11. Ներքին երկխոսություն Աստծո հետ
մեքենայական թարգմանություն. այս ավանդույթը դեռևս հրատարակված թարգմանություն չունի ձեր լեզվով
«Աստծո Արքայությունը տեսանելի կերպով չի գա, և չեն ասի. «ահա այստեղ է», կամ՝ «ահա այնտեղ»: Քանզի ահա Աստծո Արքայությունը ձեր ներսում է»։ (Ղուկ. 17:20-21)
Աստծո Արքայությունը, կամ Երկնքի Արքայությունը, որի մասին խոսում է Քրիստոսը, երջանիկ կյանքի արտաքին հատկանիշները չեն, դա ներքին վիճակ է, գիտակցության վիճակ։ Եվ, ինչպես մենք արդեն գիտենք, հենց դիտորդի գիտակցության վիճակն է ձևավորում նրա իրականությունը, ոչ թե հակառակը։
Ուստի երկրի վրա արտաքին «Դրախտ» կառուցելու բոլոր փորձերը, որտեղ բոլոր մարդիկ երջանիկ կլինեն, դատապարտված են ձախողման։ Բոլոր փիլիսոփայական աշխատություններն ու գաղափարախոսությունները, որոնք հավակնում են կառուցել հասարակության ճիշտ մոդել, որը բոլորին կերջանկացնի, ոչ ավելին են, քան ուտոպիաներ։ Քանի դեռ չի փոխվել կոնկրետ մարդու գիտակցությունը, չի կարող փոխվել նրա իրականությունը։ Իսկ հավաքական իրականությունը մեծ բազմաչափ փազլ է, որը կազմվում է կոնկրետ մարդկանց բոլոր անհատական իրականություններից։
Աստծո Արքայությունը ներքին վիճակ է։ Այո՛, Քրիստոսն ասում է, և դա բազմիցս հաստատվել է մեր կողմից գործնականում, որ նա, ով կհրաժարվի արտաքինից հանուն ներքին կերպարանափոխության, հանուն ի Քրիստոս իր գիտակցության կերպարանափոխության, ի վերջո արտաքին հարթության մեջ ևս «հարյուրապատիկ» բարելավում կստանա՝ նյութական բարեկեցության, հարաբերությունների, առողջության՝ հաջողակ և
երջանիկ կյանքի բոլոր հատկանիշների՝ ընդհուպ մինչև մարմնի կենսաբանության փոփոխություն և անցում դեպի հավիտենական կյանք։ Բայց…
«Նախ խնդրեցե՛ք Աստծո Արքայությունը (ներսում) և Նրա արդարությունը, և այդ ամենը (արտաքինը) կտրվի ձեզ» (Մատթ. 6:33)։
«Երկնքի Արքայությունը ուժով է վերցվում, և ջանք գործադրողներն են հափշտակում այն» (Մատթ. 11:12)։
Ջանքը, որի մասին խոսում է Քրիստոսը, այն ջանքն է, որը պահանջվում է Քեզնից՝ Քո մեջ Աստծո Արքայությունը հափշտակելու համար, դա առաջին հերթին մտքի կարգապահությունն է։ Իսկ մտքի կարգապահությունը նախևառաջ սեփական ուշադրության կառավարումն է։
Ուր ուշադրությունն է՝ այնտեղ էլ էներգիան է, ուր էներգիան է՝ այն էլ աճում է։
Եվ եթե Դու, գայթակղվելով նյութական բարիքների, արտաքին հաջողության և երջանիկ կյանքի հատկանիշների հետևից արտաքին վազքով, թեկուզև լիովին «ճիշտ բարոյական սկզբունքներով», օրինակ՝ «ամուր ընտանիք կառուցելու» և «առողջ ապրելակերպ» վարելու փորձով, Քո ողջ ուշադրությունն ուղղես այս արտաքին ասպեկտներին, ապա ի վերջո Դու պարզապես արագորեն կվատնես Քեզ 120 տարվա կյանքի համար տրված էներգիան, և վերջ՝ ավարտ։
