14. ആന്തരിക സംഭാഷണം (ഭാഗം മൂന്ന്)

«തിന്മയിൽനിന്നുള്ള» ആന്തരിക സംഭാഷണത്തെ നിശബ്ദമാക്കാൻ നിനക്ക് ശ്രമിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിനെ ദൈവവുമായുള്ള, ക്രിസ്തുവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടാം. ആദ്യത്തേത് നിന്നെ ലാളിത്യത്തിന്റെ ആദിമ അവസ്ഥയിലേക്ക് മടക്കുന്നു, രണ്ടാമത്തേത് – നിന്നെ പുതിയ ബോധത്തിലേക്ക്, ത്രി-മനസ്സിലേക്ക് (വിജയത്തിലേക്ക്), സൃഷ്ടാവിന്റെ ബോധത്തിലേക്ക്, ജഡത്തിലെ ദൈവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ളവന്റെ ബോധത്തിൽ ലാളിത്യം ബോധപൂർവ്വമായും അതിന്റെ പരമോന്നത തലത്തിലും – അവബോധത്തിന്റെ ദിവ്യപ്രതിഭയിൽ – കാരണങ്ങളുടെയും ഫലങ്ങളുടെയും ജ്ഞാനത്തിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്നു (കാരണം ഉള്ളിലാണ്, ഫലം പുറത്താണ്); അപ്പോൾ ഇനി യാഥാർത്ഥ്യത്തോട് പോരാടുകയോ, അതിന് വഴങ്ങുകയോ, മായയിലേക്ക് ഒളിച്ചോടുകയോ ചെയ്യേണ്ടതില്ല, മറിച്ച് അതിനെ നിന്റെ സ്വന്തം മഹാ ശരീരമായി സ്വായത്തമാക്കാം. ദ്വൈതഭാവത്തിൽ നിന്റെ ബോധം രൂപപ്പെട്ട ആ മുഴുവൻ കാലഘട്ടത്തെയും ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കാൻ ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം നിന്നെ സഹായിക്കുന്നു; അതിനെ ഒരു അത്യന്താപേക്ഷിത അനുഭവമായി കണ്ട്, ആ അനുഭവത്തെ പുനർവിചിന്തനം ചെയ്ത്, അതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ അത് സഹായിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഫലങ്ങളെ കൃതജ്ഞതയോടെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് – നിന്റെ ബോധത്തിന്റെ വികാസം, പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ ലോകത്തിന്റെയും നിന്റെ ആന്തരിക ലോകത്തിന്റെയും സമഗ്രമായ വൈവിധ്യത്തിന്റെ ജനനം – സൃഷ്ടാവിന്റെ ബോധത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലൂടെ സർവ്വതും കടത്തിവിട്ടുകൊണ്ട്, ഈ വൈവിധ്യത്തെ നിന്റെ ബോധത്തിന്റെ ഐക്യത്തിലേക്കും സമഗ്രതയിലേക്കും കൊണ്ടുവരിക. ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിൽ, ലോകം എങ്ങനെ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നുവെന്നും നിന്റെ ബോധം എങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നും, നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ സാഹചര്യവും എന്തിനാലും എങ്ങനെയാലും നീ സൃഷ്ടിച്ചുവെന്നും, അത് എങ്ങനെ തിരുത്താമെന്നും നീ ദൈവത്തോട് ചോദിക്കുന്നു; വർത്തമാനകാലത്തെ വേദനാജനകമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽനിന്ന് തുടങ്ങി ക്രമേണ നിന്റെ മുഴുവൻ ഭൂതകാലത്തെയും പുനരവലോകനം ചെയ്യുന്നതിലേക്ക് നീ നീങ്ങുന്നു. നിന്റെ ഇന്നത്തെയും ഇന്നലത്തെയും എല്ലാ അനുഭവങ്ങളെയും ബോധപൂർവ്വമായും അറിവോടെയും

സൃഷ്ടാവിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ (ഞാൻ തന്നെ – എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളാലും വിശ്വാസങ്ങളാലും ബോധ്യങ്ങളാലും – ഇത് സൃഷ്ടിച്ചു) കടത്തിവിട്ട്, ദൈവത്തിൽനിന്ന്, നിന്റെ പരമോന്നത ഭാവത്തിൽനിന്ന് ഉള്ളിൽനിന്നുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, ഇരയുടെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് ബോധവാനായ സൃഷ്ടാവിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് മാറിക്കൊണ്ട് നീ ക്രമേണ നിന്റെ ലോകവീക്ഷണത്തെയും കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ ഘടനയെയും പുനർനിർമ്മിക്കുന്നു. ഇത് മനസ്സിന്റെ സഹായത്തോടെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്, എന്നാൽ മനസ്സിൽ മാത്രമല്ല. ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം നിന്റെ ഉപബോധമനസ്സിലേക്ക് ആഴത്തിൽ തുളച്ചുകയറി നിന്റെ മനോഭാവങ്ങളെ പുനഃക്രമീകരിക്കുന്നു; നിന്റെ വ്യക്തിഗത വിശ്വാസങ്ങളെയും ചിന്താഗതികളെയും മാത്രമല്ല, ജനിതകമായി നിനക്ക് ലഭിച്ച പൂർവ്വിക കർമ്മപദ്ധതികളെയും ജീവിതമാതൃകകളെയും, ഭാഷാപരമായ ലോകവീക്ഷണത്തിലൂടെ നീ ഉൾക്കൊണ്ട ഗോത്രപരമായ മാതൃകകളെയും മാറ്റാൻ അതിന് കഴിവുണ്ട് – അത് നിന്റെ പദസമ്പത്ത് വികസിപ്പിക്കുകയും നിന്റെ ഭാഷയെ ഉള്ളിൽനിന്നുള്ള ദൈവികമായ നവപദങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം എന്നത് നിന്റെ മനസ്സ് തന്നത്താൻ നടത്തുന്ന കളികളല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ഇത് നിന്റെ ചെറിയ വ്യക്തിഗത ‘ഞാൻ’ ഉം മനുഷ്യരാശിയുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള പരമോന്നത സാദ്ധ്യതയായ ‘മഹാ ഞങ്ങൾ’ ഉം തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണമാണ്. ക്രിസ്തു എന്നത് ഒരു സമഗ്ര രൂപമാണ്. ആത്മാവ് എന്നത് ഏക ബോധമാണ്, ബോധത്തിന്റെ പരമോന്നത രൂപമാണ്; അത് വ്യക്തിപരവും കൂട്ടായതുമായ ബോധത്തിന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളെയും അവയുടെ ആകെത്തുകയായ അനുഭവത്തെയും, സർവ്വ ചരാചരങ്ങളെയും, എപ്പോഴെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നതും ഉള്ളതും ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്നതുമായ സർവ്വതിനെയും തന്നിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു – ബോധപൂർവ്വം തിരിച്ചറിയപ്പെടുമ്പോൾ, ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിൽ നിനക്ക് പ്രാപ്യമാകുന്ന ദൈവജ്ഞാനത്തിന്റെ അക്ഷയഭണ്ഡാരമായി മാറുന്ന അനുഭവം. ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണത്തെക്കുറിച്ച് ഇനിയും ചില പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ: 1. നാമം സംഭാഷണത്തിന് തുടക്കമിടുന്നു. നീ ഇതിനകം മനസ്സിലാക്കിയതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ നാമം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് – വ്യത്യസ്ത നാമങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ വിവിധ

ഭാവങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശനം നൽകുന്നു. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമം ദൈവവുമായുള്ള സംഭാഷണം തുറന്നുതരുന്നു – കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, നിന്നെ അവബോധം പഠിപ്പിക്കുന്ന, വെറുമൊരു സൃഷ്ടാവ് മാത്രമല്ല, ബോധവാനായ സൃഷ്ടാവാകാൻ, അതായത് സ്വന്തം യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ദൈവമാകാൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഗുരുവായും വഴികാട്ടിയായും; കർമ്മങ്ങളുടെ തലത്തിൽ മാത്രമല്ല, കർമ്മങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള തലത്തിൽ – നിന്റെ ബോധത്തിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് ഉപബോധമനസ്സിൽ) എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്ന തലത്തിൽ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു നിന്റെ നാഡീബന്ധങ്ങളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ പുനഃക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നെ ദൈവമാക്കുന്നു, ലോകവീക്ഷണത്തിന്റെ മാതൃക തന്നെ മാറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നു, സ്വന്തം യാഥാർത്ഥ്യത്തെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയെന്ന നിലയിൽ കണ്ട് സൃഷ്ടാവിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു; ആത്മനിയന്ത്രണം പഠിപ്പിക്കുന്നു: വിശ്വാസത്തെ ബോധപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുക്കാനും ശക്തിപ്പെടുത്താനും, വിനാശകരമായ സംശയങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാനും, അബോധാവസ്ഥയിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പൊരുത്തപ്പെടുത്താനും, മനസ്സിനെ – ശ്രദ്ധ, ചിന്ത, സംസാരം എന്നിവയെ – അച്ചടക്കത്തിലാക്കിക്കൊണ്ട് വികാരങ്ങളുടെ മാതൃകകളെ മാറ്റാനും പഠിപ്പിക്കുന്നു. «കർത്താവേ» എന്നത് ക്രിസ്തുവിനെ പരമ്പരാഗതമായി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന രീതി കൂടിയാണ്, അവിടുത്തെ രണ്ടാമത്തെ നാമമായി അതിനെ കരുതുക. 2. ഒരു സമയം ഒരു ചോദ്യം. പരിഭ്രാന്തനാകരുത്, ഒരു ചോദ്യത്തിൽനിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് ചാടരുത്. തുടക്കത്തിൽ ഉത്തരങ്ങൾ അത്ര വ്യക്തമായിരിക്കില്ല, കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് നീ അവ തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങും. ഒരേസമയം ദൈവത്തിന് നേരെ നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ എറിഞ്ഞാൽ, ഉത്തരം ഒടുവിൽ വരികയും നീ അത് തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ഏത് ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണെന്ന് നീ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കും? അതിനാൽ ഒരു സമയം – ഒരു ചോദ്യം മാത്രം, ഉത്തരത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക. 3. ക്ഷമയും സൂചനകളും. സൃഷ്ടാവിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമായ ഗുണങ്ങളിലൊന്നാണ് ക്ഷമ. ക്ഷമയില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് ഒന്നും പഠിക്കാൻ കഴിയില്ല. ചോദ്യം ചോദിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ക്ഷമയോടെയിരുന്ന് അടയാളങ്ങളെ ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കുക; പലപ്പോഴും ബാഹ്യമായ സൂചനകളിലൂടെയാണ് ദൈവം നമുക്ക് മറുപടി നൽകുന്നത്: പരസ്യപ്പലകയിലെ പരസ്യം,

ഫോണിൽ തെളിയുന്ന സന്ദേശം, പത്രക്കഷണത്തിലെ തലക്കെട്ട് അല്ലെങ്കിൽ കാൽക്കൽ വീണുകിടക്കുന്ന നോട്ടീസ്, ആകസ്മികമായി കേട്ട സംഭാഷണത്തിന്റെ ഒരു ശകലം, ഓർമ്മയിൽ ഉയർന്നുവന്ന പാട്ട് അല്ലെങ്കിൽ കവിതയിലെ വരികൾ. നിനക്ക് മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിലാണ് ദൈവം നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ക്ഷമയോടെയിരിക്കാനും ചോദ്യത്തിലും ലഭിക്കുന്ന ഉത്തരങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനും കഴിയണം. സൂചനകളെ ശ്രദ്ധിക്കുക, അങ്ങനെ ക്ഷമ എന്നത് ഒരു കൗതുകകരമായ കളിയായി മാറും, അനേകം സൂചനകളിൽനിന്ന് നീ പൂർത്തിയാക്കുന്ന ഒരു പസിൽ ആയി മാറും. 4. ഇത് സംഭാഷണമാണ്, അല്ലാതെ വെറും ശകുനം നോക്കലല്ല. ക്രിസ്തുവിനോട് ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തിനോട് എന്നപോലെ സംസാരിക്കുക. മനസ്സിലായില്ലെങ്കിൽ – വീണ്ടും ചോദിക്കുക. സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ – വ്യക്തത വരുത്തുക. നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും ചിന്തകളും പരാതികൾ പോലും അവിടുത്തോട് പറയുക, നിന്റെ സംശയങ്ങൾ അർപ്പിക്കുക, വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നെ ബലപ്പെടുത്താൻ അപേക്ഷിക്കുക. നിന്നിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലും അവിടുത്തേക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസത്തിലും. ചോദ്യത്തിനുള്ള ആദ്യത്തേതും ഏകവുമായ ഉത്തരത്തിൽ ഒതുങ്ങാതെ, ദൈവവുമായുള്ള സംഭാഷണം വികസിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ, നീ നിന്റെ നാഡീബന്ധങ്ങളെ വേഗത്തിൽ പുനഃക്രമീകരിക്കുകയും യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ ഘടന മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ, അനാവശ്യ സംശയങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മാത്രമല്ല, ഇത് നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ സംഭാഷണമായി മാറുന്നു. നാം എത്രയോ തവണ കേട്ടിരിക്കുന്നു: അവസരം ലഭിച്ചാൽ നിങ്ങൾ ദൈവത്തോട് എന്ത് ചോദ്യം ചോദിക്കും? ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ആ അവസരമുണ്ട്. ഇത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതമല്ലേ? ദൈവം നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു. 5. സ്വയം മാറുക, സാഹചര്യം മാറ്റാൻ ആവശ്യപ്പെടരുത്. നിന്റെ ബോധത്തിന്റെ ക്രമീകരണങ്ങൾ മാറ്റാൻ ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിക്കാം – ഭയം, നീരസം, കുറ്റബോധത്തിന്റെയും ലജ്ജയുടെയും മാതൃകകൾ, കോപം, കാമം, അത്യാഗ്രഹം, അസൂയ, പണത്തോടുള്ള ആർത്തിയും ആസക്തിയും, ആന്തരിക ഇരയെയും പരാദത്തെയും, മൃഗത്തെയും വ്യാളിയെയും (സസ്തനി മസ്തിഷ്കത്തെയും

ഉരഗ മസ്തിഷ്കത്തെയും) സുഖപ്പെടുത്താൻ, ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ നിന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുന്നവയെല്ലാം മാറ്റാൻ ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിക്കാം; എന്നാൽ സാഹചര്യം നിന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുകയോ അസ്വസ്ഥനാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ അത് മാറ്റാൻ ദൈവത്തോട് ആവശ്യപ്പെടരുത്. «നീ മാറേണ്ടതിനായി ദൈവം നിനക്ക് ഒരു സാഹചര്യം നൽകിയിരിക്കെ, ആ സാഹചര്യം മാറ്റാൻ നീ എന്തിന് ദൈവത്തോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു?» എല്ലാറ്റിലും എപ്പോഴും കാരണം നിന്നിൽ മാത്രം, നിന്നിൽ മാത്രം കണ്ടെത്തുക. ലോകം നിന്റെ ബോധത്തിന്റെ കണ്ണാടിയാണ്. നിന്റെ സ്വന്തം ധാരണകളുടെ മാതൃകകളാൽ – വിശ്വാസങ്ങൾ, ബോധ്യങ്ങൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾ, ഭയങ്ങൾ, നീരസങ്ങൾ, കുറ്റബോധം, മറ്റ് വൈകാരിക മാതൃകകളും ചിന്താരൂപങ്ങളും – ജനിക്കാത്ത യാതൊന്നും അതിലില്ല. ഇത് ഭൗതികശാസ്ത്രമാണ്. ഇത് ധാർമ്മികതയോ മതമോ അല്ല, ഭൗതികശാസ്ത്രമാണ്. ഈ തിരിച്ചറിവിൽ നിന്നാകട്ടെ ദൈവത്തോടുള്ള നിന്റെ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും: തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കണമേ, കാണിച്ചുതരണമേ, വ്യക്തമാക്കണമേ... എന്നിലുള്ള ഇതിനെ സുഖപ്പെടുത്തണമേ, മോചിതനാകാൻ സഹായിക്കണമേ... മറ്റൊരു രീതിയിൽ എങ്ങനെ എന്ന് പഠിപ്പിക്കണമേ, ഇത് പുതുതായി സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹായിക്കണമേ... 6. സുവിശേഷങ്ങളും പുതിയ നിയമവും കൂടുതൽ വായിക്കുകയും വീണ്ടും വായിക്കുകയും ചെയ്യുക. അവിടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ നേരിട്ടുള്ള വചനങ്ങളും അവിടുത്തെ വിശദീകരണങ്ങളുമുണ്ട്. അങ്ങനെ, വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളിലൂടെ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട ജീവനുള്ള വചനത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ, ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിലെ ഉത്തരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ ക്രിസ്തു നിന്റെ മനസ്സിനെ സജ്ജമാക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അവിടുത്തെ പല ഉത്തരങ്ങളും നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസകരമായും, പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതായും, അവയുടെ പുതുമ നിമിത്തം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായും തോന്നിയേക്കാം; അതിനാൽ ഉത്തരം ഒന്നും ലഭിച്ചില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് മനസ്സ് അവയെ നിരസിച്ചേക്കാം. അച്ചടിച്ച വചനം ദൈവത്തിന്റെ ഉത്തരങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലും ധാരണയിലും നിന്നെ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുന്നു. 