Concord
bali

14. Dialog Internal (bagian 3)

terjemahan mesin: tradhisi iki durung duwe terjemahan sing diterbitake ing basa sampeyan

Bisa nyoba matèni dialog batin «saka si panggodha», utawa bisa ngalihaké pikiran marang Dialog Batin klawan Gusti Allah, klawan Sang Kristus. Kang kapisan mbalèkaké Kowé marang kahanan prasaja kang kuna, kang kapindho – nuntun marang Kasadharan Anyar, marang Tri-um(f), marang Kasadharan Sang Pangripta, gusti ing sajroning raga, kang ing sajroning kasadharané Katentreman lan Kaprasajan kababar kanthi sengaja lan ing aspèk Paling Dhuwur – ing Jeniusé kasadharan, lumantar kawruh bab sebab lan akibat (sebab – ing njero, akibat – ing njaba), nalika ora perlu manèh perang nglawan kasunyatan utawa nyelarasaké dhiri marang iku, utawa lumayu marang ilusi, nanging bisa nguwasani iku minangka Raga Gedhéné dhéwé. Dialog Batin klawan Gusti Allah mbantu Kowé supaya ora nulak sakabèhing mangsa tuwuhing kasadharanmu ing dualitas, nanging nampa iku minangka pengalaman kang perlu, mikiraké manèh pengalaman iki, mbantu suméndhé marang iku, kanthi panuwun nampa woh-wohané – jembaring kasadharanmu, lairé sakabèhing rupa-rupa jagad fénoména, lan jagad batinmu, ngumpulaké karagaman iki dadi Sawiji lan Wutuh ing kasadharanmu, ngliwati kabèh lumantar lensa Kasadharan Sang Pangripta. Ing Dialog Batin Kowé nyuwun marang Gusti Allah pitakonan babagan kepriyé jagad katata, lan kepriyé kasadharanmu katata, nganggo apa lan kepriyé Kowé nyiptakaké kahanan tartamtu ing uripmu, lan kepriyé Kowé bisa ndandani iku, mboko sithik maju saka kahanan nglarani ing wektu saiki tumuju marang mriksa manèh sakabèhing jaman biyènmu. Kanthi sengaja lan sadhar ngliwati kabèh, kabèh pengalaman saiki lan biyènmu, lumantar lensa

panyawang Sang Pangripta (aku dhéwé – kanthi pepénginanku, kapitayanku lan kapercayaanku – kang nyiptakaké iki), nampa wangsulan saka njero, saka Gusti Allah, saka aspèk Luhurmu Dhéwé, Kowé mboko sithik nata manèh gambaran jagadmu, cithakan panyawangmu, ngalih saka posisi kurban dadi posisi Pangripta kang Sadhar. Iki kelakon lumantar pikiran, nanging ora mung ing sajroning pikiran. Dialog Batin klawan Gusti Allah nata manèh pathokan-pathokanmu, nresep jero menyang alam ngisor sadhar, lan kuwawa ngowahi ora mung kapitayan lan pathokan pribadimu, nanging uga program leluhur lan modhèl urip kang diwèhakké marang Kowé kanthi genètik, uga tradhisi rakyat kang ditampa lumantar gambaran jagad basa – njembaraké tetembunganmu lan nyugihaké basamu nganggo tetembungan énggal Ilahi saka njero. Wigati dimangertèni yèn Dialog Batin klawan Gusti Allah iku dudu dolanan pikiranmu klawan dhiriné dhéwé. Iki minangka dialog antara aku cilik pribadimu lan Kita Gedhé saka Sakabèhing Potènsi Paling Dhuwur Kamanungsan. Sang Kristus iku rupa manunggal. Roh iku Kasadharan Tunggal, wujud kasadharan Paling Dhuwur, kang nglumpukaké sakabèhing wujud kasadharan pribadi, golongan lan kolèktif sarta sakabèhing pengalamané, saka kabèh kang ana, kabèh kang naté ana, saiki ana lan bakal ana, – pengalaman kang, nalika disadari, dadi sumber Kawicaksanan Gusti Allah kang sumadya kanggo Kowé ing Dialog Batin klawan Gusti Allah. Ana sawetara cathetan wigati manèh babagan Dialog Batin klawan Gusti Allah: 1. Asma mbukak dialog. Asmané Gusti Allah, kaya kang wus Kowé mangertèni, minangka prakara kang wigati banget – macem-macem asma mènèhi dalan menyang manéka

