17. Ηδονή

Είχε επικρατήσει η αντίληψη ότι η απόλαυση είναι κάτι το εσφαλμένο, το ανήθικο, το επαίσχυντο. Ότι, αν μιλάμε για πνευματικότητα, για αγάπη, για αγιότητα και για τον Θεό, αυτό αφορά οπωσδήποτε τον πόνο και τα μεγάλα μαρτύρια.

Ο Θεός είναι, πρωτίστως, Απόλαυση. Ο Χριστός μας άφησε 10 εντολές. Και αυτό δεν αφορά το «ου φονεύσεις και ου κλέψεις» – αυτές είναι οι εντολές του Μωυσή, οι Εντολές της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Χριστός όμως άφησε 10 εντολές της Καινής Διαθήκης. Από αυτές, η 1 εντολή είναι για την Αγάπη, και οι 9 – οι εντολές των Μακαρισμών. Και τι είναι η Μακαριότητα; Η Μακαριότητα είναι ο ύψιστος βαθμός απόλαυσης.

Απλώς ο Χριστός μας δείχνει ένα ιδιαίτερο μονοπάτι προς την Απόλαυση. Όχι εκείνο που έχουμε συνηθίσει. Λέει – η μία απόλαυση διαφέρει από την άλλη, και εκείνη η απόλαυση με την οποία τέρποντας το σώμα σου μέσα από εξωτερικές πηγές: λαιμαργία, λαγνεία, πορνεία, αλκοόλ, ναρκωτικά, διασκεδάσεις, εξουσία πάνω στους άλλους – σε κατέστρεφε, καταβροχθίζοντας κυριολεκτικά την ενέργειά σου (την οποία, να σου θυμίσω, σου χορήγησαν για 120 χρόνια, ενώ εσύ προσπαθούσες να την ξοδέψεις – όλη – μέσα σε ένα σαββατοκύριακο)). Εξάλλου και απόλαυση δύσκολα μπορούσε να ονομαστεί, οι εξωτερικές ηδονές άφηναν πάντα μια χροιά ανικανοποίητου, ποτέ δεν σου ήταν αρκετό, πάντα περίμενες περισσότερα από αυτές – με προσμονή, αλλά στο τέλος – απογοητευόσουν. Και κάθε φορά μια τέτοια απόλαυση

γινόταν όλο και λιγότερο απολαυστική, όλο και πιο θαμπή, σβήνοντας σταδιακά. Χανόταν η ίδια η ικανότητα για απόλαυση. Στην ουσία, ήταν πίκρα σε γλυκό περιτύλιγμα.

Υπάρχει όμως μια τέτοια Απόλαυση, λέει ο Χριστός, η Υπέρτατη Απόλαυση, σύμφυτη με τη φύση σου – η οποία δεν εξαρτάται από τίποτα εξωτερικό, και η οποία όχι μόνο είναι πιο ισχυρή από όλες τις εξωτερικές ηδονές που γνώρισες, – τέτοια που είναι πραγματική απόλαυση-Απόλαυση, απόλαυση στον βαθμό της Μακαριότητας, και όχι μόνο προσφέρει μια αίσθηση τέλειας ικανοποίησης και πληρότητας, αλλά και κάθε φορά γίνεται όλο και πιο ισχυρή και πολυδιάστατη. Είναι η Απόλαυση της αληθινής – απόλυτης, άνευ όρων, αιώνιας – Αγάπης, της αίσθησης της Θεϊκής Δύναμης, της συναισθηματικής μέθεξης με την Ίδια την Αλήθεια – της Απόλαυσης της ένωσης με τη Θεϊκή σου φύση, με τον Θεό, με την ίδια την Πηγή της Απόλαυσης μέσα σου.

Ακριβώς αυτή την κατάσταση Μακαριότητας ο Χριστός την ονομάζει Βασιλεία του Θεού, και προσθέτει επίτηδες, για να μην αμφιβάλλουμε ότι πρόκειται για μια εσωτερική κατάσταση και όχι για κάποια εξωτερική, μυθική, παραδεισένια χώρα:

«Ιδού γαρ, η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν».

Ναι, αυτή η Απόλαυση απαιτεί από μέρους μας μια ορισμένη προσπάθεια, μια εκδήλωση βούλησης, γι' αυτό και οι άγιοι πατέρες λένε γι' αυτήν ότι είναι γλύκα τυλιγμένη σε πικρό περιτύλιγμα. Αλλά συλλογίσου, η βούληση, η αυτοκυριαρχία, από μόνη της, είναι ένα πράγμα

απολαυστικό. Εν τέλει λαμβάνουμε την τέλεια φόρμουλα: απόλαυση που αυξάνει την Απόλαυση. Η βούληση είναι απόλαυση, δεν είναι τυχαίο ότι στη ρωσική γλώσσα η λέξη «βολιά» είναι επίσης συνώνυμο της ελευθερίας. Η βούληση είναι απόλαυση, διότι είναι τόσο όμορφο να νιώθεις ότι κανένας εξωτερικός πειρασμός δεν σε εξουσιάζει, ότι Εσύ ο ίδιος διαχειρίζεσαι την προσοχή σου, τις σωματικές σου ορμές και γνωρίζεις πώς να τις κατευθύνεις σε ό,τι χρειάζεσαι Εσύ, και όχι η μικροχλωρίδα και οι ορμόνες σου (διάβαζε: οι δαίμονες). Είναι τόσο υπέροχο να είσαι πραγματικά ελεύθερος, να νιώθεις αυτή την ελευθερία, να απολαμβάνεις αυτή την ελευθερία! Την Αληθινή Ελευθερία αντί της ψευδαίσθησης που προσφέρουν τα χρήματα και η εξωτερική εξουσία. Διότι στην ουσία, τα χρήματα και η εξωτερική εξουσία είναι μόνο ένας τρόπος να ικανοποιηθούν δουλικές επιθυμίες. Για την Αληθινή Ελευθερία και την αληθινή Απόλαυση δεν χρειάζεται ούτε το ένα ούτε το άλλο – ούτε χρήματα, ούτε εξουσία – για την Αληθινή Ελευθερία και την αληθινή Απόλαυση χρειάζεται μόνο η αυτοκυριαρχία.