Ուստի չափազանց կարևոր է սովորել տիրապետել սեփական ուշադրությանը, և բոլոր ջանքերը նախևառաջ ուղղել այն բանին,
որպեսզի միանաս Քո ներսի անսահման էներգիայի Աղբյուրին, Քո Ամենաբարձր Ներուժին, Որին մենք անվանում ենք Աստված։ «Նախ խնդրեցե՛ք Աստծո Արքայությունը», և «Աստծո Արքայությունը ձեր ներսում է»։ Իսկ մնացածը՝ կհավելվի։ Այն չի կարող «չհավելվել»։ Որովհետև եթե Դու ներսում միանաս անսահման էներգիայի Աղբյուրին, այդ էներգիան նախ կփոխի Քո վիճակը, ապա կլցնի Քո կյանքի բոլոր ոլորտները։
Ոչ ոք Քեզ չի ասում՝ հրաժարվիր արտաքին աշխարհից, ճգնավոր դարձիր և ասկետ ապրիր, խոսքն ամենևին աղքատիկ հոգևորության մասին չէ, ո՛չ։ Ընդհակառակը, եթե Քո հոգևորությունը ճիշտ է, Իրական է, եթե Դու ներսում միանում ես Աստծո Հոգուն, ապա Քո գիտակցության ներքին փոփոխությունները, աստվածացումը, անխուսափելիորեն բերում են փոփոխությունների՝ աստվածային փոփոխությունների նաև արտաքին աշխարհում։
Միանալ Աստծո Հոգուն՝ ահա ճշմարիտ հոգևորությունը, որևէ այլ հոգևորություն, ըստ սահմանման (արմատը՝ Հոգի), պարզապես գոյություն չունի, մնացած ամեն ինչ կեղծիք է։ Ուստի, երբ տեսնում եք առերևույթ բարեպաշտ կամ «հոգևոր պրակտիկաներում» իրեն տանջող մարդու, որի մոտ արտաքին, նյութական իրականության մեջ ամեն ինչ վատ է, իսկ ներքուստ նա լցված է շրջապատի նկատմամբ «հոգևոր» գերազանցությամբ, իմացե՛ք՝ նա դեռ ոչինչ չի գտել, նա դեռ որոնման մեջ է։ Բայց մի օր նա էլ կգտնի։
Իսկ Քրիստոսը՝ Իսկական արքան, արքայից արքան, որը չուրացավ աշխարհը, այլ տիրապետեց աշխարհին, ինչպես Ինքն է
ասում՝ «Աշխարհին Հաղթողը»։ Եվ երբ Նա հաղթեց աշխարհին՝ Իր ներքին աշխատանքով, ներքին ջանքով, տիրապետելով Իրեն, Իր գիտակցությանը՝ ընդհուպ մինչև ինքնապահպանման բնազդի դեմ հաղթանակի մակարդակը՝ մահվամբ «մահը կոխելով», Աստվածային Ֆիզիկան Նրան պատասխանեց.
«Արժանի է… ընդունելու զորություն և հարստություն, իմաստություն և կարողություն, պատիվ, փառք և օրհնություն»։
Զորություն և հարստություն։ Իմաստություն և կարողություն (անհաղթելիություն)։ Պատիվ և փառք։ Օրհնություն (կարդա՛՝ հաջողություն բոլոր գործերում)։
Քրիստոսը, տիրապետելով Իր գիտակցությանը (Իր ներքինին), հաղթեց (արտաքին) աշխարհին և ստացավ այն ամենը, ինչ մենք բոլորս այդպես սովորաբար փնտրում ենք, և եթե գտնում ենք, ապա միշտ ոչ լիարժեք և ժամանակավոր։ Իսկ Նա ստացավ ամեն ինչ և հավիտյան։ Քրիստոսը հաղթեց աշխարհին։ Եվ ավելին, Հայտնության մեջ՝ Աստվածաշնչի Նոր Կտակարանի վերջին գրքում, Նա ասում է.
