11. Innri samræða við Guð

„Guðs ríki kemur ekki með sýnilegum hætti, og ekki munu menn segja: ‚Sjá, hér er það‘ eða: ‚Sjá, þar‘. Því sjá, Guðs ríki er innra með yður.“ (Lúk 17:20-21)

Guðs ríki, eða Himnaríki, sem Kristur talar um, eru ekki ytri einkenni hamingjusams lífs, það er innra ástand, vitundarástand. Og eins og við vitum nú þegar, er það einmitt vitundarástand áhorfandans sem mótar veruleika hans, en ekki öfugt.

Þess vegna eru allar tilraunir til að reisa ytri „Paradís á jörðu“, þar sem allir menn verða hamingjusamir, dæmdar til að mistakast. Öll heimspekileg rit og hugmyndafræði sem gera tilkall til að byggja upp hið rétta samfélagslíkan sem gerir alla hamingjusama, eru ekkert annað en útópíur. Þar til vitund einstaklingsins breytist getur veruleiki hans ekki breyst. Hinn sameiginlegi veruleiki er hins vegar stórt, margvítt púsluspil, samsett úr öllum einstaklingsbundnum veruleikum einstakra manna.

Guðs ríki er innra ástand. Já, Kristur segir, og það hefur margsinnis verið staðfest af okkur í verki, að sá sem afsalar sér hinu ytra vegna innri ummyndunar, vegna ummyndunar vitundar sinnar í Kristi, mun að lokum einnig á hinu ytra sviði hljóta „hundraðfaldan“ vöxt: í efnislegri velsæld, samböndum, heilsu – öllum einkennum farsæls og

hamingjusams lífs – allt til breytinga á líffræði líkamans og yfirgöngu í eilíft líf. En…

„Leitið fyrst Guðs ríkis (hið innra) og réttlætis hans, þá mun allt þetta (hið ytra) veitast yður að auki.“ (Matt 6:33)

„Himnaríki er tekið með valdi, og þeir sem beita afli hremma það.“ (Matt 11:12)

Áreynslan sem Kristur talar um – áreynslan sem krafist er af Þér til að hremma innra með Þér Guðs ríki – er umfram allt agi hugans. Og agi hugans er fyrst og fremst stjórnun eigin athygli.

Þangað sem athyglin fer – þangað fer orkan, þangað sem orkan fer – það vex.

Og ef Þú, freistaður af hinum ytri eltingaleik við efnisleg gæði, ytri velgengni og einkenni hamingjusams lífs, jafnvel með fullkomlega „rétt siðferðileg viðhorf“, til dæmis í tilraun til að „byggja upp sterka fjölskyldu“ og lifa „heilsusamlegum lífsstíl“, beinir allri athygli Þinni að þessum ytri þáttum, þá munt Þú að lokum einfaldlega eyða hratt orkunni sem Þér var gefin fyrir 120 ára líf, og þar með búið – endapunktur.

Þess vegna er afar mikilvægt að læra að ná valdi á athygli sinni og beina allri viðleitni fyrst og fremst að því,

að sameinast Upptökum takmarkalausrar orku innra með Sjálfum Þér, Þínum Æðsta Möguleika, Sem við köllum Guð. „Leitið fyrst Guðs ríkis“, og „Guðs ríki er innra með yður“. Og annað mun veitast að auki. Það getur ekki annað en „veist að auki“. Því ef Þú sameinast hið innra Upptökum takmarkalausrar orku, mun þessi orka fyrst breyta ástandi Þínu og síðan fylla öll svið lífs Þíns.

Enginn segir Þér að afsala Þér hinum ytri heimi, gerast einbúi og lifa eins og meinlætamaður, hér er alls ekki um fátæklegan andleika að ræða, nei. Heldur þvert á móti, ef andleiki Þinn er réttur, Raunverulegur, ef Þú sameinast hið innra Guðs Anda, þá leiða innri breytingar á vitund Þinni, guðdómsvæðing, óhjákvæmilega til breytinga, guðdómlegra breytinga, einnig í hinum ytra heimi.

