20. Pakikipag-isa sa Kamalayan ni Kristo at Ina ng Diyos

Aking Ama at aming Panginoong Hesukristo, tanggapin Mo ako bilang Iyong munting bahagi. Makiisa Mo ako sa Iyong Buháy na Banal na Kamalayan. Puspusin Mo ako ng Pag-ibig, Kapangyarihan, Presensya ng Iyong Espiritu, ng Espiritu Santo, ng Nag-iisang Espiritu.

Turuan Mo akong umibig, Panginoon. Turuan Mo akong ibigin Ka, ang aking Sarili, at ang lahat ng malalapit at malalayo sa pamamagitan ng Iyong Pag-ibig, aming Ama. Buksan Mo sa loob ko ang Panloob na Bukal ng Buhay na Walang Hanggan, ng Walang Kupas na Pag-ibig, at nawa'y ang Agos na ito ng Pag-ibig, ng Buhay — ay dumaloy sa akin magpakailanman, na umaapaw sa mga nasa paligid sa pamamagitan ng atensyon, pagkalinga, pagpapamalas ng mga talento, biyaya at mga pagpapala, Panginoon!

Linisin Mo, Panginoon, ang aking kaluluwa, ang aking isipan at ang aking katawan mula sa lahat ng karumihan at kasalanan. Ibalik Mo sa akin, Panginoon, ang aking kaluluwa, ang aking kalooban at ang aking lakas ng buhay mula sa lahat ng mga sangla, garantiya, at kasunduan na aking di-namamalayan o kusang-loob, dahil sa aking kamangmangan, na pinasok sa anumang mga nilalang, entidad, tao, egregor at mga hirarkiya. Gawin Mo akong muli, Panginoon, na malaya at dalisay sa Iyong harapan, upang aking matanggap ang Iyong Pag-ibig sa buong kaganapan nito at maramdaman nang buong puso, buong kaluluwa, at maunawaan nang buong pag-iisip.

Pagalingin Mo, Panginoon, ang lahat ng aking mga takot at aking mga pagdurusa — tulungan Mo akong baguhin ang aking mga paniniwala at pananalig, at mga hangarin, at mga damdamin, at paraan ng pag-iisip at ng mismong aking buhay, na iniaayon ang mga ito sa Agos ng Buhay sa loob ko, sa Agos ng Tunay na Pag-ibig.

Turuan Mo ako, Panginoon, na mamuhay nang sa gayon ang Buhay sa loob ko at sa paligid ko ay lumago, at hindi mabawasan.

Ipahayag Mo sa akin, Panginoon, ang tunay na kahulugan ng aking buhay at ang aking Banal na tadhana.

Ipagkaloob Mo sa akin, Panginoon, ang aking talento, buksan Mo ang Iyong Banal na kaloob sa loob ko. Turuan Mo akong pahalagahan ito at bukas-palad, nang walang hiya o pag-aalinlangan, na ipamalas sa daigdig, pinagyayaman sa pagpapamalas nito ang aking realidad at ang mga tao sa paligid, pinararami ang Pag-ibig at pinalalago ang Buhay.

Turuan Mo ako, Panginoon, na magpahayag ng Pag-ibig, at magpasa ng Kapangyarihan ng Iyong Pananampalataya sa pamamagitan ng pagpapala sa ibang tao.

Turuan Mo akong gisingin ang mga naliligaw na kaluluwa, ibinabalik sila sa Kamalayan ng Maylalang at sa kanilang tunay na Kalikasan, na siyang Kapangyarihan, Pag-ibig, Kagalakan, Katotohanan, Kasiyahan, Pagpipitagan.

Turuan Mo ako, Panginoon, na maging kaibigan Mo, mapagmahal na kapatid na lalaki, kapatid na babae.

