11. ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം

«ദൈവരാജ്യം പ്രത്യക്ഷമായ അടയാളങ്ങളോടെ വരുന്നില്ല; ‘ഇതാ ഇവിടെ’ എന്നോ ‘അതാ അവിടെ’ എന്നോ ആരും പറയുകയുമില്ല. എന്തെന്നാൽ, ഇതാ ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയുണ്ട്». (ലൂക്കോസ് 17:20-21)

ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്യുന്ന ദൈവരാജ്യം അല്ലെങ്കിൽ സ്വർഗ്ഗരാജ്യം എന്നത് സന്തോഷകരമായ ജീവിതത്തിന്റെ ബാഹ്യമായ ലക്ഷണങ്ങളല്ല, അത് ഒരു ആന്തരികാവസ്ഥയാണ്, ബോധാവസ്ഥയാണ്. നിരീക്ഷകന്റെ ബോധാവസ്ഥയാണ് അവന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്, തിരിച്ചല്ല എന്ന് നാം ഇതിനകം അറിയുന്നുവല്ലോ.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, എല്ലാവരും സന്തുഷ്ടരായിരിക്കുന്ന ബാഹ്യമായ ഒരു «ഭൂമിയിലെ സ്വർഗ്ഗം» പണിതുയർത്താനുള്ള എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും പരാജയപ്പെടാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. എല്ലാവരെയും സന്തുഷ്ടരാക്കുന്ന ശരിയായ ഒരു സാമൂഹിക മാതൃക സൃഷ്ടിക്കാൻ അവകാശപ്പെടുന്ന എല്ലാ ദാർശനിക കൃതികളും പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളും വെറും വ്യാമോഹങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ബോധം മാറാതെ, അവന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം മാറാൻ കഴിയില്ല. കൂട്ടായ യാഥാർത്ഥ്യമെന്നത് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും വ്യക്തിഗത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന ഒരു വലിയ ബഹുമുഖ പസിൽ ആണ്.

ദൈവരാജ്യം എന്നത് ഒരു ആന്തരികാവസ്ഥയാണ്. അതെ, ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, ഞങ്ങളിത് പ്രായോഗികമായി പലതവണ സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുമുണ്ട്: ആന്തരിക രൂപാന്തരീകരണത്തിനായി, ക്രിസ്തുവിൽ തന്റെ ബോധം രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതിനായി ബാഹ്യമായതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും ഒടുവിൽ ബാഹ്യ തലത്തിലും «നൂറിരട്ടി» വർദ്ധനവ് ലഭിക്കും: ഭൗതിക സമൃദ്ധി, ബന്ധങ്ങൾ, ആരോഗ്യം — വിജയകരവും

സന്തോഷകരവുമായ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും — ശരീരത്തിന്റെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ മാറ്റവും നിത്യജീവങ്കലേക്കുള്ള പ്രവേശനവും വരെ. പക്ഷേ…

«ഒന്നാമത് ദൈവരാജ്യവും (അകത്ത്) അവിടുത്തെ നീതിയും അന്വേഷിക്കുവിൻ; അതോടൊപ്പം ഇവയെല്ലാം (ബാഹ്യമായവ) നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും» (മത്തായി 6:33).

«സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ബലപ്രയോഗത്താൽ പിടിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്നു; പ്രയത്നിക്കുന്നവർ അത് കൈവശമാക്കുന്നു» (മത്തായി 11:12).

ക്രിസ്തു പറയുന്ന പ്രയത്നം — നിന്നിൽത്തന്നെ ദൈവരാജ്യം പ്രാപിക്കാൻ നിന്നിൽനിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രയത്നം — അത് സർവ്വോപരി മനസ്സിന്റെ അച്ചടക്കമാണ്. മനസ്സിന്റെ അച്ചടക്കമെന്നത് ഒന്നാമതായി സ്വന്തം ശ്രദ്ധയെ നിയന്ത്രിക്കലാണ്.

