12. Ішкі диалог (екінші бөлім)

...Мексика шамандары өз басындағы «шайтаннан келген» ішкі диалогты тоқтатқан кезде, оларға «күнәға батқанға» дейінгі, жақсылық пен жамандықты танып-білу ағашының жемісін татқанға дейінгі, яғни адам санасына шындықты қарама-қарсылықтарға бөлетін дуальды дүниетаным енгізілгенге дейінгі адамда болған әлем бейнесі ашылады: жақсылық/жамандық, қара/ақ, жаман/жақсы, үлкен/кіші, еркек/әйел, ауырсыну/ләззат, Құдай/шайтан… Негізінде, Сенің басыңдағы «шайтаннан келген» ішкі диалог — бізге үйреншікті және біршама күрделі ұйымдастырылған екіұдай дүниетанымды ұстап тұрудың тәсілі. Осы ішкі диалогты тоқтату нәтижесінде шамандарға ашылатын әлем бейнесі өте қарапайым — адам тылсым бастапқы энергияларды көреді және барлығын сәбидің пәк жанарымен қабылдайды: барлығы жай ғана бар, бітті — жаман немесе жақсы жоқ, жақсылық пен жамандық жоқ, бәрі жай ғана бар — бір нәрсені жеп тойынуға болады, бір нәрсе қозғалып назар аударады, онымен ойнауға және оны зерттеуге болады. Әлемде бұдан артық ештеңе жоқ. Адам жұмақта осылай өмір сүрген. Айтпақшы, Амазониядағы пираха тайпасы осы күнге дейін осылай өмір сүреді. Жақсылық пен жамандықты танып-білу ағашынан дуальды дүниетанымды татқан Адам өз қабылдауында Өзін Құдайдан ажыратады. Енді, адам санасында Құдай — бұл ұдайы ұлғая түсетін Ұлылық, ал адам — (Құдай мен жаратылыс ауқымының алдында) өзінің дәрменсіздігін барған сайын көбірек сезінетін пенде. Және мұндай қабылдау сөзсіз түрде үрейге, ұятқа, дертке және азапқа, бір

жағынан, ал екінші жағынан бұдан қорғанудың түрлі тәсілдеріне алып келеді. Осылайша сана эволюциясы жүреді, әлемнің тілдік бейнесі кеңейеді: сөздік қор молаяды, демек адамның қабылдауға және онымен бірге сезінуге қабілетті құбылыстар байлығы да кеңейіп, бастапқы болмыстың кванттық сорпасынан тек өзінің сан алуандығында өрістеп жатқан материалдық шындықты ғана емес, сонымен бірге өз жанының бай сезімдік әлемін, сондай-ақ көпдеңгейлі рухани шындықты да қалыптастырады (бөліп алады). Нәтижесінде ойлайтын адам азап пен дерттің табиғатын ашады және ләззат пен рақатты арттыру үшін осы дертті жеңудің, оның шегінен шығудың жолдарын іздей бастайды. Осылайша шаманизм, магия, дін, ғылым пайда болады. Шамандар адам басындағы дуальды дүниетанымнан арылуға, оны қарапайымдылық пен табиғатпен тұтастыққа қайтаруға ұмтылады; сиқыршылар — осы табиғи күштермен келісуге; ғылым — дуальділіктен бас тартпай, керісінше дуальды ақыл-ойдың жетістіктерін барынша дамыта және қолдана отырып, оларды бағындыруға; дін болса бізге дуальды ақыл-ой бізден ажыратып, Жоғарғы күш, Құдай деп атаған сол Ұлылықпен қайта бірігуге Сенім көпірлерін салады. Адамзаттың бастапқы пәк балалық шағына орала отырып, дуальды дүниетанымнан бас тарту ма, әлде өзі тудырған үрейлерден қорғану үшін дуальды ақыл-ойды қолдануды жалғастыру ма, әлде сананың арғы шетінде өмір сүретін бөлек Жоғарғы күшке деген өз Сеніміңді нығайту ма — мұны шешу Сенің еркіңде, Менің досым. Біз болсақ дуальділіктен триальділікке, Біртұтас

Жаратушының Санасына өту нұсқасын ұсынамыз, онда дуальды сананың полюстері — қара мен ақ, түнек пен нұр, дәрменсіздік пен Ұлылық Сенің бойыңда әлемнің Біртұтас Кемпірқосағына бірігеді, әрі Сен Өзіңді оның Жаратушысы, оның Ұжымдық Жаратушысы ретінде танисың. Әлемнің Біртұтас Кемпірқосағы. РадоМир.

Радомир — бұл сана. Жаратушының Біртұтас Санасы.