1. തുടക്കം

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്നേഹിതാ! നിനക്ക് എന്റെ വന്ദനം. ഒരു ദിവ്യസത്തയെന്ന നിലയിൽ നിന്നിലുള്ള നിരുപാധികമായ സ്നേഹത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും ഉന്നതിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു. നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപത്തെ ഓർത്തെടുക്കാൻ നിന്നെ സഹായിക്കുവാൻ ഞാൻ അത്യധികം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സ്നേഹനിർഭരനും ശക്തനും സർഗ്ഗാത്മകനും സത്യസന്ധനും, ഭയം, കുറ്റബോധം, നീരസം, കോപം എന്നിവയിൽ നിന്നും, ദുരിതമനുഭവിക്കുക, ഭയപ്പെടുക, സ്നേഹിക്കാതിരിക്കുക എന്നീ ത്രിവിധ നരകങ്ങളാൽ കൃത്യമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെടുന്ന എല്ലാവിധ "ദോഷകരമായ ശീലങ്ങളിൽ" നിന്നും സ്വതന്ത്രനുമായ ഒന്നായി നിന്നെത്തന്നെ ഓർത്തെടുക്കാൻ.

നിന്നെ സഹായിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ നിനക്കുവേണ്ടി നിന്റെ പാതയിലൂടെ നടക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. അതിനാൽ, ഈ പ്രദേശത്ത് ദിശാബോധം ലഭിക്കുന്നതിനും, എന്നാൽ ഇപ്പോഴേ നിന്റെ ഗ്രഹണശേഷിയെ അമിതവിവരങ്ങളാൽ ഭാരപ്പെടുത്താതിരിക്കുന്നതിനുമായി, വരാനിരിക്കുന്ന വഴിയുടെ ഒരു ലഘുരേഖാചിത്രം ഇതാ നിന്റെ മുന്നിൽ വെയ്ക്കുന്നു. നീ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ അനേകം കഥകളും സാഹസികതകളും നിറഞ്ഞ നിന്റെ വഴിയുടെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തി നിനക്കുതന്നെ സ്വന്തം ഭൂപടം വരയ്ക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സമയം വരും, അത് വളരെ പെട്ടെന്നുതന്നെ വന്നെത്തും. അതെ, സാഹസികതകൾ തന്നെ. കാരണം, പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും ഗാംഭീര്യമുള്ളതും ആവേശകരവുമായ സാഹസിക-കളിയുടെ പടിവാതിൽക്കലാണ് നീ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത് – സൗഹൃദരഹിതവും അപകടകരവുമായ ഒരു ലോകത്തിന്റെ ബന്ദിയായിരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ, സ്വതന്ത്രനായിരിക്കുവാനും നിന്റെ സ്വന്തം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബോധപൂർവ്വമായ സ്രഷ്ടാവായി മാറുവാനുമുള്ള ദിവ്യമായ ഇച്ഛാശക്തി പ്രഖ്യാപിക്കുക എന്ന കളി.

ഈ രൂപരേഖ വായിക്കുമ്പോൾ, ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങാനും ഏറ്റവും കാതലായ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് സ്വയം ഉത്തരം കണ്ടെത്താനും ശ്രമിക്കുക – ബാക്കിയെല്ലാം താനേ വന്നുചേരും. എന്തെങ്കിലും നിനക്ക്

മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതായോ തർക്കവിഷയമായോ തോന്നുകയാണെങ്കിൽ, അത് വെറുതെ വിട്ടേക്കുക; മുഴുവൻ ചിത്രവും നിന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുമ്പോൾ നിനക്ക് ഇതിലേക്ക് പിന്നീട് തിരികെ വരാം, അപ്പോൾ വീണ്ടും വായിക്കുന്നതിലൂടെ (ഒരുപക്ഷേ പലതവണ), ഈ വിഷയത്തിൽ ആവശ്യമായ വ്യക്തതയും നിന്റെ സ്വന്തം കാഴ്ചപ്പാടും നീ കൈവരിക്കും. നിനക്കുള്ള പരമമായ അന്തിമസത്യമായി മാറാൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും അവകാശപ്പെടുന്നില്ല; എന്റെ ലോകവീക്ഷണത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒന്നും നിന്റെമേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാത്തവിധം നിന്റെ സ്വതന്ത്രമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെയും നിന്റെ ഇച്ഛയെയും ഞാൻ അത്രയേറെ ബഹുമാനിക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, എന്റെ ലോകവീക്ഷണത്തിൽ ഓരോ മനുഷ്യനും അവനവന്റെ സത്യത്തിൽ ശരിയാണ്; കൂടുതൽ ശരിയായതോ യഥാർത്ഥമായതോ ആയ സത്യം എന്നൊന്നില്ല, മറിച്ച് ഓരോ സത്യവും അതിന്റേതായ യാഥാർത്ഥ്യത്തെയും ലോകത്തെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു, അതിനെ സാധൂകരിക്കാൻ ആവശ്യമായ ന്യായങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും അതിനെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന വസ്തുതകളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നിന്റെ സത്യം, നിന്റെ ലോകവീക്ഷണം എത്രത്തോളം ശരിയാണ് എന്നതല്ല ചോദ്യം, മറിച്ച് നിന്റെ സത്യം നിന്നെ എത്രത്തോളം സന്തോഷവാനാക്കുന്നു എന്നതാണ്. പ്രയോഗമാണ് സത്യത്തിന്റെ മാനദണ്ഡം, എന്റെ അനുഭവം കാണിക്കുന്നത് എന്റെ സത്യം കുറഞ്ഞപക്ഷം ഫലപ്രദമാണെന്നാണ് – അത് എന്നെയും എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളെയും സന്തുഷ്ടരാക്കി; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഒരിക്കൽ അവരിലൊരാളായി നീയും ചേരും.