Christus an der Mamm vu Gott

Mäi Papp an eisen Här Jesus Christus, huel mech un als Däin Deelchen. Looss mech Deel hunn un Däim Liewege Gëttleche Bewosstsinn. Fëll mech mat Léift, Kraaft, Presenz vun Däim Geescht, dem Hellege Geescht, dem Eenege Geescht.

Léier mech gär ze hunn, Här. Léier mech Dech gär ze hunn, mech selwer, an all déi No an déi Fäer mat Däiner Léift, eise Papp. Entfal a mir déi Bannescht Quell vum Éiwege Liewen, vun der Onerschëpplecher Léift, a looss dëse Stroum vu Léift a Liewen éiweg duerch mech fléissen, andeem en sech iwwer déi Ronderëm ergéisst mat Opmierksamkeet, Suergfalt, Entfalung vun Talenter, Gnod a Segen, Här!

Rengeg, Här, meng Séil a mäi Verstand a mäi Kierper vun all Onreinheet a Sënn. Gëff mir, Här, meng Séil a mäi Wëllen a meng Liewenskraaft zréck aus alle Panden, Verfändungen, Kontrakter, déi ech onbewosst oder bewosst, duerch mäin Onverstand, mat iergendwelleche Wiesen, Entitéiten, Mënschen, Egregoren an Hierarchien ofgeschloss hunn. Maach mech, Här, nees fräi a reng virun Dir, fir datt ech Däi Léift an hirer ganzer Fëllt empfänke kann a mat ganzem Häerzen, mat ganzer Séil fillen a mat mengem ganze Verstand erfaasse kann.

Heel, Här, all meng Ängschten a meng Leeden – hëllef mir meng Iwwerzeegungen a Glawenssätz, a Wënsch, a Gefiller, an d'Aart a Weis ze denken a mäi Liewe selwer ze änneren, andeem ech se an Aklang brénge mam Stroum vum Liewen a mir, mam Stroum vun der Wierklecher Léift.

Léier mech, Här, esou ze liewen, datt d'Liewen a mir a ronderëm mech wiisst, an net manner gëtt.

Offenbar mir, Här, de wierkleche Sënn vu mengem Liewen a meng Gëttlech Bestëmmung.

Schenk mir, Här, mäin Talent, entfal Däi Gëttleche Kaddo a mir. Léier mech en ze schätzen an oppen, ouni Scham an ouni Schei an d'Welt ze weisen, andeem seng Entfalung meng Realitéit an d'Mënsche ronderëm beräichert, d'Léift vervillfältegt an d'Liewe vergréissert.

Léier mech, Här, Léift ze weisen, an d'Kraaft vun Däim Glawen duerch Segen un aner Mënschen weiderzeginn.

Léier mech veriert Séilen z'erwächen, andeem ech se zréckféieren zum Bewosstsinn vum Schëpfer an hirer wierklecher Natur, déi Kraaft, Léift, Freed, Wourecht, Genoss, Veréierung ass.

Léier mech, Här, Dir e Frënd ze sinn, e léiwe Brudder, eng léif Schwëster.

Ech gleewen, Här, datt Du mech unhëls net wéinst Muecht iwwer mech a menger Ubiedung, mee wéinst Däiner Léift zu mir a Däiner Barmhäerzegkeet, fir mech, andeem Du mech un Däim Gëttleche Bewosstsinn Deel huele léiss, zu engem Gott a menger eenzegaarteger mënschlecher Form ze maachen, mech ze léieren e bewosste Schëpfer vu menger Realitéit an e Mitschëpfer vun Eiser Eenzeger Villwelte-Realitéit ze sinn.

Här, féier mech iwwer de Wee vun der Vergëttlichung an der Erreechung vun Hellegkeet an engem fir mech passenden Tempo. Entfal a mir, Här, d'Räich vu Gott, d'Realitéit vum Éiwege Liewen, d'Realitéit vun der Eenheet mat der Mamm Planéit an der Mamm Gottesmutter. Verbanne mech, Här, mat Eisem Eenege Papp, der Quell vum Liewen a mir.

