19. സ്നേഹത്തിൻ്റെ കൂട്ടായ്മ (ഒരാളുടെ കൂട്ടായ്മ)

എന്നിലും നമ്മളോരോരുത്തരിലും കുടികൊള്ളുന്ന പിതാവായ ദൈവം, മാതാവായ ദൈവം, പരിശുദ്ധാത്മാവായ ദൈവം എന്ന ഏക ജീവദായക ത്രിത്വമേ, ഞാൻ നിന്നിലേക്ക് തിരിയുന്നു.

എന്റെ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ക്രിസ്തുബോധവും, സ്നേഹബോധവും, സ്വന്തം യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ഭരിക്കുകയും ഓരോ നിമിഷവും സ്നേഹത്താലും സ്നേഹത്തിൽനിന്നും സ്നേഹത്തിനുവേണ്ടിയും ബോധപൂർവ്വം സ്വന്തം യാഥാർത്ഥ്യത്തെയും ലോകത്തെയും സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സൃഷ്ടാവിന്റെ ബോധവും എന്നിൽ പൂർണ്ണമായി വെളിപ്പെടുത്തണമേ എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

എന്റെ ജീവദായക ത്രിത്വമേ, പരമാനന്ദമായി സ്നേഹത്തെ അനുഭവിക്കാനുള്ള വരം എനിക്ക് നൽകണമേ. ഇതുവരെ ഞാൻ അറിയാത്ത കൃപയുടെയും പരമാനന്ദത്തിന്റെയും പരമോന്നത സന്തോഷത്തിന്റെയും ദിവ്യപ്രവാഹത്താൽ എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശത്തെയും, ആത്മാവിന്റെ ഓരോ തന്ത്രിയെയും, എന്റെ ബോധത്തിലെ ഓരോ ന്യൂറോണിനെയും നിറയ്ക്കണമേ.

ഓരോ നിമിഷവും എന്നിലും എനിക്ക് ചുറ്റും സ്നേഹത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും, സ്നേഹത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാവങ്ങളിലുമുള്ള പ്രകടനമായി ജീവനെത്തന്നെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതുമായ സത്യത്തെ അനുഭവിച്ചറിയാൻ എന്റെ മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ആത്മാവിനെയും ഉണർത്തണമേ.

സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മവും ഉന്നതവുമായ സ്പന്ദനങ്ങളിലേക്ക് എന്റെ ആത്മാവിനെ ഉണർത്തണമേ, സ്നേഹത്തെ ഒരു പ്രവാഹമായി ഗ്രഹിക്കാനും അനുഭവിക്കാനുമുള്ള എന്റെ കഴിവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്കണമേ,

സന്തോഷം, ആനന്ദം, കൃപ, വിസ്മയം, ഉല്ലാസം, ആത്മീയ നിർവൃതി, ചിറകടിച്ചുയരൽ, ആരോഹണം, പ്രചോദനം, രൂപാന്തരീകരണം, സൗഖ്യം എന്നിവയുടെയും, സമ്പൂർണ്ണവും നിരുപാധികവും നിത്യവുമായ സ്നേഹമായിരിക്കുന്ന ജീവന്റെ ആഘോഷത്തിന്റെ ഈ നിത്യജീവിതത്തിൽ എന്റെ ആത്മാവിന് പ്രാപ്യമാകുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ അനേകമനേകം ഭാവങ്ങളുടെയും നിറങ്ങളുടെയും പ്രവാഹമായി. ആ സ്നേഹം തന്നെയാണ് എന്റെ പ്രകൃതം.

എന്നിലെ സ്നേഹാനുഭവത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന എല്ലാ മാലിന്യങ്ങളിൽ നിന്നും വിഷാംശങ്ങളിൽ നിന്നും അന്യമായ വസ്തുക്കളിൽ നിന്നും എന്റെ ശരീരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ; പരിശുദ്ധാത്മാവിനും, നമ്മുടെ ഏക ആത്മാവിനും, എന്നിലെ ശക്തിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും ആത്മാവിനും വസിക്കാനായി എന്റെ ശരീരത്തെ ഒരു നിർമ്മല പാത്രമായി നിർമ്മിക്കണമേ.

നിസ്സാരതയുടെയും മഹത്വത്തിന്റെയും ഭിന്നധ്രുവങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്റെ ബോധത്തിന്റെ ഐക്യവും പൂർണ്ണതയും പുനഃസ്ഥാപിക്കണമേ, അവയെ സ്നേഹത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും സഹകരണത്തിന്റെയും സഹസൃഷ്ടിയുടെയും ഒരൊറ്റ വർണ്ണരാജിയിലേക്ക് ഒന്നിപ്പിക്കണമേ.

