14. Panloob na Dialogue (tatlong bahagi)

Maaaring subukang patayin ang panloob na diyalogo na «mula sa masama», o maaari namang ilipat ang isip sa Panloob na Diyalogo sa Diyos, kay Kristo. Ang una ay nagbabalik sa Iyo sa sinaunang kalagayan ng payak na pamumuhay, ang ikalawa – nag-aakay patungo sa Bagong kamalayan, sa Tri-um(pho), sa Kamalayan ng Lumikha, ang diyos sa laman, na sa Kanyang kamalayan ang Kapayakan ay kusang nahahayag at sa Pinakamataas nitong aspeto – sa Henyo ng kamalayan, sa pamamagitan ng pagkaunawa sa mga sanhi at bunga (ang sanhi – nasa loob, ang bunga – nasa labas), kung kailan hindi na kailangang makibaka sa reyalidad o makibagay rito, o tumakas sa ilusyon, kundi maaaring ariin ito, bilang Iyong Malaking Katawan. Ang Panloob na Diyalogo sa Diyos ay tumutulong sa Iyo na huwag itakwil ang buong panahon ng paghubog ng Iyong kamalayan sa dualidad, kundi sa pamamagitan ng pagtanggap dito bilang kinakailangang karanasan, muling pagninilay sa karanasang ito, tumutulong na sumandig dito, taglay ang pasasalamat na tinatanggap ang mga bunga nito – ang pagpapalawak ng Iyong kamalayan, ang pagsilang ng buong sari-saring daigdig ng mga penomeno, at ng Iyong panloob na daigdig, upang dalhin ang sari-saring ito tungo sa Pagkakaisa at Kabuuan ng Iyong kamalayan, na pinaparaan ang lahat sa lente ng Kamalayan ng Lumikha. Sa Panloob na Diyalogo, nagtatanong Ka sa Diyos kung paano umiiral ang daigdig, at kung paano nabuo ang Iyong kamalayan, sa ano at paano Mo nilikha ang isang partikular na sitwasyon sa Iyong buhay, at kung paano Mo ito maiwawasto, unti-unting kumikilos mula sa masasakit na sitwasyon sa kasalukuyan patungo sa muling pagsusuri ng Iyong buong nakaraan. Kusa at may kamalayang pinaparaan ang lahat, ang Iyong buong kasalukuyan at nakaraang karanasan, sa lente

ng pagkaunawa ng Lumikha (ako mismo – sa pamamagitan ng aking mga naisin, paniniwala at pananalig – ang lumikha nito), tumatanggap ng mga kasagutan mula sa loob, mula sa Diyos, mula sa Iyong Pinakamataas na aspeto, unti-unti Mong muling binubuo ang Iyong pananaw sa daigdig, ang Iyong huwaran ng pagkaunawa, lumilipat mula sa posisyon ng biktima patungo sa posisyon ng May Kamalayang Lumikha. Ito ay nagaganap sa tulong ng isip, ngunit hindi lamang sa isip. Ang Panloob na Diyalogo sa Diyos ay muling nag-aayos ng Iyong mga panloob na panuntunan, tumatagos nang malalim sa subconscious, at may kakayahang baguhin hindi lamang ang Iyong mga indibidwal na paniniwala at panuntunan, kundi maging ang mga programang pangkanununuan at mga huwaran ng buhay na naisalin sa Iyo sa henetika, gayundin ang mga pambansa, na tinanggap sa pamamagitan ng linggwistikong larawan ng daigdig – pinalalawak ang Iyong bokabularyo at pinayayaman ang Iyong wika ng mga Banal na neolohismo mula sa loob. Mahalagang maunawaan na ang Panloob na Diyalogo sa Diyos – ay hindi laro ng Iyong isip sa kanyang sarili. Ito ay diyalogo sa pagitan ng Iyong maliit na indibidwal na ako at ng Dakilang Kami ng Pinagsama-samang Pinakamataas na Potensyal ng Sangkatauhan. Si Kristo – ay isang kolektibong larawan. Ang Espiritu – ay ang Nagkakaisang Kamalayan, ang Pinakamataas na anyo ng kamalayan, na yumayakap sa lahat ng anyo ng indibidwal, pangkatan at kolektibong kamalayan at ng kanilang pinagsamang karanasan, ng lahat ng umiiral, ng lahat ng naging, naririto at magiging, – karanasang, kapag napagtanto, ay nagiging balon ng Karunungan ng Diyos, na bukas para sa Iyo sa Panloob na Diyalogo sa Diyos. Ilan pang mahahalagang paalala hinggil sa Panloob na Diyalogo sa Diyos: 1. Ang Pangalan ay nagbubukas ng diyalogo. Ang Pangalan ng Diyos, tulad ng Iyong naunawaan na, ay isang napakahalagang bagay – ang iba't ibang pangalan ay nagbibigay ng daan patungo sa iba't ibang