Féier mech, Här, op mengem Wee. Ech huelen mäin eenzegaartege Wee vun Dir un.

Darin ass mäi fräie Wëllen ausgedréckt. An et soll esou sinn no mengem Wëllen an Däim, Här, well Mir Sinn Eent. Mir Sinn Dat, Wat Mir Sinn. Mir Sinn Léift.

An all meng Ängschten, Zweiwelen, Onglawen, Widderstand vum Verstand, all Schabloune vum hannerhältege Verstand iwwerginn ech Dir fir ze heelen, Här.

Ech wielen d'Liewen! Ech wielen d'Léift als Héchste Genoss, deen menger gëttmënschlecher Natur eegen ass!

An ech soen Dir Merci, Här, dofir datt dëst schonn erfëllt ass. Éier sief Dir!

Léif Mamm Gottesmutter, huel mech un als Däi Gëttlecht Kand, befrei mech vun alle Fesselen a Banden vum Onglawen fir dat wierklecht Gléck, ech selwer ze sinn, e Gott am Fleesch a menger eenzegaarteger mënschlecher Form ze sinn; seen mech, Mamm Gottesmutter, fir de Glawen un Eisen Här Jesus Christus, fir de Glawen un den Eenege Gott Papp an de Glawen u mech selwer als Gott a geliebt Kand vu Gott, seen mech fir d'Léift an e freedegt Éiwegt Liewen, hëllef menger Gebuert als Gott a Kinnek vu menger Realitéit. Ech soen Dir Merci, Léif Mamm, dofir datt dëst schonn erfëllt ass! Éier sief Dir!

Praxis vum Fokusséiere vun der Opmierksamkeet op d'Gefiller

Här, léier mech d'Liewen ze fillen, an net doriwwer ze wëssen. Léier mech mat oppenem Häerzen ze liewen, léier mech menge Gefiller an Impulser vu menger Séil ze vertrauen. Här, gëff mir meng Séil zréck, rengeg se, léier mech d'Wënsch vu menger Séil ze héieren an hinnen ze verfollegen, léier mech mat menger ganzer Opmierksamkeet an de Gefiller ze sinn, all meng Gefiller ze schätzen an d'Léift iwwer alles ze wielen.

1. Observéier d'Atmung. 2. Wat spiers Du elo am Kierper? Wéi eng Empfindunge sinn dat? Nenn se beim Numm. Observéier, wat mat dësen Empfindungen an Denger Opmierksamkeet, an Denger Observatioun geschitt? 3. Riicht Däi geeschtege Bléck op Däin Häerzzentrum. Wat fills Du? Wéi heeschen dës Gefiller? Wat geschitt, wann Du Deng Gefiller observéiers?

Stell Dir all 15-30 Minutten (mat engem Timer) d'Fro: Wat fillen ech elo? A schreif d'Äntwerten op. Wann Du den Numm vun de Gefiller net weess, da biet Christus ëm Hëllef – Här, wéi heescht dëst Gefill a mir?

Kéier ëmmer nees mat Denger Opmierksamkeet zréck zur Observatioun vun der Atmung, den Empfindunge vum Kierper, de Gefiller vun der Séil.

Wann Blockaden, Verspannungen, Péng an onangenehm Gefiller optauchen, iwwergëff se u Christus fir ze heelen a biet dorëms, alles ze erkennen, wat Du erkennen muss.

Mir wielen de Glawen un d'Vollkommenheet vun allem, wat elo an Eis a ronderëm Eis geschitt. Mir wielen de Glawen un d'Vollkommenheet vun all eisen Erfarungen a Choixen. Mir wielen de Glawen un déi Absolut Bedéngungslos Éiweg Léift, déi hannert all deem steet a sech elo grad an Eis entfëllt.