ഈ സ്നേഹത്തെ ചുറ്റുമുള്ളവരിലേക്ക് ചൊരിയാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗമായി, മറ്റ് മനുഷ്യർ, സഹസൃഷ്ടാക്കൾ, മൃഗങ്ങൾ, സസ്യങ്ങൾ, ജീവനുള്ള ഈ ഗ്രഹം, പുതിയ നാഗരികതകൾ, എക്കാലത്തും ഉണ്ടായിരുന്നതും ഉള്ളതും ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ ജീവരൂപങ്ങളുമായും സംവദിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗമായി ഭൗതികലോകത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന ദിവ്യദാനങ്ങളും കഴിവുകളും എന്നിലും നമ്മളേവരിലും വെളിപ്പെടുത്തണമേ.

എന്റെ ജീവദായക ത്രിത്വമേ, എന്നിലുള്ള ഐക്യവും, എന്നിലും എനിക്ക് പുറത്തുമുള്ള എല്ലാ സൃഷ്ടികളുമായുള്ള പൂർണ്ണതയും പുനഃസ്ഥാപിക്കണമേ.

ഉത്തരവാദിത്തം മറ്റാരുടെയും മേൽ ചുമത്താതെ, എല്ലാറ്റിലും എപ്പോഴും കാരണം എന്നിൽത്തന്നെ കാണാനും സ്വീകരിക്കാനും എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ.

എന്റെ പിതാവേ, എന്റെ മാതാവേ, എന്റെ ആത്മാവേ, എന്റെ അതുല്യവും അദ്വിതീയവുമായ മാനുഷിക രൂപത്തിലും മാനുഷിക ജീവിതത്തിലും പ്രകടമായിരിക്കുന്ന പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെയും, മാതാവായ ദൈവത്തിന്റെയും, ആത്മാവായ ദൈവത്തിന്റെയും പ്രിയപ്പെട്ട കുഞ്ഞായിരിക്കുക എന്നാൽ എന്താണെന്ന് എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കണമേ.

നാഥാ, ജീവന്റെ ഈ മഹാഭാഗ്യക്കുറിയിൽ അവിശ്വസനീയമായ ഒരു അവസരം ഞാൻ നേടിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കണമേ – ഞാനായിരിക്കാനുള്ള അവസരം!

എനിക്ക് പ്രാപ്യമായ, എന്നിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്ന, എനിക്ക് മാത്രം അനുഭവിച്ചുതീർക്കാൻ കഴിയുന്ന, ഏകദൈവത്തിന്റെയും ഏകജീവന്റെയും നിധിയെ സമ്പന്നമാക്കുന്ന ആ സ്നേഹരൂപം ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ എന്റെ മാത്രമായ അവതാരത്തിനും പ്രകടനത്തിനുമായി കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്നും ഓർമ്മിപ്പിക്കണമേ.

എന്റെ യോഗ്യതകളാലല്ല, മറിച്ച് അങ്ങയുടെ കൃപയാലും ഏകദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യത്താലും, ഏക ജീവദായക ത്രിത്വത്തിന്റെ കൃപയാലുമാണ് എനിക്ക് ഈ സ്നേഹം ലഭിക്കുന്നതെന്നും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ സ്നേഹം കൂടുതൽ മധുരതരമാകുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ അത്ഭുതം എന്നിൽ കൂടുതൽ ശോഭയോടെ അനുഭവപ്പെടുന്നു.

ഈ സ്നേഹം അർഹിക്കാൻ എന്റെ വ്യക്തിപരമായ പരിശ്രമങ്ങൾ പര്യാപ്തമല്ലെന്നും ഒരിക്കലും പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ലെന്നും ഇനി ഒരിക്കലും പര്യാപ്തമാകില്ലെന്നും ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു, എങ്കിലും ഞാൻ

എന്നിലുള്ള ദൈവരാജ്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, എനിക്ക് കഴിയുന്നത്ര പരിശ്രമം ഇതിനായി ഞാൻ വിനിയോഗിക്കുന്നു.