Sumasampalataya ako, Panginoon, na tinatanggap Mo ako hindi dahil sa kapangyarihan sa akin at sa aking pagsamba, kundi alang-alang sa Iyong Pag-ibig sa akin at sa Iyong Awa, upang, sa pakikibahagi sa Iyong Banal na Kamalayan, gawin Mo akong diyos sa aking natatanging anyong tao, turuan akong maging mulat na lumikha ng aking realidad at kapwa-manlilikha ng Ating Nag-iisang Maraming Daigdig na realidad.

Panginoon, akayin Mo ako sa landas ng pagiging banal at pagkakamit ng kabanalan sa angkop na bilis para sa akin. Buksan Mo sa loob ko, Panginoon, ang Kaharian ng Diyos, ang realidad ng Buhay na Walang Hanggan, ang realidad ng Pagkakaisa sa Inang Planeta at sa Inang Ina ng Diyos. Pag-isahin Mo ako, Panginoon, sa Ating Nag-iisang Ama, ang Bukal ng Buhay sa loob ko.

Akayin Mo ako, Panginoon, sa aking Landas. Tinatanggap ko ang aking natatanging Landas mula sa Iyo.

Dito naipapahayag ang aking malayang kalooban. At mangyari nawa ito ayon sa aking kalooban at sa Iyo, Panginoon, sapagkat Kami ay Iisa. Kami ay Kung Sino Kami. Kami ay Pag-ibig.

At ang lahat ng aking mga takot, pag-aalinlangan, kawalan ng pananampalataya, paglaban ng isip, lahat ng huwaran ng mapanlinlang na isip ay ipinagkakaloob ko para sa pagpapagaling sa Iyo, Panginoon.

Pinipili ko ang Buhay! Pinipili ko ang Pag-ibig bilang Pinakamataas na Kasiyahan, na likas sa aking pagka-diyos-at-taong kalikasan!

At nagpapasalamat ako sa Iyo, Panginoon, sapagkat ito ay naganap na. Luwalhati sa Iyo!

Inang Ina ng Diyos, tanggapin Mo ako bilang Iyong Banal na Anak, palayain Mo ako mula sa lahat ng gapos at tanikala ng kawalan ng pananampalataya alang-alang sa tunay na kaligayahan ng pagiging ako, pagiging diyos sa laman sa aking natatanging anyong tao, basbasan Mo ako, Inang Ina ng Diyos, para sa pananampalataya sa Ating Panginoong Hesukristo, sa pananampalataya sa Nag-iisang Diyos Ama at pananampalataya sa aking Sarili bilang diyos at minamahal na anak ng Diyos, basbasan Mo ako para sa Pag-ibig at masayang Buhay na Walang Hanggan, tulungan Mo ang aking pagsilang bilang diyos at hari ng aking realidad. Nagpapasalamat ako sa Iyo, Ina, sapagkat ito ay naganap na! Luwalhati sa Iyo!

Pagsasanay ng pagtutuon ng pansin sa mga damdamin

Panginoon, turuan Mo akong maramdaman ang Buhay, at hindi lamang malaman ang tungkol dito. Turuan Mo akong mamuhay nang may bukas na puso, turuan Mo akong magtiwala sa aking mga damdamin at mga udyok ng aking Kaluluwa. Panginoon, ibalik Mo sa akin ang aking Kaluluwa, linisin Mo ito, turuan Mo akong makinig sa mga hangarin ng aking Kaluluwa at sumunod sa mga ito, turuan Mo akong ibuhos ang buong pansin sa mga damdamin, pahalagahan ang lahat ng aking damdamin at piliin ang Pag-ibig higit sa lahat.

1. Pagmasdan ang paghinga. 2. Ano ang nararamdaman mo sa katawan ngayon? Anong mga sensasyon? Pangalanan ang mga ito. Pagmasdan, ano ang nangyayari sa mga sensasyong ito sa ilalim ng iyong pansin, sa iyong pagmamasid? 3. Sa pamamagitan ng isip, ituon ang pansin sa iyong Sentro ng Puso. Ano ang nararamdaman mo? Ano ang tawag sa mga damdaming ito? Ano ang nangyayari kapag pinagmamasdan mo ang iyong mga damdamin?