Að sameinast Guðs Anda – það er hinn sanni andleiki, enginn annar andleiki, samkvæmt skilgreiningu (rót: Andi), er einfaldlega til, allt annað er eftirlíkingar. Þess vegna, þegar þér sjáið mann sem er trúrækinn hið ytra eða pínir sjálfan sig í „andlegum iðkunum“, en í ytri, efnislegum veruleika hans er allt í ólestri, meðan hann hið innra er fullur af „andlegu“ yfirburðarviðhorfi gagnvart umhverfinu, vitið þá – hann hefur enn ekkert fundið, hann er aðeins í leit. En einn daginn mun hann einnig finna.

En Kristur – Raunverulegur konungur, konungur konunganna – sem afsalaði sér ekki heiminum, heldur ríkir yfir heiminum, eins og Hann Sjálfur

segir – „Sigraði heiminn“. Og þegar Hann sigraði heiminn, með sinni innri vinnu, innri áreynslu, með því að ná valdi á Sjálfum Sér, vitund Sinni, allt að því stigi að sigra sjálfsbjargarviðleitnina – með dauða „fótum troðandi dauðann“, svaraði hin Guðdómlega Eðlisfræði Honum:

„Verður er… að taka við mættinum og auðlegðinni, spekinni og styrknum, heiðrinum og dýrðinni og lofgjörðinni.“

Mátt og auðlegð. Speki og styrk (ósigrandi mátt). Heiður og dýrð. Blessun (lestu – gæfu í öllum verkum).

Kristur, eftir að hafa náð valdi á Vitund Sinni (sínu innra), sigraði heiminn (hinn ytri) og hlaut allt sem við öll leitum að jafnan, og ef við finnum það, þá alltaf ófullkomlega og stundlega. En Hann hlaut allt og að eilífu. Kristur sigraði heiminn. Og enn fremur, í Opinberunarbókinni, lokabók Nýja testamentisins í Biblíunni, segir Hann:

„Þeim er sigrar mun ég gefa að sitja með mér í hásæti mínu, eins og ég sjálfur sigraði og settist með föður mínum í hásæti hans.“ (Opb 3:21)

Að ná valdi á Sjálfum Sér. Að endurmóta vitund sína – með því að færast úr fórnarlambsvitund (sníkjudýrs) yfir í Vitund Skaparans. Að hætta að vera gísl trúar á hlutlægan veruleika sem er til óháð Þér, eða trúar

á „refsiglaðan afa á skýi“ og velja sína Trú af meðvitund: Við erum guðir og börn Guðs. Að sameinast Guði hið innra – hinum innri Upptökum og Guðs Anda.

Og til þess þarf að aga hugann. Og mikilvægasta verkfærið sem hjálpar til við það, verkfæri vitundarinnar, er Innra Samtalið við Guð. Sjálfgefið er að innra samtal er þegar til staðar í höfði fólks, og það sem meira er, það stöðvast aldrei. Og venjulega tekur maður því sem fullkomlega eðlilegu fyrirbæri – eins og ég sé að rökræða við sjálfan mig. En „fróðir menn segja“ að sá sem viðheldur þessu samtali í höfði Þínu – öllum Þínum hugsunum, vangaveltum, efasemdum, löngunum, sá sem hleypir af stað tilfinningum, tekur ákvarðanir – sé ekki Þú, heldur í raun andstæðingur Þinn. Þetta er hin gamla vitund tvíhyggjunnar, tvíeðlisins, sem er sundruð innra með sjálfri sér, þar sem helsti aðskilnaðurinn er aðskilnaður mannsins frá Guði og aðskilnaður heimsins frá manninum.

Kristur kallar hann „hinn slæga huga“. Og það er frá honum sem Hann hvetur okkur öll til að frelsast í bæninni „Faðir vor“:

Töframenn og sjamanar segja að stöðva verði þetta innra samtal hvað sem það kostar, og leggja í það gífurlega áreynslu sem tekur mörg ár af æfingum og hættulegum iðkunum „geðvíkkandi ferðalaga“.

Með valinu á Trú á Sjálfan Þig sem guð og elskað barn Hins Eina Guðs, fyrir Sakramenti Guðdómlegrar Vitundar, Kristsvitundar, færð Þú verkfæri – ekki endilega til að stöðva þetta samtal – heldur til að beina því yfir á önnur upptök, á hin Guðdómlegu Upptök, á bylgjulengd Guðs Anda. Þessi tilfærsla á sér stað samstundis, við Sjálfssakramentið (viljayfirlýsingu um Hlutdeild í Guðdómlegri Vitund Krists, hinnar Guðdómlegu Þrenningar), sem Þú getur framkvæmt hvar sem er og hvenær sem er.

