14. Унутраны Дыялог (частка трэцяя)

Можна паспрабаваць выключыць унутраны дыялог «ад ліхога», а можна пераключыць розум на Унутраны Дыялог з Богам, з Хрыстом. Першае вяртае Цябе ў першабытны стан прастаты, другое – выводзіць у Новую свядомасць, у Тры-ум(ф), у Свядомасць Творцы, бога ў плоці, у чыёй свядомасці Прастата раскрываецца наўмысна і ў Найвышэйшым сваім аспекце – у Геніі ўсвядомленасці, праз спазнанне прычын і вынікаў (прычына – унутры, вынік – звонку), калі больш не трэба змагацца з рэчаіснасцю ці падладжвацца пад яе, альбо ўцякаць у ілюзію, але можна валодаць ёю, як сваім Вялікім Целам. Унутраны Дыялог з Богам дапамагае Табе не адмаўляцца ад усяго перыяду станаўлення Тваёй свядомасці ў дуальнасці, але, успрыняўшы яго як неабходны досвед, пераасэнсаваўшы гэты досвед, дапамагае абаперціся на яго, з удзячнасцю прыняўшы яго плёны – пашырэнне Тваёй свядомасці, нараджэнне ўсёй разнастайнасці свету з’яў і свету ўнутранага Твайго, прывесці гэтую разнастайнасць у Адзінства і Цэласнасць Тваёй свядомасці, прапускаючы ўсё праз прызму Свядомасці Творцы. Ва Унутраным Дыялогу Ты задаеш Богу пытанні пра тое, як уладкаваны свет і як уладкавана Твая свядомасць, чым і як Ты стварыў тую ці іншую сітуацыю ў сваім жыцці і як Ты можаш гэта выправіць, паступова рухаючыся ад балючых сітуацый у сучаснасці да перагляду ўсяго свайго мінулага. Наўмысна і ўсвядомлена прапускаючы ўсё, увесь свой цяперашні і мінулы досвед, праз прызму

успрымання Творцы (я сам – сваімі жаданнямі, вераваннямі і перакананнямі – гэта стварыў), атрымліваючы адказы знутры, ад Бога, ад Свайго Найвышэйшага аспекта, Ты паступова перабудоўваеш сваю карціну свету, свой шаблон успрымання, пераходзячы з пазіцыі ахвяры ў пазіцыю Усвядомленага Творцы. Гэта адбываецца з дапамогай розуму, але не толькі ў розуме. Унутраны Дыялог з Богам перабудоўвае Твае ўстаноўкі, пранікаючы глыбока ў падсвядомасць, і здольны змяніць не толькі Твае індывідуальныя вераванні і ўстаноўкі, але і родавыя праграмы і мадэлі жыцця, перададзеныя Табе генетычна, а таксама народныя, засвоеныя з дапамогай моўнай карціны свету – пашыраючы Твой слоўнікавы запас і ўзбагачаючы Тваю мову Боскімі неалагізмамі знутры. Важна разумець, што Унутраны Дыялог з Богам – гэта не гульні Твайго розуму з самім сабой. Гэта дыялог паміж Тваім маленькім індывідуальным я і Вялікім Мы Сукупнага Найвышэйшага Патэнцыялу Чалавецтва. Хрыстос – гэта вобраз зборны. Дух – Адзіная Свядомасць, Найвышэйшая форма свядомасці, што ўбірае ў сябе ўсе формы індывідуальнай, групавой і калектыўнай свядомасці і іх сукупнага досведу, усяго існага, усяго, што калі-небудзь было, ёсць і будзе, – досведу, які, будучы ўсвядомленым, становіцца скарбніцай Прамудрасці Божай, даступнай Табе ва Унутраным Дыялогу з Богам. Яшчэ некалькі важных заўваг наконт Унутранага Дыялогу з Богам: 1. Імя адкрывае дыялог. Імя Бога, як Ты ўжо зразумеў, вельмі важная рэч – розныя імёны даюць доступ да розных

