20. খ্ৰীষ্ট আৰু ঈশ্বৰৰ মাতৃৰ চেতনাৰ সৈতে ভোজন

মোৰ পিতৃ আৰু আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্ট, মোক তোমাৰ এক অংশ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা। তোমাৰ জীৱন্ত ঐশ্বৰিক চেতনাত মোক অংশীদাৰ কৰা। মোক প্ৰেম, শক্তি, তোমাৰ আত্মাৰ উপস্থিতি, পবিত্ৰ আত্মা, একাত্ম আত্মাৰে পৰিপূৰ্ণ কৰা।

মোক প্ৰেম কৰিবলৈ শিকোৱা, প্ৰভু। আমাৰ পিতৃ, তোমাৰ প্ৰেমেৰে তোমাক, নিজক আৰু সকলো ওচৰ-দূৰৈৰ লোকক প্ৰেম কৰিবলৈ মোক শিকোৱা। মোৰ অন্তৰত অনন্ত জীৱনৰ, অক্ষয় প্ৰেমৰ অন্তৰ্নিহিত উৎস উন্মোচিত কৰা, আৰু এই প্ৰেমৰ, জীৱনৰ প্ৰৱাহ যেন চিৰকাল মোৰ মাজেৰে বৈ যায়, আৰু মনোযোগ, যত্ন, প্ৰতিভাৰ প্ৰকাশ, অনুগ্ৰহ আৰু আশীৰ্বাদেৰে চৌপাশৰ সকলোৰে ওপৰত উপচি পৰে, হে প্ৰভু!

শুচি কৰা, প্ৰভু, মোৰ আত্মা, মোৰ মন আৰু মোৰ শৰীৰক সকলো অপৱিত্ৰতা আৰু পাপৰ পৰা। ঘূৰাই দিয়া মোক, প্ৰভু, মোৰ আত্মা, মোৰ ইচ্ছা আৰু মোৰ জীৱনীশক্তি সেই সকলো বন্ধক, বন্ধন আৰু চুক্তিৰ পৰা, যিবোৰ মই অচেতনভাৱে বা সচেতনভাৱে, মোৰ অবিবেচনাৰ বাবে যিকোনো প্ৰাণী, সত্তা, মানুহ, এগ্ৰেগৰ আৰু আধিপত্যৰ সৈতে স্থাপন কৰিছিলোঁ। মোক পুনৰ তোমাৰ সন্মুখত মুক্ত আৰু নিৰ্মল কৰি তোলা, প্ৰভু, যাতে মই তোমাৰ প্ৰেমক তাৰ সকলো পৰিপূৰ্ণতাত গ্ৰহণ কৰিব পাৰোঁ, আৰু সমস্ত হৃদয়েৰে, সমস্ত আত্মাৰে অনুভৱ কৰিব পাৰোঁ আৰু সমস্ত বিবেকেৰে উপলব্ধি কৰিব পাৰোঁ।

সুস্থ কৰা, প্ৰভু, মোৰ সকলো ভয় আৰু মোৰ সকলো যন্ত্ৰণা— মোক মোৰ বিশ্বাস, মোৰ ধাৰণা, মোৰ ইচ্ছা, মোৰ অনুভূতি, মোৰ চিন্তাধাৰা আৰু মোৰ সমগ্ৰ জীৱনধাৰাক সলনি কৰাত সহায় কৰা, সেইবোৰক মোৰ অন্তৰৰ জীৱনৰ প্ৰৱাহৰ সৈতে, সত্য প্ৰেমৰ প্ৰৱাহৰ সৈতে সামঞ্জস্যত আনি।

মোক এনেদৰে জীয়াই থাকিবলৈ শিকোৱা, প্ৰভু, যাতে মোৰ ভিতৰত আৰু মোৰ চৌপাশে জীৱন বৃদ্ধিহে পায়, হ্ৰাস নহয়।

মোৰ আগত প্ৰকাশ কৰা, প্ৰভু, মোৰ জীৱনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ আৰু মোৰ ঐশ্বৰিক উদ্দেশ্য।

মোক প্ৰদান কৰা, প্ৰভু, মোৰ প্ৰতিভা, মোৰ ভিতৰত তোমাৰ ঐশ্বৰিক দান উন্মোচিত কৰা। তাক মূল্যায়ন কৰিবলৈ আৰু কোনো লাজ বা সংকোচ নোহোৱাকৈ মুকলিকৈ জগতত প্ৰকাশ কৰিবলৈ মোক শিকোৱা, তাৰ প্ৰকাশেৰে মোৰ বাস্তৱক আৰু মোৰ চৌপাশৰ মানুহক সমৃদ্ধ কৰি, প্ৰেমক গুণিত কৰি আৰু জীৱনক বৃদ্ধি কৰি।

মোক শিকোৱা, প্ৰভু, প্ৰেম প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰু আশীৰ্বাদৰ জৰিয়তে আন মানুহৰ মাজলৈ তোমাৰ বিশ্বাসৰ শক্তি সঞ্চাৰিত কৰিবলৈ।