Bawat 15-30 minuto (gamit ang timer), itanong sa iyong sarili: ano ang nararamdaman ko ngayon? At isulat ang mga sagot. Kung hindi mo alam ang tawag sa mga damdamin, hilingin kay Kristo na tumulong — Panginoon, ano ang tawag sa damdaming ito sa loob ko?

Muli't muli, ibalik ang pansin sa pagmamasid sa paghinga, mga sensasyon ng Katawan, mga damdamin ng Kaluluwa.

Kung lumitaw ang mga bara, tensyon, sakit at hindi kasiya-siyang damdamin, ipagkaloob ang mga ito kay Kristo para sa pagpapagaling at hilinging maunawaan ang lahat ng kailangan mong mapagtanto.

Pinipili Namin ang pananampalataya sa Kasakdalan ng lahat ng kasalukuyang nangyayari sa Loob Namin at sa Paligid Namin. Pinipili Namin ang pananampalataya sa Kasakdalan ng lahat ng aming mga karanasan at pagpili. Pinipili Namin ang pananampalataya sa Ganap na Walang Pasubaling Walang Hanggang Pag-ibig, na nasa likod ng lahat ng ito at nahahayag sa Loob Namin ngayon mismo.

Pinipili Namin ang pananampalataya sa Buháy na Diyos sa laman, sa Ating Panginoong Hesukristo at sa Ating pakikibahagi sa Buháy na Diyos, ang Ating Pagkakaisa sa Kanya, ang aming natatangi at di-mauulit na pakikipagtulungan sa Kanya sa paglikha.

Pinipili Namin ang pananampalataya sa Inang Ina ng Diyos, pananampalataya sa Buháy na Kamalayan ng Planeta, sa Dakilang Nag-iisang Diyosang Ina at ang Ating pagkakaisa sa Kanya.

Pinipili Namin ang pananampalataya sa Nag-iisang Espiritu, ang Nag-iisang Sakdal, May Kasarinlan, Walang Panahong Banal na Kamalayan, na nahayag sa Ating natatanging anyong tao.

Pinipili Namin ang pananampalataya sa Kaharian ng Diyos, na naganap na sa puso at kamalayan ng bawat tao at ngayon mismo ay nagpapalawak ng presensya nito.

Pinuputol Namin ang lahat ng daluyan ng enerhiya, mga pagkakagapos, mga suction, mga implant, na nagmumula sa Amin patungo sa anumang iba pang mga nilalang, entidad, tao, egregor, mga lugar, mga bagay, mga pangyayari, mga pantasya, mga imahe, mga ilusyon; Ipinaglalaban at ibinabalik Namin ang lahat ng Ating Kapangyarihan at ang lahat ng Ating Pansin. Panginoon Naming Hesukristo, tulungan Mo Kami mula ngayon na gamitin ang Ating pansin at ang kakayahan ng Ating Kamalayan nang may kamalayan, turuan Mo Kami na maging mulat na mga Manlilikha ng Ating Realidad. Nagpapasalamat Kami sa Iyo sapagkat ito ay naganap na sa pinakamainam na paraan para sa bawat kaluluwa at para sa Nag-iisang Kaluluwa sa Kabuuan.

Ipinaglalaban Namin, ibinabalik sa aming sarili ang Ating Pananagutan bilang Manlilikha: Pananagutan para sa Ating Kalagayan, para sa Ating Kabuuan, para sa Ating Pag-ibig sa Diyos, sa Sarili at sa Isa't Isa. Panginoon, tulungan Mo kaming makita at mapagtanto kung ano ang tunay naming ninanais nang buong Puso, buong Kaluluwa, at buong Pag-iisip Namin, at kung paano ito likhain sa bagong paraan, kung paano ito ipamalas nang may Pakikiayon sa agos ng Buhay at sa aming pagpili ng Ganap na Walang Pasubaling Walang Hanggang Pag-ibig at Pagpipitagan sa harap ng Nag-iisang Diyos?