аспектаў Бога. Імя Ісуса Хрыста адкрывае дыялог з Богам – менавіта як з Настаўнікам і Кіраўніком, які навучае Цябе ўсвядомленасці, вучыць быць не проста творцам, але ўсвядомленым творцам, гэта значыць богам сваёй рэчаіснасці, несці адказнасць не на ўзроўні ўчынкаў, але на ўзроўні – да ўчынкаў – на ўзроўні таго, што адбываецца ў Тваёй свядомасці (асабліва – у падсвядомасці). Хрыстос робіць Цябе богам, літаральна перабудоўваючы Твае нейронныя сувязі, дапамагае змяніць саму мадэль успрымання свету, прыняць адказнасць Творцы за сваю рэчаіснасць як за сваё тварэнне, навучаючы валоданню Сабой: усвядомлена выбіраць і мацаваць веру, ліквідаваць разбуральныя сумневы, спазнаваць і прыводзіць у згоду свае неўсвядомленыя жаданні, змяняць шаблоны пачуванняў, дысцыплінуючы свой розум: увагу, думку і мову. «Госпадзе» – гэта таксама традыцыйны зварот да Хрыста, лічы, яго другое Імя. 2. Адно пытанне за раз. Не мітусіся, не пераскоквай з пытання на пытанне. Спачатку адказы могуць быць не такімі відавочнымі, і Ты пачнеш іх распазнаваць крыху пазней. І калі Ты накідаеш Богу адразу шмат пытанняў, як Ты зразумееш, на якое з іх атрыманы адказ, калі ён усё ж прыйдзе і будзе Табой апазнаны? Таму адно пытанне – за адзін раз, і засяродзься на ўсведамленні адказу. 3. Цярплівасць і падказкі. Цярплівасць – адна з найбольш неабходных якасцей Творцы. Не маеш цярплівасці – нічому не навучышся. Задаўшы пытанне, набярыся цярплівасці і ўважліва сачы за знакамі, вельмі часта Бог адказвае нам вонкавымі падказкамі: рэкламай на білбордзе,

паведамленнем, якое выплыла на тэлефоне, загалоўкам на кавалку газеты ці раздатачным флаеры пад нагамі, абрыўкам фразы з выпадкова пачутай размовы, песняй, што ўсплыла ў памяці, альбо ўрыўкам з верша. Бог гаворыць з Табой на зразумелай менавіта Табе мове. Але трэба набрацца цярплівасці і засяродзіцца на пытанні і атрыманых адказах. Сачы за падказкамі, так цярплівасць ператворыцца ў цікавую гульню, пазл, які Ты збярэш з мноства падказак. 4. Гэта дыялог, а не варажба на кававай гушчы. Гавары з Хрыстом як з найлепшым сябрам. Не зразумеў – перапытай. Сумняваешся – удакладні. Выкажы Яму свае пажаданні, свае меркаванні, нават свае прэтэнзіі, перадай свае сумневы і папрасі ўмацаваць Цябе ў веры. У веры ў Сябе і веры ў Яго. Развіваючы дыялог з Богам, а не абмяжоўваючыся першым і адзіным адказам на сваё пытанне, Ты хутчэй перабудоўваеш свае нейронныя сувязі і мяняеш шаблон успрымання рэчаіснасці. І акрамя таго, пазбягаеш лішніх сумневаў. І наогул, гэта становіцца самым цікавым суразмоўем у Тваім жыцці. Колькі разоў мы чулі: калі б у вас была магчымасць, якое б пытанне вы задалі Богу? Цяпер у Цябе такая магчымасць ёсць. Ці ж гэта не найвялікшы цуд у сусвеце? Бог гаворыць з Табой. 5. Мяняйся сам, не прасі змяніць сітуацыю. Можна папрасіць Бога змяніць налады Тваёй свядомасці – ацаліць страхі, крыўдлівасць, шаблон віны і сораму, гнеўнасці, пажадлівасці і абжорлівасці, зайздроснасці і рэўнасці, сквапнасці і залежнасці ад грошай, унутраную ахвяру і паразіта, звера і дракона (мозг млекакормячага