ശ്രദ്ധ എങ്ങോട്ടാണോ, അങ്ങോട്ട് ഊർജ്ജം; ഊർജ്ജം എങ്ങോട്ടാണോ, അത് വളരുന്നു.

ഭൗതിക നേട്ടങ്ങൾക്കും ബാഹ്യ വിജയങ്ങൾക്കും സന്തുഷ്ട ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾക്കുമായുള്ള ബാഹ്യമായ ഓട്ടത്തിൽ പ്രലോഭിതനായി, തികച്ചും «ശരിയായ ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങളോടെ»യാണെങ്കിലും (ഉദാഹരണത്തിന്, «ദൃഢമായ ഒരു കുടുംബം കെട്ടിപ്പടുക്കാനും» «ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലി» നയിക്കാനുമുള്ള ശ്രമത്തിൽ), നീ നിന്റെ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും ഈ ബാഹ്യ വശങ്ങളിലേക്ക് തിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഒടുവിൽ 120 വർഷത്തെ ജീവിതത്തിനായി നിനക്ക് നൽകപ്പെട്ട ഊർജ്ജം നീ വേഗത്തിൽ പാഴാക്കിത്തീർക്കും, അതോടെ എല്ലാം തീർന്നു — സമാപ്തി.

അതുകൊണ്ട് സ്വന്തം ശ്രദ്ധയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിക്കുക എന്നത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്; എല്ലാ പ്രയത്നങ്ങളും സർവ്വോപരി തിരിച്ചുവിടേണ്ടത്,

നിന്റെ ഉള്ളിലെ അതിരുകളില്ലാത്ത ഊർജ്ജത്തിന്റെ ഉറവിടവുമായി, നാം ദൈവം എന്ന് വിളിക്കുന്ന നിന്റെ പരമോന്നത സാധ്യതയുമായി ഒന്നാകാനാണ്. «ഒന്നാമത് ദൈവരാജ്യം അന്വേഷിക്കുവിൻ», «ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയുണ്ട്». ബാക്കിയുള്ളവയെല്ലാം നൽകപ്പെടും. അത് «നൽകപ്പെടാതിരിക്കാൻ» കഴിയില്ല. കാരണം, നീ ഉള്ളിൽ അതിരുകളില്ലാത്ത ഊർജ്ജത്തിന്റെ ഉറവിടവുമായി ഒന്നായാൽ, ആ ഊർജ്ജം ആദ്യം നിന്റെ അവസ്ഥയെ മാറ്റും, പിന്നീട് നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളെയും നിറയ്ക്കും.

ബാഹ്യലോകം ഉപേക്ഷിച്ച് ഏകാന്തവാസിയായി ജീവിക്കാനോ സന്ന്യാസിയാകാനോ ആരും നിന്നോട് പറയുന്നില്ല, ദാരിദ്ര്യപൂർണ്ണമായ ആത്മീയതയെക്കുറിച്ചല്ല ഇവിടെ പറയുന്നത്, തീർച്ചയായും അല്ല. മറിച്ച്, നിന്റെ ആത്മീയത ശരിയായതും യഥാർത്ഥവുമാണെങ്കിൽ, നീ ഉള്ളിൽ ദൈവാത്മാവുമായി ഒന്നിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിന്റെ ബോധത്തിലെ ആന്തരിക മാറ്റങ്ങൾ, ദിവ്യത്വവൽക്കരണം, ബാഹ്യലോകത്തും അനിവാര്യമായും ദൈവികമായ മാറ്റങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കും.

