14. Deialog Fewnol (rhan tri)

Gellir ceisio diffodd yr ymgom fewnol «oddi wrth y fall», neu gellir troi'r meddwl at Ymgom Fewnol â Duw, â Christ. Mae'r cyntaf yn dy ddychwelyd i gyflwr cyntefig o symlrwydd, mae'r ail – yn dy arwain i Ymwybyddiaeth Newydd, i Dri-ym(ff), i Ymwybyddiaeth y Creawdwr, duw yn y cnawd, yn ymwybyddiaeth yr hwn y mae Symlrwydd yn datguddio'n fwriadol ac yn ei wedd Oruchaf – yn Athrylith ymwybyddiaeth, trwy adnabod achosion ac effeithiau (mae'r achos – o fewn, yr effaith – oddi allan), pan nad oes angen mwyach ymladd â realiti nac ymaddasu iddo, na dianc i rith, ond y gellir ei feddiannu fel dy Gorff Mawr dy Hun. Mae'r Ymgom Fewnol â Duw yn dy helpu i beidio â gwrthod holl gyfnod ffurfio dy ymwybyddiaeth mewn deuoliaeth, ond trwy ei gymryd fel profiad angenrheidiol, trwy ailfeddwl y profiad hwn, yn helpu i bwyso arno, gan dderbyn ei ffrwythau â diolchgarwch – ehangu dy ymwybyddiaeth, genedigaeth holl amrywiaeth byd y ffenomenau, a'th fyd mewnol dy hun, gan ddod â'r amrywiaeth hwn i Undod a Chyfanrwydd dy ymwybyddiaeth, gan basio popeth trwy brism Ymwybyddiaeth y Creawdwr. Yn yr Ymgom Fewnol yr wyt yn gofyn cwestiynau i Dduw am sut y mae'r byd wedi'i drefnu, a sut y mae dy ymwybyddiaeth wedi'i threfnu, â pheth a sut y creaist y naill sefyllfa neu'r llall yn dy fywyd, a sut y gelli ei chywiro, gan symud yn raddol o sefyllfaoedd poenus yn y presennol at ailystyried dy holl orffennol. Gan basio popeth yn fwriadol ac yn ymwybodol, dy holl brofiad presennol a gorffennol, trwy brism

canfyddiad y Creawdwr (myfi fy hun – trwy fy nymuniadau, fy nghredoau a'm hargyhoeddiadau – a greodd hyn), gan dderbyn atebion o'r tu mewn, oddi wrth Dduw, oddi wrth Dy wedd Oruchaf dy Hun, yr wyt yn raddol yn ailadeiladu dy ddarlun o'r byd, dy batrwm canfod, gan symud o safle dioddefwr i safle Creawdwr Ymwybodol. Digwydd hyn trwy gymorth y meddwl, ond nid yn y meddwl yn unig. Mae'r Ymgom Fewnol â Duw yn ail-lunio dy agweddau, gan dreiddio'n ddwfn i'r isymwybod, ac mae'n abl i newid nid yn unig dy gredoau ac agweddau unigol, ond hefyd raglenni llinach a phatrymau bywyd a drosglwyddwyd i Ti'n enetig, yn ogystal â rhai gwerinol, a dderbyniwyd trwy ddarlun ieithyddol o'r byd – gan ehangu dy eirfa a chyfoethogi dy iaith â neolegau Dwyfol o'r tu mewn. Mae'n bwysig deall nad gemau dy feddwl ag ef ei hun yw'r Ymgom Fewnol â Duw. Ymgom ydyw rhwng dy «fi» unigol bach Di a'r «Ni» Mawr o Botensial Goruchaf Cyfunol y Ddynoliaeth. Delwedd gyfunol yw Crist. Yr Ysbryd yw'r Un Ymwybyddiaeth, y Ffurf oruchaf ar ymwybyddiaeth, sy'n cynnwys ynddi bob ffurf ar ymwybyddiaeth unigol, grŵp a chasglol a'u profiad cyfunol, o bopeth sydd, popeth a fu erioed, sydd, ac a fydd, – profiad sydd, o'i ddeall yn ymwybodol, yn dod yn ffynnon Doethineb Dwyfol, sydd ar gael i Ti yn yr Ymgom Fewnol â Duw. Dyma rai sylwadau pwysig pellach ynghylch yr Ymgom Fewnol â Duw: 1. Mae'r Enw yn agor yr ymgom. Mae Enw Duw, fel y deellist eisoes, yn beth pwysig iawn – mae enwau gwahanol yn rhoi mynediad i wahanol