і рэптыльны мозг), якія ў нейкі момант вылезуць з Тваёй падсвядомасці, і г.д., але не прасі Бога змяніць сітуацыю, калі яна Цябе палохае ці нервуе. «Навошта Ты просіш Бога змяніць сітуацыю, калі Бог даў Табе сітуацыю, каб змяніўся Ты?» Ва ўсім і заўсёды шукай прычыну ў Сабе і толькі ў Сабе. Свет – гэта люстэрка Тваёй свядомасці. У ім няма нічога такога, што не было б спароджана Тваімі ўласнымі шаблонамі ўспрымання: вераваннямі, перакананнямі, жаданнямі, страхамі, крыўдамі, віной і іншымі эмацыйнымі шаблонамі ды мыслеформамі. Гэта фізіка. Гэта не мараль і не рэлігія, гэта фізіка. Няхай з гэтага разумення выходзяць і ўсе Твае пытанні ды запыты да Бога: дапамажы ўсвядоміць, пакажы, праясні… ацалі гэта ўва мне, дапамажы вызваліцца… навучы, як па-іншаму, дапамажы стварыць гэта па-новаму… 6. Часцей чытай і перачытвай Евангеллі, Новы Запавет. Там ёсць простая мова Хрыста і Ягоныя тлумачэнні. Так, з дапамогай Жывога Слова, перададзенага праз тэксты Святога Пісання, Хрыстос рыхтуе Твой розум да ўспрымання адказаў ва Унутраным Дыялогу. Інакш многія Яго адказы могуць падацца Табе складанымі для разумення, цяжка выканальнымі, палохаючымі сваёй навізной, і таму розум будзе адхіляць іх – маўляў, ніякага адказу няма наогул. Друкаванае слова мацуе Цябе ў веры і разуменні адказаў Бога. 7. Атрымаўшы адказы ад Бога, адразу ўкараняй іх у жыццё. Не ведаеш як – удакладні ў Яго. Для пачатку проста захаці гэтых змен, дазволь Сабе шчыра захацець, бо жаданні – гэта антыматэрыя (праматэрыя), гэта ўсё што трэба, каб на квантавым узроўні стварылася

матэрыя, якая іх увасабляе. Пажадаў – абвясці волю. Ты – тварэц, а значыць, Твая воля – закон для ўсяго, што адбываецца ў Тваім свеце (у маштабах даступнай Табе на гэты момант энергіі і адпаведнага ёй кола адказнасці). 8. Удзячнасць. Удзячнасць узмацняе паток энергіі. Удзячнасць падкрэслівае, што для Цябе гэта каштоўна. Каштоўнасць – гэта падоўжанае ў часе жаданне. Удзячнасць мацуе Тваю веру. Вера – гэта падмурак Тваёй свядомасці. Удзячнасць Богу ўзмацняе Прысутнасць Бога ў Тваёй свядомасці і Тваім жыцці. Дзякуй Богу за ўсё. Дзякуй Сабе за свой выбар, за сваю вернасць абранаму шляху, бо Бог толькі дапамагае на шляху ўсвядомленасці, на шляху станаўлення Усвядомленым Творцам сваёй рэчаіснасці, але праходзіш шлях Ты сам. Мы ганарымся тым, што Ты ідзеш гэтым шляхам, як бы ні было спачатку цяжка. Таму часцей дзякуй не толькі Богу (у Сабе) як Свайму Найвышэйшаму Патэнцыялу, але і Сабе самому – таму, кім Ты з'яўляешся проста зараз. Мы ведаем, які цяжкі гэты шлях, і гэта вялікая адвага – зрабіць выбар і ісці гэтым шляхам кожны дзень, калі няма ніякіх гарантый і ніхто навокал не падтрымлівае Цябе на гэтым шляху. Дзякуй Сабе часцей. Мы верым у Цябе і ганарымся Табой як Вянцом Нашага тварэння, Чалавек!

«І ўжо не называю вас рабамі, але сябрамі...», – кажа Хрыстос.