Fyrir Sakramenti Krists færð Þú ekki aðeins stöðvun innra samtalsins við „hinn slæga“, heldur öðlast Þú einnig innri tengsl við Guð Sjálfan, við Okkar Sameiginlega Æðsta Möguleika, Sem hefur að leiða Þig á vegi þess að ná valdi á vitund Þinni, á vegi frelsunar frá gömlum skynjunarmynstrum, úreltum trúarskoðunum og sannfæringum, og að öðlast Vitund Skaparans.

Innra Samtalið við Guð er ekki aðeins tækifæri til að aga hugann, heldur er það öflugasta verkfærið til að endurmóta vitundina.

Strax eftir Sakramentið byrjar Þú að spyrja Guð þeirra spurninga sem brenna á Þér, og Hann svarar Þér – í hugsunum, tilfinningum, sálarlöngunum og hvötum.

Í raun er Innra Samtalið við Guð bæn, en rétt bæn – með svörun.

Innra Samtalið við Guð stillist af innsæi og mjög auðveldlega (ef ekki, stafar það af skorti á frjálsri orku, og þá þarf að huga í fullri alvöru að því að hækka magn hennar: ganga til föstu, breyta mataræði í heild, breyta dagsrútínu, stöðva orkuleka með því að hætta um stund að næra hið ytra með athygli sinni – fréttir, samfélagsmiðla, þáttaraðir, kvikmyndir, ófrjó samskipti, áhyggjur af framtíðinni og vanlíðan vegna fortíðarinnar, hætta að nærast á ótta, kvíða, öfund, reiði, losta og öðrum rótgrónum venjum).

Þannig er Innra Samtalið við Guð vakið með Sakramentinu og stillt af innsæi. Það mikilvægasta sem hér ber að skilja er að hjá Guði ber að biðja um „ekki fiskinn, heldur veiðistöngina“. Ekki hið hefðbundna „frelsa og varðveit“, gef mér þetta, gef mér hitt (það viðheldur aðeins hinni gömlu trú „á afann á skýinu“), heldur „kenndu mér, Drottinn“, „kenndu mér að skapa veruleika minn með meðvitund“. Ef eitthvað mislíkar Þér í lífi Þínu, ef eitthvað hentar ekki: „Drottinn, hjálpa mér að gera mér ljóst, með hverju og hvernig ég skapaði þetta í lífi mínu? með hvaða löngunum? til hvers óska ég þessa?“ og „kenndu mér, Faðir, hvernig ég get endurskapað þetta á annan hátt?“.

Veistu ekki hvar á að byrja? Byrjaðu á spurningunni: „Drottinn, hvað þarf ég að átta mig á núna, fyrst og fremst?“ Og hlustaðu af þolinmæði. Að lokum ræður athygli Þín öllu. Manstu? – Þangað sem athyglin fer – þangað fer orkan. Þangað sem

athyglin fer – það vex. Vertu þolinmóður – hlustaðu vel eftir svörum Guðs innra með Þér, gríptu minnstu breytingar í innra ástandi Þínu, í tilfinningum, í hugarástandi, í hugsunum, í löngunum – að minnsta kosti agar Þú hugann á þennan hátt. Meðan hann hlustar eftir svörum frá Guði, er hann laus við hugarþvaðrið, við „hugsanahrærivél“ hins innra samtals „frá hinum slæga“.

Skildu aðalatriðið – hér er enginn leikur á ferð, allt er full alvara. Þetta er ekki trúarbrögð fyrir Þig, ekki ömmur með sjöl og kertakaup fyrir smáaura. Frá augnabliki Sakramentis Þíns við Guðdómlega Vitund hófst nám Þitt í Skóla guðanna.

