14. Внатрешен дијалог (трети дел)

Можеш да се обидеш да го исклучиш внатрешниот дијалог «од лукавиот», а можеш да го префрлиш умот на Внатрешен Дијалог со Бога, со Христос. Првото те враќа во првобитната состојба на едноставност, второто – те изведува во Нова свест, во Три-ум(ф), во Свеста на Создателот, бог во плот, во чија свест Едноставноста се открива намерно и во својот Највисок аспект – во Генијот на свесноста, преку спознавањето на причините и последиците (причината е внатре, последицата – надвор), кога повеќе не треба да се бориш со реалноста или да ѝ се прилагодуваш, или да бегаш во илузија, туку можеш да владееш со неа како со свое Големо Тело. Внатрешниот Дијалог со Бога ти помага да не се откажуваш од целиот период на оформување на твојата свест во дуалноста, туку прифаќајќи го како неопходно искуство, преосмислувајќи го тоа искуство, ти помага да се потпреш на него, со благодарност примајќи ги неговите плодови – проширувањето на твојата свест, раѓањето на сета разновидност на светот на појавите и на твојот внатрешен свет, да ја доведеш таа разновидност во Единство и Целовитост на твојата свест, пропуштајќи сè низ призмата на Свеста на Создателот. Во Внатрешниот Дијалог Ти Му поставуваш прашања на Бога за тоа како е уреден светот и како е уредена твојата свест, со што и како Ти си создал една или друга ситуација во својот живот и како можеш тоа да го поправиш, постепено движејќи се од болните ситуации во сегашноста кон преиспитување на целото свое минато. Намерно и свесно пропуштајќи сè, сето свое сегашно и минато искуство, низ призмата

на перцепцијата на Создателот (јас самиот – со своите желби, верувања и убедувања – го создадов ова), добивајќи одговори однатре, од Бога, од Својот Највисок аспект, Ти постепено ја преобразуваш својата слика за светот, својот образец на перцепција, преминувајќи од позиција на жртва во позиција на Свесен Создател. Ова се случува со помош на умот, но не само во умот. Внатрешниот Дијалог со Бога ги преобразува твоите ставови, продирајќи длабоко во потсвеста, и е способен да ги промени не само твоите индивидуални верувања и поставки, туку и родовите програми и животни модели предадени ти генетски, како и народните, усвоени преку јазичната слика на светот – проширувајќи го твојот речник и збогатувајќи го твојот јазик со Божествени неологизми однатре. Важно е да се разбере дека Внатрешниот Дијалог со Бога не се игри на твојот ум со самиот себе. Тоа е дијалог помеѓу твоето мало индивидуално јас и Големото Ние на Секупниот Највисок Потенцијал на Човештвото. Христос е збирен образ. Духот е Една Свест, Највисока форма на свест, која ги опфаќа сите форми на индивидуална, групна и колективна свест и нивното секупно искуство, на сè што постои, на сè што некогаш било, е и ќе биде – искуство кое, кога е осмислено со свесност, станува ризница на Премудроста Божја, достапна за Тебе во Внатрешниот Дијалог со Бога. Уште неколку важни забелешки во врска со Внатрешниот Дијалог со Бога: 1. Името го отвора дијалогот. Името Божјо, како што веќе сфати, е многу важна работа – различни имиња даваат пристап кон различни

аспекти на Бога. Името на Исус Христос го отвора дијалогот со Бога – токму како со Учител и Наставник, кој те поучува на свесност, те учи да бидеш не просто создател, туку свесен создател, односно бог на својата реалност, да носиш одговорност не на ниво на постапки, туку на ниво – пред постапките – на ниво на она што се случува во твојата свест (особено – во потсвеста). Христос те прави бог, буквално преуредувајќи ги твоите невронски врски, помага да се промени самиот модел на перцепција на светот, да се прифати одговорноста на Создателот за својата реалност како за свое создание, поучувајќи на владеење со Себе: свесно да се избира и зацврстува Верата, да се отстрануваат разрушувачките сомнежи, да се спознаваат и усогласуваат своите несвесни желби, да се менуваат обрасците на чувствување, дисциплинирајќи го својот ум: вниманието, мислата и говорот. «Господи» е исто така традиционално обраќање кон Христос, сметај, Негово второ Име. 2. Едно прашање одеднаш. Не се вознемирувај, не прескокнувај од прашање на прашање. На почетокот одговорите можеби нема да бидат толку очигледни и ќе почнеш да ги препознаваш малку подоцна. И ако Му натрупаш на Бога одеднаш многу прашања, како ќе разбереш на кое од нив е добиен одговор, кога тој сепак ќе дојде и ќе биде препознаен од тебе? Затоа едно прашање – одеднаш, и фокусирај се на осмислувањето на одговорот. 3. Трпение и знаци-насоки. Трпението е една од најнеопходните особини на Создателот. Ако немаш трпение – ништо нема да научиш. Откако ќе поставиш прашање, вооружи се со трпение и внимателно следи ги знаците, многу често Бог ни одговара преку надворешни знаци: реклама на билборд,

порака што се појавила на телефонот, наслов на парче весник или флаер под нозете, дел од реченица од случајно слушнат разговор, песна што излегла во сеќавањето или извадок од песна. Бог зборува со Тебе на јазик разбирлив токму за Тебе. Но треба да собереш трпение и да се фокусираш на прашањето и на добиените одговори. Следи ги знаците, така трпението ќе се претвори во интересна игра, сложувалка што ќе ја составиш од многуте насоки. 4. Ова е дијалог, а не гледање на кафе. Зборувај со Христос како со најдобар пријател. Не си разбрал – препрашај. Се сомневаш – прецизирај. Кажи Му ги своите желби, своите согледувања, дури и своите замерки, пренеси Му ги своите сомнежи и побарај да те зацврсти во Верата. Во Верата во Себе и Верата во Него. Развивајќи го дијалогот со Бога, а не ограничувајќи се само на првиот и единствен одговор на твоето прашање, Ти побрзо ги преобразуваш своите невронски врски и го менуваш образецот на перцепција на реалноста. И покрај тоа, избегнуваш непотребни сомнежи. И воопшто, тоа станува најинтересното општење во твојот живот. Колку пати сме слушнале: да имавте можност, какво прашање би Му поставиле на Бога? Сега Ти ја имаш таа можност. Зарем тоа не е најголемото чудо во универзумот? Бог зборува со Тебе. 5. Менувај се Самиот, не барај да се смени ситуацијата. Можеш да Го замолиш Бога да ги смени поставките на твојата свест – да ги исцели стравовите, навредливоста, образецот на вина и срам, гнев, похота и прејадување, завист и љубомора, алчност и зависност од пари, внатрешната жртва и паразитот, ѕверот и змејот (мозокот на цицачот

и рептилскиот мозок), кои во некој момент ќе излезат од твојата потсвест итн., но не Го моли Бога да ја смени ситуацијата ако таа те плаши или те нервира. «Зошто Го молиш Бога да ја смени ситуацијата, кога Бог ти ја дал ситуацијата за да се смениш Ти?» Во сè и секогаш барај ја причината во Себе и само во Себе. Светот е огледало на твојата свест. Во него нема ништо што не било родено од твоите сопствени обрасци на перцепција: верувања, убедувања, желби, стравови, навреди, вина и други емоционални обрасци и мисловни форми. Тоа е физика. Тоа не е морал ниту религија, тоа е физика. Нека од ова разбирање произлегуваат и сите твои прашања и барања кон Бога: помогни ми да освестам, покажи, разјасни... исцели го ова во мене, помогни ми да се ослободам... научи ме како поинаку, помогни ми да го создадам ова одново... 6. Почесто читај и препрочитувај ги Евангелијата, Новиот Завет. Таму има директен говор на Христос и Негови објаснувања. Така, со помош на Живото Слово, предадено преку текстовите на Светите Писма, Христос го подготвува твојот ум за примање на одговорите во Внатрешниот Дијалог. Инаку многу од Неговите одговори можат да ти изгледаат сложени за разбирање, тешко остварливи, застрашувачки со својата новина, и затоа умот ќе ги отфрла – демек, воопшто нема никаков одговор. Печатениот збор те зацврстува во Верата и во разбирањето на одговорите од Бога. 7. Кога ќе ги добиеш одговорите од Бога, веднаш применувај ги во животот. Не знаеш како – препрашај Го. За почеток едноставно посакај ги тие промени, дозволи си искрено да посакаш, зашто желбите се антиматерија (праматерија), тоа е сè што е потребно за на квантно ниво да се создаде

материјата што ги отелотворува. Посака – изјави волја. Ти си создател, а тоа значи дека твојата волја е закон за сè што се случува во твојот свет (во размерите на енергијата достапна за Тебе во овој момент и соодветниот круг на одговорност). 8. Благодарност. Благодарноста го засилува протокот на енергија. Благодарноста нагласува дека за Тебе тоа е вредно. Вредноста е желба продолжена во времето. Благодарноста ја зацврстува твојата Вера. Верата е темел на твојата свест. Благодарноста кон Бога го засилува Присуството на Бога во твојата свест и во твојот живот. Благодари Му на Бога за сè. Благодари си Себеси за својот избор, за својата верност кон избраниот пат, зашто Бог само помага на патот на свесноста, на патот на станување Свесен Создател на својата реалност, но патот го одиш Ти самиот. Ние се гордееме со тоа што Ти одиш по овој пат, колку и да е тешко на почетокот. Затоа почесто благодари Му не само на Бога (во Себе) како на Свој Највисок Потенцијал, туку и на Себе самиот – на оној што си токму сега. Ние знаеме колку е тежок патот и тоа е огромна храброст – да се направи избор и да се оди по овој пат секој ден, кога нема никакви гаранции и никој наоколу не те поддржува на овој пат. Благодари си Себеси почесто. Ние веруваме во Тебе и се гордееме со Тебе како со Венец на Нашето создание, Човеку!

«И веќе не ве нарекувам робови, туку пријатели...», – говори Христос.