ദൈവാത്മാവുമായി ഒന്നിക്കുക — അതാണ് യഥാർത്ഥ ആത്മീയത. നിർവ്വചനപ്രകാരം (മൂലം: ആത്മാവ്) മറ്റൊരു ആത്മീയത നിലനിൽക്കുന്നേയില്ല; ബാക്കിയെല്ലാം വ്യാജങ്ങളാണ്. അതുകൊണ്ട് ബാഹ്യമായി ഭക്തനായി കാണപ്പെടുകയോ «ആത്മീയ സാധനകളിൽ» സ്വയം പീഡിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന, എന്നാൽ ബാഹ്യമായ ഭൗതിക യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ എല്ലാം താറുമാറായ, ആന്തരികമായി മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ «ആത്മീയമായ» ശ്രേഷ്ഠത നടിക്കുന്ന ഒരാളെ നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ അറിയുക — അവൻ ഇതുവരെ ഒന്നും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല, അവൻ അന്വേഷണത്തിൽ മാത്രമാണ്. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം അവനും കണ്ടെത്തും.

ക്രിസ്തുവാകട്ടെ — ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചവനല്ല, മറിച്ച് ലോകത്തെ അധീനതയിലാക്കിയ യഥാർത്ഥ രാജാവാണ്, രാജാധിരാജനാണ്, അവിടുന്ന് സ്വയം

അരുളിച്ചെയ്യുന്നതുപോലെ — «ലോകത്തെ ജയിച്ചവൻ». അവിടുന്ന് ലോകത്തെ ജയിച്ചപ്പോൾ — തന്റെ ആന്തരിക പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ, ആന്തരിക പ്രയത്നത്തിലൂടെ, ആത്മസംരക്ഷണ വാസനയെ ജയിക്കുന്ന തലം വരെ തന്നെത്തന്നെയും സ്വന്തം ബോധത്തെയും കീഴടക്കി, മരണത്താൽ “മരണത്തെ തകർത്ത്” — ദിവ്യ ഭൗതികശാസ്ത്രം അവിടുത്തേക്ക് മറുപടി നൽകി:

«ശക്തിയും ധനവും ജ്ഞാനവും ബലവും ബഹുമാനവും മഹത്വവും സ്തുതിയും സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യൻ…»

ശക്തിയും ധനവും. ജ്ഞാനവും ബലവും (അജയ്യതയും). ബഹുമാനവും മഹത്വവും. അനുഗ്രഹവും (അതായത് — സകല കാര്യങ്ങളിലുമുള്ള വിജയം).

ക്രിസ്തു, തന്റെ ബോധത്തെ (തന്റെ ആന്തരികതയെ) കീഴടക്കി, (ബാഹ്യമായ) ലോകത്തെ ജയിച്ചു, നാമെല്ലാവരും സാധാരണയായി അന്വേഷിക്കുന്നതും കണ്ടെത്തിയാലും എപ്പോഴും അപൂർണ്ണവും താൽക്കാലികവുമായി മാത്രം ലഭിക്കുന്നതുമായ എല്ലാം സ്വന്തമാക്കി. എന്നാൽ അവിടുന്ന് എല്ലാം എന്നേക്കുമായി നേടി. ക്രിസ്തു ലോകത്തെ ജയിച്ചു. മാത്രമല്ല, ബൈബിളിലെ പുതിയ നിയമത്തിന്റെ അവസാന പുസ്തകമായ വെളിപാടിൽ അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു:

«ഞാൻ ജയിച്ച് എന്റെ പിതാവിനോടൊപ്പം അവിടുത്തെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നതുപോലെ, ജയിക്കുന്നവന് എന്നോടൊപ്പം എന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കാൻ ഞാൻ ഇടവരുത്തും» (വെളിപാട് 3:21).

സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുക. ഇരയുടെ (പരാന്നഭോജിയുടെ) ബോധത്തിൽ നിന്ന് സ്രഷ്ടാവിന്റെ ബോധത്തിലേക്ക് കടന്നുകൊണ്ട് സ്വന്തം ബോധത്തെ പുനർനിർമ്മിക്കുക. നിന്നിൽനിന്ന് സ്വതന്ത്രമായി നിലനിൽക്കുന്ന ബാഹ്യയാഥാർത്ഥ്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെയോ, അല്ലെങ്കിൽ

“മേഘത്തിലിരുന്ന് ശിക്ഷിക്കുന്ന മുത്തശ്ശനി”ലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെയോ തടവുകാരനാകുന്നത് അവസാനിപ്പിച്ച് നിന്റെ വിശ്വാസം ബോധപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുക്കുക: നാം ദൈവങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ മക്കളുമാണ്. ഉള്ളിലെ ദൈവവുമായി — ആന്തരിക ഉറവിടവുമായും ദൈവാത്മാവുമായും ഒന്നിക്കുക.

