1. Почеток

Мој возљубен пријателе! Те поздравувам. Ти се обраќам од висините на безусловната Љубов и Вера во Тебе како во Божествено суштество. Многу сакам да Ти помогнам да се сетиш на Себеси Вистинскиот. Љубечки, Силен, Творечки, Вистинит, слободен од стравови, вина, навредливост и гнев и од сите оние „штетни навики“ кои добро ги опишува тријадата (три ада): да страдаш, да се плашиш и да не љубиш.

Сакам да ти помогнам. Но не можам да го поминам твојот пат наместо тебе. Затоа, пред тебе е мал нацрт на мапата на претстојниот пат, за да можеш да се снајдеш на теренот, но засега да не го преоптоваруваш своето поимање со детали. Ќе дојде време, и тоа ќе настапи веќе многу брзо, кога самиот ќе можеш да ја нацрташ сопствената мапа – со сите етапи од твојот пат познати тебе лично, составени од мноштвото истории и авантури што си ги доживеал. Да, авантури. Затоа што сега стоиш на прагот на највеличествената и највозбудливата Игра-авантура во целото создание – откако првично беше заложник на непријателскиот и опасен свет, да ја објавиш својата Божествена волја за правото да бидеш слободен и да станеш Свесен Творец на својот универзум.

Читајќи го овој нацрт, обиди се да навлезеш во најважните нешта, да си одговориш на најглавните прашања – останатото ќе се придодаде. Ако нешто ти се чини

неразбирливо или спорно, едноставно прескокни го тоа, ќе се вратиш на тоа подоцна, кога пред тебе ќе се отвори целата слика во целост, и ти, препрочитувајќи (можеби неколку пати), ќе ја стекнеш потребната јасност и сопственото видување за ова прашање. Јас во никој случај не претендирам да бидам за тебе вистина од последна инстанца, премногу го почитувам твојот слободен избор и твојата волја за да ти наметнувам нешто од моето видување на светот. Уште повеќе што во мојата слика на светот секој човек е во право во својата вистина, нема поистоветна или повистинска вистина, едноставно секоја вистина раѓа своја сопствена реалност, свој сопствен свет, наоѓајќи ги за своја потврда потребните аргументи и буквално создавајќи факти што ја потврдуваат. Прашањето не е во тоа колку е правилна твојата вистина, твојата слика на светот, туку во тоа колку твојата вистина те прави среќен. Праксата е критериум на вистината, а мојата пракса покажува дека мојата вистина е барем ефикасна – таа ме направи среќен мене и луѓето околу мене, кон кои, ако посакаш, еден ден ќе се приклучиш и ти.