7. ദൈവത്തിൽനിന്ന് ഉത്തരങ്ങൾ ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, അവ ഉടൻ തന്നെ ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുക. എങ്ങനെ എന്ന് അറിയില്ലെങ്കിൽ – അവിടുത്തോട് ചോദിക്കുക. തുടക്കത്തിൽ ഈ മാറ്റങ്ങൾ വെറുതെ ആഗ്രഹിക്കുക, ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കാൻ സ്വയം അനുവദിക്കുക; എന്തെന്നാൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്നത് പ്രതി-ദ്രവ്യമാണ് (ആദിമ ദ്രവ്യമാണ്), ക്വാണ്ടം തലത്തിൽ അവയെ

മൂർത്തീകരിക്കുന്ന ദ്രവ്യം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാൻ ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം അതാണ്. ആഗ്രഹിച്ചുവോ – ഇച്ഛ പ്രഖ്യാപിക്കുക. നീ – സൃഷ്ടാവാണ്, അതായത് നിന്റെ ലോകത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന സർവ്വതിനും നിന്റെ ഇച്ഛയാണ് നിയമം (ഈ നിമിഷം നിനക്ക് ലഭ്യമായ ഊർജ്ജത്തിന്റെയും അതിനനുസൃതമായ ഉത്തരവാദിത്ത വൃത്തത്തിന്റെയും പരിധിയിൽ). 8. കൃതജ്ഞത. കൃതജ്ഞത ഊർജ്ജപ്രവാഹത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് നിനക്ക് വിലപ്പെട്ടതാണെന്ന് കൃതജ്ഞത അടിവരയിടുന്നു. മൂല്യം എന്നത് കാലത്തിലേക്ക് നീളുന്ന ആഗ്രഹമാണ്. കൃതജ്ഞത നിന്റെ വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. വിശ്വാസം നിന്റെ ബോധത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ്. ദൈവത്തോടുള്ള കൃതജ്ഞത നിന്റെ ബോധത്തിലും ജീവിതത്തിലും ദൈവസാന്നിദ്ധ്യത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിനും ദൈവത്തിന് നന്ദി പറയുക. നിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്, തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴിയോടുള്ള നിന്റെ വിശ്വസ്തതയ്ക്ക് സ്വയം നന്ദി പറയുക; കാരണം അവബോധത്തിന്റെ പാതയിൽ, സ്വന്തം യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ബോധവാനായ സൃഷ്ടാവായി മാറുന്ന പാതയിൽ ദൈവം സഹായിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്, എന്നാൽ വഴിയിലൂടെ നടക്കുന്നത് നീ തന്നെയാണ്. തുടക്കത്തിൽ എത്ര പ്രയാസകരമായിരുന്നാലും നീ ഈ പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതിൽ ഞങ്ങൾ അഭിമാനിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് നിന്റെ പരമോന്നത സാദ്ധ്യതയായി (നിന്നിലുള്ള) ദൈവത്തിന് മാത്രമല്ല, ഈ നിമിഷത്തിൽ നീ ആയിരിക്കുന്ന നിന്റെ തനതായ സ്വയത്തിനും കൂടെക്കൂടെ നന്ദി പറയുക. പാത എത്ര ദുർഘടമാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം; യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ലാത്തപ്പോൾ, ചുറ്റുമുള്ള ആരും നിന്നെ ഈ പാതയിൽ പിന്തുണയ്ക്കാത്തപ്പോൾ, ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തുകയും ഓരോ ദിവസവും ഈ പാതയിലൂടെ നടക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് വലിയ ധീരതയാണ്. നിന്നോട് തന്നെ കൂടെക്കൂടെ നന്ദി പറയുക. ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, ഞങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയുടെ കിരീടമെന്ന നിലയിൽ നിന്നിൽ അഭിമാനിക്കുന്നു, മനുഷ്യാ!

«ഇനിമേൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ ദാസന്മാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നില്ല, സ്നേഹിതന്മാർ എന്നത്രേ...», എന്ന് ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.