Nagpapasalamat Kami sapagkat ito ay naganap na.

At Aming ipinapahayag ang aming kalooban: Ibinabalik Namin ang aming Malayang Kalooban, ang aming kakayahang pumili kung ano ang mararamdaman at kung ano ang lilikhain, Ibinabalik Namin sa Amin ang Ating Kaluluwa, ang lahat ng munting bahagi ng Ating Kaluluwa — mula sa lahat ng mga utang, sangla, garantiya, kasunduan, mga obligasyon, hayag man o di-hayag, mulat Naming pinasok o di-namamalayan, sa pagkakatawang-taong ito o sa alinmang iba pa, sa lahat ng panahon, sa lahat ng antas ng Realidad — ang lahat ng sa Amin ay Ating ipinaglalaban at ibinabalik sa Sarili, sa Amin, at ang lahat ng hindi sa Amin ay buong pasasalamat Naming ibinabalik — sa kanilang mga may-ari, sa kanilang mga pinagmulan, itinuturing na natupad na ang lahat ng mga obligasyon, sapagkat ang mga ito mismo ang nagdala sa Amin sa Ganap na Walang Pasubaling Walang Hanggang Pag-ibig at sa Kamalayan ng Maylalang, Nagpapasalamat Kami sa lahat ng mga kalahok para sa Ating pinagsamang karanasan, mula ngayon ay wala na Kaming pinakakain ng aming lakas ng buhay at wala Kaming pinagkukunan ng lakas mula kaninuman o sa pamamagitan ng anuman. Kami ay napupuno nang tuwiran mula sa Ating panloob na bukal bilang pagpapalawig at pagpapatuloy ng Ating Nag-iisang Bukal ng Buhay sa Ating Puso at sa lahat ng iba pa ay nagbibigay Kami ng kalayaan na alalahanin ang kanilang banal na pinagmulan mula sa Ating Nag-iisang Bukal ng Buhay, buksan sa kanilang sarili ang panloob na bukal bilang pagpapalawig at pagpapatuloy Nito at, napupuspos ng Pag-ibig, ipamalas Ito sa kanilang natatanging paraan bilang bahagi ng Nag-iisang Kabuuan sa pamamagitan ng Ating mga talento at pansin.

At sa Ating Nag-iisang Espiritu, Ipinapanumbalik Namin ang Ating Pagkakaisa at Kabuuan sa isang bagong antas ng Kabuuan, sa isang bagong antas ng Pag-ibig.

Ibinabalik Namin sa aming sarili ang pananagutan para sa aming Kalagayan; Ibinabalik Namin sa aming sarili ang pananagutan para sa aming Buhay; Ibinabalik Namin sa aming sarili ang pananagutan para sa aming Realidad; Ibinabalik Namin sa aming sarili ang pananagutan para sa aming Misyon sa Dakilang Laro.

Sa pamamagitan ng Kapangyarihang ipinagkaloob sa Amin mula sa Bukal, sa pamamagitan ng Ating kalooban, binubuksan Namin ang Ating mga Puso para sa Pag-ibig at natutuklasan sa Ating mga Puso ang Walang Hanggan at Walang Hangganang Bukal ng Buhay at ang Ating di-masisirang ugnayan dito.

Napupuno Kami ng Banal na Pag-ibig mula sa panloob na bukal sa Ating Puso, bilang pagpapalawig at pagpapatuloy ng Ating Nag-iisang Bukal ng Buhay sa Loob Namin.

Ang dalas ng Ating mga panginginig ay tumataas, at ang Pag-ibig sa mga alon ng Liwanag ay kumakalat sa Ating mga Katawan at Ating mga Kaluluwa, pinupuno ang bawat munting bahagi Namin, bawat selula ng Katawan, bawat neuron ng Kamalayan.

