19. Cymun Cariad (Cymun yr Un)

Troaf atat Ti, Unig Drindod Fywydol: Duw Dad, Duw Fam, Duw Ysbryd Glân o'm mewn, o fewn pob un ohonom.

Gofynnaf i Ti, fy Nhrindod Sanctaidd, datguddia ynof yn llawn Ymwybyddiaeth Crist, Ymwybyddiaeth Cariad, Ymwybyddiaeth y Creawdwr sy'n meistroli ei realiti, gan gyd-greu ei realiti yn ymwybodol, ei fyd ym mhob eiliad o amser drwy Gariad, o Gariad ac er mwyn Cariad.

Rho i mi, fy Nhrindod Fywydol, y profiad o Gariad fel y pleser uchaf. Llenwa bob cell o'm corff, pob tant o'm henaid, pob niwron o'm hymwybyddiaeth â'r llif Dwyfol hwn o Ras, Gwynfyd, Llawenydd yn y raddfa uchaf, na adnabûm erioed o'r blaen.

Deffro fy meddwl, fy nghorff a'm henaid i gyd-brofi'r Gwirionedd – yr hyn sy'n ehangu Cariad ynof ac o'm cwmpas ym mhob eiliad, gan ehangu Bywyd ei hun fel amlygiad o Gariad yn ei holl weddau.

Deffro fy henaid i amleddau mwyaf cynnil ac uchaf eu dirgryniad o Gariad, cryfha fy nghanfyddiad a phrofiad synhwyraidd o Gariad fel llif

o lawenydd, mwynhad, gras, gorfoledd, iwbili, cryndod yr enaid, esgyniad ar adenydd, dyrchafiad, ysbrydoliaeth, gweddnewidiad, iachâd a llawer iawn mwy o agweddau ac arlliwiau o Gariad, a ddaw ar gael i'm henaid yn y byw tragwyddol hwn o Wledd Bywyd, sef Cariad Hollol, Diamod a Thragwyddol. Cariad, sef fy Nnatur i.

Glanha fy nghorff o bob amhuredd a llygredd, rhannau estron sy'n rhwystro profi Cariad ynof, adeilada fy nghorff yn lestr pur i'r Ysbryd Glân, Ein Hunig Ysbryd, Ysbryd Nerth, Cariad a Phurdeb meddwl ynof.

Adfer Undod a Chyfanrwydd fy ymwybyddiaeth o begynau gwasgaredig dibwysedd a mawredd, gan eu huno yn un sbectrwm, un balet o Gariad, Hapusrwydd, cydweithrediad a chyd-greu.

Datguddia ynof, ynom i gyd, ddoniau Dwyfol, talentau a amlygir yn y byd materol, fel ffordd i dywallt y Cariad hwn ar y rhai o'n cwmpas, fel ffordd i ryngweithio â phobl eraill, cyd-grewyr, anifeiliaid, planhigion, y Blaned Fyw ei hun, gwareiddiadau newydd a phob ffurf ar fywyd a fu, sydd ac a fydd erioed.

Adfer, fy Nhrindod fywiol, undod ynof a chyfanrwydd â phopeth sydd o'm mewn ac o'm hallan.

Dysga fi ym mhopeth ac ar bob adeg i dderbyn a gweld yr Achos ynof fy hun yn unig, heb drosglwyddo cyfrifoldeb i neb arall.

Fy Nhad, fy Mam, fy Ysbryd, atgofiwch fi beth yw bod yn blentyn annwyl i Dduw, Duw Dad, Duw Fam, Duw Ysbryd, a amlygir yn fy ffurf ddynol unigryw, ddigymar, fy mywyd dynol.

Atgoffa fi, O Arglwydd, fy mod wedi ennill cyfle anhygoel yn loteri enfawr Bywyd – y cyfle i fod yn fi fy hun!

Bod y ffurf honno ar Gariad sydd ar gael i mi, a ddatgelir gennyf ac y gellir ei byw gennyf fi'n unig, gan gyfoethogi trysorlys yr Un Duw, yr Un Bywyd, yn aros am fy ymgorfforiad a'm hamlygiad i o'r Cariad hwn.

Ac fy mod yn derbyn y Cariad hwn nid trwy fy nheilyngdod, ond trwy Dy ras a thrwy drugaredd yr Un Duw, trwy drugaredd yr Unig Ddrindod Fywydol. Ac oherwydd hyn, mae'r Cariad hwn hyd yn oed yn fwy melys. Ac oherwydd hyn, caiff y Gwyrth hwn o Gariad ei brofi gennyf hyd yn oed yn fwy disglair.

Sylweddolaf nad yw fy ymdrechion unigol yn ddigon, nad oeddynt erioed ac na fyddant byth yn ddigon i haeddu'r Cariad hwn, ond rwyf

yn rhoi cymaint o ymdrech ag y gallaf i hyn, gan ddatgelu Teyrnas Dduw o'm mewn.