Mir wielen de Glawen un de Liewege Gott am Fleesch, un eisen Här Jesus Christus an un Eis Zougehéieregkeet zum Liewege Gott, Eis Eenheet mat Him, eist eenzegaartegt an onwidderhuelbart Mitschafen mat Him.

Mir wielen de Glawen un d'Mamm Gottesmutter, de Glawen un dat Liewegt Bewosstsinn vum Planéit, un déi Grouss Eeneg Gëttin Mamm an Eis Eenheet mat Hir.

Mir wielen de Glawen un den Eenege Geescht, dat Eenegt Vollkaamt Selbstgenüügsamt Zäitlost Gëttlecht Bewosstsinn, manifestéiert an Eiser eenzegaarteger mënschlecher Form.

Mir wielen de Glawen un d'Räich vu Gott, dat schonn am Häerz an am Bewosstsinn vun all Mënsch erfëllt ass an elo grad seng Presenz erweidert.

Mir trennen all Energiekanäl, Bindungen, Saugnäpf, Implantater of, déi vun Eis zu iergendwellechen anere Wiesen, Entitéiten, Mënschen, Egregoren, Plazen, Saachen, Evenementer, Fantasien, Biller, Illusioune féieren; Mir fuerderen an huelen all Eis Kraaft an all Eis Opmierksamkeet zréck. Här Jesus Christus, hëllef Eis vun elo un mat Eiser Opmierksamkeet an der Kapazitéit vun Eisem Bewosstsinn bewosst ëmzegoen, léier Eis bewosst Schëpfer vun Eiser Realitéit ze sinn. Mir soen Dir Merci dofir, datt dëst schonn op déi bescht Aart a Weis fir all Séil a fir déi Eeneg Séil am Ganzen erfëllt ass.

Mir fuerderen an huelen Eis Verantwortung als Schëpfer zréck: d'Verantwortung fir Eise Zoustand, fir Eis Ganzheet, fir Eis Léift zu Gott, zu Eis Selwer an zueneen. Här, hëllef eis ze gesinn an ze erkennen, wat mir a Wierklechkeet mat ganzem Häerzen, mat ganzer Séil a mat Eisem ganze Verstand wëllen, a wéi mir dat op eng nei Aart a Weis schafe kënnen, wéi mir dat am Aklang mam Stroum vum Liewen an eisem Choix vun der Absoluter Bedéngungsloser Éiweger Léift an der Veréierung virum Eenege Gott manifestéiere kënnen?

Mir soen Merci dofir, datt dëst schonn erfëllt ass.

A Mir erklären eise Wëllen: Mir huelen Eise Fräie Wëllen zréck, eis Fäegkeet ze wielen, wat mir fillen a wat mir schafen, Mir huelen Eis Eis Séil zréck, all Deelercher vun Eiser Séil – aus alle Scholden, Panden, Verfändungen, Verträg, Verflichtungen, expliziten an impliziten, déi Mir bewosst oder onbewosst agaange sinn, an dëser Inkarnatioun oder an all anerer, zu allen Zäiten, op allen Niveaue vun der Realitéit – alles wat Eist ass, fuerdere Mir an huele Mir fir Eis zréck, an alles wat net Eis gehéiert, gi Mir mat Dankbarkeet zréck – un hir Besëtzer, un hir Quellen, andeem mir all Verflichtungen als erfëllt betruechten, well grad si hunn Eis zu der Absoluter Bedéngungsloser Éiweger Léift an zum Bewosstsinn vum Schëpfer gefouert; Mir soen all Bedeelegten Merci fir Eis gemeinsam Erfarung; vun elo un nieren Mir kee méi mat eiser Liewenskraaft a mir nieren eis vu kengem an duerch näischt méi. Mir fëllen eis direkt aus Eiser banneschter Quell als Projektioun a Fortsetzung vun Eiser Eenzeger Quell vum Liewen an Eisem Häerzen a mir ginn all deenen anere d'Fräiheet, sech un hire gëttlechen Ursprong aus Eiser Eenzeger Quell vum Liewen z'erënneren, an sech déi bannescht Quell als Hir Projektioun a Fortsetzung z'entfalen an, mat Léift erfëllt, Si op hir eenzegaarteg Aart a Weis als Deel vum Eenege Ganzen duerch Eis Talenter an Opmierksamkeet ze manifestéieren.