ഇതിനായി സ്വന്തം മനസ്സിനെ അച്ചടക്കമുള്ളതാക്കുക. ഇതിന് സഹായിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉപകരണം, ബോധത്തിന്റെ ഉപകരണം — ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണമാണ്. സ്വതവേ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ആന്തരിക സംഭാഷണം ഉണ്ട്, മാത്രമല്ല അത് ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കുന്നുമില്ല. സാധാരണയായി മനുഷ്യൻ ഇതിനെ തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ ഒന്നായി സ്വീകരിക്കുന്നു — ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചിന്തിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു എന്ന മട്ടിൽ. എന്നാൽ «അറിവുള്ളവർ പറയുന്നു», നിന്റെ മനസ്സിൽ ഈ സംഭാഷണത്തെ നിലനിർത്തുന്നത് — നിന്റെ എല്ലാ ചിന്തകളും യുക്തികളും സംശയങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും വികാരങ്ങൾക്ക് തിരികൊളുത്തുന്നതും തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നതും — അത് നീയല്ല, അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ നിന്റെ ശത്രുവാണ്. ഇത് സ്വയം വിഭജിക്കപ്പെട്ട പഴയ ദ്വന്ദ്വ ബോധമാണ്; ഇതിലെ പ്രധാന വിഭജനം ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള മനുഷ്യന്റെ വേർപിരിയലും മനുഷ്യനിൽ നിന്നുള്ള ലോകത്തിന്റെ വേർപിരിയലുമാണ്.

ക്രിസ്തു അതിനെ «കൗശലമുള്ള മനസ്സ്» എന്ന് വിളിക്കുന്നു. «സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ» എന്ന പ്രാർത്ഥനയിൽ അതിൽനിന്ന് മുക്തി നേടാനാണ് അവിടുന്ന് നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്:

മാന്ത്രികരും ഷാമന്മാരും പറയുന്നത് എന്തുവിലകൊടുത്തും ഈ ആന്തരിക സംഭാഷണം നിർത്തണമെന്നാണ്; ഇതിനായി വർഷങ്ങളുടെ പരിശീലനവും അപകടകരമായ «സൈക്കഡെലിക് ട്രിപ്പ്» സാധനകളും അടങ്ങിയ വലിയ പ്രയത്നമാണ് അവർ ചെലവഴിക്കുന്നത്.

ഏകദൈവത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പൈതലായും ദൈവമായും സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്നത് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലൂടെ, ദിവ്യബോധവുമായുള്ള, ക്രിസ്തുബോധവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയിലൂടെ (കുർബാനയിലൂടെ), നിനക്ക് ഒരു ഉപകരണം ലഭിക്കുന്നു — ഈ സംഭാഷണം നിർത്തുക മാത്രമല്ല, അതിനെ മറ്റൊരു ഉറവിടത്തിലേക്ക്, ദൈവിക ഉറവിടത്തിലേക്ക്, ദൈവാത്മാവിന്റെ തരംഗത്തിലേക്ക് മാറ്റുകയാണത് ചെയ്യുന്നത്. മാത്രമല്ല, ഈ മാറ്റം തൽക്ഷണം സംഭവിക്കുന്നു — സ്വയം സംസർഗ്ഗത്തിലൂടെ (ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവ്യബോധവുമായും പരിശുദ്ധ ത്രിത്വവുമായും ഉള്ള ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ), ഇത് നിനക്ക് എവിടെയും എപ്പോഴും നിർവ്വഹിക്കാൻ കഴിയും.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സംസർഗ്ഗത്തിലൂടെ നിനക്ക് «കൗശലക്കാരനുമായുള്ള» ആന്തരിക സംഭാഷണം അവസാനിക്കുക മാത്രമല്ല, സാക്ഷാൽ ദൈവവുമായി, നമ്മുടെ കൂട്ടായ പരമോന്നത സാധ്യതയുമായി ആന്തരിക ബന്ധം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവിടുന്ന് നിന്റെ ബോധത്തെ സ്വായത്തമാക്കാനുള്ള പാതയിലൂടെയും പഴയ വീക്ഷണ മാതൃകകളിൽ നിന്നും കാലഹരണപ്പെട്ട വിശ്വാസങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തി നേടി സ്രഷ്ടാവിന്റെ ബോധം നേടുന്ന പാതയിലൂടെയും നിന്നെ നയിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം എന്നത് മനസ്സിനെ അച്ചടക്കമുള്ളതാക്കാനുള്ള ഒരു അവസരം മാത്രമല്ല, ബോധത്തെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ ഉപകരണം കൂടിയാണ്.

കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് തൊട്ടുപിന്നാലെ നീ ദൈവത്തോട് നിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു, അവിടുന്ന് നിനക്ക് മറുപടി നൽകുന്നു — ചിന്തകളിലും വികാരങ്ങളിലും ആത്മാവിന്റെ പ്രേരണകളിലും ആഗ്രഹങ്ങളിലും.

യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം എന്നത് ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണ്, എന്നാൽ ശരിയായ പ്രാർത്ഥന — പ്രതികരണമുള്ള പ്രാർത്ഥന.

ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം വളരെ എളുപ്പത്തിലും സഹജമായും ക്രമീകരിക്കപ്പെടുന്നു (അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ, അത് സ്വതന്ത്ര ഊർജ്ജത്തിന്റെ കുറവ് മൂലമാണ്; അതിന്റെ അളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഗൗരവമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്: ഉപവസിക്കുക, ഭക്ഷണക്രമം പൂർണ്ണമായി മാറ്റുക, ദിനചര്യ മാറ്റുക, ഊർജ്ജ ചോർച്ചകൾ തടയുക — ബാഹ്യമായ വാർത്തകൾ, സോഷ്യൽ മീഡിയ, പരമ്പരകൾ, സിനിമകൾ, ഉപയോഗശൂന്യമായ സമ്പർക്കങ്ങൾ, ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ, കഴിഞ്ഞകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യഥകൾ എന്നിവയിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കൊടുക്കുന്നത് താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക; ഭയം, ഉത്കണ്ഠ, അസൂയ, കോപം, കാമം, മറ്റ് വേരൂന്നിയ ശീലങ്ങൾ എന്നിവയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കുക).

അങ്ങനെ, ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം സംസർഗ്ഗത്തിലൂടെ ആരംഭിക്കുകയും സഹജമായി ക്രമീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം ദൈവത്തോട് ചോദിക്കേണ്ടത് «മീനെയല്ല, ചൂണ്ടയെയാണ്» എന്നതാണ്. പരമ്പരാഗതമായ «രക്ഷിക്കണേ കാത്തുകൊള്ളണേ», അത് തരൂ ഇത് തരൂ എന്നതല്ല (ഇത് “മേഘത്തിലിരിക്കുന്ന മുത്തശ്ശനി”ലുള്ള പഴയ വിശ്വാസത്തെ നിലനിർത്തുകയേ ഉള്ളൂ), മറിച്ച് «കർത്താവേ, എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണമേ», «എന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം ബോധപൂർവ്വം സൃഷ്ടിക്കാൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണമേ» എന്നാണ്. നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, എന്തെങ്കിലും തൃപ്തികരമല്ലെങ്കിൽ: «കർത്താവേ, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ എന്തിലൂടെയും എങ്ങനെയും ആണ് ഇത് സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കേണമേ? ഏത് ആഗ്രഹങ്ങളിലൂടെയാണ്? എന്തിനാണ് ഞാൻ ഇത് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?» എന്നും «പിതാവേ, എനിക്ക് ഇത് എങ്ങനെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ പുനർസൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണമേ?».

