1. Początek

Mój umiłowany przyjacielu! Pozdrawiam Cię. Zwracam się do Ciebie z wyżyn bezwarunkowej Miłości i Wiary w Ciebie jako w Istotę Boską. Bardzo pragnę pomóc Ci przypomnieć Sobie Siebie Prawdziwym. Kochającym, Silnym, Twórczym, Prawdziwym, wolnym od lęków, winy, obraźliwości i gniewliwości oraz wszystkich tych «złych nawyków», które dobrze opisuje triada (trzy piekła): cierpieć, bać się i nie kochać.

Pragnę Ci pomóc. Lecz nie mogę przejść Twojej drogi za Ciebie. Dlatego przed Tobą znajduje się niewielki zarys mapy nadchodzącej drogi, abyś mógł zorientować się w terenie, lecz na razie nie przeciążał swojej percepcji szczegółami. Przyjdzie czas, i nadejdzie on już bardzo niedługo, kiedy sam będziesz mógł narysować swoją własną mapę – ze wszystkimi, znanymi Tobie osobiście, etapami Twojej drogi, składającymi się z mnóstwa przeżytych przez Ciebie historii i przygód. Tak, przygód. Ponieważ stoisz teraz na progu najbardziej majestatycznej i najbardziej porywającej w całym wszechświecie Gry-przygody – będąc pierwotnie zakładnikiem nieprzyjaznego i niebezpiecznego świata, zadeklarować swoją Boską wolę do prawa bycia wolnym i stać się Świadomym Twórcą swojego wszechświata.

Czytając ten zarys, postaraj się wniknąć w najważniejsze rzeczy, odpowiedzieć sobie na najistotniejsze pytania – reszta zostanie dodana. Jeśli coś wyda Ci się

niezrozumiałe lub sporne, po prostu to pomiń, powrócisz do tego później, gdy przed Tobą rozwinie się cały obraz w pełni i Ty, przeczytawszy (być może kilkakrotnie), zyskasz pożądaną jasność oraz własne widzenie tej kwestii. W żadnym wypadku nie roszczę sobie prawa do bycia dla Ciebie prawdą ostateczną, zbyt mocno szanuję Twój wolny wybór i Twoją wolę, by narzucać Ci cokolwiek z mojego widzenia świata. Tym bardziej że w moim obrazie świata każdy człowiek ma rację w swojej prawdzie, nie ma prawdy bardziej słusznej czy prawdziwej, po prostu każda prawda rodzi własną rzeczywistość, swój własny świat, odnajdując na swoje potwierdzenie potrzebne jej argumenty i dosłownie stwarzając fakty, które ją potwierdzają. Kwestia nie w tym, jak bardzo słuszna jest Twoja prawda, Twój obraz świata, lecz w tym, jak bardzo Twoja prawda czyni Cię szczęśliwym. Praktyka jest kryterium prawdy, a moja praktyka pokazuje, że moja prawda jest przynajmniej skuteczna – uczyniła szczęśliwym mnie oraz ludzi wokół mnie, do grona których, jeśli zapragniesz, pewnego dnia dołączysz i Ty.