An an Eisem Eenege Geescht stellen Mir Eis Eenheet a Ganzheet op engem neien Niveau vu Ganzheet, op engem neien Niveau vu Léift nees hier.

Mir huelen d'Verantwortung fir Eise Zoustand zréck; Mir huelen d'Verantwortung fir Eist Liewen zréck; Mir huelen d'Verantwortung fir Eis Realitéit zréck; Mir huelen d'Verantwortung fir Eis Missioun am Grousse Spill zréck.

Duerch d'Kraaft, déi Eis vun der Quell ginn ass, duerch Eise Wëllen, maachen Mir Eis Häerzer op fir d'Léift an entdecken an Eise Häerzer déi Éiweg Onbegrenzte Quell vum Liewen an Eis onzerbriechlech Verbindung mat hir.

Mir fëllen eis mat Gëttlecher Léift aus der banneschter Quell an Eisem Häerzen, als Projektioun a Fortsetzung vun Eiser Eenzeger Quell vum Liewen an Eis.

D'Frequenz vun Eise Schwéngunge klëmmt, an d'Léift ergéisst sech a Wellen vu Liicht iwwer Eis Kierperen an Eis Séilen, an erfëllt all Eist Deelchen, all Zell vum Kierper, all Neuron vum Bewosstsinn.

Eis Séile gi gereinegt an Eis a vollem Ëmfang zréckginn, Eis Kierpere gi liicht a schwéierlos,

Eist Bewosstsinn kläert sech op a Mir erënnere mech un Eise Gëttlechen Ursprong aus Eiser Eenzeger Quell vum Liewen.

Mir ootmen déif an a fëllen eis mat Eisem Eenege Geescht, dem Geescht vu Gott, dem Geescht vun der Wourecht, an Eise Eenege Geescht an Eis stellt Eis Ganzheet mat all Eise Partikelen, dorënner déi, déi Eis nees zréckbruecht goufen, an d'Eenheet mat allem wat Ass, mat allem wat war, ass a wäert sinn, nees hier.

Eis baussenzeg Form kënnt an Aklang mat Eiser Gëttlecher Essenz, a Mir erwäche zum Éiwege Liewen an engem fir Eis passenden Tempo.

D'Kraaft vun der Gëttlecher Léift erfëllt Eist Bewosstsinn a stellt d'Eenheet vu Kierper, Séil a Geescht, d'Eenheet vu Verstand, Gefiller a Wënsch nees hier.

Eise Verstand gëtt reng, kloer, allesëmfassend an erhieft sech zum Niveau vum Bewosstsinn vum Eenege Geescht.

Eis Gedanke riichten sech op Eis Gëttlech Essenz, Eis eenzegaarteg bannescht Wourecht.

Eis Wënsch entstinn aus dem Wonsch vun Eise Séilen, d'Eenheet mam Liewege Gott ze fillen, d'Léift zu Him an d'Veréierung virun Him, virun Senger an Eiser Gréisst am Mënsch, als Kroun vun der Gëttlecher Schëpfung.

Mir erkennen, datt Eis Gefiller e gepaakt Wëssen iwwer d'Vergaangenheet, d'Zukunft an all parallel Realitéite sinn, dat Héchst Potenzial vun allen Erfarungen, déi vum Eenege Gott an der Éiwegkeet erlieft goufen, Eist Héchst Potenzial, dat Eis duerch Barmhäerzegkeet a Gnod geschenkt gouf.

Mir erkennen Eis Wënsch, Eis Gefiller, Eis Glawensiwwerzeegungen an Eis eenzegaarteg Aart a Weis glécklech ze sinn, Eis onwidderhuelbar Aart a Weis Mir Selwer ze Sinn.