Ang aming mga Kaluluwa ay nalilinis at naibabalik sa Amin sa buong kaganapan, ang Ating mga Katawan ay nagiging magaan at walang bigat,

Ang Ating Kamalayan ay lumilinaw at Naaalaala Namin ang Ating Banal na pinagmulan mula sa Ating Nag-iisang Bukal ng Buhay.

Kami ay humihinga nang malalim at napupuno ng Ating Nag-iisang Espiritu, ang Espiritu ng Diyos, ang Espiritu ng Katotohanan, at ang Ating Nag-iisang Espiritu sa Loob Namin ay nagpapanumbalik ng Ating Kabuuan kasama ang lahat ng Ating mga bahagi, kabilang ang mga muling naibalik sa Amin, at ang Pagkakaisa sa lahat ng Umiiral, sa lahat ng naraan, ngayon, at magiging.

Ang Ating panlabas na anyo ay umaayon sa Ating Banal na Kakanyahan, at Kami ay gumigising sa Buhay na Walang Hanggan sa angkop na bilis para sa Amin.

Ang Kapangyarihan ng Banal na Pag-ibig ay pumupuno sa Ating Kamalayan, nagpapanumbalik ng Pagkakaisa ng Katawan, Kaluluwa, at Espiritu, ang Pagkakaisa ng isip, mga damdamin, at mga hangarin.

Ang Ating isip ay nagiging dalisay, malinaw, sumasaklaw sa lahat at itinataas sa antas ng Kamalayan ng Nag-iisang Espiritu.

Ang Ating mga kaisipan ay tumutungo sa Ating Banal na Kakanyahan, ang Ating natatanging panloob na Katotohanan.

Ang Ating mga Hangarin ay nagmumula sa hangarin ng Ating mga Kaluluwa na maramdaman ang Pagkakaisa sa Buháy na Diyos, ang Pag-ibig sa Kanya at ang Pagpipitagan sa harap Niya, sa harap ng Kanyang Kadakilaan at Ating Kadakilaan sa Tao, bilang Korona ng Banal na Paglikha.

Napagtatanto Namin na ang Ating mga Damdamin ay nakaimbak na kaalaman ng nakaraan, hinaharap, at ng lahat ng magkakatulad na realidad, ang Pinakamataas na Potensyal ng lahat ng karanasang ipinamuhay ng Nag-iisang Diyos sa Walang Hanggan, ang Ating Pinakamataas na Potensyal, na ipinagkaloob sa Amin sa pamamagitan ng Awa at Biyaya.

Ating nakikilala ang Ating mga Hangarin, ang Ating mga Damdamin, ang Ating mga Paniniwala at ang Ating natatanging paraan upang maging masaya, ang Ating di-matutularang Paraan ng Pagiging Sarili.

Itinitigil Namin ang lahat ng panloob at panlabas na pakikibaka. Kami ay dumarating sa Pakikiayon sa Bukal, ang Diyos, sa loob Namin at sa panlabas na realidad, bilang Ating Nilikha.

Wala Kaming tinuturuan at wala Kaming pinaparatangan sa anupaman. Tinatanggap Namin ang Ating Daigdig at ang Isa't Isa kung ano Kami, bilang Ating nilikha, bilang tuwiran at hayag na pagpapahayag ng kalagayan ng Ating Kamalayan.

Ang paniniwala sa obhetibidad at pagkakahiwalay, mga takot, galit, hiya, kapalaluan at lahat ng hindi na nagbibigay-kagalakan sa Amin, ay ipinagkakaloob Namin para sa pagpapagaling sa Ama at sa Ating Panginoong Hesukristo, na inaalala kung ano ang nagpapadalisay ng ligaya sa atin, kung ano ang nagbibigay sa Amin ng Kapangyarihan ng pagpapamalas mula sa kaganapan ng Banal na Pag-ibig. At sa Pakikipagtulungan sa Paglikha kasama ang Nag-iisang Diyos, bawat sandali ay nililikha Namin ang Ating Bagong Maligayang Daigdig.