weddau o Dduw. Mae Enw Iesu Grist yn agor yr ymgom â Duw – yn union fel ag Athro a Hyfforddwr, sy'n dy addysgu mewn ymwybyddiaeth, yn dy ddysgu i fod nid yn unig yn greawdwr, ond yn greawdwr ymwybodol, hynny yw, yn dduw dy realiti dy hun, i ddwyn cyfrifoldeb nid ar lefel gweithredoedd, ond ar y lefel – cyn gweithredoedd – ar lefel yr hyn sy'n digwydd yn dy ymwybyddiaeth (yn enwedig – yn dy isymwybod). Mae Crist yn dy wneud yn dduw, gan ail-lunio'n llythrennol dy gysylltiadau niwronaidd, yn helpu i newid union fodel canfyddiad y byd, i dderbyn cyfrifoldeb y Creawdwr dros dy realiti fel dros dy greadigaeth dy hun, gan dy ddysgu i feistroli Dy Hun: dewis a chryfhau Ffydd yn ymwybodol, dileu amheuon dinistriol, adnabod a chysoni dy ddymuniadau anymwybodol, newid patrymau teimlo, gan ddisgyblu dy feddwl: sylw, meddwl a lleferydd. Mae «Arglwydd» hefyd yn gyfarchiad traddodiadol i Grist, ystyria ef fel ei ail Enw. 2. Un cwestiwn ar y tro. Paid â phrysuro, paid â llamu o gwestiwn i gwestiwn. I ddechrau, efallai na fydd yr atebion mor amlwg, a byddi'n dechrau eu hadnabod ychydig yn ddiweddarach. Ac os tefli lawer o gwestiynau at Dduw ar unwaith, sut y deelli i ba un ohonynt y cafwyd ateb, pan ddaw o'r diwedd ac y caiff ei adnabod gennyt? Felly un cwestiwn – ar un tro, a chanolbwyntia ar ddeall yr ateb yn ymwybodol. 3. Amynedd ac awgrymiadau. Amynedd yw un o rinweddau mwyaf angenrheidiol y Creawdwr. Heb amynedd – ni ddysgi ddim. Ar ôl gofyn cwestiwn, bydd yn amyneddgar a gwylia'r arwyddion yn astud; yn aml iawn mae Duw yn ein hateb trwy awgrymiadau allanol: hysbyseb ar fwrdd hysbysebu,

neges yn ymddangos ar y ffôn, pennawd ar ddarn o bapur newydd neu daflen dan draed, rhan o frawddeg o sgwrs a glywyd ar ddamwain, cân neu ddarn o gerdd a gofiwyd yn sydyn. Mae Duw yn siarad â Thi yn yr iaith sy'n ddealladwy i Ti'n bersonol. Ond rhaid ymgymryd ag amynedd a chanolbwyntio ar y cwestiwn a'r atebion a dderbynnir. Gwylia'r awgrymiadau, felly bydd amynedd yn troi'n gêm ddiddorol, yn bos jig-so y byddi'n ei gydosod o nifer fawr o awgrymiadau. 4. Ymgom yw hon, nid dewiniaeth ar waddod coffi. Siarada â Christ fel â'th ffrind gorau. Os na ddeellist – gofyn eto. Os wyt yn amau – eglura. Mynega Iddo dy ddymuniadau, dy farnau, hyd yn oed dy gwynion, trosglwydda dy amheuon, a gofyn Iddo dy gryfhau mewn Ffydd. Mewn Ffydd ynot Dy Hun a Ffydd Ynddo Ef. Trwy ddatblygu ymgom â Duw, ac nid cyfyngu dy hun i'r ateb cyntaf ac unig i'th gwestiwn, yr wyt yn ail-lunio dy gysylltiadau niwronaidd yn gyflymach ac yn newid patrwm canfod realiti. Ac ar ben hynny, yr wyt yn osgoi amheuon diangen. Ac yn wir, daw hyn yn gymdeithas fwyaf diddorol dy fywyd. Sawl gwaith rydym wedi clywed: pe bai gennych gyfle, pa gwestiwn a ofynnech i Dduw? Bellach mae'r cyfle hwnnw gennyt Ti. Onid dyma'r wyrth fwyaf yn y bydysawd? Mae Duw yn siarad â Thi. 5. Newidia Dy Hun, paid â gofyn am newid y sefyllfa. Gellir gofyn i Dduw newid gosodiadau dy ymwybyddiaeth – iacháu ofnau, ysbryd tramgwyddus, patrwm euogrwydd a chywilydd, digofaint, chwant a gorfwyta, eiddigedd a chenfigen, trachwant a dibyniaeth ar arian, y dioddefwr a'r parasit mewnol, y bwystfil a'r ddraig (ymennydd mamalaidd