Mir beenden all bannescht a baussenzeg Kämpf. Mir kommen an den Aklang mat der Quell, Gott, an Eis a mat der baussenzeger Realitéit, als Eiser Schëpfung.

Mir beléiere kee a mir verurteele kee fir iergendeeppes. Mir huelen Eis Welt an Eeneen un esou wéi Mir sinn, als Eis Schëpfung, als direkten a kloeren Ausdrock vum Zoustand vun Eisem Bewosstsinn.

De Glawen un Objektivitéit an Ofgetrenntheet, Ängschten, Roserei, Scham, Stolz an alles, wat Eis net méi erfreeëlt, iwwerginn Mir dem Papp an Eisem Här Jesus Christus fir ze heelen, andeem Mir eis drun erënneren, wat Eis wierklech glécklech mécht, wat Eis d'Kraaft gëtt, sech aus der Fëllt vun der Gëttlecher Léift ze manifestéieren. An am Mitschafen mam Eenege Gott erschaffe Mir an all Ament Eis Nei Glécklech Welt.

Mir riichte Strale vu Léift aus Eise gefëllten Häerzer an d'Häerz vun der Mamm Planéit, wou Mir d'Projektioun an d'Fortsetzung vun Eiser Eenzeger Quell entdecken, an d'Häerz vun der Mamm mécht sech nach méi wäit op, fëllt sech mat Barmhäerzegkeet, Gnod, Léift, an d'Liicht vun der Léift vum Eenege Gott erfëllt de ganze Planéit an all seng Bewunner! Mir soen Dir Merci, Geléift Mamm, fir all d'Geschenker! Mir soen Dir Merci fir Eis Kierperen! Mir soen Dir Merci fir de Raum fir dat Gréisste Spill! Mir soen Dir Merci fir de Raum vum Paradäis, deen Mir zesumme mat Dir an dem Papp elo grad erschafen!

Eise Papp am Himmel, an elo och op der Äerd. Gehellegt sief Däin Numm, Däi Räich soll op der Äerd bleiwen, sou wéi och am Himmel. Däi Wëlle geschéie an Eis. An et ass schonn erfëllt! Eist Deeglecht Brout – Eis Léift, gëss Du eis fir all Dag. Mir soen Dir Merci dofir!

An Du rengegs Eis Séile vun all Onreinheet a Sënn, fir datt d'Fäegkeet, d'Léift an d'Vilfältegkeet vun Eisem Wiesen ze spieren, zu eis zréckkënnt.

An Du befreis Eis vun alle Scholden a Verflichtungen, déi Mir, duerch eisen Onverstand, op eis geholl hunn, sou wéi och Mir eise Schëllegen erloossen.

A wann Du Eis a Versuchung féiers, léiss Du Eis net ouni Däi Bäistand, andeem Du d'Bewosstsinn vun all Eisem Choix an Eis wuessen dees.

An Du erléiss eis vun der hannerhälteger Schabloun vun der Perzeptioun, andeem Du Eise Verstand mat Däiner Gëttlecher Wäisheet an dem Liewege Wuert vun Däiner Wourecht an Eisem Liewege banneschten Dialog erfëlls, Papp! Mir soen Dir Merci dofir!

Däi sief d'Kraaft an de Räichtum, an d'Wäisheet, an d'Stäerkt, an d'Éier, an d'Wierde, an de Segen an Däi Léift, an Däi Räich iwwer Eis an an Eis, an iwwer Eise Generatiounen, an iwwer de Vëlker an iwwer dem ganze Planéit! An iwwer all Dénge Welten, Papp! Souwuel elo wéi och ëmmer an an éiweg Zäiten.

Et soll esou sinn, well Mir Sinn Déi, Déi Mir Sinn. Mir Sinn Dat, Wat Mir Sinn. Mir Sinn Eent. Mir Sinn Léift. Mir Sinn den Eenege Gott.