Και ακριβώς για χάρη αυτής της Απόλαυσης οι άγιοι απαρνιούνταν τον κόσμο, εισέρχονταν στην άσκηση, νήστευαν, επιτελούσαν άθλους αδιάλειπτης προσευχής, στυλιτισμού και αγρυπνιών – για χάρη της Απόλαυσης, της Υπέρτατης Απόλαυσης της ένωσης με τον Θεό μέσα στον ίδιο τους τον Εαυτό. Και χάρη στη διακονία τους, η οποία και απέκτησε αυτή τη Χάρη, αυτή τη Μακαριότητα σε όλη τη Θεϊκή της πληρότητα, γεμίζοντας μέσα από μια αλυσίδα γενεών το Θησαυροφυλάκιο του Πνεύματος, για αυτήν ακριβώς την εποχή, στην οποία αξιωθήκαμε να ζούμε εμείς κι Εσύ, την εποχή που οι άγιοι πατέρες και ο Ίδιος ο Χριστός ονόμαζαν «μέλλοντα αιώνα», – χάρη στον συλλογικό

άθλο των αγίων, σε εμάς – σήμερα – αυτή η Απόλαυση δίνεται σχεδόν δωρεάν.

Από Εσένα απαιτείται μόνο να δηλώσεις τη βούλησή σου, περνώντας μέσα από τη Χριστική Κοινωνία της Αγάπης, και ενωμένος με τον Θεό μέσα σου, να εξαγνίσεις το σώμα και την ψυχή σου – με εξωτερική νηστεία, με εξωτερική εγκράτεια, αλλά εσωτερικά – με ένα αληθινό συμπόσιο Αλήθειας και Πνεύματος, με τον Ζωντανό Λόγο της Θεϊκής μέσα σου Παρουσίας, με τον Ζωντανό Λόγο του Εσωτερικού Διαλόγου με τον Θεό, με την Απόλαυση της Αγάπης, που δεν γνωρίζει όμοιό της σε πλούτο βιωματικού βάθους, δύναμης και ποικιλίας αποχρώσεων – από τον ψυχικό ιερό τρόμο μέχρι την Εκστατική Μακαριότητα και τη Θεϊκή Χάρη της Αλήθειας, η οποία στη στιγμή του Ενιαίου Τώρα, στην πράξη της Ένωσης με όλο το Ον, σου αποκαλύπτει ολόκληρη την πολυδιάστατη και πολυσυμπαντική εικόνα του Είναι. Του Είναι του Θεού, του Είναι του Πνεύματος, του Είναι ολόκληρης της Δημιουργίας, η οποία – αυτή τη στιγμή το βλέπεις καθαρά και το βιώνεις με όλο σου το είναι – περιέχεται ολόκληρη, στο σύνολό της, μέσα σε Εσένα. Διότι Εμείς Είμαστε Ένα.

Ο Θεός είναι Απόλαυση. Και ο Θεός ως το Συλλογικό Ύψιστο Δυναμικό μας σου χαρίζει αυτή την Απόλαυση όχι κατά τα ατομικά σου κατορθώματα, αλλά κατά το Έλεος του Θεού, εξαγοράζοντας την ψυχή σου, και το σώμα, και τον νου από όλα τα βάσανα, τους φόβους και τον πόνο, από όλη αυτή τη δουλεία της αμαρτίας και των εξαρτήσεων από τα εξωτερικά, από τη φυλακή των επιβεβλημένων σε εσένα και ασυνείδητα υιοθετημένων δοξασιών και πεποιθήσεων, – ελευθερώνει με την απλή πράξη της Κοινωνίας με τη Θεϊκή Του Συνείδηση, και με τη συνειδητοποίηση και αποδοχή – από

τη δική σου πλευρά – αυτής της Λυτρωτικής Θυσίας του Χριστού, του Συλλογικού Χριστού, που πέθανε για τις αμαρτίες ολόκληρης της Ανθρωπότητας, για όλες τις εμπειρίες απομάκρυνσης του ανθρώπου από την αληθινή του φύση, που πέθανε ως παλαιός άνθρωπος και αναστήθηκε ως Άνθρωπος Νέος, Θεωμένος και Άγιος – αναστημένος για τη Ζωή την Αιώνια και την Αιώνια Απόλαυση των Θεϊκών ιδιοτήτων της Αγάπης, της Δύναμης, της Αλήθειας και της Αιώνιας συν-δημιουργίας με τον Πατέρα στην ανεξάντλητη Αφθονία της Μητέρας – αναστημένος μέσα σε Εσένα, αγαπημένε Μου φίλε.