12. Mazungumzo ya Ndani (sehemu ya pili)

...Wakati washamani wa Meksiko wanaposimamisha vichwani mwao mazungumzo ya ndani «yatokanayo na yule mwovu», wanafunuliwa taswira ya ulimwengu iliyokuwapo kwa mwanadamu kabla ya «kuanguka dhambini», kabla ya kuonja tunda la mti wa ujuzi wa mema na mabaya, yaani kabla ya kuingizwa katika fahamu za mwanadamu taswira ya uwili ya ulimwengu, inayogawa uhalisia katika pande zinazopingana: wema/uovu, cheusi/cheupe, kibaya/kizuri, kikubwa/kidogo, kiume/kike, maumivu/raha, Mungu/shetani… Kimsingi, mazungumzo ya ndani «yatokanayo na yule mwovu» katika kichwa chako ni njia ya kudumisha taswira ya uwili ya ulimwengu, iliyozoeleka kwetu na yenye mpangilio tata. Taswira ya ulimwengu inayofunuka kwa washamani kutokana na kusimamisha mazungumzo haya ya ndani ni rahisi mno — mwanadamu huona nguvu asilia za mwanzo na hupokea kila kitu kwa mtazamo safi wa mtoto: kila kitu kipo tu na basi — hakuna kibaya wala kizuri, hakuna wema wala uovu, kila kitu kipo tu — kitu kinaweza kuliwa na kushibisha, kitu kinasogea na kuvutia hisia, kinaweza kuchezewa na kuchunguzwa. Hakuna kingine zaidi ya hayo ulimwenguni. Ndivyo alivyoishi Adamu peponi. Ndivyo pia, kwa hakika, linavyoishi hadi sasa kabila la Wapiraha huko Amazonia. Baada ya kuonja taswira ya uwili ya ulimwengu kutoka kwenye mti wa ujuzi wa mema na mabaya, Adamu, katika mtazamo wake, anajitenga Mwenyewe na Mungu. Sasa, katika fahamu za mwanadamu, Mungu ni Ukuu unaozidi kukua daima, na mwanadamu ni kiumbe kinachozidi kutambua unyonge wake (mbele ya Mungu na ukubwa wa ulimwengu mzima). Na mtazamo kama huo bila shaka huzaa hofu, aibu, maumivu na kuteseka, kwa

upande mmoja, na njia mbalimbali za kujilinda dhidi ya hayo, kwa upande mwingine. Hivyo ndivyo mageuzi ya fahamu yanavyotokea, taswira ya kiisimu ya ulimwengu inavyopanuka: msamiati unaongezeka, na hivyo basi, utajiri wa mambo ambayo mwanadamu anaweza kuyaona na kuyahisi unapanuka, akitengeneza (akibainisha) kutoka katika mchuzi wa kwanta wa uhalisia wa asili si tu ukweli wa kimaada unaozidi kupanuka katika utofauti wake, bali pia ulimwengu tajiri wa hisia za nafsi yake, pamoja na uhalisia wa kiroho wenye tabaka nyingi. Mwishowe mwanadamu mwenye kufikiri anagundua asili ya kuteseka, ya maumivu na kuanza kutafuta njia za kushinda maumivu haya, kutoka nje ya mipaka yake, ili kuongeza furaha, ladha. Hivyo ndivyo ushamani, uchawi, dini, sayansi vinavyotokea. Washamani wanajitahidi kuondoa taswira ya uwili ya ulimwengu katika kichwa cha mwanadamu, wakimrudisha kwenye unyenyekevu na umoja na asili; wachawi — kupatana na nguvu hizi za asili; sayansi — kuzitiisha, bila kuachana na uwili, bali kinyume chake, ikikuza na kutumia kwa kiwango cha juu mafanikio ya akili ya uwili; dini inatutandazia madaraja ya Imani ili kuungana na Ukuu ule ambao akili ya uwili ilitutenga nao, ikiuita Nguvu Kuu, Mungu. Kuachana na taswira ya uwili ya ulimwengu, ukirejea kwenye utoto wa mwanzo usio na hatia wa ubinadamu, au kuendelea kutumia akili ya uwili ili kujilinda na hofu zilizotengenezwa nayo yenyewe, au kuimarisha Imani yako katika Nguvu Kuu iliyotengana, iliyopo upande wa pili wa fahamu — ni uamuzi Wako, Rafiki Yangu. Sisi tunatoa njia ya kutoka kwenye uwili kuelekea kwenye utatu, katika Ufahamu Mmoja

wa Muumba, ambapo ncha za ufahamu wa uwili – za cheusi na cheupe, giza na nuru, unyonge na Ukuu zinaungana ndani Yako kuwa Upinde wa Mvua Mmoja wa ulimwengu, na Wewe unajitambua Mwenyewe kama Muumba wake, Muumba wake wa Pamoja. Upinde wa Mvua Mmoja wa Ulimwengu. RadoMir.

Radomir ni fahamu. Ufahamu Mmoja wa Muumba.