ac ymennydd ymlusgaidd), a ddaw allan o'th isymwybod ar ryw adeg, ac ati, ond paid â gofyn i Dduw newid y sefyllfa os yw'n dy ddychryn neu'n dy gythruddo. «Pam yr wyt yn gofyn i Dduw newid y sefyllfa, os rhoddodd Duw y sefyllfa i Ti er mwyn i Ti Dy Hun newid?» Ym mhob peth ac ar bob adeg, ceisia'r achos Ynot Dy Hun ac Ynot Dy Hun yn unig. Drych i'th ymwybyddiaeth yw'r byd. Nid oes dim ynddo na chafodd ei esgor gan dy batrymau canfod dy hun: credoau, argyhoeddiadau, dymuniadau, ofnau, tramgwyddau, euogrwydd a phatrymau emosiynol a ffurfiau meddwl eraill. Ffiseg yw hyn. Nid moesoldeb na chrefydd mohono, ffiseg ydyw. Boed i'th holl gwestiynau a'th ddeisyfiadau at Dduw ddeillio o'r ddealltwriaeth hon: helpa fi i ddeall, dangos i mi, eglura… iachâ hyn ynof, helpa fi i ymryddhau… dysga i mi sut i wneud yn wahanol, helpa fi i greu hyn o'r newydd… 6. Darllena ac ailddarllena'r Efengylau, y Testament Newydd, yn amlach. Yno y mae lleferydd uniongyrchol Crist a'i esboniadau. Felly, trwy gymorth y Gair Byw a drosglwyddwyd trwy destunau'r Ysgrythurau Sanctaidd, mae Crist yn paratoi dy feddwl i dderbyn atebion yn yr Ymgom Fewnol. Fel arall, gallai llawer o'i atebion ymddangos i Ti'n anodd eu deall, yn anodd eu cyflawni, yn frawychus o ran eu newydd-deb, ac am hynny bydd y meddwl yn eu gwrthod – gan ddweud nad oes ateb o gwbl. Mae'r gair printiedig yn dy gryfhau mewn Ffydd a dealltwriaeth o atebion Duw. 7. Ar ôl derbyn atebion oddi wrth Dduw, rho hwy ar waith yn dy fywyd ar unwaith. Os nad wyt yn gwybod sut – gofyn Iddo am eglurhad. I ddechrau, yn syml, dymuna'r newidiadau hyn, caniatâ i Ti Dy Hun ddymuno'n ddiffuant, oherwydd gwrth-fater (cyn-fater) yw dymuniadau, dyma'r cyfan sydd ei angen er mwyn i'r mater sy'n eu hymgorffori gael ei greu ar lefel cwantwm.

Dymunaist – datgana dy ewyllys. Creawdwr wyt Ti, ac felly mae dy ewyllys yn gyfraith i bopeth sy'n digwydd yn dy fyd (ar raddfa'r egni sydd ar gael i Ti ar hyn o bryd a'r cylch cyfrifoldeb cyfatebol iddo). 8. Diolchgarwch. Mae Diolchgarwch yn cryfhau llif yr egni. Mae Diolchgarwch yn pwysleisio bod hyn yn werthfawr i Ti. Dymuniad a estynnwyd mewn amser yw gwerth. Mae Diolchgarwch yn cryfhau dy Ffydd. Ffydd yw sylfaen dy ymwybyddiaeth. Mae Diolchgarwch i Dduw yn cryfhau Presenoldeb Duw yn dy ymwybyddiaeth ac yn dy fywyd. Diolcha i Dduw am bopeth. Diolcha i Ti Dy Hun am dy ddewis, am dy ffyddlondeb i'r llwybr a ddewiswyd, oherwydd dim ond helpu y mae Duw ar lwybr ymwybyddiaeth, ar lwybr dod yn Greawdwr Ymwybodol o'th realiti, ond Ti Dy Hun sy'n cerdded y llwybr. Yr ydym yn ymfalchïo dy fod yn cerdded y llwybr hwn, er mor anodd y gall fod i ddechrau. Felly, diolcha'n amlach nid yn unig i Dduw (Ynot Dy Hun) fel Dy Botensial Goruchaf dy Hun, ond hefyd i Ti Dy Hun – i'r Hwn yr wyt Ti ar hyn o bryd. Gwyddom mor anodd yw'r llwybr, ac mae'n ddewrder aruthrol – gwneud dewis a cherdded y llwybr hwn bob dydd, pan nad oes unrhyw warantau, a phan nad oes neb o'th gwmpas yn dy gefnogi ar y llwybr hwn. Diolcha i Ti Dy Hun yn amlach. Credwn Ynot a balch ydym Ohonot fel Coron Ein creadigaeth, O Ddyn!

«Ac nid wyf mwyach yn eich galw chwi yn weision, ond yn gyfeillion...», – medd Crist.