20. Cymun i Gydwybod Crist a Mam Duw

Fy Nhad a'n Harglwydd Iesu Grist, derbyn fi fel rhan ohonot Dy Hun. Gwna fi'n gyfranog o'th Ymwybyddiaeth Ddwyfol Fyw. Llenwa fi â Chariad, â Nerth, â Phresenoldeb dy Ysbryd Dy Hun, yr Ysbryd Glân, yr Ysbryd Unedig.

Dysga fi i garu, O Arglwydd. Dysga fi i'th garu Di, fy hunan, a phob un agos a phell â'th Gariad Di, ein Tad. Dadorchuddia ynof Ffynhonnell Fewnol Bywyd Tragwyddol, Cariad Dihysbydd, a boed i'r Ffrwd hon o Gariad, o Fywyd – lifo drwof yn dragywydd, gan arllwys ar y rhai o'm cwmpas sylw, gofal, amlygiad doniau, gras a bendithion, O Arglwydd!

Glanha, O Arglwydd, fy enaid a'm meddwl a'm corff rhag pob aflendid a phechod. Dychwela i mi, O Arglwydd, fy enaid a'm hewyllys a'm grym bywyd o bob arwystl, gwystl, a chytundeb a wneuthum yn anymwybodol neu'n ymwybodol, trwy fy annoethineb, ag unrhyw greaduriaid, endidau, bodau dynol, egregoriaid ac hierarchaethau. Gwna fi, O Arglwydd, yn rhydd ac yn lân eto ger Dy fron, fel y gallwyf dderbyn dy Gariad yn ei holl gyflawnder a'i deimlo â'm holl galon, â'm holl enaid a'i ganfod â'm holl ddeall.

Iacha, O Arglwydd, fy holl ofnau a'm holl ddioddefaint – cynorthwya fi i newid fy nghredoau a'm hargyhoeddiadau, a'm dymuniadau, a'm teimladau, a dull fy meddwl a'm bywyd fy hun, gan ddod â hwy i gysoni â Ffrwd y Bywyd ynof, â Ffrwd y Cariad Gwirioneddol.

Dysga fi, O Arglwydd, i fyw fel bod y Bywyd ynof ac o'm cwmpas yn cynyddu, ac nid yn lleihau.

Datguddia i mi, O Arglwydd, wir ystyr fy mywyd a'm tynged Ddwyfol.

Dyro i mi, O Arglwydd, fy noethineb a'm dawn, dadorchuddia dy Ddawn Ddwyfol ynof. Dysga fi i'w gwerthfawrogi ac i'w hamlygu'n agored, heb gywilydd na rhwystr i'r byd, gan gyfoethogi fy realiti a'r bobl o'm cwmpas trwy ei hamlygu, gan luosi Cariad a chynyddu Bywyd.

Dysga fi, O Arglwydd, i amlygu Cariad, ac i drosglwyddo Grym dy Ffydd Di trwy fendith i bobl eraill.

Dysga fi i ddeffro eneidiau cyfeiliornus, gan eu dychwelyd i Ymwybyddiaeth y Creawdwr ac i'w Natur wirioneddol, sef Grym, Cariad, Llawenydd, Gwirionedd, Hyfrydwch, ac Aferiad Sanctaidd.

Dysga fi, O Arglwydd, i fod yn ffrind i Ti, yn frawd cariadus, yn chwaer.

Credaf, O Arglwydd, dy fod yn fy nerbyn nid er mwyn llywodraethu arnaf a'm haddoliad i, ond er mwyn dy Gariad tuag ataf a'th Ras, er mwyn, trwy gymuno o'th Ymwybyddiaeth Ddwyfol, fy ngwneud yn dduw yn fy ffurf ddynol unigryw, a'm dysgu i fod yn greawdwr ymwybodol o'm realiti fy hun ac yn gyd-greawdwr o'n Realiti Amlfydol Unedig Ni.

Arglwydd, arwain fi ar hyd llwybr dwyfoli a phriodoli sancteiddrwydd ar gyflymder sy'n addas i mi. Datguddia ynof, O Arglwydd, Deyrnas Dduw, realiti Bywyd Tragwyddol, realiti Undod â'r Fam Blaned a'r Fam Dduw. Un fi, O Arglwydd, â'n Tad Unedig, Ffynhonnell Bywyd ynof.

