17. Plezier

Het was gebruikelijk om te denken dat genot iets verkeerds, immoreels en beschamends was. Dat wanneer we spreken over spiritualiteit, over Liefde, over heiligheid en over God, het noodzakelijkerwijs over lijden en grootse kwellingen moet gaan.

God is vóór alles Genot. Christus heeft ons 10 geboden nagelaten. En dat gaat niet over «gij zult niet doden en gij zult niet stelen» – dat zijn de Mozaïsche geboden, de Geboden van het Oude Testament. Christus echter liet ons 10 geboden van het Nieuwe Testament na. Daarvan is 1 gebod over Liefde, en 9 zijn de geboden van Zaligheid. En wat is Zaligheid? Zaligheid is de hoogste graad van Genot.

Christus toont ons simpelweg een specifieke weg naar het Genot. Niet die waaraan we gewend zijn. Hij zegt: het ene genot is het andere niet, en het genot waarmee Jij je lichaam verlustigde ten koste van externe bronnen: gulzigheid, lust, ontucht, alcohol, drugs, vermaak, macht over anderen – vernietigde Jou, vrat letterlijk Jouw energie op (die Jou, ter herinnering, voor 120 jaar was gegeven, terwijl Jij ernaar streefde haar – helemaal – in een weekend op te maken)). En genot kon men het nauwelijks noemen; uiterlijke genoegens lieten altijd een zweem van onbevredigdheid achter, Jij had altijd te weinig, Jij verwachtte er altijd meer van – in verrukking vooraf, maar uiteindelijk raakte Je teleurgesteld. En met elke keer werd zulk genot

steeds minder genotvol, steeds doffer, en vervaagde tot niets. Zelfs het vermogen tot genieten ging verloren. In wezen was het bitterheid in een zoete verpakking.

Maar er is een Genot, zegt Christus, het Allerhoogste Genot, eigen aan Jouw natuur – dat van niets uiterlijks afhankelijk is, en dat niet alleen krachtiger is dan alle uiterlijke genoegens die Jij ooit hebt gekend, – zó een, dat werkelijk genot-Genot is, genot in de graad van Zaligheid, en het schenkt niet alleen een gevoel van volmaakte voldaanheid en volheid, maar wordt ook met elke keer krachtiger en veelzijdiger. Dit is het Genot van waarachtige – absolute, voorwaardeloze, eeuwige – Liefde, het gevoel van Goddelijke Kracht, het meebeleven van de Waarheid Zelve – het Genot van versmelting met Jouw Goddelijke natuur, met God, met de Bron van Genot Zelve binnen in Jou.

Precies deze staat van Zaligheid noemt Christus het Koninkrijk Gods, en Hij voegt er met opzet aan toe, opdat wij niet zouden twijfelen dat dit over een innerlijke staat gaat, en niet over een of ander extern, mythisch paradijselijk land:

«Want ziet, het Koninkrijk Gods is binnen in u».

Ja, dit Genot vereist van onze kant enige inspanning, een manifestatie van de wil, en daarom zeggen de heilige vaders hierover dat het zoetheid is, gewikkeld in een bittere verpakking. Maar denk eens na, de wil, de zelfbeheersing, is op zichzelf al iets

genotvols. Uiteindelijk krijgen we de ideale formule: genot dat het Genot vermeerdert. Wil is genot, niet voor niets is in de Russische taal het woord «wil» ook een synoniem voor vrijheid. Wil is genot, want het is zo heerlijk om te voelen dat geen enkele uiterlijke verleiding heerschappij over Jou heeft, dat Jij Zelf beschikt over Jouw aandacht, over Jouw lichamelijke driften en in staat bent deze te richten op wat Jij nodig hebt, en niet Jouw microflora en hormonen (lees: demonen). Het is zo verrukkelijk om waarlijk vrij te zijn, deze vrijheid te voelen, te genieten van deze vrijheid! Van Waarachtige Vrijheid in plaats van de illusie die geld en uiterlijke macht geven. Want in wezen zijn geld en uiterlijke macht slechts een manier om slaafse begeerten te bevredigen. Voor Waarachtige Vrijheid en waarachtig Genot is noch het een, noch het ander nodig – noch geld, noch macht – voor Waarachtige Vrijheid en waarachtig Genot is slechts zelfbeheersing nodig.

En juist omwille van dit Genot verlieten de heiligen de wereld, gingen zij in ascese, vastten zij, verrichtten zij heldendaden van onophoudelijk gebed, pilaarheiligheid en waken – omwille van het Genot, het Allerhoogste Genot van eenwording met God in Zichzelf. En dankzij hun dienst, die deze Genade, deze Zaligheid in al haar Goddelijke volheid verwierf en generaties lang de Schatkamer van de Geest vulde, voor precies deze tijd waarin Jij en ik het geluk hebben te leven, de tijd die de heilige vaders en Christus Zelf «de toekomende eeuw» noemden, – dankzij de gezamenlijke

heldendaad van de heiligen, valt dit Genot ons – vandaag – bijna voor niets ten deel.

Van Jou wordt slechts gevraagd Jouw wil te betonen, door het Christus' Sacrament van Liefde te ontvangen, en door Jou te verenigen met God in Jezelf, Jouw lichaam en ziel te zuiveren – door uiterlijk vasten, uiterlijke onthouding, maar vanbinnen – door een waarachtig feestmaal van Waarheid en Geest, het Levende Woord van de Goddelijke Aanwezigheid in Jou, het Levende Woord van de Innerlijke Dialoog met God, het Genot van Liefde, dat zijns gelijke niet kent in de rijkdom van de ervaren diepte, kracht en verscheidenheid aan nuances – van zielsontroering tot Extatische Zaligheid en de Goddelijke Genade van de Waarheid, die in het moment van het Ene Nu, in de daad van Eenwording met al het Zijnde, Jou het gehele multidimensionale en veelwereldse tafereel van het Bestaan onthult. Het Bestaan van God, het Bestaan van de Geest, het Bestaan van de gehele Schepping, die – op dit moment zie Jij het helder en ervaar Je het met Jouw hele wezen – geheel en al in Jou besloten ligt. Want Wij Zijn Eén.

God is Genot. En God, als Ons Gezamenlijk Allerhoogste Potentieel, schenkt Jou dit Genot niet op grond van Jouw individuele verdiensten, maar door de Genade van God, waarmee Hij Jouw ziel, Jouw lichaam en Jouw verstand vrijkoopt uit al het lijden, de angsten en de pijn, uit al deze onvrijheid van zonde en afhankelijkheid van het uiterlijke, uit de kerker van aan Jou opgedrongen en onbewust overgenomen overtuigingen en geloofspunten, – Hij bevrijdt door de eenvoudige daad van Deelgenootschap aan Zijn Goddelijk Bewustzijn, en door het bewustzijn en de aanvaarding – van

Jouw kant – van dit Verzoenende Offer van Christus, de Collectieve Christus, Die stierf voor de zonden van de gehele Mensheid, voor alle ervaringen van het afdwalen van de mens van zijn ware natuur, Die stierf als de oude mens en herrees als de Nieuwe Mens, Vergoddelijkt en Heilig – herrezen voor het Eeuwige Leven en het Eeuwige Genot van de Goddelijke kwaliteiten van Liefde, Kracht, Waarheid en Eeuwige co-creatie met de Vader in de onuitputtelijke Overvloed van de Moeder – herrezen in Jou, Mijn geliefde vriend.