14. შიდა დიალოგი (ნაწილი მესამე)

შეიძლება შეეცადო გამორთო შინაგანი დიალოგი „ბოროტისაგან“, ან შეგიძლია გადართო გონება შინაგან დიალოგზე ღმერთთან, ქრისტესთან. პირველი გაბრუნებს უბრალოების პირველყოფილ მდგომარეობაში, მეორეს კი გამოჰყავხარ ახალ ცნობიერებაში, ტრი-უმფში, შემოქმედის ცნობიერებაში, ხორციელ ღმერთში, ვის ცნობიერებაშიც უბრალოება იხსნება განზრახულად და თავის უმაღლეს ასპექტში — გაცნობიერებულობის გენიაში, მიზეზთა და შედეგთა შეცნობის გზით (მიზეზი — შიგნითაა, შედეგი — გარეთ), როდესაც აღარ არის საჭირო რეალობასთან ბრძოლა, ან მასზე მორგება, ან ილუზიაში გაქცევა, არამედ შესაძლებელია მისი ფლობა, როგორც საკუთარი დიდი სხეულისა. შინაგანი დიალოგი ღმერთთან გეხმარება არ თქვა უარი შენი ცნობიერების დუალობაში ჩამოყალიბების მთელ პერიოდზე, არამედ აღიქვა იგი, როგორც აუცილებელი გამოცდილება, გადაიაზრო ეს გამოცდილება, გეხმარება დაეყრდნო მას და მადლიერებით მიიღო მისი ნაყოფი — შენი ცნობიერების გაფართოება, მოვლენათა სამყაროსა და შენი შინაგანი სამყაროს მთელი მრავალფეროვნების დაბადება, მოიყვანო ეს მრავალფეროვნება შენი ცნობიერების ერთიანობასა და მთლიანობაში, გაატარო რა ყველაფერი შემოქმედის ცნობიერების პრიზმაში. შინაგან დიალოგში შენ უსვამ ღმერთს კითხვებს იმის შესახებ, თუ როგორ არის მოწყობილი სამყარო და როგორ არის მოწყობილი შენი ცნობიერება, რით და როგორ შექმენი ესა თუ ის სიტუაცია შენს ცხოვრებაში და როგორ შეგიძლია ამის გამოსწორება, თანდათანობით გადადიხარ რა აწმყოს მტკივნეული სიტუაციებიდან მთელი შენი წარსულის ხელახალ გადახედვაზე. განზრახულად და გაცნობიერებულად ატარებ რა ყველაფერს, მთელ შენს აწმყოსა და წარსულ გამოცდილებას, პრიზმაში

შემოქმედის აღქმისა (მე თვითონ — ჩემი სურვილებით, რწმენებითა და შეხედულებებით — შევქმენი ეს), იღებ რა პასუხებს შიგნიდან, ღმერთისგან, შენი უმაღლესი ასპექტისგან, შენ თანდათან გარდაქმნი სამყაროს შენეულ სურათს, აღქმის შაბლონს, მსხვერპლის პოზიციიდან გადადიხარ გაცნობიერებული შემოქმედის პოზიციაში. ეს ხდება გონების მეშვეობით, მაგრამ არა მხოლოდ გონებაში. შინაგანი დიალოგი ღმერთთან გარდაქმნის შენს განწყობებს, აღწევს რა ღრმად ქვეცნობიერში, და ძალუძს შეცვალოს არა მხოლოდ შენი ინდივიდუალური რწმენები და განწყობები, არამედ საგვარეულო პროგრამები და ცხოვრების მოდელები, გენეტიკურად გადმოცემული შენთვის, ასევე ხალხურიც, სამყაროს ენობრივი სურათის მეშვეობით აღქმული — აფართოებს რა შენს ლექსიკურ მარაგს და შიგნიდან ამდიდრებს შენს ენას ღვთაებრივი ნეოლოგიზმებით. მნიშვნელოვანია გაგება იმისა, რომ შინაგანი დიალოგი ღმერთთან — ეს არ არის შენი გონების თამაში საკუთარ თავთან. ეს არის დიალოგი შენს პატარა ინდივიდუალურ მესა და კაცობრიობის ერთობლივი უმაღლესი პოტენციალის დიდ ჩვენს შორის. ქრისტე — ეს კრებითი სახეა. სული — ერთიანი ცნობიერებაა, ცნობიერების უმაღლესი ფორმა, რომელიც იტევს ინდივიდუალური, ჯგუფური და კოლექტიური ცნობიერების ყველა ფორმას და მათ ერთობლივ გამოცდილებას, ყოველი არსებულისა, ყოველივესი, რაც ოდესმე ყოფილა, არის და იქნება — გამოცდილებას, რომელიც, გაცნობიერებისას, ხდება ღვთის სიბრძნის საუნჯე, მისაწვდომი შენთვის ღმერთთან შინაგან დიალოგში. კიდევ რამდენიმე მნიშვნელოვანი შენიშვნა ღმერთთან შინაგან დიალოგთან დაკავშირებით: 1. სახელი ხსნის დიალოგს. ღვთის სახელი, როგორც უკვე მიხვდი, ძალიან მნიშვნელოვანი რამ არის — სხვადასხვა სახელები იძლევა წვდომას ღვთის სხვადასხვა