মোক শিকোৱা পথভ্ৰষ্ট আত্মাসমূহক জাগ্ৰত কৰিবলৈ, তেওঁলোকক সৃষ্টিকৰ্তাৰ চেতনা আৰু তেওঁলোকৰ সত্য প্ৰকৃতিৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই আনিবলৈ, যি প্ৰকৃতি হৈছে শক্তি, প্ৰেম, আনন্দ, সত্য, পৰম তৃপ্তি আৰু ভক্তি।

মোক শিকোৱা, প্ৰভু, তোমাৰ বন্ধু, এজন প্ৰেমময় ভাই, ভগ্নী হ'বলৈ।

মই বিশ্বাস কৰোঁ, প্ৰভু, যে তুমি মোক তোমাৰ আধিপত্য আৰু মোৰ উপাসনাৰ বাবে নহয়, বৰঞ্চ মোৰ প্ৰতি তোমাৰ প্ৰেম আৰু তোমাৰ অনুগ্ৰহৰ বাবেই গ্ৰহণ কৰিছা; যাতে তোমাৰ ঐশ্বৰিক চেতনাত অংশীদাৰ কৰি মোক মোৰ অনন্য মানৱ ৰূপত এজন ঈশ্বৰ কৰি তোলা, মোক মোৰ বাস্তৱৰ এজন সচেতন স্ৰষ্টা আৰু আমাৰ একাত্ম বহুবিশ্বীয় বাস্তৱৰ সহ-স্ৰষ্টা হ'বলৈ শিকোৱা।

প্ৰভু, মোৰ বাবে যথোপযুক্ত গতিত মোক দিব্যত্বপ্ৰাপ্তি আৰু পবিত্ৰতা লাভৰ পথেৰে চলাই লৈ যোৱা। প্ৰভু, মোৰ ভিতৰত প্ৰকাশ কৰা ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য, অনন্ত জীৱনৰ বাস্তৱতা, মাতৃ পৃথিৱী আৰু ভগৱতী মাতৃৰ সৈতে একাত্মতাৰ বাস্তৱতা। মোক সংযুক্ত কৰা, প্ৰভু, আমাৰ একমেৱাদ্বিতীয় পিতৃৰ সৈতে, মোৰ ভিতৰৰ জীৱনৰ উৎসৰ সৈতে।

মোক চলাই লৈ যোৱা, প্ৰভু, মোৰ পথেৰে। মই তোমাৰ পৰা মোৰ অনন্য পথক স্বীকাৰ কৰি লৈছোঁ।

ইয়াতেই প্ৰকাশিত হৈছে মোৰ মুক্ত ইচ্ছা। আৰু মোৰ আৰু তোমাৰ ইচ্ছা অনুসাৰে সেয়াই হওক, প্ৰভু, কিয়নো আমি এক। আমি যি, আমি সেয়াই। আমি প্ৰেম।

আৰু মোৰ সকলো ভয়, সংশয়, অবিশ্বাস, মনৰ প্ৰতিৰোধ, কুটিল মনৰ সকলো সাঁচ মই তোমাৰ হাতত নিৰাময়ৰ বাবে সমৰ্পণ কৰিছোঁ, প্ৰভু।

মই জীৱনক বাছি লৈছোঁ! মই প্ৰেমক সৰ্বোচ্চ আনন্দ হিচাপে বাছি লৈছোঁ, যি মোৰ দিব্য-মানৱ প্ৰকৃতিৰ স্বভাৱসিদ্ধ!

আৰু মই তোমাক ধন্যবাদ জনাওঁ, প্ৰভু, কিয়নো ই ইতিমধ্যে সম্পন্ন হৈছে। তোমাৰেই জয়!

ভগৱতী মাতৃ, তোমাৰ ঐশ্বৰিক সন্তান হিচাপে মোক গ্ৰহণ কৰা, অবিশ্বাসৰ সকলো বন্ধন আৰু শিকলিৰ পৰা মোক মুক্ত কৰা যাতে মই স্বৰূপ হ'ব পাৰোঁ, মোৰ অনন্য মানৱ ৰূপত শৰীৰধাৰী ঈশ্বৰ হ'ব পাৰোঁ; মোক আশীৰ্বাদ কৰা, ভগৱতী মাতৃ, আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ প্ৰতি বিশ্বাসত, একমেৱাদ্বিতীয় পিতৃ ঈশ্বৰৰ প্ৰতি বিশ্বাসত আৰু ঈশ্বৰ হিচাপে তথা ঈশ্বৰৰ প্ৰিয় সন্তান হিচাপে নিজৰ প্ৰতি বিশ্বাসত; প্ৰেম আৰু আনন্দময় অনন্ত জীৱনৰ বাবে আশীৰ্বাদ কৰা, মোৰ বাস্তৱৰ ঈশ্বৰ আৰু ৰজা হিচাপে মোৰ জন্ম হোৱাত সহায় কৰা। তোমাক ধন্যবাদ জনাওঁ, মাতৃ, কিয়নো ই ইতিমধ্যে সম্পন্ন হৈছে! তোমাৰেই জয়!