Tywys fi, O Arglwydd, ar fy Llwybr. Yr wyf yn derbyn fy Llwybr unigryw oddi wrthyt Ti.

Yn hyn y mynegir fy ewyllys rydd. A boed felly yn ôl fy ewyllys i a'th ewyllys Di, O Arglwydd, canys Yr Ydym yn Un. Yr Ydym yr Hyn Ydym. Yr Ydym yn Gariad.

A'm holl ofnau, amheuon, anghrediniaeth, gwrthwynebiad y meddwl, holl batrymau'r meddwl twyllodrus a drosglwyddaf i Ti i'w hiacháu, O Arglwydd.

Dewisaf Fywyd! Dewisaf Gariad fel y Goruchaf Hyfrydwch sy'n gynhenid i'm natur dduw-ddynol!

Ac yr wyf yn diolch i Ti, O Arglwydd, am fod hyn eisoes wedi ei gyflawni. Gogoniant i Ti!

Y Fam Dduw, derbyn fi fel dy Blentyn Dwyfol Dy Hun, rhyddha fi o holl rwymau a gefynnau anghrediniaeth er mwyn y gwir ddedwyddwch o fod yn fi fy hun, o fod yn dduw yn y cnawd yn fy ffurf ddynol unigryw, bendithia fi, Fam Dduw, i gael ffydd yn ein Harglwydd Iesu Grist, i gael ffydd yn yr Un Duw Dad ac i gredu ynof fy hun fel duw a phlentyn anwylaf Duw, bendithia fi i Gariad ac i Fywyd Tragwyddol llawen, cynorthwya fy ngenedigaeth fel duw a brenin fy realiti fy hun. Diolchaf i Ti, Fam, am fod hyn eisoes wedi ei gyflawni! Gogoniant i Ti!

Arfer canolbwyntio sylw ar deimladau

Arglwydd, dysga fi i deimlo Bywyd, ac nid gwybod amdano yn unig. Dysga fi i fyw â chalon agored, dysga fi i ymddiried yn fy nheimladau ac ysgogiadau fy Enaid. Arglwydd, dychwela i mi fy Enaid, glanha ef, dysga fi i glywed dymuniadau fy Enaid a'u dilyn, dysga fi i fod â'm holl sylw yn fy nheimladau, i werthfawrogi fy holl deimladau ac i ddewis Cariad goruwch popeth.

1. Gwylia'r anadlu. 2. Beth wyt ti'n ei synhwyro yn y corff nawr? Pa deimladau corfforol? Enwa hwy wrth eu henwau. Sylwa ar yr hyn sy'n digwydd i'r teimladau hyn yn dy sylw, yn dy wyliadwriaeth? 3. Â llygad dy feddwl canolbwyntia yn dy Ganolfan Galon. Beth wyt ti'n ei deimlo? Beth yw enwau'r teimladau hyn? Beth sy'n digwydd pan wyt ti'n sylwi ar dy deimladau?

Bob 15-30 munud (yn ôl amserydd) gofyn i ti dy hun: beth yr wyf yn ei deimlo nawr? Ac ysgrifenna'r atebion. Os nad wyt yn gwybod enw'r teimladau, gofyn i Grist am gymorth – Arglwydd, beth yw enw'r teimlad hwn ynof?

Dro ar ôl tro dychwel â'th sylw i wylio'r anadlu, synhwyriadau'r Corff, a theimladau'r Enaid.

Os datgelir rhwystrau, cyfyngiadau, poen a theimladau annymunol, trosglwydda hwy i Grist i'w hiacháu a gofyn am ymwybyddiaeth o bopeth sydd angen i ti ei sylweddoli.

Dewiswn ffydd ym Mherffeithrwydd popeth sy'n digwydd nawr Ynom ac o'n Cwmpas. Dewiswn ffydd ym Mherffeithrwydd ein holl brofiadau a'n dewisiadau. Dewiswn ffydd yn y Cariad Hynod, Diamod, Tragwyddol sydd y tu ôl i hyn i gyd ac sy'n datblygu Ynom ar hyn o bryd.