aspèk Gusti Allah. Asmané Yésus Kristus mbukak dialog klawan Gusti Allah – mligi minangka Guru lan Pamomong, kang ngajari Kowé kasadharan, ngajari supaya ora mung dadi pangripta, nanging pangripta kang sadhar, yaiku gusti tumrap kasunyatané dhéwé, nanggung tanggung jawab ora mung ing tataran tumindak, nanging ing tataran – sadurungé tumindak – ing tataran apa kang kelakon ing kasadharanmu (mligi – ing ngisor sadhar). Sang Kristus ndadèkaké Kowé gusti, kanthi harfiah nata manèh sesambungan néronmu, mbantu ngowahi modhèl panyawang jagad iku dhéwé, nampa tanggung jawab Sang Pangripta tumrap kasunyatané minangka ciptaané dhéwé, ngajari panguwasaning dhiri: milih lan nguwataké kapitayan kanthi sadhar, ngilangaké mangu-mangu kang ngrusak, mangertèni lan nyelarasaké pepénginan kang durung disadari, ngowahi cithakan rasa, ndhisiplinaké pikiran: kawigatèn, gagasan lan guneman. «Gusti» uga minangka panyeluk tradhisional marang Sang Kristus, dianggep Asma kapindhoné. 2. Saben wektu mung siji pitakonan. Aja grusa-grusu, aja mlumpat saka pitakonan siji menyang liyané. Ing wiwitan wangsulané mbokmanawa ora cetha banget, lan Kowé bakal wiwit niteni iku sawetara wektu sawisé. Lan yèn Kowé nguncalaké akèh pitakonan marang Gusti Allah bebarengan, kepriyé Kowé bakal ngerti pitakonan endi kang diwangsuli nalika wangsulan iku teka lan dititeni déning Kowé? Mula siji pitakonan – ing sakwektu, lan fokusna marang mangertèni wangsulané. 3. Kasabaran lan pituduh. Kasabaran iku salah siji sipat kang paling dibutuhaké déning Sang Pangripta. Yèn ora duwé kasabaran – ora bakal sinau apa-apa. Sawisé mènèhi pitakonan, duwéa kasabaran lan setèkna pratandha-pratandha, kerep banget Gusti Allah mangsuli kita lumantar pituduh ing njaba: pariwara ing papan reklame,

pesen kang njedhul ing tilpun, irah-irahan ing suwèkan koran utawa brosur ing sangisoring sikil, tugelan ukara saka obrolan kang ora sengaja kaprungu, lagu utawa pethikan geguritan kang njedhul ing èngetan. Gusti Allah ngandika marang Kowé nganggo basa kang dingertèni déning Kowé dhéwé. Nanging kudu sabar lan fokus marang pitakonan sarta wangsulan kang ditampa. Setèkna pituduh-pituduh iku, saéngga kasabaran bakal malih dadi dolanan kang nyenengaké, puzzle kang bakal Kowé susun saka manéka pituduh. 4. Iki dialog, dudu ramalan ampas kopi. Matura marang Sang Kristus kaya marang kanca raket. Yèn durung paham – takona manèh. Yèn mangu-mangu – pesthèkna. Wedharna marang Panjenengané pepénginanmu, pamikirmu, nganti sambatmu, pasrahna mangu-mangumu, lan nyuwuna supaya dikuwataké ing kapitayan. Ing kapitayan marang awakmu dhéwé lan Kapitayan marang Panjenengané. Kanthi ngrembakakaké dialog klawan Gusti Allah, lan ora mung marem karo wangsulan pisanan lan siji-sijiné tumrap pitakonanmu, Kowé luwih cepet nata manèh sesambungan néronmu lan ngowahi cithakan panyawang kasunyatan. Lan saliyané iku, ngéndhani mangu-mangu kang ora perlu. Lan satemené, iki dadi sesambungan guneman kang paling nengsemaké ing uripmu. Pira kerepé kita krungu: yèn Kowé duwé kalodhangan, pitakonan apa kang bakal Kowé aturaké marang Gusti Allah? Saiki Kowé duwé kalodhangan iku. Apa iki dudu kaélokan paling gedhé ing jagad raya? Gusti Allah ngandika marang Kowé. 5. Owahana dhirimu dhéwé, aja nyuwun ngowahi kahanan. Kowé bisa nyuwun marang Gusti Allah supaya ngowahi setèlan kasadharanmu – marèkaké rasa wedi, gampang gela, cithakan rasa salah lan isin, nepsu, hawa nepsu lan karem mangan, mèri lan cemburu, srakah lan gumantung marang dhuwit, kurban batin lan parasit, kéwan galak lan naga (utek mamalia

lan utek rèptil), kang ing sawijining wektu bakal metu saka alam ngisor sadharmu, lan sabanjuré, nanging aja nyuwun marang Gusti Allah ngowahi kahanan yèn iku medèni utawa nggawé bingung atimu. «Kena apa Kowé nyuwun marang Gusti Allah ngowahi kahanan, yèn Gusti Allah mènèhi kahanan iku supaya Kowé kang owah?» Ing kabèh prakara lan salawasé golèka sebabé ing sajroning Dhiri lan mung dhirimu dhéwé. Jagad iki minangka pangilon kasadharanmu. Ing kono ora ana apa-apa kang ora lair saka cithakan panyawangmu dhéwé: kapitayan, kapercayan, pepénginan, rasa wedi, lara ati, rasa salah lan cithakan emosi liyané sarta wujud pikiran. Iki fisika. Iki dudu moral lan dudu agama, iki fisika. Muga-muga saka pangerten iki lair sakabèhing pitakonan lan panyuwunanmu marang Gusti Allah: tulung sadharna, dituduhna, dipadhagaké... sarasna iki ing sajroning aku, tulung uwalna... wulangna kepriyé carané kang béda, tulung ciptakaké iki kanthi cara anyar... 6. Luwih kerepa maca lan maca manèh Injil, Prajanjian Anyar. Ing kono ana pangandikan langsung saka Sang Kristus lan katrangan-katrangané. Kanthi mangkono, lumantar Pangandika Gesang kang katuruntaké lumantar naskah Kitab Suci, Sang Kristus nyawisaké pikiranmu kanggo nampa wangsulan ing Dialog Batin. Yèn ora, akèh wangsulané bakal katon angèl dingertèni tumrap Kowé, angèl dilakoni, medèni amarga anyaré, lan mula pikiran bakal nulak – nganggep ora ana wangsulan babar pisan. Tembung tinulis nguwataké Kowé ing kapitayan lan pangerten marang wangsulané Gusti Allah. 7. Sawisé nampa wangsulan saka Gusti Allah, langsung trapna ing urip. Yèn ora ngerti kepriyé carané – nyuwuna pirsa marang Panjenengané. Kanggo wiwitan, cukup karepna anané owah-owahan iki, lilakna dhirimu kanthi érlas kepéngin, awit pepénginan iku antimateri (pramateri), iku kabèh kang dibutuhaké supaya ing tataran kuantum kacipta

materi kang mujudaké iku. Wus kepéngin – nyataaké karsamu. Kowé iku pangripta, tegesé karsamu iku angger-angger tumrap sakabèhing kang kelakon ing jagadmu (ing tataran ènèrgi kang sumadya kanggo Kowé ing wektu iki lan bunderan tanggung jawab kang cocog). 8. Panuwun. Rasa panuwun ngiyataké ilining ènèrgi. Rasa panuwun negasaké yèn tumrap Kowé iki aji banget. Ajining samubarang iku pepénginan kang lumaku ing wektu. Rasa panuwun nguwataké Kapitayanmu. Kapitayan iku dhasaring kasadharanmu. Rasa panuwun marang Gusti Allah ngiyataké Rawuhé Gusti Allah ing kasadharan lan uripmu. Matura nuwun marang Gusti Allah tumrap sakabèhé. Matura nuwun marang Awakmu Dhéwé tumrap pilihanmu, tumrap kasetyanmu marang dalan kang wus dipilih, awit Gusti Allah mung mbantu ing dalan kasadharan, ing dalan dadi Pangripta kang Sadhar tumrap kasunyatané, nanging kang ngliwati dalan iku Kowé dhéwé. Kita mongkog déné Kowé lumaku ing dalan iki, sanajan ing wiwitan abot banget. Mula luwih kerepa ngaturaké panuwun ora mung marang Gusti Allah (ing sajroning dhiri) minangka Potènsi Paling Luhurmu, nanging uga marang Awakmu Dhéwé – sapa Kowé ing wektu saiki iki. Kita ngerti sepira aboté dalan iki, lan iku kawantéran kang gedhé banget – milih lan lumaku ing dalan iki saben dina, nalika ora ana jaminan babar pisan, lan ora ana wong ing saubengé kang nyengkuyung Kowé ing dalan iki. Matura nuwun marang Awakmu Dhéwé luwih kerep. Kita pitaya marang Kowé lan mongkog marang Kowé minangka Makutha Ciptaan Kita, Manungsa!

«Lan Aku ora nyebut kowé batur manèh, nanging kanca...», – pangandikané Sang Kristus.

sumber: Радомир · «Причастие Любви»

WEBREATH · 11:11

«In every moment lies an opportunity to thank God for His infinite gift» — Communion of Love 2

Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.

WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath