12. داخلي خبرې اترې (دوهمه برخه)

...کله چې د مکسیکو شمنان په خپل سر کې د «شیطاني» داخلي خبرو اترو بهیر دروي، هغوی ته د نړۍ هغه انځور څرګندیږي چې انسان د «ګناه کې لوېدو» څخه مخکې درلود، د ښېګڼې او بدۍ د پېژندنې د ونې د مېوې له څکلو مخکې، یعنې د انسان په شعور کې د نړۍ د هغه دوه ګوني انځور له ننوتلو مخکې چې واقعیت په متضادو قطبونو ویشي: ښه/بد، تور/سپین، بد/ښه، لوی/کوچنی، نارینه/ښځینه، درد/خوند، خدای/شیطان... په حقیقت کې، ستا په سر کې د «شیطاني» داخلي خبرې اترې د نړۍ د دوه ګوني انځور د ساتلو یوه لار ده، کوم چې زموږ لپاره اشنا او خورا پېچلی جوړ شوی دی. د نړۍ هغه انځور چې د دې داخلي خبرو اترو د درولو په پایله کې شمنانو ته څرګندیږي، خورا ساده دی – انسان لومړنۍ انرژۍ ویني او هر څه د ماشوم په بې ګناه سترګو درک کوي: هر څه یوازې شتون لري او بس – هیڅ بد یا ښه نشته، هیڅ ښېګڼه او بدي نشته، هر څه یوازې شتون لري – یو څه خوړل کېدای شي او پرې مړښت راځي، یو څه خوځیږي او پام ځانته اړوي، له هغې سره لوبې او څېړنه کیدای شي. په نړۍ کې له دې زیات نور هیڅ شتون نلري. آدم په جنت کې همداسې ژوند کاوه. په ضمن کې، د امازون د پیراها قبېله لا هم همداسې ژوند کوي. د ښېګڼې او بدۍ د پېژندنې له ونې څخه د نړۍ د دوه ګوني انځور له څکلو وروسته، آدم په خپل درک کې ځان له خدای څخه بېلوي. اوس، د انسان په شعور کې، خدای – یو تلپاتې زیاتېدونکی عظمت دی، او انسان – یو داسې موجود دی چې (د خدای او د کایناتو د پراخوالي په وړاندې) ورځ تر بلې د خپلې ناڅیزۍ احساس کوي. او دا ډول درک، له یوې

خوا، ناچاره د ویرې، شرم، درد او کړاو سبب کیږي، او له بلې خوا، له دې څخه د ځان ژغورنې د بېلابېلو لارو چارو لامل ګرځي. په دې توګه د شعور تکامل رامنځته کیږي، د نړۍ ژبنۍ انځور پراخیږي: د لغاتو زېرمه زیاتیږي، او په دې توګه د هغو ښکارندو شتمني هم پراخیږي چې انسان یې درک کولی شي او ورسره همدردي کولی شي، او د لومړني واقعیت له کوانټمي ښوروا څخه نه یوازې خپل مخ پر پراخېدونکی مادي واقعیت جلا کوي، بلکې د خپلې اروا شتمن حسي جهان او همدارنګه څو پوړیز معنوي واقعیت هم رامنځته کوي. په پایله کې، فکر کوونکی انسان د کړاو او درد طبیعت پېژني او د دې درد د ماتولو، له خپلو حدودو څخه د وتلو لارې لټوي ترڅو خوند او لذت زیات کړي. په دې ډول شمنیزم، جادو، دین او ساینس رامنځته کیږي. شمنان هڅه کوي چې د انسان په سر کې د نړۍ له دوه ګوني انځور څخه خلاصون ومومي او هغه سادګۍ او له طبیعت سره یووالي ته راستانه کړي؛ جادوګران – هڅه کوي له دې طبیعي ځواکونو سره جوړجاړی وکړي؛ ساینس – غواړي هغوی تر خپل واک لاندې راولي، پرته له دې چې له دوه ګونیتوب څخه لاس واخلي، بلکې برعکس، د دوه ګوني ذهن لاسته راوړنې تر خورا حده پراخې او وکاروي؛ دین موږ ته د هغه عظمت سره د یوځای کېدو لپاره د باور پلونه جوړوي چې دوه ګوني ذهن موږ ترې بېل کړي وو او هغه یې لوړ ځواک، خدای وباله. د نړۍ له دوه ګوني انځور څخه لاس اخیستل او د بشریت لومړني بې ګناه ماشومتوب ته راستنېدل، که د دوه ګوني ذهن کارولو ته دوام ورکول ترڅو د هغو ویرو څخه ځان وساتې چې پخپله یې رامنځته کړي، که د شعور په بل سر کې په جلا، موجود، لوړ ځواک باندې خپل باور پیاوړی کول – پرېکړه ستا په لاس کې ده، زما ملګریه. خو موږ له دوه ګونیتوب څخه درې ګونیتوب ته، د پنځوونکي په واحد

شعور کې د وتلو لار وړاندیز کوو، چیرې چې د دوه ګوني شعور قطبونه – تور او سپین، تیاره او رڼا، ناڅیزي او عظمت په تا کې د نړۍ په واحد رنګین کمان کې یوځای کیږي، او ته ځان د هغې پنځوونکی، د هغې ټولیز پنځوونکی بولې. د نړۍ واحد رنګین کمان. رادو میر.

رادومیر – دا شعور دی. د پنځوونکي واحد شعور.