12. Ички диалог (экинчи бөлүк)

...Мексиканын шамандары баштарындагы «азгыруучудан болгон» ички диалогду токтоткондо, аларга адам баласында «күнөөгө батууга» чейин, жакшылык менен жамандыкты таанып-билүү дарагынын жемишин татканга чейин, башкача айтканда адамдын аң-сезимине чындыкты карама-каршылыктарга бөлүүчү дуалдуу дүйнө көрүнүшү киргенге чейин болгон дүйнө көрүнүшү ачылат: жакшылык/жамандык, кара/ак, жаман/жакшы, чоң/кичине, эркек/аял, оору/ырахат, Кудай/шайтан… Негизинен, Сенин башыңдагы «азгыруучудан болгон» ички диалог – бул бизге көнүмүш жана кыйла татаал уюшулган кош дүйнө көрүнүшүн кармап туруунун жолу. Бул ички диалогду токтотуунун натыйжасында шамандарга ачылган дүйнө көрүнүшү абдан жөнөкөй – адам баштапкы энергияларды көрөт жана баарын наристенин бейкүнөө көз карашы менен кабыл алат: бардыгы жөн гана бар жана болду – жаман же жакшы жок, жакшылык менен жамандык жок, бардыгы жөн гана бар – бир нерсени жеп тойсо болот, бир нерсе кыймылдап көңүлдү бурат, аны менен ойноп, изилдесе болот. Дүйнөдө мындан артык эч нерсе жөн гана жок. Адам бейиште ушинтип жашаган. Айтмакчы, Амазониядагы пираха уруусу ушул күнгө чейин ушинтип жашайт. Жакшылык менен жамандыкты таанып-билүү дарагынан дуалдуу дүйнө көрүнүшүн татып, Адам өз кабылдоосунда Өзүн Кудайдан ажыратат. Эми адамдын аң-сезиминде Кудай – бул улам чоңоюп жаткан Улуулук, ал эми адам – (Кудайдын жана ааламдын масштабдарынын алдында) өзүнүн арзыбастыгын улам көбүрөөк аңдап түшүнгөн жандык. Жана мындай кабылдоо бир

жагынан, сөзсүз түрдө коркунучтарга, уятка, ооруга жана азапка алып келсе, экинчи жагынан, андан коргонуунун ар кандай жолдоруна алып келет. Аң-сезимдин эволюциясы ушинтип жүрөт, дүйнөнүн тилдик көрүнүшү кеңейет: сөздүк кору көбөйөт, демек, адам кабыл алууга жана чогуу сезүүгө жөндөмдүү болгон кубулуштардын байлыгы да кеңейет, баштапкы чындыктын кванттык сорпосунан өзүнүн көп түрдүүлүгүндө кеңейип жаткан материалдык чындыкты гана эмес, ошондой эле өз жанынын бай сезимдик дүйнөсүн, ошондой эле көп деңгээлдүү руханий чындыкты калыптандырат (бөлүп чыгарат). Натыйжада ой жүгүрткөн адам өзү үчүн азаптын, оорунун табиятын ачат жана ырахатты, жыргалды көбөйтүү үчүн бул ооруну жеңүүнүн, анын чегинен тышкары чыгуунун жолдорун издей баштайт. Шаманизм, магия, дин, илим ушинтип пайда болот. Шамандар адамдын башындагы дуалдуу дүйнө көрүнүшүнөн арылууга, аны жөнөкөйлүккө жана табият менен биримдикке кайтарууга умтулушат; сыйкырчылар – бул табигый күчтөр менен тил табышууга; илим – дуалдуулуктан баш тартпастан, тескерисинче, дуалдуу акылдын жетишкендиктерин болушунча өнүктүрүп жана колдонуп, аларды баш ийдирүүгө; дин болсо дуалдуу акыл бизден ажыратып, аны Жогорку күч, Кудай деп атаган ошол Улуулук менен биригүүгө болгон ишеним көпүрөлөрүн сунат. Дуалдуу дүйнө көрүнүшүнөн баш тартып, адамзаттын баштапкы бейкүнөө балалыгына кайтуубу, же дал ошол дуалдуу акыл жараткан коркунучтардан коргонуу үчүн аны колдонууну улантуубу, же аң-сезимдин башка учунда жашаган өзүнчө Жогорку күчкө болгон өз ишенимиңди бекемдөөбү – муну чечүү Сага байланыштуу, Менин досум. Биз болсо дуалдуулуктан триалдуулукка, Жаратуучунун Бирдиктүү

Аң-Сезимине чыгуунун вариантын сунуштайбыз, анда дуалдуу аң-сезимдин уюлдары – кара менен ак, караңгылык менен жарык, арзыбастык менен Улуулук Сенде дүйнөнүн Бирдиктүү Күн желесине биригет, жана Сен Өзүңдү анын Жаратуучусу, анын Жамааттык Жаратуучусу катары тааныйсың. Дүйнөнүн Бирдиктүү Күн желеси. РадоМир.

Радомир – бул аң-сезим. Жаратуучунун Бирдиктүү Аң-Сезими.