കൃപയാലും കാരുണ്യത്താലും എന്നിലുള്ള ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ – പിതാവിന്റെയും മാതാവിന്റെയും ഏക ആത്മാവിന്റെയും – പരമോന്നത സാധ്യതകളെ പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വാഭാവിക പരിണാമമെന്നപോലെ എന്നെ മരണത്തിലേക്ക് നയിച്ച ദിനചര്യകളുടെ ആ ചാരനിറത്തിലുള്ള ശവക്കല്ലറയിൽ നിന്ന് അത്ഭുതകരമായി നിത്യജീവനിലേക്ക് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അദ്വിതീയമായതും, ഇപ്പോൾ മുതൽ ഇപ്പോൾ വരെയും, അതിനപ്പുറം – ഇപ്പോൾ മാത്രം – നിത്യമായ ഇപ്പോഴായി തുടരുന്ന ജീവന്റെ മഹോത്സവത്തിലേക്ക് അത്ഭുതകരമായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു!

നമ്മളോരോരുത്തരുടെയും ജീവന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിലേക്ക് – സ്നേഹത്തിലേക്ക് അത്ഭുതകരമായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു.

ഞാൻ സ്നേഹത്തിനായി എന്നെത്തന്നെ തുറന്നുകൊടുക്കുന്നു, കൃപയുടെ പ്രവാഹത്താൽ എന്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, പൂർണ്ണാത്മാവോടും, പൂർണ്ണമനസ്സോടും, പൂർണ്ണശരീരത്തോടും, പൂർണ്ണമനക്കരുത്തോടും, എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടും, ആത്മാവിന്റെ സമസ്ത തന്തുക്കളോടും കൂടി ഞാൻ അതിനെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

എന്റെ പിതാവേ, എന്റെ മാതാവേ, എന്റെ ആത്മാവേ, നാമെല്ലാവരും ഭാഗമായിരിക്കുന്ന ജീവന്റെ ഏക മഴവില്ലിൽ, എന്റെ അതുല്യമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ അഭിഷിക്തനായി, എന്റെ അതുല്യമായ മാനുഷികരൂപത്തിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ എന്നെ ക്രിസ്തു-ദൈവമായി ജനിപ്പിച്ചതിന് ഞാൻ അങ്ങേയ്ക്ക് നന്ദി പറയുന്നു. എന്തെന്നാൽ നാം ഒന്നാകുന്നു. നാം സ്നേഹമാകുന്നു.

ഈ സ്നേഹത്തിന് നന്ദി. ദൈവമേ, അങ്ങേക്ക് മഹത്വം!

നമ്മുടെ ഏക ജീവദായക ത്രിത്വമേ, ഏക പിതാവായ ദൈവമേ, ഏക മാതാവായ ദൈവമേ, എന്നിലുള്ള വിശുദ്ധിയുടെയും സമ്പൂർണ്ണ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും സത്യത്തിന്റെയും ശക്തിയുടെയും ഏക ആത്മാവേ, അങ്ങേക്ക് മഹത്വം!

പരിശുദ്ധാത്മാവേ, ഇപ്പോൾത്തന്നെ എന്നിൽ നിറയുകയും എല്ലാ ഭയങ്ങളെയും ഉത്കണ്ഠകളെയും ആകുലതകളെയും അകറ്റുകയും, എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശത്തെയും, ബോധത്തിലെ ഓരോ ന്യൂറോണിനെയും, ആത്മാവിന്റെ ഓരോ തന്തുവിനെയും, എന്റെ ആന്തരിക തന്ത്രികളെ മുഴുവനും നിത്യജീവനിലേക്ക് ഉണർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഏക ആത്മാവേ, അങ്ങേക്ക് മഹത്വം!

ഞങ്ങളുടെ സഹോദരനായ യേശുക്രിസ്തുവേ, അങ്ങേക്ക് മഹത്വം! ഞങ്ങളുടെ കർത്താവേ, അങ്ങേക്ക് മഹത്വം!

പരമോന്നത മൂല്യമായി സ്നേഹത്തിന്റെ പാതയും, ആത്മാവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും, ഐക്യവും, പൂർണ്ണതയും തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, കാരണം തന്നിൽത്തന്നെ കണ്ടെത്തുകയും, ഓരോ നിമിഷവും സ്വന്തം യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുകയും, സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനും ലോകത്തെ അറിയാനും ലോകം സൃഷ്ടിക്കാനും ജീവന്റെ പരമോന്നത സത്യമായ സ്നേഹത്തെ ഓരോ നിമിഷത്തിലും ജനിപ്പിക്കാനുമുള്ള വിദ്യകൾ സ്വായത്തമാക്കുകയും ചെയ്ത നമ്മൾക്കെല്ലാവർക്കും മഹത്വം!