«Հաղթողին Ես թույլ կտամ նստել Ինձ հետ Իմ գահին, ինչպես որ Ես հաղթեցի և նստեցի Իմ Հոր հետ Նրա գահին» (Հայտն. 3:21)։
Տիրապետել Քեզ։ Վերակառուցել Քո գիտակցությունը՝ զոհի (մակաբույծի) գիտակցությունից անցնելով Արարչի Գիտակցության։ Դադարել լինել Քեզնից անկախ գոյություն ունեցող օբյեկտիվ իրականության հանդեպ հավատի պատանդը կամ այն հավատի,
թե «ամպի վրա նստած պատժող պապիկ կա», և գիտակցաբար ընտրել սեփական Հավատը. Մենք աստվածներ ենք և Աստծո զավակներ։ Միանալ ներսի Աստծուն՝ ներքին Աղբյուրին և Աստծո Հոգուն։
Իսկ դրա համար՝ կարգապահել սեփական միտքը։ Եվ ամենագլխավոր գործիքը, որն օգնում է դրանում՝ գիտակցության գործիքը, Աստծո հետ Ներքին Երկխոսությունն է։ Լռելյայն, մարդկանց գլխում ներքին երկխոսությունն արդեն իսկ առկա է, և ավելին՝ այն երբեք չի դադարում։ Եվ սովորաբար մարդը դա ընդունում է որպես լիովին բնական երևույթ՝ իբր թե ես ինքս ինձ հետ եմ դատողություններ անում։ Բայց «իմացող մարդիկ ասում են», որ նա, ով պահպանում է այդ երկխոսությունը Քո գլխում՝ Քո բոլոր մտքերը, դատողությունները, կասկածները, ցանկությունները, նա, ով գործի է դնում հույզերը, որոշումներ է կայացնում, Դու չես, դա իրականում Քո հակառակորդն է։ Դա դուալիզմի, երկվության հին գիտակցությունն է, որը բաժանված է ինքն իր մեջ, որտեղ գլխավոր բաժանումը մարդու անջատվածությունն է Աստծուց և աշխարհի անջատվածությունը մարդուց։
Քրիստոսը դրան անվանում է «խորամանկ միտք»: Եվ հենց դրանից է Նա կոչ անում մեզ բոլորիս ազատվել «Հայր մեր» աղոթքում.
Մոգերն ու շամաններն ասում են, որ պետք է ամեն գնով կանգնեցնել այս ներքին երկխոսությունը, և դրա վրա վատնում են հսկայական ջանքեր, որոնց համար պահանջվում են տարիների մարզումներ և «պսիխոդելիկ տրիպի» վտանգավոր պրակտիկաներ։
Ընտրելով Հավատը Քո՝ որպես աստծո և Միակ Աստծո սիրելի զավակի հանդեպ, Աստվածային Գիտակցությանը, Քրիստոսի Գիտակցությանը Հաղորդակցվելու միջոցով Դու ստանում ես գործիք՝ ոչ այնքան այս երկխոսությունը դադարեցնելու, որքան այն մեկ այլ աղբյուրի՝ Աստվածային Աղբյուրի, Աստծո Հոգու ալիքի վրա փոխարկելու համար։ Ընդ որում, այդ փոխարկումը տեղի է ունենում ակնթարթորեն՝ Ինքնահաղորդության ընթացքում (կամքի հայտարարում Քրիստոսի Աստվածային Գիտակցությանը, Աստվածային Երրորդությանը Հաղորդակից լինելու մասին), որը Դու կարող ես իրականացնել ցանկացած վայրում և ցանկացած ժամանակ։
Քրիստոսի Հաղորդության միջոցով Դու ոչ միայն ստանում ես «չարի» հետ ներքին երկխոսության դադարեցում, այլև ներքին կապ ես ձեռք բերում Իր հետ՝ Աստծո հետ, Մեր Հավաքական Ամենաբարձր Ներուժի հետ, Ով սկսում է Քեզ առաջնորդել սեփական գիտակցությանը տիրապետելու ուղով, ընկալման հին կաղապարներից, հնացած հավատալիքներից ու համոզմունքներից ազատվելու և Արարչի Գիտակցությունը ձեռք բերելու ճանապարհով։
Աստծո հետ Ներքին Երկխոսությունը ոչ միայն սեփական միտքը կարգապահելու հնարավորություն է, այլև գիտակցության վերակառուցման հզորագույն գործիք։
Հաղորդությունից անմիջապես հետո Դու սկսում ես Աստծուն տալ Քեզ հետաքրքրող հարցերը, իսկ Նա պատասխանում է Քեզ՝ մտքերում, զգացմունքներում, հոգու մղումներում և ցանկություններում։
Փաստացի Աստծո հետ Ներքին Երկխոսությունը աղոթք է, բայց ճիշտ աղոթք՝ հետադարձ կապով։
Աստծո հետ Ներքին Երկխոսությունը կարգավորվում է ինտուիտիվ և շատ հեշտությամբ (եթե ոչ, ապա դա ազատ էներգիայի պակասից է, և հարկավոր է լրջորեն զբաղվել դրա մակարդակի բարձրացմամբ՝ ծոմ պահել, փոխել սննդակարգն ընդհանրապես, փոխել օրվա ռեժիմը, փակել էներգետիկ արտահոսքերը՝ որոշ ժամանակ դադարեցնելով սեփական ուշադրությամբ արտաքինը սնելը՝ նորություններ, սոցցանցեր, սերիալներ, կինո, ոչ արդյունավետ շփումներ, ապագայի մասին հոգսեր և անցյալի մասին ապրումներ, դադարել կերակրել վախերը, տագնապները, նախանձը, բարկությունը, ցանկասիրությունը և այլ արմատացած սովորությունները)։
Եվ այսպես, Աստծո հետ Ներքին Երկխոսությունը գործարկվում է Հաղորդությամբ և կարգավորվում ինտուիտիվ։ Ամենագլխավորը, որ այստեղ պետք է հասկանալ, այն է, որ Աստծուց պետք է խնդրել «ոչ թե ձուկ, այլ կարթ»։ Ոչ թե ավանդական «փրկիր և պահպանիր», տուր այս, տուր այն (դա միայն պահպանում է «ամպի վրա նստած պապիկի» հանդեպ հին հավատը), այլ՝ «սովորեցրո՛ւ, Տե՛ր», «սովորեցրո՛ւ ինձ գիտակցաբար արարել իմ իրականությունը»։ Եթե որևէ բան դուր չի գալիս Քո կյանքում, եթե ինչ-որ բան չի գոհացնում. «Տե՛ր, օգնի՛ր ինձ գիտակցել, թե ինչո՛վ և ինչպե՛ս եմ ես սա արարել իմ կյանքում։ Ի՞նչ ցանկություններով։ Ինչի՞ համար եմ ես սա ուզում» և «սովորեցրո՛ւ, Հա՛յր, ինչպե՞ս կարող եմ ես սա այլ կերպ վերարարել»։
Չգիտե՞ս՝ ինչից սկսել։ Սկսի՛ր հետևյալ հարցից. «Տե՛ր, ի՞նչ պետք է ես գիտակցեմ հիմա, առաջին հերթին»։ Եվ համբերատարությամբ ունկնդրի՛ր։ Ի վերջո Քո ուշադրությունն է վճռում ամեն ինչ։ Հիշո՞ւմ ես. «Ուր ուշադրությունն է՝ այնտեղ էլ էներգիան է։ Ուր