എവിടെ തുടങ്ങണമെന്ന് അറിയില്ലേ? ഈ ചോദ്യത്തോടെ തുടങ്ങുക: «കർത്താവേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നാമതായി എന്താണ് തിരിച്ചറിയേണ്ടത്?» എന്നിട്ട് ക്ഷമയോടെ ശ്രദ്ധിക്കുക. ആത്യന്തികമായി നിന്റെ ശ്രദ്ധയാണ് എല്ലാം തീരുമാനിക്കുന്നത്. ഓർമ്മയുണ്ടോ? — ശ്രദ്ധ എങ്ങോട്ടാണോ, അങ്ങോട്ട് ഊർജ്ജം. ശ്രദ്ധ

എങ്ങോട്ടാണോ — അത് വളരുന്നു. ക്ഷമയോടെയിരിക്കുക — നിന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉത്തരങ്ങൾക്ക് കാതോർക്കുക, നിന്റെ ആന്തരികാവസ്ഥയിലും വികാരങ്ങളിലും മാനസികാവസ്ഥയിലും ചിന്തകളിലും ആഗ്രഹങ്ങളിലുമുള്ള നേരിയ മാറ്റങ്ങൾ പോലും ശ്രദ്ധിക്കുക — ചുരുങ്ങിയത് ഇങ്ങനെ നീ നിന്റെ മനസ്സിനെ അച്ചടക്കമുള്ളതാക്കും. ദൈവിക ഉത്തരങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നിടത്തോളം സമയം, അത് മനസ്സിന്റെ വ്യർത്ഥ സംഭാഷണങ്ങളിൽ നിന്നും «കൗശലക്കാരന്റെ» ആന്തരിക ചിന്താക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്നുനിൽക്കുന്നു.

പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം മനസ്സിലാക്കുക — ഇവിടെ തമാശയൊന്നുമില്ല, എല്ലാം വളരെ ഗൗരവമുള്ളതാണ്. ഇത് വെറുമൊരു മതമല്ല, തട്ടമിട്ട മുത്തശ്ശിമാരും പത്തു രൂപയുടെ മെഴുകുതിരികളുമല്ല. ദിവ്യബോധവുമായുള്ള നിന്റെ സംസർഗ്ഗ നിമിഷം മുതൽ ദൈവങ്ങളുടെ വിദ്യാലയത്തിൽ നിന്റെ പഠനം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

1. തീക്ഷ്ണത. ഏതൊരു വിദ്യാലയത്തിലെയും ഏതൊരു പഠനത്തിലെയും പോലെ, ഇവിടെയും എല്ലാം നിന്റെ തീക്ഷ്ണതയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു: ദൈവരാജ്യം ബലപ്രയോഗത്താൽ പിടിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്നു, പ്രയത്നിക്കുന്നവർ അത് കൈവശമാക്കുന്നു. സ്ഥിരമായ ഒരു ശീലം രൂപപ്പെടുന്നതുവരെ, ആദ്യത്തെ മൂന്നാഴ്ച ദിവസം 50 തവണ — അതായത് ഓരോ 10-15 മിനിറ്റിലും — ക്രിസ്തുവിനോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു (പിന്നീട് ആവശ്യാനുസരണം ആന്തരിക സംഭാഷണം ഉപയോഗിക്കാനും പിതാവ്, മാതാവായ ദൈവമാതാവ്, പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്നിവരുമായി സംഭാഷണം ബന്ധിപ്പിക്കാനും കഴിയും — എന്നാൽ ആദ്യം ക്രിസ്തുവിനോട്, ദിവസത്തിൽ 50 തവണ — “അലാറം വെച്ച്”). ഈ അച്ചടക്കം പാലിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ സ്ഥിരമായ ക്രിസ്തുബോധം കൈവരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അനുഭവം തെളിയിക്കുന്നു: ഹൃദയത്തിൽ നിരുപാധികമായ സ്നേഹം തുറക്കപ്പെടുന്നു, ആത്മാവ് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഘടന ഏകാത്മാവിന്റെ ശബ്ദവുമായി ഒത്തുപോകുന്നു, ചിന്താരീതിയും ന്യൂറോൺ ബന്ധങ്ങളും മാറി «പ്രകാശപൂർണ്ണ»മാകുന്നു,

വിനാശകരമായ പ്രോഗ്രാമുകളും ഉള്ളിൽനിന്ന് തകർക്കുന്ന വികാരങ്ങളുടെ മാതൃകകളും ഇല്ലാതാകുന്നു, കുട്ടിക്കാലത്തെയും കൗമാരത്തിലെയും മാനസിക ആഘാതങ്ങൾ സുഖപ്പെടുന്നു, വൈകാരിക ഭാരങ്ങൾ നീക്കംചെയ്യപ്പെടുന്നു, ബോധത്തിന്റെ സമഗ്രത പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു, സംശയങ്ങൾ നീങ്ങി ആത്മവിശ്വാസം ദൃഢപ്പെടുന്നു, മുഴുവൻ യാഥാർത്ഥ്യവും സ്രഷ്ടാവിന്റെ ബോധത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിലൂടെ — നിന്റെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയായി — കാണപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നു; ഒടുവിൽ നിന്റെ കഴിവ് ദൈവവരമായും നിന്റെ നിയോഗമായും വെളിപ്പെടുന്നു. നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ സന്തുഷ്ടനാകുന്നു: സ്നേഹം + സ്രഷ്ടാവിന്റെ ബോധം + പ്രതിഭ. 2. വേദനാജനകമായ സാഹചര്യങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചേക്കാം. ഇതൊരു പഠനമാണ്. ഇത് യഥാർത്ഥ ജീവിതാനുഭവവുമാണ്. ജീവിതമാണ് ഏറ്റവും മികച്ച അധ്യാപകൻ. എന്നാൽ ദൈവത്തോടൊപ്പം എല്ലാം വേഗത്തിലാകാൻ തുടങ്ങുന്നു. നീ എല്ലാ അനുഭവങ്ങളും വളരെ തീവ്രമായി ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു — കാരണം ഇപ്പോൾ നിന്നിൽ ബോധം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു: നിന്റെ ബോധവും ബാഹ്യയാഥാർത്ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള യഥാർത്ഥ കാരണ-ഫല ബന്ധങ്ങൾ നീ കാണാൻ തുടങ്ങുന്നു; മുമ്പ് നിന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽ മറഞ്ഞിരുന്നതെല്ലാം തുറക്കപ്പെടാനും പുറത്തേക്ക് വരാനും തുടങ്ങുന്നു, വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ “പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്” ഒരു “തീപിടുത്തം” പോലെ പുറത്തുചാടി, യാഥാർത്ഥ്യത്തിലോ മാനസികമായോ നീ വേഗത്തിൽ അനുഭവിച്ചുതീർക്കാൻ ഇടയാകും — എന്നാൽ എന്തുതന്നെയായാലും ദൈവിക പിന്തുണയോടെയാണ് ഇത് നടക്കുന്നത്, അതിനാൽ ഇതിനെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല — ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ വെല്ലുവിളികളെയും തുറന്ന മനസ്സോടെ നേരിടുക, കാരണം… 3. നീ സംരക്ഷിതനാണ്. എല്ലാം വളരെ ഭയാനകമായി തോന്നാം, എന്നാൽ വിശ്വസിക്കൂ, നീ ദൈവത്തോടൊപ്പമായിരിക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പമായിരിക്കുമ്പോൾ, ഇവയെല്ലാം വെറും പഠന സാഹചര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ്, അവ തികച്ചും സുരക്ഷിതവുമാണ്. ദൈവങ്ങളുടെ വിദ്യാലയത്തിൽ നീ ആവശ്യമായ പാഠങ്ങളിലൂടെയും പരിശീലനങ്ങളിലൂടെയും കടന്നുപോവുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഭയങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം — നീ അവയെ അറിയുന്നതിനും,

അവയെ കീഴടക്കുന്നതിനും, അവ ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നെ ഭരിക്കാതിരിക്കുന്നതിനുമായി അവയെല്ലാം പുറത്തുവരേണ്ടതുണ്ട്. ദൈവമായിരിക്കുക എന്നാൽ സ്വതന്ത്രനായിരിക്കുക എന്നാണ് — സർവ്വോപരി ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനായിരിക്കുക: മരണഭയം, ജീവിതഭയം, തെറ്റുകൾ പറ്റുമോ എന്ന ഭയം, വിധിതീർപ്പുകളുടെ ഭയം, കുറ്റബോധത്തിന്റെയും ശിക്ഷയുടെയും ഭയം, നാളെയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം, മക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം, പണമില്ലാതെയാകുമോ എന്ന ഭയം, മാറാരോഗങ്ങളുടെ ഭയം, അപമാനഭയം, സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം, സ്വന്തം കഴിവുകേടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം തുടങ്ങിയവയിൽ നിന്നെല്ലാം.

ദൈവങ്ങളുടെ വിദ്യാലയം — അത് അതിശയകരമാണ്! എന്നാൽ അതൊരു പ്രത്യേക സ്ഥലമല്ല, ഡെസ്കുകളല്ല, ചുവരുകളോ അധ്യാപകരോ അല്ല. നമുക്ക് ഒരു അധ്യാപകൻ മാത്രമേയുള്ളൂ — ക്രിസ്തു, സാക്ഷാൽ ജീവൻ.

ഈ വിദ്യാലയത്തിലെ പ്രധാന പാഠങ്ങൾ നടക്കുന്നത് ജീവിതത്തിൽത്തന്നെയാണ്, യാഥാർത്ഥ്യത്തിലാണ്, മുതിർന്ന സഖാവും വഴികാട്ടിയും സഹോദരനുമായ ദൈവത്തിന്റെ 24/7 നിരന്തരമായ പിന്തുണയോടെ — ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിൽ.

ദൈവമായിരിക്കുക, ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പൈതലായിരിക്കുക — ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടും ഈ കളിയോടും എന്തിനെയാണ് താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുക? ഇതിലും മികച്ചതും ആനന്ദകരവും കൗതുകകരവുമായ മറ്റെന്താണുള്ളത്?! പഠനത്തിന്റെ ഇത്രയും വേഗതയും ഇത്തരം ബിരുദധാരികളും ഉള്ള മറ്റേത് വിദ്യാലയത്തിനാണ് അഭിമാനിക്കാൻ കഴിയുക?!

എന്തെന്നാൽ ഭൂമിയിൽ ഇതിനകം നൂറുകണക്കിന് (വൈകാതെ ആയിരങ്ങളും ദശലക്ഷങ്ങളും കോടിക്കണക്കിനും) ക്രിസ്തുമാർ നടക്കുന്നുണ്ട്. വലേരി ക്രിസ്തു, വസിലി ക്രിസ്തു, അലക്സാണ്ടർ ക്രിസ്തു, അലക്സി ക്രിസ്തു, ആന്ദ്രേ ക്രിസ്തു, വേര ക്രിസ്തു, നദേഷ്ദ ക്രിസ്തു, ഐറിന ക്രിസ്തു, തത്യാന ക്രിസ്തു, എലേന ക്രിസ്തു, ഓൾഗ ക്രിസ്തു, അന്ന

ക്രിസ്തു, ആസ്യ ക്രിസ്തു, പ്യോതർ ക്രിസ്തു, പാവൽ ക്രിസ്തു, ബോറിസ് ക്രിസ്തു, ഒലെഗ് ക്രിസ്തു, കോൺസ്റ്റന്റീൻ ക്രിസ്തു, അനസ്താസ്യ ക്രിസ്തു…