ആമേൻ. അങ്ങനെയാകട്ടെ, അത് സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു. സ്നേഹത്തിന് മഹത്വം!

സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ കൂദാശ ഉച്ചത്തിൽ പറയുക, അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിൽ പലതവണ വായിക്കുക. കാരണം ഇത് നിന്നെക്കുറിച്ചാണ്, എന്റെ യുവ ദൈവമേ, എന്റെ സഹോദരാ, എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തേ.

13. നിന്റെ പൂർണ്ണത (വിശുദ്ധി) പുനഃസ്ഥാപിക്കുക. «ഞാൻ എന്റെ ഇച്ഛ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ആത്മാവിൽ ഞാൻ എന്റെ പൂർണ്ണത പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു: എന്നിൽ ആത്മാവായ ദൈവത്തെയും, പിതാവായ ദൈവത്തെയും, മാതാവായ ദൈവത്തെയും, ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധ ശിശുവിനെയും, ജീവദായക ഉറവിടത്തെയും ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു. ദ്വന്ദബോധത്തിന്റെ ധ്രുവങ്ങളെ – മനുഷ്യന്റെ നിസ്സാരതയെയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തെയും, ബലഹീനതയെയും ശക്തിയെയും, വിഭജനത്തെയും ഐക്യത്തെയും, പോരാട്ടത്തെയും യോജിപ്പിനെയും, അസത്യത്തെയും സത്യത്തെയും, ഭയത്തെയും സ്നേഹത്തെയും, മരണത്തെയും ജീവനെയും – ജീവന്റെ ഏക മഴവില്ലിലേക്ക് ഞാൻ എന്നിലൂടെ സംയോജിപ്പിക്കുന്നു; ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള മനുഷ്യന്റെ വേർപിരിയലെന്ന ആദിപാപത്തെ സുഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, നിസ്സാരതയുടെ ലജ്ജയെയും എന്റെ ചെറിയ 'ഞാൻ' എന്ന അഹംഭാവത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, 'ഞാൻ' എന്നതിൽ നിന്ന് 'ഏക നാം' എന്നതിലേക്ക് പുനർജനിക്കുന്നു. എല്ലാം എന്നിലുണ്ട്. എല്ലാം ഇപ്പോൾത്തന്നെയുണ്ട്. നാം ഒന്നാകുന്നു. നാം സ്നേഹമാകുന്നു. നാം ജീവനാകുന്നു. ആമേൻ».

ശ്രദ്ധിക്കുക! സ്നേഹത്തിന്റെ ജീവസ്സുറ്റ വിദ്യയുടെ ഓരോ ഘട്ടവും സ്വതന്ത്രമായ ഓരോ നൈപുണ്യമാണ്, നിർദ്ദിഷ്ട സാഹചര്യത്തിൽ – ഒന്നു മാത്രമാണെങ്കിൽപ്പോലും – അത് നിന്നെ സ്നേഹത്താൽ നിറയ്ക്കാൻ പ്രാപ്തമാണ്!

അതിനാൽ പുതിയ ബോധത്തിന്റെയും, സൃഷ്ടാവിന്റെ ബോധത്തിന്റെയും കഴിവുകളായി അവയെല്ലാം സ്വായത്തമാക്കുന്നതിലും, ദിവ്യസ്നേഹത്തിന്റെ മാസ്റ്റർ എന്ന നിലയിൽ നിന്റെ വിശാലമായ ആയുധശേഖരത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്വതന്ത്ര ഉപകരണങ്ങളായി സാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ച് അവ പ്രയോഗിക്കുന്നതിലും അർത്ഥമുണ്ട്.

എങ്ങനെ? അത് ആഗ്രഹിക്കുകയും അതിനായുള്ള നിന്റെ ഇച്ഛ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുക. തുടർന്ന് ആ ഇച്ഛയുടെ സാക്ഷാത്കാരത്തിനായി എല്ലാം എങ്ങനെ ചുരുളഴിയാനും ഒത്തുചേരാനും തുടങ്ങുന്നുവെന്ന് നിരീക്ഷിക്കുക.....

നിത്യജീവൻ സമാഗതമായിരിക്കുന്നു, ഇനി നീ അത് എങ്ങനെ ജീവിക്കും എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നീ തന്നെയാണ്.