ուշադրությունն է՝ այն էլ աճում է»։ Եղի՛ր համբերատար. ունկնդի՛ր Քո ներսում Աստծո պատասխանները, որսա՛ Քո ներքին վիճակի, զգացմունքների, տրամադրության, մտքերի, ցանկությունների ամենաչնչին փոփոխությունները. առնվազն այսպես Դու կարգապահում ես Քո միտքը։ Քանի դեռ այն ունկնդրում է Աստծո պատասխանները, այն շեղված է մտքի շաղակրատանքից, «չարից» եկող ներքին երկխոսության «մտքերի խառնարանից»։
Հասկացի՛ր գլխավորը՝ այստեղ կատակներ չկան, ամեն ինչ լուրջ է։ Սա Քեզ համար կրոն չէ, գլխաշորերով տատիկներ ու 10 ռուբլիանոց մոմեր չեն։ Աստվածային Գիտակցությանը Քո Հաղորդության պահից սկսվել է Քո ուսուցումը Աստվածների դպրոցում։
1. Ջանասիրություն։ Ինչպես ցանկացած դպրոցում, ցանկացած ուսուցման մեջ, այստեղ ամեն ինչ կախված է Քո ջանասիրությունից. Աստծո Արքայությունը ուժով է վերցվում, և ջանք գործադրողներն են հափշտակում այն։ Մենք խորհուրդ ենք տալիս առաջին երեք շաբաթը, քանի դեռ կայուն սովորություն չի ձևավորվել, օրական 50 անգամ հարցերով դիմել Քրիստոսին՝ այսինքն յուրաքանչյուր 10-15 րոպեն մեկ (հետո արդեն հնարավոր կլինի Ներքին Երկխոսությունը միացնել ըստ առաջադրանքի և միացնել երկխոսությունը Հոր, Մայր Աստվածածնի, Հոգու հետ, բայց նախ՝ Քրիստոսի հետ և օրական 50 անգամ՝ «ըստ զարթուցիչի»)։ Պրակտիկան ցույց է տալիս, որ նրանք, ովքեր պահպանում են այս կարգապահությունը, արդեն մեկ ամսվա ընթացքում կարող են ձեռք բերել կայուն Քրիստոսագիտակցություն. սրտում բացվում է Անպայման Սերը, հոգին մաքրվում է, ցանկությունների կառուցվածքը լարվում է Միասնական Հոգու Ձայնին, ողջ մտածողությունը, բոլոր նեյրոնային կապերը փոխվում են, դառնում «լուսավոր»,
հեռանում են կործանարար ծրագրերը, ներսից քայքայող հույզերի կաղապարները, բուժվում են մանկապատանեկան հոգեբանական վնասվածքները, վերացվում են էմոցիոնալ լիցքերը, վերականգնվում է գիտակցության ամբողջականությունը, կասկածները հեռանում են, Հավատը սեփական անձի հանդեպ ամրանում է, և ողջ իրականությունը սկսում է երևալ Արարչի Գիտակցության պրիզմայով՝ որպես Քո սեփական արարում, արդյունքում բացահայտվում է Քո տաղանդը որպես Աստծո պարգև և Քո կոչումը։ Դու դառնում ես Իսկապես երջանիկ՝ Սեր + Արարչի Գիտակցություն + Տաղանդ։ 2. Հնարավոր է ցավոտ իրավիճակների սրացում։ Սա ուսում է։ Եվ սա իրական կյանքի փորձառություն է։ Կյանքը լավագույն ուսուցիչն է։ Բայց Աստծո հետ ամեն ինչ սկսում է արագանալ։ Դու սկսում ես բոլոր փորձառություններն ապրել շատ ինտենսիվ, չէ՞ որ այժմ Քո մեջ միանում է գիտակցվածությունը. Դու սկսում ես տեսնել իրական պատճառահետևանքային կապերը Քո գիտակցության և արտաքին իրականության միջև, և այն ամենը, ինչ նախկինում թաքնված էր