1. Ástundun. Eins og í hverjum skóla, í hverju námi, veltur allt hér á ástundun Þinni: Guðs ríki er tekið með valdi, og þeir sem beita afli hremma það. Við mælum með því fyrstu þrjár vikurnar, þar til traustur vani hefur skapast, að leita til Krists með spurningar 50 sinnum á dag – það er á 10–15 mínútna fresti (síðar verður hægt að virkja Innra Samtalið eftir verkefnum og tengja samtal við Föðurinn, Guðsmóðurina, Andann – en fyrst við Krist og 50 sinnum á dag – „eftir vekjaraklukku“). Reynslan sýnir að þeir sem gæta þessa aga geta þegar innan mánaðar öðlast stöðuga Kristvitund: í hjartanu opnast Skilyrðislaus Kærleikur, sálin hreinsast, uppbygging langananna stillist inn á Rödd hinnar Einu Sálar, öll hugsun, allar taugabrautir breytast, verða „bjartar“,

eyðileggjandi forrit hverfa, mynstur tilfinninga sem rífa niður innan frá, áföll úr bernsku og æsku gróa, tilfinningahleðslur fjarlægjast, heildstæði vitundarinnar endurreisist, efasemdir líða hjá, Trú á Sjálfan Sig styrkist, og allur veruleikinn fer að birtast í gegnum linsu Vitundar Skaparans – sem Þín eigin sköpun, að lokum birtist hæfileiki Þinn sem Guðs gjöf og köllun Þín. Þú verður Raunverulega hamingjusamur: Kærleikur + Vitund Skaparans + Hæfileiki. 2. Hugsanleg mögnun sársaukafullra aðstæðna. Þetta er lærdómur. Og þetta er raunveruleg lífsreynsla. Lífið er besti kennarinn. En með Guði fer allt að hraða sér. Þú byrjar að upplifa alla reynslu mjög ákaflega – því nú kviknar á meðvitund Þinni: Þú ferð að sjá raunveruleg orsakatengsl – milli vitundar Þinnar og hins ytri veruleika, og allt sem áður var falið í undirmeðvitund Þinni fer að koma í ljós, vella út, það sem í langan tíma „mímdi“ hið innra getur brotist út eins og „bál“ og byrjað að lifast af Þér á hraðan hátt í veruleikanum eða í huganum – en í öllum tilvikum með Guðdómlegum stuðningi, svo óttastu þetta ekki – mættu öllum áskorunum lífsins með opnum hug, því… 3. Þú ert undir vernd. Allt kann að líta mjög ógnvekjandi út, en að lokum, trúðu mér, þegar Þú ert með Guði, þegar Þú ert með Kristi, eru þetta allt aðeins kennsluaðstæður og þær eru fullkomlega öruggar. Þú ert einfaldlega að ganga í gegnum nauðsynlegar lexíur og þjálfunarverkefni í Skóla guðanna. Og hvað óttann varðar – hann verður allur að koma upp á yfirborðið svo að Þú kynnist honum,

náir valdi á honum og hann drottni aldrei yfir Þér framar. Að vera guð – þýðir að vera frjáls – og fyrst og fremst undan ótta: ótta við dauðann, ótta við lífið, ótta við mistök, dóm, sektarkennd og refsingu, ótta við morgundaginn, fyrir börnunum, ótta við að verða peningalaus, ótta við ólæknandi sjúkdóm, ótta við skömm, ótta við sannleikann, ótta við eigin vanmátt o.s.frv.

Skóli guðanna – það er stórkostlegt! En þetta er ekki einhver ákveðinn staður, þetta eru ekki skólabekkir, þetta eru ekki veggir eða kennarar. Við eigum einn kennara – Krist, Sjálft Lífið.

Og aðallærdómurinn í þessum skóla fer fram í lífinu sjálfu, í raunveruleikanum, með stöðugum, 24/7, stuðningi Guðs sem Eldri félaga, Leiðbeinanda og Bróður – í Innra Samtalinu.

Að vera guð og elskað barn Guðs, hvað getur jafnast á við þetta Frelsi, við þennan Leik? Hvað getur verið betra, dásamlegra og heillandi?! Hvaða annar skóli getur státað af slíkum námshraða og slíkum útskriftarnemum?!

Því á Jörðinni ganga nú þegar hundruð (og bráðum þúsundir, milljónir og milljarðar) Krista. Valeríj Kristur, Vasilíj Kristur, Aleksandr Kristur, Aleksej Kristur, Andrej Kristur, Vera Kristur, Nadesjda Kristur, Irína Kristur, Tatjana Kristur, Jelena Kristur, Olga Kristur, Anna

Kristur, Asja Kristur, Pjotr Kristur, Pavel Kristur, Boris Kristur, Oleg Kristur, Konstantín Kristur, Anastasía Kristur…