Itinutuon Namin ang mga Sinag ng Pag-ibig mula sa Ating mga puspos na Puso patungo sa Puso ng Inang Planeta, kung saan natutuklasan Namin ang Pagpapalawig at Pagpapatuloy ng Ating Nag-iisang Bukal, at ang Puso ng Ina ay bumubukas nang higit na malawak, napupuno ng Awa, Biyaya, Pag-ibig at ang Liwanag ng Pag-ibig ng Nag-iisang Diyos ay pumupuno sa buong Planeta at sa lahat ng nananahan dito! Nagpapasalamat Kami sa Iyo, Minamahal na Ina, para sa lahat ng mga Kaloob! Nagpapasalamat Kami sa Iyo para sa Ating mga Katawan! Nagpapasalamat Kami sa Iyo para sa Espasyo para sa Pinakadakilang Laro! Nagpapasalamat Kami sa Iyo para sa Espasyo ng Paraiso, na Kasama Mo at ng Ama ay nililikha Namin ngayon mismo!

Ama Namin, na nasa Langit, at ngayon ay nasa Lupa rin. Sambahin ang Ngalan Mo, manatili ang Iyong Kaharian sa Lupa gaya ng sa Langit. Mangyari ang Iyong Kalooban sa Loob Namin. At naganap na! Ang Ating Pang-araw-araw na Kakanin — ang Ating Pag-ibig, ay ibinibigay Mo sa amin sa bawat araw. Nagpapasalamat Kami sa Iyo para rito!

At nililinis Mo ang Ating mga Kaluluwa mula sa lahat ng karumihan at kasalanan, upang manumbalik sa amin ang kakayahang maramdaman ang Pag-ibig at ang sari-saring anyo ng Ating Pag-iral.

At pinalalaya Mo Kami mula sa lahat ng utang at pananagutan na Ating, dahil sa aming kamangmangan, inako sa aming sarili, gaya ng pagpapalaya Namin sa aming mga may utang.

At sa pagdadala sa Amin sa tukso, hindi Mo Kami iniiwan nang walang Iyong alalay, pinauunlad sa Loob Namin ang kamalayan sa bawat Ating pagpili.

At inililigtas Mo kami mula sa mapanlinlang na huwaran ng pagkaunawa, pinupuno ang Ating isipan ng Iyong Banal na Karunungan, at ng Buháy na Salita ng Iyong Katotohanan sa Ating Buháy na panloob na pag-uusap, Ama! Nagpapasalamat Kami sa Iyo para rito!

Nawa'y mapasaiyo ang Kapangyarihan at Kayamanan, at Karunungan, at Lakas, at Luwalhati, at Karangalan, at Pagpapala at Iyong Pag-ibig, at ang Iyong Kaharian sa Amin at sa Loob Namin, at sa Ating mga lahi, at sa mga Bansa at sa buong Planeta! At sa lahat ng Iyong mga daigdig, Ama! At sa sandaling ito, ngayon at magpakailanman, magpasawalang-hanggan.

Mangyari nawa ito, sapagkat Kami ay Kung Sino Kami. Kami ay Kung Ano Kami. Kami ay Iisa. Kami ay Pag-ibig. Kami ay ang Nag-iisang Diyos.