aspeto ng Diyos. Ang Pangalan ni Hesukristo ay nagbubukas ng diyalogo sa Diyos – partikular bilang Guro at Tagapayo, na nagtuturo sa Iyo ng kamalayan, nagtuturo na maging hindi lamang lumikha, kundi may kamalayang lumikha, ibig sabihin ay diyos ng Iyong sariling reyalidad, na managot hindi sa antas ng mga gawa, kundi sa antas – bago pa ang mga gawa – sa antas ng nagaganap sa Iyong kamalayan (lalo na – sa subconscious). Hinuhubog Ka ni Kristo bilang diyos, literal na muling binubuo ang Iyong mga neural connection, tumutulong na baguhin ang mismong huwaran ng pagtingin sa daigdig, tanggapin ang pananagutan ng Lumikha para sa Iyong reyalidad bilang Iyong sariling likha, nagtuturo ng pagpipigil sa Sarili: may kamalayang pumili at magpatibay ng Pananampalataya, mag-alis ng mga mapanirang pagdududa, kilalanin at isaayos ang Iyong mga di-namamalayang naisin, baguhin ang mga huwaran ng damdamin, dinidisiplina ang Iyong isip: atensyon, kaisipan at pananalita. Ang «Panginoon» – ay tradisyonal ding tawag kay Kristo, ituring na Kanyang ikalawang Pangalan. 2. Isang tanong sa bawat pagkakataon. Huwag magmadali, huwag lumundag mula sa isang tanong patungo sa iba. Sa simula, ang mga sagot ay maaaring hindi gaanong malinaw, at matutukoy Mo ang mga ito nang lumaon. At kung magtatambak Ka sa Diyos ng maraming tanong nang sabay-sabay, paano Mo malalaman kung alin sa mga ito ang sinagot, kapag ito ay dumating na at Iyong natukoy? Kaya't isang tanong – sa bawat pagkakataon, at magtuon sa pagkaunawa sa sagot. 3. Pagtitiyaga at mga pahiwatig. Ang pagtitiyaga – ay isa sa pinakakailangang katangian ng Lumikha. Kung wala Kang pagtitiyaga – wala Kang matututuhan. Pagkatapos magtanong, magkaroon ng pagtitiyaga at maingat na magmasid sa mga tanda, madalas na sumasagot ang Diyos sa atin sa pamamagitan ng mga panlabas na pahiwatig: anunsyo sa billboard,

mensaheng lumitaw sa telepono, pamagat sa piraso ng pahayagan o flyer sa ilalim ng Iyong mga paa, kaputol na pangungusap mula sa di-sinasadyang narinig na pag-uusap, awiting sumagi sa alaala o taludtod ng tula. Nangungusap ang Diyos sa Iyo sa wikang nauunawaan Mo mismo. Ngunit kailangang magtiyaga at magtuon sa tanong at sa mga natatanggap na kasagutan. Magmasid sa mga pahiwatig, nang sa gayon ang pagtitiyaga ay maging isang kawili-wiling laro, isang puzzle na bubuuin Mo mula sa maraming pahiwatig. 4. Ito ay diyalogo, hindi panghuhula sa latak ng kape. Makipag-usap kay Kristo tulad ng sa pinakamatalik na kaibigan. Kung hindi naunawaan – muling magtanong. Kung nag-aalinlangan – linawin. Ipahayag sa Kanya ang Iyong mga kahilingan, ang Iyong mga saloobin, maging ang Iyong mga hinaing, ibahagi ang Iyong mga pagdududa, at humiling na patatagin Ka sa Pananampalataya. Sa Pananampalataya sa Iyong Sarili at Pananampalataya sa Kanya. Sa pagpapalalim ng diyalogo sa Diyos, sa halip na makuntento sa una at tanging sagot sa Iyong tanong, mas mabilis Mong muling binubuo ang Iyong mga neural connection at binabago ang huwaran ng pagkaunawa sa reyalidad. Bukod dito, naiiwasan Mo ang mga hindi kinakailangang pagdududa. At higit sa lahat, ito ay nagiging pinakakawili-wiling pakikipag-usap sa Iyong buhay. Ilang beses na nating narinig: kung magkakaroon kayo ng pagkakataon, anong tanong ang itatanong ninyo sa Diyos? Ngayon ay mayroon Ka nang gayong pagkakataon. Hindi ba't ito ang pinakadakilang himala sa sansinukob? Nangungusap ang Diyos sa Iyo. 5. Magbago Ka sa Iyong Sarili, huwag hilinging baguhin ang sitwasyon. Maaaring hilingin sa Diyos na baguhin ang mga setting ng Iyong kamalayan – paghilumin ang mga takot, pagiging maramdamin, huwaran ng pagkakasala at hiya, galit, pagnanasa at katakawan, inggit at selos, kasakiman at pagkaalipin sa salapi, ang panloob na biktima at parasito, ang hayop at dragon (utak-mammal