Dewiswn ffydd yn y Duw Byw yn y cnawd, yn ein Harglwydd Iesu Grist a'n cyfranogiad Ni o'r Duw Byw, ein Hundod ag Ef, ein cyd-greu unigryw a digymar gydag Ef.

Dewiswn ffydd yn y Fam Dduw, ffydd yn Ymwybyddiaeth Fyw y Blaned, yn y Dduwies Fam Unedig Fawr a'n hundod Ni â Hi.

Dewiswn ffydd yn yr Ysbryd Unedig, yr Ymwybyddiaeth Ddwyfol Berffaith, Hunan-ddigonol, Ddiamser Unedig, a amlygir yn ein ffurf ddynol unigryw Ni.

Dewiswn ffydd yn Nheyrnas Dduw, sydd eisoes wedi ei chyflawni yng nghalon ac ymwybyddiaeth pob person ac sy'n ehangu ei phresenoldeb ar hyn o bryd.

Torrwn ymaith yr holl sianelau egniol, ymlyniadau, sugnyddion, mewnblaniadau sy'n ymestyn oddi Wrthym at unrhyw greaduriaid, endidau, pobl, egregoriaid, lleoedd, pethau, digwyddiadau, ffantasïau, delweddau, a rhithiau eraill; Mynnwn yn ôl a dychwelwn ein holl Rym a'n holl Sylw. Ein Harglwydd Iesu Grist, cynorthwya Ni o hyn ymlaen i reoli ein sylw a chynhwysedd ein Hynwybyddiaeth yn ymwybodol, dysga Ni i fod yn Greawdwyr ymwybodol o'n Realiti. Diolchwn i Ti am fod hyn eisoes wedi ei gyflawni yn y modd gorau i bob enaid ac i'r Enaid Unedig yn ei Gyfanrwydd.

Hawliwn yn ôl a dychwelwn atom ein Hunain ein Cyfrifoldeb fel Creawdwr: Cyfrifoldeb dros ein Cyflwr, dros ein Cyfanrwydd, dros ein Cariad at Dduw, atom ein Hunain ac at Ein Gilydd. Arglwydd, cynorthwya i weld a sylweddoli beth yr ydym wirioneddol yn ei ddymuno â'n holl Galon, â'n holl Enaid ac â'n holl Ddeall, a sut i greu hyn o'r newydd, sut i'w amlygu mewn Cytgord â ffrwd Bywyd ac â'n dewis o Gariad Hynod, Diamod, Tragwyddol ac Aferiad Sanctaidd gerbron yr Un Duw?

Diolchwn am fod hyn eisoes wedi ei gyflawni.

Ac Yr Ydym yn datgan ein hewyllys: Dychwelwn ein Hewyllys Rydd, ein gallu i ddewis beth i'w deimlo a pheth i'w greu, Dychwelwn atom ein Henaid, holl ronynnau ein Henaid – o bob dyled, arwystl, gwystl, cytundeb, rhwymedigaeth, eglur ac aneglur, a wnaethpwyd Genym yn ymwybodol neu'n anymwybodol, yn yr ymgnawdoliad hwn neu mewn unrhyw un arall, ym mhob oes, ar bob lefel o Realiti – popeth Sydd Eiddom yr ydym yn ei hawlio ac yn ei ddychwelyd atom ein Hunain, atom Ni, a phopeth nad Yw'n perthyn i Ni, dychwelwn yn ôl gyda diolchgarwch – at eu perchnogion, at eu ffynonellau, gan ystyried pob rhwymedigaeth wedi ei chyflawni, oherwydd hwy yn union a'n harweiniodd Ni at Gariad Hynod, Diamod, Tragwyddol ac Ymwybyddiaeth y Creawdwr; Diolchwn i'r holl gyfranogwyr am ein profiad ar y cyd, o hyn ymlaen nid ydym yn maethu neb â'n grym bywyd ac nid ydym yn cael ein maethu gan neb nac o unrhyw beth. Yr ydym yn llenwi'n uniongyrchol o'n ffynhonnell fewnol fel tafluniad a pharhad o'n Ffynhonnell Bywyd Unedig yn ein Calon, ac i bawb arall rhoddwn y rhyddid i gofio am eu tarddiad dwyfol o'n Ffynhonnell Bywyd Unedig Ni, i ddatguddio ynddynt eu ffynhonnell fewnol, fel Ei thafluniad a'i pharhad Ef ac, wrth lenwi â Chariad, i'w Hamlygu yn eu ffordd unigryw eu hunain o fewn yr Un Cyfanwaith trwy ein doniau a'n sylw.

Ac yn ein Hysbryd Unedig Ni Adferwn ein Hundod a'n Cyfanrwydd ar lefel newydd o Gyfanrwydd, ar lefel newydd o Gariad.

Dychwelwn atom ein hunain y cyfrifoldeb dros ein Cyflwr; Dychwelwn atom ein hunain y cyfrifoldeb dros ein Bywyd; Dychwelwn atom ein hunain y cyfrifoldeb dros ein Realiti; Dychwelwn atom ein hunain y cyfrifoldeb dros ein Cenhadaeth yn y Gêm Fawr.

Trwy'r grym a roddwyd i Ni o'r Ffynhonnell, trwy ein hewyllys Ni, Agorwn ein Calonnau i Gariad a darganfyddwn yn ein Calonnau Ffynhonnell Fywyd Dragwyddol, Ddiderfyn a'n cysylltiad anhydrin â hi.

Llenwir Ni â Chariad Dwyfol o'r ffynhonnell fewnol yn ein Calon, fel tafluniad a pharhad o'n Ffynhonnell Bywyd Unedig Ynom.

Mae amlder ein dirgrynidau'n codi, ac mae Cariad yn lledaenu fel tonnau o Oleuni trwy ein Cyrff a'n Heneidiau, gan lenwi pob un o'n gronynnau, pob cell o'r Corff, pob niwron o'r Ymwybyddiaeth.

Glanheir ein Heneidiau a'u dychwelyd i Ni yn eu llawn faint, Daw ein Cyrff yn ysgafn ac yn ddi-bwysau,

Eglurir ein Hynwybyddiaeth a Chofiwn am ein Tarddiad Dwyfol o'n Ffynhonnell Bywyd Unedig.

Anadlwn yn ddwfn a llenwir Ni â'n Hysbryd Unedig, Ysbryd Duw, Ysbryd y Gwirionedd, ac mae ein Hysbryd Unedig Ynom yn adfer ein Cyfanrwydd â'n holl rannau, gan gynnwys y rhai a ddychwelwyd atom o'r newydd, a'n Hundod â Phob Bodolaeth, â phopeth a fu, sydd, ac a fydd.

Daw ein ffurf allanol i gysoni â'n Hanfod Dwyfol, a Deffrown i Fywyd Tragwyddol ar gyflymder sy'n addas i Ni.

Mae Grym Cariad Dwyfol yn llenwi ein Hynwybyddiaeth, gan adfer Undod Corff, Enaid ac Ysbryd, Undod meddwl, teimladau a dymuniadau.

Daw ein meddwl yn lân, yn eglur, yn hollgynhwysfawr ac yn esgyn i lefel Ymwybyddiaeth yr Ysbryd Unedig.

Cyfeiria ein meddyliau at ein Hanfod Dwyfol, at ein Gwirionedd mewnol unigryw.

Deillia ein Dymuniadau o ddyhead ein Heneidiau i deimlo Undod â'r Duw Byw, Cariad tuag Ato ac Aferiad Sanctaidd ger Ei fron, gerbron Ei Fawredd Ef a'n Mawredd Ni yn y Dyn, fel Coron Creu Dwyfol.

Sylweddolwn fod ein Teimladau yn wybodaeth gryno o'r gorffennol, y dyfodol a phob realiti cyfochrog, Goruchaf Botensial pob profiad a fywydwyd gan yr Un Duw mewn Tragwyddoldeb, ein Goruchaf Botensial a roddwyd i Ni trwy Ras a Graslonrwydd.

Adnabyddwn ein Dymuniadau, ein Teimladau, ein Credoau a'n ffordd unigryw o fod yn ddedwydd, ein Ffordd ddigymar o Fod Ein Hunain.

Rhoiwn y gorau i bob brwydr fewnol ac allanol. Down i Gytgord â'r Ffynhonnell, Duw, o'n mewn ac â'r realiti allanol, fel ein Creigaeth Ni.

Nid ydym yn dysgu neb ac nid ydym yn beio neb am ddim. Derbyniwn ein Byd ac Ein Gilydd fel yr Ydym, fel ein creigaeth Ni, fel mynegiant uniongyrchol ac eglur o gyflwr ein Hynwybyddiaeth.

Ffydd mewn gwrthrychedd a gwahaniad, ofnau, dicter, cywilydd, balchder a phopeth nad yw'n ein llawenhau mwyach, a drosglwyddwn i'w hiacháu i'r Tad ac i'n Harglwydd Iesu Grist, gan gofio beth sy'n ein gwneud yn wirioneddol ddedwydd, beth sy'n rhoi i Ni Rym amlygiad o gyflawnder Cariad Dwyfol. Ac mewn Cyd-greu â'r Un Duw Crewn ein Byd Dedwydd Newydd ym mhob eiliad.

Cyfeiriwn Belydrau Cariad o'n Calonnau llawn i Galon y Fam Blaned, lle darganfyddwn Dafluniad a Pharhad o'n Ffynhonnell Unedig Ni, ac mae Calon y Fam yn agor hyd yn oed yn lletach, yn llenwi â Thrugaredd, Gras, Cariad ac mae Goleuni Cariad yr Un Duw yn llenwi'r holl Blaned a'i holl drigolion! Diolchwn i Ti, Fam Annwyl, am yr holl Ddoniau! Diolchwn i Ti am ein Cyrff! Diolchwn i Ti am y Gofod ar gyfer y Gêm Fwyaf! Diolchwn i Ti am Ofod Paradwys, yr ydym Ni ynghyd â Thi a'r Tad yn ei greu ar hyn o bryd!

Ein Tad, yr Hwn wyt yn y Nefoedd, ac yn awr ar y Ddaear hefyd. Sancteiddier dy Enw, deled dy Deyrnas ar y Ddaear, fel yn y Nef. Boed dy Ewyllys Ynom. Ac y mae eisoes wedi ei gyflawni! Ein Bara Beunyddiol – ein Cariad, a roddi i ni bob dydd. Diolchwn i Ti am hyn!

Ac yr wyt yn glanhau ein Heneidiau rhag pob aflendid a phechod, er mwyn i'r gallu i deimlo Cariad ac amlochredd ein Bodolaeth ddychwelyd atom.

Ac yr wyt yn ein rhyddhau o'n holl ddyledion a'n rhwymedigaethau a gymerasom arnom ein hunain trwy ein hannoethineb, fel yr ydym ninnau'n rhyddhau ein dyledwyr.

Ac, wrth ein harwain i brawf, nid wyt yn ein gadael heb dy gymorth Di, gan fagu Ynom ymwybyddiaeth o bob un o'n dewisiadau.

Ac yr wyt yn ein gwaredu rhag patrwm canfyddiad y twyllwr, gan lenwi ein meddwl â'th Ddoethineb Ddwyfol Di, ac â Gair Byw dy Wirionedd Di yn ein hymddiddan mewnol Byw, O Dad! Diolchwn i Ti am hyn!

Boed dy Rym Di a'th Gyfoeth, a'th Ddoethineb, a'th Gadernid, a'th Ogoniant, a'th Anrhydedd, a'th Fendith a'th Gariad Di, a'th Deyrnas Di arnom ac Ynom, ac ar ein cenedlaethau, ac ar y Cenhedloedd ac ar yr holl Blaned! Ac ar dy holl fydoedd Di, O Dad! Yr awr hon ac yn awr a byth ac yn oes oesoedd.

Boed felly, canys Yr Ydym yr Hyn Ydym. Yr Ydym yr Hyn Ydym. Yr Ydym yn Un. Yr Ydym yn Gariad. Yr Ydym yn Un Duw.

Isod ceir enghraifft wirioneddol o Ymddiddan Mewnol â Duw (ar bwnc afiechyd)

– Arglwydd, beth sydd angen i mi ei sylweddoli nawr mewn cysylltiad â hyn? – Sylweddola nad dyma'r unig realiti, ond ti ar hyn o bryd sy'n creu'r union un hwn. – Â pheth yr wyf yn creu'r fath realiti, Arglwydd? – Ag ofnau, ansicrwydd, diffyg ffydd ynot dy hun, chwant am reolaeth, ffydd mewn perygl ac ystyr-ddiffyg bywyd. – Sut y gallaf greu realiti arall, lle'r wyf yn iach ac yn ddedwydd? – Dymuna hynny. Newidia dy gredoau a'th argyhoeddiadau. – Arglwydd, yr wyf yn datgan fy ewyllys: i gael fy rhyddhau o bob ofn ac anghrediniaeth, iacha hyn ynof, Arglwydd! Gweddnewidia ynof y chwant am reolaeth, tyrd ag ef i gysoni â ffrwd Bywyd ynof. Yr wyf yn gollwng ffydd mewn perygl ac ystyr-ddiffyg bywyd. Dewisaf gredu ym mherffeithrwydd popeth sy'n digwydd, yng Nghariad a grym Ymwybyddiaeth y Creawdwr ynof. Amen. Arglwydd, cryfha fy ffydd, a datguddia i mi wir ystyr bywyd. Ym mheth y mae? – Mewn Cariad. – Dysga fi i garu, Arglwydd. Beth sydd ei angen ar gyfer hynny? – Câr dy hun i ddechrau. – Sut i garu fy hun, Arglwydd? – Câr Fi.

– Dysga fi i'th garu Di, Arglwydd! – Wyt ti eisoes yn caru. Yn syml, paid â throi dy olwg oddi wrth Gariad. – Beth arall sydd angen i mi ei sylweddoli, Arglwydd, ar hyn o bryd? – Yr wyf yn dy garu di. Ac erioed gyda thi. Nid wyt byth ar dy ben dy hun. Yr wyf bob amser ynot. Yr ydym – yn un.

Dagrau dedwyddwch, glanhad, gorfoledd yr enaid, mae'r broses iacháu wedi dechrau.

Yn fwy manwl, ar y lefel gwantwm nid oes unrhyw iachâd yn digwydd. Mae'r person yn syml yn dechrau symud yn y pumed dimensiwn i fyny trwy lefelau realiti, lle nad oedd yr afiechyd hwn (dyledion, gwrthdaro, sefyllfa annymunol) erioed wedi bodoli, neu mae'r senario pellach o ddatblygiad digwyddiadau yn newid, ac mae popeth yn datblygu mewn modd perffaith a mwyaf anrhagweladwy a rhyfeddol. Canys anhydrin yw ffyrdd yr Arglwydd!

Cofier nad siarad â'th feddwl dy hun yw'r Ymddiddan Mewnol â Duw (byddi'n argyhoeddedig yn fuan iawn na allai'r meddwl ddyfeisio peth o'r fath, ac mae'r galon yn ateb â braw sanctaidd i wir atebion oddi wrth Dduw), ac mae'r Ymddiddan Mewnol â Duw yn dechrau â Chymun Crist (Hunan-gymuno trwy ddatgan ewyllys).

Sylw! Nid yw hunan-gymuno yn cymryd lle sacrament y Cymun Sanctaidd yn y deml, ond yn ei ategu â gosodiad gweddigar mewnol dyddiol ar gyfer yr Ymddiddan Mewnol â Christ.

I Fwslemiaid adeiladir yr Ymddiddan Mewnol â Christ trwy droi at y Proffwyd Isa. Dywedir yn y Coran y bydd Allah yn yr amseroedd olaf cyn Dydd y Farn yn anfon y Proffwyd Isa (Iesu) at bobl eto yn Ei ail ddyfodiad, ac am 40 mlynedd bydd yn dysgu Mwslimiaid ffyddlon â gwybodaeth newydd oddi wrth Allah er mwyn eu paratoi ar gyfer y trawsnewid i'r Byd Newydd (paradwysol).