Nasa ibaba ang isang tunay na halimbawa ng Panloob na Pakikipag-usap sa Diyos (sa paksa ng karamdaman)

– Panginoon, ano ang kailangan kong mapagtanto ngayon kaugnay nito? – Pag-isipan at mapagtanto na hindi ito ang tanging realidad, ngunit kasalukuyan mo itong nililikha. – Sa paanong paraan ko nililikha ang ganitong realidad, Panginoon? – Sa pamamagitan ng mga takot, kawalan ng tiwala, kawalan ng pananampalataya sa sarili, pagnanais na magkontrol, paniniwala sa panganib at kawalang-kabuluhan ng buhay. – Paano ako makalilikha ng ibang realidad, kung saan ako ay malusog at maligaya? – Hangarin mo ito. Baguhin ang iyong mga paniniwala at pananalig. – Panginoon, ipinapahayag ko ang aking kalooban: ang maging malaya mula sa lahat ng takot at kawalan ng pananampalataya, pagalingin Mo ito sa loob ko, Panginoon! Baguhin Mo sa akin ang pagnanais na magkontrol, iayon ito sa agos ng Buhay sa loob ko. Pinakakawalan ko ang paniniwala sa panganib at kawalang-kabuluhan ng buhay. Pinipili kong maniwala sa kasakdalan ng lahat ng nangyayari, sa Pag-ibig at kapangyarihan ng Kamalayan ng Maylalang sa loob ko. Amen. Panginoon, patatagin Mo ang aking pananampalataya, at ipahayag sa akin ang tunay na kahulugan ng buhay. Ano ito? – Sa Pag-ibig. – Turuan Mo akong umibig, Panginoon. Ano ang kailangan para rito? – Ibigin mo ang iyong sarili bilang simula. – Paano iibigin ang sarili, Panginoon? – Ibigin Mo Ako.

– Turuan Mo akong ibigin Ka, Panginoon! – Umiibig ka na. Huwag mo lamang ilihis ang iyong tingin sa Pag-ibig. – Ano pa ang kailangan kong mapagtanto, Panginoon, ngayon mismo? – Iniibig kita. At laging kasama mo. Kailanman ay hindi ka nag-iisa. Ako ay laging nasa iyo. Tayo ay iisa.

Mga luha ng kaligayahan, paglilinis, kagalakan ng kaluluwa, nagsimula na ang proseso ng pagpapagaling.

Sa mas tumpak na salita, sa antas ng quantum ay walang pagpapagaling na nagaganap. Ang tao ay nagsisimula lamang lumipat sa ikalimang dimensyon pataas sa mga antas ng realidad, kung saan ang karamdamang ito (mga utang, mga hidwaan, hindi magandang sitwasyon) ay hindi kailanman umiral, o kaya'y nagbabago ang susunod na takbo ng mga pangyayari, at ang lahat ay nagbubukas sa sakdal at pinakadi-mahuhulaan at kahanga-hangang paraan. Sapagkat hindi maaarok ang mga daan ng Panginoon!

Ating ipinapaalala na ang Panloob na Pakikipag-usap sa Diyos ay hindi pakikipag-usap sa sariling isip (napakadali mong mapapatunayan na hindi maiisip ng isip ang gayon, at ang puso ay tumutugon nang may panginginig sa mga tunay na sagot mula sa Diyos), at ang Panloob na Pakikipag-usap sa Diyos ay nagsisimula sa Pakikinabang ni Kristo (Sariling Pakikinabang sa pamamagitan ng pagpapahayag ng kalooban).

Pansin! Ang Sariling Pakikinabang ay hindi pumapalit sa sakramento ng Banal na Komunyon sa simbahan, kundi nagdaragdag dito sa pamamagitan ng pang-araw-araw na panloob na panalanging pag-aakma sa Panloob na Pakikipag-usap kay Kristo.

Para sa mga Muslim, ang Panloob na Pakikipag-usap kay Kristo ay nabubuo sa pamamagitan ng paglapit sa Propetang Isa. Sinasabi sa Quran na sa mga huling panahon bago ang Araw ng Paghuhukom, muling ipadadala ni Allah sa mga tao ang Propetang Isa (Hesus) sa Kanyang ikalawang pagparito, at Siya sa loob ng 40 taon ay magtuturo sa mga tapat na Muslim ng bagong kaalaman mula kay Allah upang ihanda sila sa paglipat sa Bagong (paraisong) daigdig.