Gan dderbyn yn llawn holl Botensial Goruchaf Cariad Duw ynof – Dad, Mam, yr Un Ysbryd trwy ras a thrugaredd, gan atgyfodi'n wyrthiol i Fywyd Tragwyddol o'r drefn lwyd, feddrodol honno o weithredoedd dyddiol a oedd yn fy arwain i farwolaeth fel canlyniad naturiol. Gan atgyfodi'n wyrthiol i Wledd Bywyd, lle mae pob eiliad yn unigryw ac yn para o nawr i nawr, ac ymhellach – dim ond nawr – y Nawr Tragwyddol!

Gan atgyfodi'n wyrthiol i wir ystyr Bywyd pob un ohonom – i Gariad.

Ymhyfrydaf ac ymororaf ar agor i Gariad a thrwy lif gras fe'i derbyniaf â'm holl galon, â'm holl enaid, â'm holl feddwl, â'm holl gorff, â'm holl ewyllys, â'm holl deimladau, â phob ffibr o'm henaid.

Diolchaf i Ti, fy Nhad, fy Mam, fy Ysbryd, am fy ngeni'n Dduw-Grist yn fy ffurf ddynol unigryw ar hyn o bryd, yn un eneiniog i Deyrnas Dduw yn fy realiti unigryw, yn Un Enfys Bywyd, yr ydym i gyd yn rhan ohoni. Canys Yr Ydym yn Un. Yr Ydym yn Gariad.

Diolch am y Cariad hwn. Gogoniant i Ti, O Dduw!

Gogoniant i Ti, Ein Hunig Ddrindod Fywydol, Un Duw Dad, Un Dduwies Fam ac Un Ysbryd Sancteiddrwydd, Doethineb Gyfan, Cariad, Gwirionedd a Nerth ynof!

Gogoniant i Ti, Ysbryd Glân, Un Ysbryd, Sy'n fy llenwi ar hyn o bryd ac yn disodli pob ofn, pryder, gofid, gan ddeffro pob cell o'm corff, pob niwron o'm hymwybyddiaeth, pob ffibr o'm henaid, pob tant mewnol o'm mewn i Fywyd Tragwyddol!

Gogoniant i Ti, ein Brawd, Iesu Grist! Gogoniant i Ti, ein Harglwydd!

Gogoniant i bob un ohonom sydd wedi dewis llwybr Cariad fel y gwerth uchaf, Rhyddid Ysbryd, Undod, Cyfanrwydd ac wedi derbyn yr Achos ynom ein hunain, gan ddwyn cyfrifoldeb ym mhob eiliad am ein realiti a meistroli sgiliau hunanfeistrolaeth, meistrolaeth ar y byd, creu byd a geni Cariad ym mhob eiliad, fel gwir ystyr uchaf Bywyd!

Amen. Boed felly ac y mae eisoes wedi'i gyflawni. Gogoniant i Gariad!

Llefaru'r Cymun Cariad hwn yn uchel, neu darllen ef sawl gwaith yn ddistaw. Oherwydd MAE HYN AMDANAT TI, Fy Nuw ifanc, Fy mrawd, Fy chwaer, Fy ffrind annwyl.

13. Adfer dy Gyfanrwydd (Doethineb Pur). «Datganaf fy ewyllys: Adferaf fy Nhyfanrwydd yn yr Ysbryd: derbyniaf ynof Dduw Ysbryd a Duw Dad a Duw Fam a Phlentyn Sanctaidd Duw a'r Ffynhonnell Fywydol. Unaf drwyddof begynau ymwybyddiaeth ddeuol – dibwysedd dyn a Mawredd Duw, gwendid a Nerth, ymraniad ac Undod, brwydr a Chytgord, celwydd a Gwirionedd, ofn a Chariad, marwolaeth a Bywyd yn Un Enfys Bywyd – gan iacháu pechod gwreiddiol gwahanu dyn oddi wrth Dduw, gan ryddhau cywilydd dibwysedd a'r balchder o falchdra fy hunan bach a'i cuddiai, gan aileni o fi i'r Un Ni. Mae popeth o'm Mewn. Mae popeth eisoes yn bodoli. Ac Yr Ydym yn Un. Yr Ydym yn Gariad. Yr Ydym yn Fywyd. Amen».

Sylw! Mae pob cam o Dechnoleg Fyw Cariad yn sgil annibynnol a all mewn sefyllfa benodol – hyd yn oed ar ei ben ei hun – dy lenwi â Chariad!

Felly mae synnwyr mewn meistroli pob un ohonynt fel sgiliau o'r Ymwybyddiaeth Newydd, Ymwybyddiaeth y Creawdwr, a'u cymhwyso fel offerynnau annibynnol o'th arfogaeth eang fel Meistr ar Gariad Dwyfol – yn ôl y sefyllfa.

Sut? Dymuno a datgan ewyllys i hynny. Ac yna gwylio sut y bydd popeth yn dechrau datblygu a dod ynghyd i gyflawni'r ewyllys hon.....

Mae Bywyd Tragwyddol wedi dod, ac yn awr ti sydd i benderfynu sut y byddi'n ei BYW.