ასპექტებთან. იესო ქრისტეს სახელი ხსნის დიალოგს ღმერთთან — სწორედ როგორც მოძღვართან და დამრიგებელთან, რომელიც გასწავლის გაცნობიერებულობას, გასწავლის იყო არა უბრალოდ შემოქმედი, არამედ გაცნობიერებული შემოქმედი, ანუ საკუთარი რეალობის ღმერთი, ატარო პასუხისმგებლობა არა ქმედებების დონეზე, არამედ დონეზე — ქმედებებამდე — იმის დონეზე, რაც ხდება შენს ცნობიერებაში (განსაკუთრებით — ქვეცნობიერში). ქრისტე გხდის ღმერთად, პირდაპირი მნიშვნელობით გარდაქმნის რა შენს ნეირონულ კავშირებს, გეხმარება შეცვალო სამყაროს აღქმის თვით მოდელი, მიიღო შემოქმედის პასუხისმგებლობა საკუთარ რეალობაზე, როგორც საკუთარ ქმნილებაზე, გასწავლის საკუთარი თავის ფლობას: გაცნობიერებულად აირჩიო და განამტკიცო რწმენა, აღმოფხვრა დამანგრეველი ეჭვები, შეიცნო და თანხმობაში მოიყვანო შენი გაუცნობიერებელი სურვილები, შეცვალო განცდის შაბლონები, გაწვრთნა შენი გონება: ყურადღება, აზრი და მეტყველება. „უფალო“ — ეს ასევე ტრადიციული მიმართვაა ქრისტესადმი, ჩათვალე, მისი მეორე სახელი. 2. ერთი კითხვა ერთ ჯერზე. ნუ ფორიაქობ, ნუ ხტები კითხვიდან კითხვაზე. თავდაპირველად პასუხები შეიძლება არ იყოს ასე აშკარა და შენ მათ ცნობას ოდნავ მოგვიანებით დაიწყებ. და თუ შენ ღმერთს ერთბაშად ბევრ კითხვას დააყრი, როგორ გაიგებ, რომელ მათგანზეა მიღებული პასუხი, როდესაც ის მაინც მოვა და შენ მიერ ამოცნობილი იქნება? ამიტომ ერთი კითხვა — ერთ ჯერზე, და კონცენტრირდი პასუხის გაცნობიერებაზე. 3. მოთმინება და მინიშნებები. მოთმინება — შემოქმედის ერთ-ერთი ყველაზე აუცილებელი თვისებაა. არ გაქვს მოთმინება — ვერაფერს ისწავლი. დასვი რა კითხვა, მოიკრიბე მოთმინება და ყურადღებით ადევნე თვალი ნიშნებს, ძალიან ხშირად ღმერთი გვპასუხობს გარეგანი მინიშნებებით: რეკლამით ბილბორდზე,

ტელეფონზე ამოსული შეტყობინებით, სათაურით გაზეთის ნაგლეჯზე ან ფეხქვეშ ჩამოვარდნილ ფლაერზე, შემთხვევით გაგონილი საუბრის ფრაგმენტით, მეხსიერებაში ამოტივტივებული სიმღერით ან ლექსის ნაწყვეტით. ღმერთი გესაუბრება შენთვის გასაგებ ენაზე. მაგრამ საჭიროა მოთმინების მოკრება და კონცენტრირება კითხვასა და მიღებულ პასუხებზე. ადევნე თვალი მინიშნებებს, ასე მოთმინება გადაიქცევა საინტერესო თამაშად, ფაზლად, რომელსაც შენ ააწყობ მრავალი მინიშნებისგან. 4. ეს არის დიალოგი და არა ყავის ნალექზე მკითხაობა. ესაუბრე ქრისტეს, როგორც საუკეთესო მეგობარს. ვერ გაიგე — ხელახლა ჰკითხე. ეჭვი გეპარება — დააზუსტე. გაუზიარე მას შენი სურვილები, შენი მოსაზრებები, შენი პრეტენზიებიც კი, გადაეცი შენი ეჭვები და სთხოვე განგამტკიცოს რწმენაში. რწმენაში საკუთარი თავისა და რწმენაში მის მიმართ. განავითარებ რა დიალოგს ღმერთთან, და არ შემოიფარგლები მხოლოდ პირველი და ერთადერთი პასუხით შენს კითხვაზე, შენ უფრო სწრაფად გარდაქმნი შენს ნეირონულ კავშირებს და ცვლი რეალობის აღქმის შაბლონს. და გარდა ამისა, თავს არიდებ ზედმეტ ეჭვებს. და საერთოდ, ეს ხდება ყველაზე საინტერესო ურთიერთობა შენს ცხოვრებაში. რამდენჯერ გვსმენია: შესაძლებლობა რომ გქონოდათ, რა კითხვას დაუსვამდით ღმერთს? ახლა შენ ასეთი შესაძლებლობა გაქვს. განა ეს არ არის ყველაზე დიდი სასწაული სამყაროში? ღმერთი გესაუბრება შენ. 5. შეიცვალე თავად, ნუ ითხოვ სიტუაციის შეცვლას. შეიძლება სთხოვო ღმერთს შეცვალოს შენი ცნობიერების პარამეტრები — განკურნოს შიშები, წყენა, დანაშაულისა და სირცხვილის შაბლონი, რისხვა, ავხორცობა და ნაყროვანება, შური და ეჭვიანობა, სიხარბე და ფულზე დამოკიდებულება, შინაგანი მსხვერპლი და პარაზიტი, მხეცი და დრაკონი (ძუძუმწოვრის ტვინი

და რეპტილიური ტვინი), რომლებიც რომელიღაც მომენტში ამოვლენ შენი ქვეცნობიერიდან, და ა.შ., მაგრამ ნუ სთხოვ ღმერთს შეცვალოს სიტუაცია, თუ ის გაშინებს ან განერვიულებს. „რატომ სთხოვ ღმერთს სიტუაციის შეცვლას, როდესაც ღმერთმა მოგცა სიტუაცია იმისთვის, რომ შეიცვალო შენ?“ ყველაფერში და ყოველთვის ეძებე მიზეზი საკუთარ თავში და მხოლოდ საკუთარ თავში. სამყარო — ეს შენი ცნობიერების სარკეა. მასში არაფერია ისეთი, რაც არ ყოფილიყო შობილი შენი საკუთარი აღქმის შაბლონებით: რწმენებით, შეხედულებებით, სურვილებით, შიშებით, წყენით, დანაშაულის გრძნობითა და სხვა ემოციური შაბლონებითა და აზროფორმებით. ეს ფიზიკაა. ეს არ არის მორალი და არც რელიგია, ეს ფიზიკაა. დაე ამ გაგებიდან გამომდინარეობდეს შენი ყველა კითხვა და თხოვნა ღვთისადმი: დამეხმარე გავაცნობიერო, მაჩვენე, განმიმარტე... განკურნე ეს ჩემში, დამეხმარე განთავისუფლებაში... მასწავლე, როგორ შეიძლება სხვანაირად, დამეხმარე შევქმნა ეს ახლებურად... 6. უფრო ხშირად იკითხე და გადაიკითხე სახარება, ახალი აღთქმა. იქ არის ქრისტეს პირდაპირი სიტყვა და მისი განმარტებები. ასე, წმინდა წერილის ტექსტებით გადმოცემული ცოცხალი სიტყვის მეშვეობით, ქრისტე ამზადებს შენს გონებას შინაგან დიალოგში პასუხების მისაღებად. სხვაგვარად მისი მრავალი პასუხი შეიძლება მოგეჩვენოს რთულად გასაგები, ძნელად შესასრულებელი, თავისი სიახლით დამაფრთხობელი, და ამიტომ გონება უარყოფს მათ — ვითომდა არანაირი პასუხი საერთოდ არ არის. ნაბეჭდი სიტყვა განგამტკიცებს რწმენაში და ღვთის პასუხების გაგებაში. 7. მიიღებ რა პასუხებს ღვთისგან, მაშინვე დანერგე ისინი ცხოვრებაში. არ იცი, როგორ — დააზუსტე მასთან. დასაწყისისთვის უბრალოდ მოისურვე ეს ცვლილებები, ნება მიეცი თავს გულწრფელად მოისურვო, რამეთუ სურვილები — ეს ანტიმატერიაა (პირველმატერია), ეს არის ყოველივე, რაც საჭიროა, რათა კვანტურ დონეზე შეიქმნას

მათი განმასახიერებელი მატერია. მოისურვე — განაცხადე ნება. შენ — შემოქმედი ხარ, რაც ნიშნავს, რომ შენი ნება კანონია ყოველივესთვის, რაც ხდება შენს სამყაროში (მოცემულ მომენტში შენთვის ხელმისაწვდომი ენერგიისა და მისი შესაბამისი პასუხისმგებლობის წრის მასშტაბით). 8. მადლიერება. მადლიერება აძლიერებს ენერგიის ნაკადს. მადლიერება ხაზს უსვამს, რომ შენთვის ეს ძვირფასია. ფასეულობა — ეს დროში გაგრძელებული სურვილია. მადლიერება განამტკიცებს შენს რწმენას. რწმენა — ეს შენი ცნობიერების საძირკველია. მადლიერება ღვთისადმი აძლიერებს ღვთის თანდასწრებას შენს ცნობიერებასა და შენს ცხოვრებაში. მადლობდე ღმერთს ყველაფრისთვის. მადლობდე საკუთარ თავს შენი არჩევანისთვის, არჩეული გზის ერთგულებისთვის, რადგან ღმერთი მხოლოდ გეხმარება გაცნობიერებულობის გზაზე, საკუთარი რეალობის გაცნობიერებულ შემოქმედად ჩამოყალიბების გზაზე, მაგრამ გზას გადიხარ შენ თვითონ. ჩვენ ვამაყობთ იმით, რომ შენ მიდიხარ ამ გზით, რაც არ უნდა ძნელი იყოს თავიდან. ამიტომ უფრო ხშირად მადლობდე არა მხოლოდ ღმერთს (შენში), როგორც შენს უმაღლეს პოტენციალს, არამედ საკუთარ თავსაც — მას, ვინც შენ ხარ სწორედ ახლა. ჩვენ ვიცით, რაოდენ ძნელია ეს გზა, და ეს უდიდესი სიმამაცეა — გააკეთო არჩევანი და იარო ამ გზით ყოველდღე, როდესაც არ არსებობს არავითარი გარანტია და ირგვლივ არავინ გიჭერს მხარს ამ გზაზე. მადლობდე საკუთარ თავს უფრო ხშირად. ჩვენ გვჯერა შენი და ვამაყობთ შენით, როგორც ჩვენი ქმნილების გვირგვინით, ადამიანო!

„და უკვე აღარ გიწოდებთ თქვენ მონებს, არამედ მეგობრებს...“, — ამბობს ქრისტე.