1. Αρχή

Αγαπημένε μου φίλε! Σε χαιρετώ. Απευθύνομαι σε Εσένα από τα ύψη της άνευ όρων Αγάπης και της Πίστης σε Εσένα ως Θεϊκό ον. Επιθυμώ βαθιά να Σε βοηθήσω να θυμηθείς τον Εαυτό Σου Αληθινό. Γεμάτο Αγάπη, Δυνατό, Δημιουργικό, Ειλικρινή, ελεύθερο από φόβους, ενοχές, μνησικακία και οργή, και από όλες εκείνες τις «βλαβερές συνήθειες» που περιγράφει τόσο εύστοχα η τριάδα (τρεις κολάσεις): να υποφέρεις, να φοβάσαι και να μην αγαπάς.

Θέλω να σε βοηθήσω. Όμως δεν μπορώ να διανύσω το δικό σου μονοπάτι αντί για σένα. Γι' αυτό, μπροστά σου βρίσκεται ένα μικρό σχεδιάγραμμα του χάρτη της επερχόμενης διαδρομής, ώστε να μπορέσεις να προσανατολιστείς στον χώρο, χωρίς προς το παρόν να υπερφορτώσεις την αντίληψή σου με λεπτομέρειες. Θα έρθει η ώρα, και θα φτάσει πολύ σύντομα, όπου εσύ ο ίδιος θα μπορείς να σχεδιάσεις τον δικό σου χάρτη – με όλα τα, γνώριμα προσωπικά σε σένα, στάδια της πορείας σου, που αποτελούνται από πλήθος ιστοριών και περιπετειών που έχεις βιώσει. Ναι, περιπετειών. Διότι στέκεσαι τώρα στο κατώφλι του πιο μεγαλειώδους και πιο συναρπαστικού σε ολόκληρο το σύμπαν Παιχνιδιού-περιπέτειας – όντας αρχικά όμηρος ενός αφιλόξενου και επικίνδυνου κόσμου, να διακηρύξεις τη Θεϊκή σου βούληση για το δικαίωμα να είσαι ελεύθερος και να γίνεις ο Συνειδητός Δημιουργός του σύμπαντός σου.

Διαβάζοντας αυτό το σχεδίασμα, προσπάθησε να εμβαθύνεις στα πιο σημαντικά πράγματα, να απαντήσεις στον εαυτό σου στα πιο ουσιαστικά ερωτήματα – τα υπόλοιπα θα προστεθούν. Αν κάτι σου φανεί

ακατανόητο ή αμφιλεγόμενο, απλώς προσπέρασέ το, θα επιστρέψεις σε αυτό αργότερα, όταν θα ξεδιπλωθεί μπροστά σου ολόκληρη η εικόνα, και εσύ, ξαναδιαβάζοντας (ίσως, αρκετές φορές), θα αποκτήσεις την απαιτούμενη διαύγεια και το δικό σου όραμα για αυτό το ζήτημα. Σε καμία περίπτωση δεν διεκδικώ να είμαι για σένα η υπέρτατη αυθεντία της αλήθειας, σέβομαι υπερβολικά την ελεύθερη επιλογή σου και τη βούλησή σου για να σου επιβάλω οτιδήποτε από τη δική μου θέαση του κόσμου. Πολύ περισσότερο καθώς, στη δική μου αντίληψη του κόσμου, κάθε άνθρωπος έχει δίκιο στη δική του αλήθεια, δεν υπάρχει πιο σωστή ή πιο αληθινή αλήθεια, απλώς κάθε αλήθεια γεννά τη δική της πραγματικότητα, τον δικό της κόσμο, βρίσκοντας για την επιβεβαίωσή της τα επιχειρήματα που χρειάζεται και δημιουργώντας κυριολεκτικά τα γεγονότα που την επιβεβαιώνουν. Το ερώτημα δεν είναι πόσο σωστή είναι η δική σου αλήθεια, η δική σου εικόνα του κόσμου, αλλά πόσο η δική σου αλήθεια σε κάνει ευτυχισμένο. Η πράξη είναι το κριτήριο της αλήθειας, και η δική μου εμπειρία δείχνει ότι η αλήθεια μου είναι τουλάχιστον αποτελεσματική – έκανε ευτυχισμένο εμένα και τους ανθρώπους γύρω μου, ανάμεσα στους οποίους, αν το θελήσεις, μια μέρα θα προστεθείς κι εσύ.