at utak-reptilya), na sa isang sandali ay lilitaw mula sa Iyong subconscious, atbp., ngunit huwag hilingin sa Diyos na baguhin ang sitwasyon, kung ito ay nananakot o nagpapabalisa sa Iyo. «Bakit Mo hinihiling sa Diyos na baguhin ang sitwasyon, kung ibinigay ng Diyos sa Iyo ang sitwasyon upang Ikaw ang magbago?» Sa lahat ng bagay at sa lahat ng oras, hanapin ang sanhi sa Iyong Sarili at sa Iyong Sarili lamang. Ang daigdig – ay salamin ng Iyong kamalayan. Walang anuman dito na hindi nagmula sa Iyong sariling mga huwaran ng pagkaunawa: mga paniniwala, pananalig, naisin, takot, hinanakit, pagkakasala at iba pang emosyonal na huwaran at anyo ng kaisipan. Ito ay pisika. Hindi ito moralidad at hindi relihiyon, ito ay pisika. Mula nawa sa pagkaunawang ito magmula ang lahat ng Iyong mga tanong at kahilingan sa Diyos: tulungan akong mapagtanto, ipakita, linawin... paghilumin ito sa akin, tulungang lumaya... ituro kung paano sa ibang paraan, tulungang likhain ito sa bagong paraan... 6. Mas madalas na basahin at muling basahin ang mga Ebanghelyo, ang Bagong Tipan. Naroroon ang tuwirang pananalita ni Kristo at ang Kanyang mga paliwanag. Sa gayon, sa tulong ng Buháy na Salita, na ipinasa sa pamamagitan ng mga teksto ng Banal na Kasulatan, inihahanda ni Kristo ang Iyong isip para sa pagtanggap ng mga kasagutan sa Panloob na Diyalogo. Kung hindi, marami sa Kanyang mga sagot ang maaaring magmukhang mahirap maunawaan para sa Iyo, mahirap isakatuparan, nakatatakot dahil sa kanilang kabaguhan, at dahil dito ay itatakwil ng isip ang mga ito – na para bang walang sagot kailanman. Ang nakalimbag na salita ay nagpapatibay sa Iyo sa Pananampalataya at pagkaunawa sa mga sagot ng Diyos. 7. Kapag natanggap na ang mga sagot mula sa Diyos, agad itong isabuhay. Kung hindi alam kung paano – itanong sa Kanya. Bilang panimula, naisin lamang ang mga pagbabagong ito, pahintulutan ang Iyong Sarili na taimtim itong hangarin, sapagkat ang mga naisin – ay antimatter (primordial matter), ito ang lahat ng kailangan upang sa quantum level ay malikha

ang materyang naglalaman sa kanila. Naisin Mo – ipahayag ang kalooban. Ikaw – ay lumikha, at samakatuwid, ang Iyong kalooban ay batas para sa lahat ng nagaganap sa Iyong daigdig (sa saklaw ng enerhiyang bukas para sa Iyo sa kasalukuyan at sa katumbas nitong saklaw ng pananagutan). 8. Pasasalamat. Ang Pasasalamat ay nagpapatindi sa daloy ng enerhiya. Ang Pasasalamat ay nagbibigay-diin na para sa Iyo ito ay mahalaga. Ang kahalagahan – ay isang naisin na nagpapatuloy sa panahon. Ang Pasasalamat ay nagpapatibay sa Iyong Pananampalataya. Ang Pananampalataya – ay pundasyon ng Iyong kamalayan. Ang Pasasalamat sa Diyos ay nagpapaigting sa Presensya ng Diyos sa Iyong kamalayan at sa Iyong buhay. Magpasalamat sa Diyos para sa lahat. Magpasalamat sa Iyong Sarili para sa Iyong pagpili, para sa Iyong katapatan sa piniling landas, sapagkat ang Diyos ay tumutulong lamang sa landas ng kamalayan, sa landas ng pagiging May Kamalayang Lumikha ng sariling reyalidad, ngunit Ikaw mismo ang tumatahak sa landas. Ipinagmamalaki Namin na tinatahak Mo ang landas na ito, gaano man ito kahirap sa simula. Kaya't mas madalas na magpasalamat hindi lamang sa Diyos (sa Iyong Sarili) bilang Iyong Pinakamataas na Potensyal, kundi maging sa Iyong Sarili – kung sino Ka ngayon sa sandaling ito. Alam Namin kung gaano kahirap ang landas, at ito ay dakilang katapangan – ang magpasya at tahakin ang landas na ito araw-araw, kung kailan walang anumang katiyakan, at walang sinuman sa paligid ang sumusuporta sa Iyo sa landas na ito. Magpasalamat sa Iyong Sarili nang mas madalas. Kami ay naniniwala sa Iyo at ipinagmamalaki Ka bilang Korona ng Aming nilikha, Tao!

«At hindi Ko na kayo tinatawag na mga alipin, kundi mga kaibigan...», – sabi ni Kristo.