অনুভূতিসমূহত মনোযোগ কেন্দ্ৰীভূত কৰাৰ অভ্যাস

প্ৰভু, মোক জীৱনক জানিবলৈ নহয়, অনুভৱ কৰিবলৈ শিকোৱা। মোক মুক্ত হৃদয়েৰে জীয়াই থাকিবলৈ শিকোৱা, মোৰ অনুভূতিসমূহ আৰু মোৰ আত্মাৰ প্ৰেৰণাক বিশ্বাস কৰিবলৈ শিকোৱা। প্ৰভু, মোক মোৰ আত্মা ঘূৰাই দিয়া, তাক শুচি কৰা, মোৰ আত্মাৰ ইচ্ছাক শুনিবলৈ আৰু তাক অনুসৰণ কৰিবলৈ শিকোৱা, মোৰ সমস্ত মনোযোগ অনুভূতিৰ মাজত ৰাখিবলৈ, মোৰ সকলো অনুভূতিৰ মূল্যায়ন কৰিবলৈ আৰু সকলোৰে ঊৰ্ধ্বত প্ৰেমক বাছি ল'বলৈ মোক শিকোৱা।

১. উশাহ-নিশাহ লক্ষ্য কৰা। ২. এতিয়া শৰীৰত তুমি কি অনুভৱ কৰিছা? কেনেকুৱা অনুভূতি? সেইবোৰৰ নাম দিয়া। লক্ষ্য কৰা, তোমাৰ মনোযোগত, তোমাৰ নিৰীক্ষণত সেই অনুভৱবোৰৰ কি হৈছে? ৩. মানসিক দৃষ্টিৰে তোমাৰ হৃদয়-কেন্দ্ৰত মনোনিৱেশ কৰা। তুমি কি অনুভৱ কৰিছা? এই অনুভূতিবোৰৰ নাম কি? তোমাৰ অনুভূতিবোৰ নিৰীক্ষণ কৰাৰ সময়ত কি ঘটে?

প্ৰতি ১৫-৩০ মিনিটৰ মূৰে মূৰে (টাইমাৰ ব্যৱহাৰ কৰি) নিজকে প্ৰশ্ন কৰা: মই এতিয়া কি অনুভৱ কৰিছোঁ? আৰু উত্তৰবোৰ লিখি ৰাখা। যদি অনুভূতিৰ নাম নাজানা, তেন্তে খ্ৰীষ্টক সহায়ৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা — প্ৰভু, মোৰ ভিতৰৰ এই অনুভূতিৰ নাম কি?

বাৰে বাৰে উশাহ-নিশাহ নিৰীক্ষণ, শৰীৰৰ অনুভৱ আৰু আত্মাৰ অনুভূতিৰ প্ৰতি মনোযোগ ঘূৰাই আনা।

যদি কোনো অৱৰোধ, সংকোচন, বেদনা আৰু অপ্ৰীতিকৰ অনুভূতি প্ৰকাশ পায়, সেইবোৰক সুস্থতাৰ বাবে খ্ৰীষ্টৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰা আৰু তোমাক যি উপলব্ধি কৰিবলগীয়া আছে, সেয়া উপলব্ধি কৰিবলৈ অনুগ্ৰহ খোজা।

আমি আমাৰ ভিতৰত আৰু আমাৰ চাৰিওফালে এই মুহূৰ্তত ঘটি থকা সকলোৰে পৰিপূৰ্ণতাত বিশ্বাস বাছি লৈছোঁ। আমি আমাৰ সকলো অভিজ্ঞতা আৰু পচন্দৰ পৰিপূৰ্ণতাত বিশ্বাস বাছি লৈছোঁ। আমি সেই পৰম নিৰপেক্ষ অনন্ত প্ৰেমত বিশ্বাস বাছি লৈছোঁ, যি এই সকলোবোৰৰ আঁৰত আছে আৰু এই মুহূৰ্ততে আমাৰ মাজত উন্মোচিত হৈছে।

আমি শৰীৰধাৰী জীৱন্ত ঈশ্বৰত, আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টত আৰু জীৱন্ত ঈশ্বৰৰ সৈতে আমাৰ সহভাগিতা, তেওঁৰ সৈতে আমাৰ একাত্মতা, তেওঁৰ সৈতে আমাৰ অনন্য আৰু অদ্বিতীয় সহ-সৃষ্টিশীলতাত বিশ্বাস বাছি লৈছোঁ।

আমি ভগৱতী মাতৃৰ ওপৰত বিশ্বাস, পৃথিৱীৰ জীৱন্ত চেতনাত বিশ্বাস, মহান একাত্মা মাতৃ দেৱী আৰু তেওঁৰ সৈতে আমাৰ একাত্মতাত বিশ্বাস বাছি লৈছোঁ।

আমি একাত্ম আত্মাত বিশ্বাস বাছি লৈছোঁ, একমাত্ৰ নিখুঁত, স্বয়ংসম্পূৰ্ণ, কালাতীত ঐশ্বৰিক চেতনাত বিশ্বাস বাছি লৈছোঁ, যি আমাৰ অনন্য মানৱ ৰূপত প্ৰকাশিত।

আমি ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যত বিশ্বাস বাছি লৈছোঁ, যি ইতিমধ্যে প্ৰতিজন মানুহৰ হৃদয় আৰু চেতনাত সম্পন্ন হৈছে আৰু এই মুহূৰ্ততে তাৰ উপস্থিতিক সম্প্ৰসাৰিত কৰিছে।

আমি আমাৰ পৰা অন্য সকলো প্ৰাণী, সত্তা, মানুহ, এগ্ৰেগৰ, স্থান, বস্তু, ঘটনা, কল্পনা, প্ৰতিচ্ছবি, ভ্ৰমলৈ বিস্তৃত হৈ থকা সকলো শক্তি-নলীকা, বান্ধোন, শোষণকাৰী সংযোগ, সংৰোপণ বিচ্ছিন্ন কৰিছোঁ; আমি আমাৰ সমস্ত শক্তি আৰু আমাৰ সমস্ত মনোযোগ পুনৰ দাবী কৰি ঘূৰাই আনিছোঁ। আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্ট, আমাক ভৱিষ্যতে আমাৰ মনোযোগ আৰু আমাৰ চেতনাৰ ধাৰণক্ষমতাক সচেতনভাৱে পৰিচালনা কৰাত সহায় কৰা, আমাক আমাৰ বাস্তৱৰ সচেতন স্ৰষ্টা হ'বলৈ শিকোৱা। তোমাক ধন্যবাদ জনাওঁ কিয়নো প্ৰতিটো আত্মাৰ বাবে আৰু একাত্ম আত্মাৰ বাবে সামগ্ৰিকভাৱে ই ইতিমধ্যে সৰ্বোত্তমভাৱে সম্পন্ন হৈছে।

আমি স্ৰষ্টা হিচাপে আমাৰ দায়িত্ব পুনৰ দাবী কৰি নিজৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই আনিছোঁ: আমাৰ অৱস্থাৰ বাবে দায়িত্ব, আমাৰ পূৰ্ণতাৰ বাবে দায়িত্ব, ঈশ্বৰৰ প্ৰতি, নিজৰ প্ৰতি আৰু পৰস্পৰৰ প্ৰতি আমাৰ প্ৰেমৰ দায়িত্ব। প্ৰভু, আমাক দেখা আৰু উপলব্ধি কৰাত সহায় কৰা যে আমি আমাৰ সমস্ত হৃদয়েৰে, সমস্ত আত্মাৰে আৰু সমস্ত বিবেকেৰে প্ৰকৃততে কি বিচাৰোঁ, আৰু ইয়াক কেনেদৰে নতুনকৈ সৃষ্টি কৰিব পাৰি, জীৱনৰ প্ৰৱাহৰ সৈতে আৰু পৰম নিৰপেক্ষ অনন্ত প্ৰেম তথা একমেৱাদ্বিতীয় ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভক্তিৰ আমাৰ নিৰ্বাচনৰ সৈতে সামঞ্জস্যত ইয়াক কেনেদৰে প্ৰকাশ কৰিব পাৰি?

ধন্যবাদ জনাওঁ কিয়নো ই ইতিমধ্যে সম্পন্ন হৈছে।

আৰু আমি আমাৰ ইচ্ছা ঘোষণা কৰিছোঁ: আমি আমাৰ মুক্ত ইচ্ছা ঘূৰাই আনিছোঁ, কি অনুভৱ কৰিম আৰু কি সৃষ্টি কৰিম সেয়া বাছি লোৱাৰ আমাৰ ক্ষমতা ঘূৰাই আনিছোঁ, আমি আমাৰ আত্মাক, আমাৰ আত্মাৰ সকলো অংশক ঘূৰাই আনিছোঁ — সকলো ঋণ, বন্ধক, বন্ধন, চুক্তি, প্ৰত্যক্ষ আৰু অপ্ৰত্যক্ষ বাধ্যবাধকতাৰ পৰা, যিবোৰ সচেতনভাৱে বা অচেতনভাৱে আমি কৰিছিলোঁ, এই জন্মতে হওক বা অন্য যিকোনো জন্মতে হওক, সকলো কালত, বাস্তৱৰ সকলো স্তৰত — আমাৰ যি সকলো আছে আমি তাক দাবী কৰি নিজৰ বাবে ঘূৰাই লৈছোঁ, আৰু যিবোৰ আমাৰ নহয়, সেইবোৰক কৃতজ্ঞতাৰে তেওঁলোকৰ গৰাকীৰ ওচৰলৈ, তেওঁলোকৰ উৎসৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই পঠিয়াইছোঁ, সকলো বাধ্যবাধকতা পূৰণ হোৱা বুলি গণ্য কৰি, কিয়নো সেইবোৰেই আমাক পৰম নিৰপেক্ষ অনন্ত প্ৰেম আৰু স্ৰষ্টাৰ চেতনালৈ লৈ আহিছে; আমি আমাৰ যৌথ অভিজ্ঞতাৰ বাবে সকলো অংশগ্ৰহণকাৰীক ধন্যবাদ জনাইছোঁ, এতিয়াৰ পৰা আমি আমাৰ জীৱনীশক্তিৰে কাকো পোষণ নকৰোঁ আৰু কাৰো পৰা, কোনো মাধ্যমৰ জৰিয়তে পোষিত নহওঁ। আমি আমাৰ হৃদয়ত থকা আমাৰ জীৱনৰ একমাত্ৰ উৎসৰ প্ৰতিফলন আৰু সম্প্ৰসাৰণস্বৰূপ অন্তৰ্নিহিত উৎসৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ পৰিপূৰ্ণ হৈছোঁ, আৰু বাকী সকলোকে আমাৰ একমাত্ৰ জীৱনৰ উৎসৰ পৰা তেওঁলোকৰ ঐশ্বৰিক উৎপত্তিৰ কথা স্মৰণ কৰাৰ, তেওঁৰ প্ৰতিফলন আৰু সম্প্ৰসাৰণ হিচাপে নিজৰ অন্তৰৰ উৎসক উন্মোচন কৰাৰ আৰু প্ৰেমেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ আমাৰ প্ৰতিভা আৰু মনোযোগৰ দ্বাৰা এক পৰম সত্তাৰ অংশ হিচাপে নিজৰ অনন্য ধৰণেৰে তাক প্ৰকাশ কৰাৰ স্বাধীনতা প্ৰদান কৰিছোঁ।

আৰু আমাৰ একাত্ম আত্মাত আমি একাত্মতা আৰু পূৰ্ণতাৰ এক নতুন স্তৰত, প্ৰেমৰ এক নতুন স্তৰত আমাৰ একাত্মতা আৰু পূৰ্ণতা পুনৰুদ্ধাৰ কৰিছোঁ।

আমি আমাৰ মানসিক অৱস্থাৰ বাবে দায়িত্ব নিজলৈ ঘূৰাই আনিছোঁ; আমি আমাৰ জীৱনৰ বাবে দায়িত্ব নিজলৈ ঘূৰাই আনিছোঁ; আমি আমাৰ বাস্তৱৰ বাবে দায়িত্ব নিজলৈ ঘূৰাই আনিছোঁ; আমি এই মহা খেলত আমাৰ লক্ষ্যৰ বাবে দায়িত্ব নিজলৈ ঘূৰাই আনিছোঁ।

উৎসৰ পৰা আমাক প্ৰদত্ত শক্তিৰে, আমাৰ ইচ্ছাৰে, আমি প্ৰেমৰ বাবে আমাৰ হৃদয় উন্মুক্ত কৰিছোঁ আৰু আমাৰ হৃদয়ত অনন্ত অসীম জীৱনৰ উৎস আৰু তাৰ সৈতে আমাৰ অবিচ্ছেদ্য সংযোগ আৱিষ্কাৰ কৰিছোঁ।

আমি আমাৰ হৃদয়ত থকা অন্তৰ্নিহিত উৎসৰ পৰা ঐশ্বৰিক প্ৰেমেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈছোঁ, যি আমাৰ মাজত থকা আমাৰ একমাত্ৰ জীৱনৰ উৎসৰ প্ৰতিফলন আৰু সম্প্ৰসাৰণ।

আমাৰ কম্পাঙ্ক বৃদ্ধি পাইছে, আৰু প্ৰেম পোহৰৰ তৰংগ হৈ আমাৰ শৰীৰ আৰু আমাৰ আত্মাত বিয়পি পৰিছে, আমাৰ প্ৰতিটো অংশ, শৰীৰৰ প্ৰতিটো কোষ, চেতনাৰ প্ৰতিটো নিউৰনক পৰিপূৰ্ণ কৰি তুলিছে।

আমাৰ আত্মাসমূহ শুচি হৈছে আৰু পূৰ্ণ ৰূপত আমাৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিছে, আমাৰ শৰীৰসমূহ পাতল আৰু ওজনহীন হৈ পৰিছে,

আমাৰ চেতনা স্পষ্ট হৈ উঠিছে আৰু আমি আমাৰ একমাত্ৰ জীৱনৰ উৎসৰ পৰা হোৱা আমাৰ ঐশ্বৰিক উৎপত্তিৰ কথা স্মৰণ কৰিছোঁ।

আমি গভীৰ উশাহ লৈছোঁ আৰু আমাৰ একাত্ম আত্মাৰে, ঈশ্বৰৰ আত্মাৰে, সত্যৰ আত্মাৰে পৰিপূৰ্ণ হৈছোঁ, আৰু আমাৰ ভিতৰত থকা আমাৰ একাত্ম আত্মাই আমাৰ সকলো, সেইসকল নৱ-প্ৰত্যাৱৰ্তিত অংশৰ সৈতে আমাৰ পূৰ্ণতাক আৰু যি আছিল, আছে আৰু হ'ব, সেই সমস্ত অস্তিত্বৰ সৈতে একাত্মতাক পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।

আমাৰ বাহ্যিক ৰূপ আমাৰ ঐশ্বৰিক সত্তাৰ সৈতে সামঞ্জস্যত আহিছে, আৰু আমি আমাৰ বাবে উপযুক্ত গতিত অনন্ত জীৱনলৈ জাগ্ৰত হৈছোঁ।

ঐশ্বৰিক প্ৰেমৰ শক্তিয়ে আমাৰ চেতনাক পৰিপূৰ্ণ কৰিছে, শৰীৰ, আত্মা আৰু আত্মাৰ একাত্মতা, মন, অনুভূতি আৰু ইচ্ছাৰ একাত্মতাক পুনৰুদ্ধাৰ কৰিছে।

আমাৰ মন হৈ পৰিছে নিৰ্মল, স্পষ্ট, সৰ্বব্যাপী আৰু একাত্ম আত্মাৰ চেতনাৰ স্তৰলৈ উন্নীত হৈছে।

আমাৰ চিন্তাসমূহ আমাৰ ঐশ্বৰিক সাৰমৰ্মৰ দিশে, আমাৰ অনন্য অন্তৰ্নিহিত সত্যৰ দিশে অগ্ৰসৰ হৈছে।

আমাৰ ইচ্ছাসমূহ আমাৰ আত্মাৰ সেই ইচ্ছাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যিয়ে জীৱন্ত ঈশ্বৰৰ সৈতে একাত্মতা, তেওঁৰ প্ৰতি প্ৰেম আৰু তেওঁৰ সন্মুখত তথা ঐশ্বৰিক সৃষ্টিৰ মুকুটস্বৰূপ মানুহৰ মাজত থকা তেওঁৰ আৰু আমাৰ মহিমাৰ সন্মুখত ভক্তি অনুভৱ কৰিব বিচাৰে।

আমি উপলব্ধি কৰিছোঁ যে আমাৰ অনুভূতিসমূহ হ'ল অতীত, ভৱিষ্যত আৰু সকলো সমান্তৰাল বাস্তৱৰ একত্ৰিত জ্ঞান, অনন্তকালত একমেৱাদ্বিতীয় ঈশ্বৰে অনুভৱ কৰা সকলো অভিজ্ঞতাৰ সৰ্বোচ্চ সম্ভাৱনা, অনুগ্ৰহ আৰু কৃপাৰ দ্বাৰা আমাক প্ৰদত্ত আমাৰ সৰ্বোচ্চ সম্ভাৱনা।

আমি আমাৰ ইচ্ছা, আমাৰ অনুভূতি, আমাৰ বিশ্বাস আৰু সুখী হোৱাৰ আমাৰ অনন্য উপায়, নিজৰ স্বৰূপত থকাৰ আমাৰ অদ্বিতীয় উপায় জানি উঠিছোঁ।

আমি সকলো আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক সংগ্ৰাম বন্ধ কৰিছোঁ। আমি আমাৰ ভিতৰৰ উৎসৰ সৈতে, ঈশ্বৰৰ সৈতে আৰু আমাৰ সৃষ্টিস্বৰূপ বাহ্যিক বাস্তৱৰ সৈতে সামঞ্জস্যত উপনীত হৈছোঁ।

আমি কাকো শিক্ষা নিদিওঁ আৰু কাকো কোনো কথাত দোষাৰোপ নকৰোঁ। আমি আমাৰ জগতক আৰু পৰস্পৰক আমি যেনেকুৱা ঠিক তেনেকৈয়ে গ্ৰহণ কৰোঁ, আমাৰ সৃষ্টি হিচাপে, আমাৰ চেতনাৰ অৱস্থাৰ প্ৰত্যক্ষ আৰু স্পষ্ট প্ৰকাশ হিচাপে।

বস্তুনিষ্ঠতা আৰু পৃথকীকৰণৰ ওপৰত বিশ্বাস, ভয়, ক্ৰোধ, লাজ, অহংকাৰ আৰু যিবোৰে আমাক আৰু আনন্দ নিদিয়ে, সেই সকলোবোৰ আমি পিতৃ আৰু আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ ওচৰত নিৰাময়ৰ বাবে সমৰ্পণ কৰিছোঁ, কিহে আমাক প্ৰকৃততে সুখী কৰে আৰু কিহে আমাক ঐশ্বৰিক প্ৰেমৰ পূৰ্ণতাৰ পৰা প্ৰকাশৰ শক্তি দিয়ে, সেয়া স্মৰণ কৰি। আৰু একমেৱাদ্বিতীয় ঈশ্বৰৰ সৈতে সহ-সৃষ্টিশীলতাত আমি প্ৰতিটো পলত আমাৰ নতুন সুখী পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছোঁ।

আমি আমাৰ পৰিপূৰ্ণ হৃদয়ৰ পৰা প্ৰেমৰ ৰশ্মি মাতৃ পৃথিৱীৰ হৃদয়লৈ প্ৰেৰণ কৰিছোঁ, য'ত আমি আমাৰ একাত্ম উৎসৰ প্ৰতিফলন আৰু সম্প্ৰসাৰণ দেখিবলৈ পাওঁ, আৰু মাতৃৰ হৃদয় আৰু অধিক প্ৰসাৰিত হৈছে, অনুগ্ৰহ, কৃপা, প্ৰেমেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈছে আৰু একমেৱাদ্বিতীয় ঈশ্বৰৰ প্ৰেমৰ পোহৰে সমগ্ৰ পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ সকলো বাসিন্দাক প্লাৱিত কৰিছে! তোমাক ধন্যবাদ জনাওঁ, প্ৰিয় মাতৃ, সকলো উপহাৰৰ বাবে! আমাৰ শৰীৰৰ বাবে তোমাক ধন্যবাদ! সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ খেলৰ স্থানৰ বাবে তোমাক ধন্যবাদ! স্বৰ্গৰ সেই স্থানৰ বাবে তোমাক ধন্যবাদ, যি আমি তোমাৰ আৰু পিতৃৰ সৈতে মিলি এই মুহূৰ্ততে সৃষ্টি কৰিছোঁ!

আমাৰ স্বৰ্গস্থ পিতৃ, যি এতিয়া পৃথিৱীতো বিদ্যমান। তোমাৰ নাম পবিত্ৰ বুলি মান্য হওক, তোমাৰ ৰাজ্য স্বৰ্গত যেনেকুৱা পৃথিৱীতো তেনেকৈ স্থাপন হওক। আমাৰ মাজত তোমাৰ ইচ্ছা পূৰ্ণ হওক। আৰু ই ইতিমধ্যে সম্পন্ন হৈছে! আমাৰ দৈনন্দিন আহাৰ — আমাৰ প্ৰেম, তুমি আমাক প্ৰতিদিনে প্ৰদান কৰা। ইয়াৰ বাবে তোমাক ধন্যবাদ জনাওঁ!

আৰু আমাৰ আত্মাক সকলো অপৱিত্ৰতা আৰু পাপৰ পৰা শুচি কৰা, যাতে প্ৰেম আৰু আমাৰ অস্তিত্বৰ বহুমুখী ৰূপ অনুভৱ কৰাৰ ক্ষমতা আমাৰ মাজলৈ ঘূৰি আহে।

আৰু আমাক সেই সকলো ঋণ আৰু বাধ্যবাধকতাৰ পৰা মুক্ত কৰা, যিবোৰ আমি আমাৰ অবিবেচনাৰ বাবে নিজৰ ওপৰত লৈছিলোঁ, যেনেকৈ আমিও আমাৰ ঋণীবোৰক ক্ষমা কৰোঁ।

আৰু আমাক পৰীক্ষাত পেলাইও তোমাৰ সহায় অবিহনে আমাক এৰি নিদিয়া, আমাৰ প্ৰতিটো নিৰ্বাচনৰ সচেতনতাক আমাৰ মাজত গঢ়ি তোলা।

আৰু আমাক কুটিল ধাৰণাৰ সাঁচৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, আমাৰ মনক তোমাৰ ঐশ্বৰিক প্ৰজ্ঞাৰে আৰু আমাৰ জীৱন্ত অন্তৰ্দ্বন্দ্বৰ মাজত তোমাৰ সত্যৰ জীৱন্ত বাক্যৰে পৰিপূৰ্ণ কৰা, হে পিতৃ! ইয়াৰ বাবে তোমাক ধন্যবাদ জনাওঁ!

তোমাৰ শক্তি আৰু ঐশ্বৰ্য, প্ৰজ্ঞা আৰু পৰাক্ৰম, মহিমা আৰু সন্মান, আশীৰ্বাদ আৰু তোমাৰ প্ৰেম, আৰু তোমাৰ ৰাজ্য আমাৰ ওপৰত আৰু আমাৰ মাজত, আমাৰ বংশধৰসকলৰ ওপৰত, জাতিসমূহৰ ওপৰত আৰু সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ ওপৰত বিৰাজমান হওক! আৰু তোমাৰ সকলো জগতৰ ওপৰত হওক, হে পিতৃ! এই সময়ত, এতিয়া আৰু সদায় আৰু অনন্তকাললৈকে।

সেয়াই হওক, কিয়নো আমি যি, আমি সেয়াই। আমি যি, আমি সেয়াই। আমি এক। আমি প্ৰেম। আমি একমেৱাদ্বিতীয় ঈশ্বৰ।

তলত ঈশ্বৰৰ সৈতে অন্তৰ্দ্বন্দ্ব/অন্তৰ্নিহিত কথোপকথনৰ এটা বাস্তৱ উদাহৰণ দিয়া হ'ল (অসুখৰ বিষয়ত)

— প্ৰভু, এই সন্দৰ্ভত মই এতিয়া কি উপলব্ধি কৰা প্ৰয়োজন? — উপলব্ধি কৰা যে এইটোৱেই একমাত্ৰ বাস্তৱ নহয়, কিন্তু তুমি এতিয়া এইটোকে সৃষ্টি কৰি আছা। — মই কিহেৰে এনে বাস্তৱ সৃষ্টি কৰিছোঁ, প্ৰভু? — ভয়, অনিশ্চয়তা, নিজৰ ওপৰত অবিশ্বাস, নিয়ন্ত্ৰণৰ আকাংক্ষা, জীৱনৰ বিপদাপন্নতা আৰু অৰ্থহীনতাত বিশ্বাসৰ দ্বাৰা। — মই কেনেকৈ আন এটা বাস্তৱ সৃষ্টি কৰিব পাৰোঁ, য'ত মই সুস্থ আৰু সুখী? — ইচ্ছা কৰা। তোমাৰ বিশ্বাস আৰু ধাৰণাবোৰ সলনি কৰা। — প্ৰভু, মই মোৰ ইচ্ছা ঘোষণা কৰিছোঁ: সকলো ভয় আৰু অবিশ্বাসৰ পৰা মুক্ত হ'বলৈ, মোৰ ভিতৰত ইয়াক নিৰাময় কৰা, প্ৰভু! নিয়ন্ত্ৰণৰ আকাংক্ষাক মোৰ ভিতৰত ৰূপান্তৰিত কৰা, তাক মোৰ ভিতৰৰ জীৱনৰ প্ৰৱাহৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ কৰা। মই জীৱনৰ বিপদাপন্নতা আৰু অৰ্থহীনতাৰ ওপৰত বিশ্বাস ত্যাগ কৰিছোঁ। মই ঘটি থকা সকলোৰে পৰিপূৰ্ণতাত, প্ৰেমত আৰু মোৰ ভিতৰত থকা স্ৰষ্টাৰ চেতনাৰ শক্তিত বিশ্বাস কৰাটো বাছি লৈছোঁ। আমেন। প্ৰভু, মোৰ বিশ্বাস দৃঢ় কৰা, আৰু মোৰ আগত জীৱনৰ সত্য অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা। ই কিহত আছে? — প্ৰেমত। — মোক প্ৰেম কৰিবলৈ শিকোৱা, প্ৰভু। ইয়াৰ বাবে কি প্ৰয়োজন? — প্ৰথমে নিজক প্ৰেম কৰা। — নিজক কেনেকৈ প্ৰেম কৰিম, প্ৰভু? — মোক প্ৰেম কৰা।

— মোক তোমাক প্ৰেম কৰিবলৈ শিকোৱা, প্ৰভু! — তুমি ইতিমধ্যে প্ৰেম কৰিছা। কেৱল প্ৰেমৰ পৰা দৃষ্টি আঁতৰাই নিদিবা। — প্ৰভু, ঠিক এই মুহূৰ্ততে মই আৰু কি উপলব্ধি কৰা প্ৰয়োজন? — মই তোমাক প্ৰেম কৰোঁ। আৰু সদায় তোমাৰ লগত আছোঁ। তুমি কেতিয়াও অকলে নাথাকা। মই সদায় তোমাৰ ভিতৰত আছোঁ। আমি — এক।

সুখৰ চকুলো, পবিত্ৰকৰণ, আত্মাৰ আনন্দোল্লাস, আৰোগ্যৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হ'ল।

অধিক নিখুঁতভাৱে ক'বলৈ গ'লে, কোৱাণ্টাম স্তৰত কোনো নিৰাময় ঘটা নাই। মানুহজনে কেৱল বাস্তৱৰ স্তৰৰ ওপৰলৈ পঞ্চম মাত্ৰাত গতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, য'ত এই ৰোগ (ঋণ, সংঘাত, অপ্ৰীতিকৰ পৰিস্থিতি) কেতিয়াও নাছিল, অথবা ঘটনাৰ ভৱিষ্যত পটভূমি সলনি হৈ যায়, আৰু সকলো বস্তু নিখুঁত আৰু অত্যন্ত অপ্ৰত্যাশিত আৰু আশ্চৰ্যজনকভাৱে উন্মোচিত হয়। কিয়নো ঈশ্বৰৰ পথ অগম্য!

মনত ৰখা উচিত যে ঈশ্বৰৰ সৈতে অন্তৰ্নিহিত সংলাপ — নিজৰ মনৰ সৈতে কথা পতা নহয় (তুমি অতি সোনকালে নিশ্চিত হ'বা যে মনে এনে কথা উদ্ভাৱন কৰিব নোৱাৰে, আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা অহা সত্য উত্তৰত হৃদয় কম্পিত হৈ সঁহাৰি দিয়ে), আৰু ঈশ্বৰৰ সৈতে অন্তৰ্নিহিত সংলাপ খ্ৰীষ্টৰ অংশীদাৰিত্বৰ (ইচ্ছা ঘোষণাৰ দ্বাৰা আত্ম-সহভাগিতাৰ) জৰিয়তে আৰম্ভ হয়।

মন কৰিব! আত্ম-সহভাগিতাই গীৰ্জাত পবিত্ৰ প্ৰভুভোজৰ গুহ্যতত্ত্বক প্ৰতিস্থাপন নকৰে, কিন্তু খ্ৰীষ্টৰ সৈতে অন্তৰ্নিহিত সংলাপৰ বাবে দৈনন্দিন আভ্যন্তৰীণ প্ৰাৰ্থনামূলক সংস্থাপনৰ দ্বাৰা তাক পৰিপূৰ্ণ কৰে।

মুছলমানসকলৰ বাবে খ্ৰীষ্টৰ সৈতে অন্তৰ্নিহিত সংলাপ হজৰত ঈছা নবীৰ প্ৰতি সম্বোধনৰ জৰিয়তে গঢ় লৈ উঠে। কোৰআনত কোৱা হৈছে যে কিয়ামতৰ পূৰ্বৰ শেষ সময়ত আল্লাহে মানুহৰ ওচৰলৈ তেওঁৰ দ্বিতীয় আগমনত পুনৰ হজৰত ঈছা (যীচু) নবীক প্ৰেৰণ কৰিব, আৰু তেওঁ ৪০ বছৰ ধৰি বিশ্বাসী মুছলমানসকলক আল্লাহৰ পৰা অহা নতুন জ্ঞান শিক্ষা দিব যাতে তেওঁলোকক নতুন (স্বৰ্গীয়) জগতলৈ উত্তৰণৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰিব পৰা যায়।