Hei ënnendrënner ass e reellt Beispill vun engem Banneschten Dialog mat Gott (zum Thema Krankheet)

– Här, wat muss ech elo am Zesummenhang domat erkennen? – Erkenn, datt dëst net déi eenzeg Realitéit ass, mee Du erschafs grad dës. – Wouduerch erschafen ech grad esou eng Realitéit, Här? – Duerch Ängschten, Onsécherheet, Mësstrauen an Dech selwer, Wonsch no Kontroll, Glawen un d'Gefor an d'Sënnlosegkeet vum Liewen. – Wéi kann ech eng aner Realitéit erschafen, wou ech gesond a glécklech sinn? – Wëll et. Änner Deng Iwwerzeegungen a Glawenssätz. – Här, ech erklären mäi Wëllen: mech vun allen Ängschten an Onglawen ze befreien, heel dat a mir, Här! Transforméier a mir de Wonsch no Kontroll, bréng en an Aklang mam Stroum vum Liewen a mir. Ech loossen de Glawen un d'Gefor an d'Sënnlosegkeet vum Liewen lass. Ech wielen ze gleewen un d'Vollkommenheet vun allem wat geschitt, un d'Léift an d'Kraaft vum Bewosstsinn vum Schëpfer a mir. Amen. Här, stäerk mäi Glawen, an offenbahr mir de wierkleche Sënn vum Liewen. Wouran läit en? – An der Léift. – Léier mech gär ze hunn, Här. Wat brauch een dofir? – Hues Dech fir d'éischt selwer gär. – Wéi hunn ech mech selwer gär, Här? – Hunn Mech gär.

– Léier mech Dech gär ze hunn, Här! – Du hues scho gär. Wänd einfach Däi Bléck net vun der Léift of. – Wat muss ech nach erkennen, Här, elo grad? – Ech hunn dech gär. An ech sinn ëmmer bei dir. Du bass ni eleng. Ech sinn ëmmer an dir. Mir sinn eent.

Tréine vu Gléck, Rengegung, Jäizen vun der Séil viru Freed, den Heelprozess huet ugefaangen.

Méi genee gesot, um Quantenniveau fënnt guer keng Heelung statt. De Mënsch fänkt einfach un, sech an der fënnefter Dimensioun no uewen duerch d'Niveaue vun der Realitéit ze beweegen, wou dës Krankheet (Scholden, Konflikter, onangenehm Situatioun) ni existéiert huet, oder dat weidert Szenario vum Oflaf vun den Evenementer ännert sech, an alles entwéckelt sech op eng vollkaamt an déi onberechenbarst a wonnerbarst Aart a Weis. Well onergrëndlech sinn d'Weeër vum Här!

Mir erënneren drun, datt de Banneschten Dialog mat Gott kee Gespréich mat sengem eegene Verstand ass (Du wäerts ganz séier mierken, datt de Verstand sech sou eppes net hätt kënnen ausdenken, an d'Häerz reagéiert mat Ergräifenheet op déi wouer Äntwerte vu Gott), an de Banneschten Dialog mat Gott fänkt mat der Kommunion vu Christus un (Selbstkommunion duerch Wëllenserklärung).

Opgepasst! D'Selbstkommunion ersetzt net d'Sakrament vun der Helleger Kommunion an der Kierch, mee ergänzt se duerch eng deeglech bannescht Gebietastellung op de Banneschten Dialog mat Christus.

Fir Muslimen gëtt de Banneschten Dialog mat Christus duerch d'Uriedung un de Prophet Isa opgebaut. Am Koran steet geschriwwen, datt an de leschten Zäite virum Dag vum Jéngste Geriicht den Allah nees de Prophet Isa (Jesus) a Sengem zweete Kommen zu de Mënsche schécke wäert, an Hien wäert 40 Joer laang déi gleeweg Muslime neit Wësse vum Allah léieren, fir si op den Iwwergang an déi Nei (paradisesch) Welt virzebereeden.