Քո ենթագիտակցության մեջ, սկսում է բացահայտվել, դուրս թափվել, այն, ինչ երկար տարիներ «մխում էր» ներսում, կարող է բռնկվել որպես «հրդեհ» և սկսել սրընթաց ապրվել Քո կողմից իրականության մեջ կամ մտովի, բայց ցանկացած դեպքում՝ Աստվածային աջակցությամբ, ուստի մի՛ վախեցիր դրանից՝ բացահայտ դիմավորի՛ր կյանքի բոլոր մարտահրավերները, քանզի… 3. Դու պաշտպանության տակ ես։ Ամեն ինչ կարող է շատ սարսափելի թվալ, բայց ի վերջո, հավատա՛, երբ Դու Աստծո հետ ես, երբ Դու Քրիստոսի հետ ես, այդ ամենը լոկ ուսումնական իրավիճակներ են, և դրանք բացարձակապես անվտանգ են։ Դու պարզապես անցնում ես անհրաժեշտ դասերն ու մարզումային առաջադրանքները Աստվածների դպրոցում։ Իսկ ինչ վերաբերում է վախերին՝ դրանք բոլորը պետք է բացահայտվեն, որպեսզի Դու ճանաչես դրանք,
տիրապետես դրանց, և դրանք այլևս երբեք չտիրեն Քեզ։ Լինել աստված՝ նշանակում է լինել ազատ, և առաջին հերթին՝ վախերից. մահվան վախից, կյանքի վախից, սխալների, դատապարտման, մեղքի ու պատժի վախից, վաղվա օրվա վախից, երեխաների համար վախից, անփող մնալու վախից, անբուժելի հիվանդության վախից, խայտառակության վախից, ճշմարտության վախից, սեփական անկարողության վախից և այլն։
Աստվածների դպրոցը հիանալի է։ Բայց դա ինչ-որ կոնկրետ վայր չէ, դա նստարաններ չեն, դա պատեր չեն և ուսուցիչներ չեն։ Մենք ունենք մեկ ուսուցիչ՝ Քրիստոսը, Ինքը՝ Կյանքը։
Եվ այս դպրոցի հիմնական դասերն անցնում են հենց կյանքում, իրականության մեջ, Աստծո՝ որպես Ավագ ընկերոջ, Ուսուցչի և Եղբոր մշտական՝ 24/7 աջակցությամբ՝ Ներքին Երկխոսության մեջ։
Լինել աստված և Աստծո սիրելի զավակը, ի՞նչը կարող է համեմատվել այս Ազատության, այս Խաղի հետ։ Ի՞նչը կարող է լինել ավելի լավ, ավելի հիասքանչ և հետաքրքիր։ Էլ ո՞ր դպրոցը կարող է պարծենալ ուսուցման նման արագությամբ և նման շրջանավարտներով։
Չէ՞ որ Երկրի վրայով արդեն քայլում են հարյուրավոր (իսկ շուտով՝ հազարավոր, միլիոնավոր և միլիարդավոր) Քրիստոսներ։ Վալերի Քրիստոս, Վասիլի Քրիստոս, Ալեքսանդր Քրիստոս, Ալեքսեյ Քրիստոս, Անդրեյ Քրիստոս, Վերա Քրիստոս, Նադեժդա Քրիստոս, Իրինա Քրիստոս, Տատյանա Քրիստոս, Ելենա Քրիստոս, Օլգա Քրիստոս, Աննա
Քրիստոս, Ասյա Քրիստոս, Պյոտր Քրիստոս, Պավել Քրիստոս, Բորիս Քրիստոս, Օլեգ Քրիստոս, Կոնստանտին Քրիստոս, Անաստասիա Քրիստոս…
աղբյուր: Радомир · «Причастие Любви»
WEBREATH · 11:11
«In every moment lies an opportunity to thank God for His infinite gift» — Communion of Love 2
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath