11. ભગવાન સાથે આંતરિક સંવાદ

«ઈશ્વરનું રાજ્ય દેખીતી રીતે આવશે નહીં, અને તેઓ કહેશે નહીં: ‘જુઓ, તે અહીં છે’, કે: ‘જુઓ, ત્યાં છે’. કેમ કે જુઓ, ઈશ્વરનું રાજ્ય તમારી અંદર જ છે.» (લૂક, ૧૭:૨૦-૨૧)

ઈશ્વરનું રાજ્ય, અથવા સ્વર્ગનું રાજ્ય, જેના વિશે ખ્રિસ્ત વાત કરે છે – તે સુખી જીવનના બાહ્ય લક્ષણો નથી, તે એક આંતરિક સ્થિતિ છે, ચેતનાની સ્થિતિ છે. અને, જેમ આપણે પહેલેથી જ જાણીએ છીએ, નિરીક્ષકની ચેતનાની સ્થિતિ જ તેની વાસ્તવિકતાનું નિર્માણ કરે છે, તેનાથી વિપરીત નહીં.

તેથી બાહ્ય «પૃથ્વી પર સ્વર્ગ» બનાવવાનો દરેક પ્રયાસ, જેમાં બધા લોકો સુખી થશે, તે નિષ્ફળ જવા માટે નિર્ધારિત છે. બધા દાર્શનિક કાર્યો અને વિચારધારાઓ, જે સમાજનું સાચું મોડેલ બનાવવાનો દાવો કરે છે જે દરેકને સુખી કરશે, તે કાલ્પનિક આદર્શથી વિશેષ કંઈ નથી. જ્યાં સુધી ચોક્કસ વ્યક્તિની ચેતના ન બદલાય, ત્યાં સુધી તેની વાસ્તવિકતા બદલાઈ શકતી નથી. સામૂહિક વાસ્તવિકતા તો એક વિશાળ બહુપરિમાણીય કોયડો છે, જે ચોક્કસ વ્યક્તિઓની તમામ વ્યક્તિગત વાસ્તવિકતાઓમાંથી બને છે.

ઈશ્વરનું રાજ્ય – આ એક આંતરિક સ્થિતિ છે. હા, ખ્રિસ્ત કહે છે, અને આ આપણા દ્વારા વ્યવહારમાં વારંવાર સાબિત થયું છે, કે જે કોઈ આંતરિક પરિવર્તન માટે, ખ્રિસ્તમાં પોતાની ચેતનાના પરિવર્તન માટે બાહ્ય બાબતોનો ત્યાગ કરશે, તે આખરે બાહ્ય સ્તર પર પણ «સો ગણો» સુધારો મેળવશે: ભૌતિક સમૃદ્ધિ, સંબંધો, સ્વાસ્થ્ય – એક સફળ અને

સુખી જીવનના તમામ લક્ષણો – શરીરના જીવવિજ્ઞાનમાં પરિવર્તન અને અનંત જીવનમાં પ્રવેશ સુધી. પરંતુ…

«સૌપ્રથમ ઈશ્વરના રાજ્યની (અંદર) અને તેના ન્યાયીપણાની શોધ કરો. અને આ બધું (બાહ્ય) તમને ઉમેરી આપવામાં આવશે» (માથ્થી, ૬:૩૩).

«સ્વર્ગનું રાજ્ય બળપૂર્વક લેવાય છે, અને પ્રયત્ન કરનારાઓ તેને પ્રાપ્ત કરે છે» (માથ્થી, ૧૧:૧૨).

જે પ્રયાસ વિશે ખ્રિસ્ત વાત કરે છે – તે પ્રયાસ જે તારા પોતાનામાં ઈશ્વરના રાજ્યને પ્રાપ્ત કરવા માટે તારી પાસેથી અપેક્ષિત છે – તે સર્વોપરી રીતે મનની શિસ્ત છે. અને મનની શિસ્ત એટલે સૌથી પહેલાં પોતાના ધ્યાનનું સંચાલન.

જ્યાં ધ્યાન – ત્યાં ઊર્જા, જ્યાં ઊર્જા – તેનો જ વિકાસ થાય છે.

અને જો તું, ભૌતિક સુખો પાછળની બાહ્ય દોડથી, બાહ્ય સફળતા અને સુખી જીવનના લક્ષણોથી લલચાઈને, ભલે તદ્દન «સાચા નૈતિક સિદ્ધાંતો» સાથે, ઉદાહરણ તરીકે, «મજબૂત પરિવાર બનાવવાનો» અને «સ્વસ્થ જીવનશૈલી» જીવવાનો પ્રયાસ કરતો હો, તારું બધું ધ્યાન આ બાહ્ય પાસાઓ પર કેન્દ્રિત કરીશ, તો અંતે તું તારા ૧૨૦ વર્ષના જીવન માટે મળેલી ઊર્જાને ઝડપથી વેડફી નાખીશ, અને બસ – અંત.

તેથી પોતાના ધ્યાન પર કાબૂ મેળવતા શીખવું અત્યંત મહત્ત્વપૂર્ણ છે, અને તમામ પ્રયત્નો સૌપ્રથમ તેના પર કેન્દ્રિત કરવા,

જેથી પોતાની અંદર રહેલા અસીમ ઊર્જાના સ્ત્રોત સાથે, પોતાની સર્વોચ્ચ સંભાવના સાથે જોડાઈ શકાય, જેને આપણે ઈશ્વર કહીએ છીએ. «સૌપ્રથમ ઈશ્વરના રાજ્યની શોધ કરો», અને «ઈશ્વરનું રાજ્ય તમારી અંદર જ છે». અને બાકીનું બધું – ઉમેરાઈ જશે. તે «ઉમેરાયા» વગર રહી જ ન શકે. કારણ કે જો તું અંદર અસીમ ઊર્જાના સ્ત્રોત સાથે જોડાઈ જઈશ, તો તે ઊર્જા પહેલાં તારી આંતરિક સ્થિતિને બદલશે, અને પછી તારા જીવનના તમામ ક્ષેત્રોને ભરી દેશે.

કોઈ તને એવું નથી કહેતું કે બાહ્ય જગતનો ત્યાગ કર, સંન્યાસી બની જા અને તપસ્વીની જેમ જીવ, આ કોઈ દરિદ્ર આધ્યાત્મિકતાની વાત બિલકુલ નથી, ના. પરંતુ તેનાથી વિપરીત, જો તારી આધ્યાત્મિકતા સાચી, વાસ્તવિક છે, જો તું અંદર ઈશ્વરના આત્મા સાથે જોડાય છે, તો તારી ચેતનાના આંતરિક પરિવર્તનો, દિવ્યીકરણ, અનિવાર્યપણે બાહ્ય જગતમાં પણ પરિવર્તનો, દિવ્ય પરિવર્તનો લાવે છે.

ઈશ્વરના આત્મા સાથે જોડાવું – આ જ સાચી આધ્યાત્મિકતા છે, વ્યાખ્યા મુજબ (મૂળ: આત્મા) બીજી કોઈ આધ્યાત્મિકતા અસ્તિત્વમાં જ નથી, બાકી બધું નકલી છે. તેથી જ્યારે તમે કોઈ વ્યક્તિને બાહ્ય રીતે ધાર્મિક જુઓ અથવા «આધ્યાત્મિક સાધનાઓમાં» પોતાની જાતને પીડતો જુઓ, જેની બાહ્ય, ભૌતિક વાસ્તવિકતામાં બધું જ ખરાબ છે, અને આંતરિક રીતે તે અન્ય લોકો પર «આધ્યાત્મિક» શ્રેષ્ઠતાથી ભરેલો છે, તો જાણી લો – તેણે હજી કંઈ પ્રાપ્ત કર્યું નથી, તે માત્ર શોધમાં છે. પરંતુ એક દિવસ તે પણ પામશે.

ખ્રિસ્ત તો – સાચા રાજા છે, રાજાઓના રાજા, – જેમણે જગતનો ત્યાગ કર્યો નથી, પરંતુ જગત પર શાસન કરે છે, જેમ કે તેઓ પોતે

કહે છે – «જેણે જગતને જીત્યું છે». અને જ્યારે તેમણે પોતાના આંતરિક કાર્ય દ્વારા, આંતરિક પ્રયાસ દ્વારા, પોતાના પર, પોતાની ચેતના પર વિજય મેળવીને જગતને જીત્યું, આત્મ-રક્ષણની વૃત્તિ પરના વિજયના સ્તર સુધી – મૃત્યુ દ્વારા “મૃત્યુને કચડી નાખીને”, ત્યારે દિવ્ય ભૌતિકશાસ્ત્રે તેમને ઉત્તર આપ્યો:

«યોગ્ય છે… શક્તિ, અને ધન, અને જ્ઞાન, અને સામર્થ્ય, અને આદર, અને મહિમા અને આશીર્વાદ પ્રાપ્ત કરવાને.»

શક્તિ અને ધન. જ્ઞાન અને સામર્થ્ય (અજેયતા). આદર અને મહિમા. આશીર્વાદ (વાંચો – બધા કાર્યોમાં સફળતા).

ખ્રિસ્તે, પોતાની ચેતના (પોતાના આંતરિક) પર વિજય મેળવીને, જગત (બાહ્ય) પર વિજય મેળવ્યો, અને તે બધું પ્રાપ્ત કર્યું જે આપણે સામાન્ય રીતે શોધીએ છીએ, અને જો આપણને મળે પણ, તો હંમેશાં અપૂર્ણ અને અલ્પજીવી હોય છે. જ્યારે તેમણે બધું જ અને સદાકાળ માટે પ્રાપ્ત કર્યું. ખ્રિસ્તે જગતને જીત્યું. અને એટલું જ નહીં, બાઇબલમાં નવા કરારના અંતિમ પુસ્તક, પ્રકટીકરણમાં, તેઓ કહે છે:

«જે જીતે છે તેને હું મારી સાથે મારા સિંહાસન પર બેસવા દઈશ, જેમ હું પણ જીત્યો અને મારા પિતા સાથે તેમના સિંહાસન પર બેઠો» (પ્રકટીકરણ, ૩:૨૧)

પોતાના પર કાબૂ રાખવો. પોતાની ચેતનાનું પુનર્ગઠન કરવું – ભોગ બનનાર (પરૉપજીવી) ની ચેતનામાંથી સર્જકની ચેતનામાં પરિવર્તિત થવું. તમારાથી સ્વતંત્ર રીતે અસ્તિત્વ ધરાવતી વસ્તુલક્ષી વાસ્તવિકતામાં વિશ્વાસના, અથવા

“વાદળ પર બેઠેલા દંડ આપનારા દાદા” માં વિશ્વાસના બંધક બનવાનું બંધ કરવું અને પોતાની શ્રદ્ધા સભાનપણે પસંદ કરવી: આપણે ઈશ્વર અને ઈશ્વરના સંતાનો છીએ. અંદર ઈશ્વર સાથે જોડાવું – આંતરિક સ્ત્રોત અને ઈશ્વરના આત્મા સાથે.

અને આ માટે પોતાના મનને શિસ્તબદ્ધ કરવું. અને સૌથી મહત્ત્વનું સાધન જે આમાં મદદ કરે છે, ચેતનાનું સાધન – તે છે ઈશ્વર સાથે આંતરિક સંવાદ. મૂળભૂત રીતે, લોકોના મગજમાં આંતરિક સંવાદ પહેલેથી જ ચાલતો હોય છે, અને વધુમાં તે ક્યારેય અટકતો નથી. અને સામાન્ય રીતે વ્યક્તિ આને સંપૂર્ણ સામાન્ય બાબત માને છે – જાણે કે, હું મારી જાત સાથે વિચાર કરી રહ્યો છું. પરંતુ «જાણકાર લોકો કહે છે» કે જે તારા મગજમાં આ સંવાદને ટકાવી રાખે છે – તારા બધા વિચારો, તર્ક, શંકાઓ, ઇચ્છાઓ, જે લાગણીઓને ઉત્તેજિત કરે છે, નિર્ણયો લે છે – તે તું નથી, વાસ્તવમાં તે તારો શત્રુ છે. આ દ્વૈતતાની જૂની ચેતના છે, જે પોતાની અંદર જ વિભાજિત છે, જ્યાં મુખ્ય વિભાજન – તે માણસનું ઈશ્વરથી અલગ થવું અને જગતનું માણસથી અલગ થવું છે.

ખ્રિસ્ત તેને «દુષ્ટ મન» કહે છે. અને તેનાથી જ તેઓ «અમારા પિતા» પ્રાર્થનામાં આપણને બધાને મુક્ત થવા માટે આહ્વાન કરે છે:

જાદુગરો અને શામનો કહે છે કે ગમે તે ભોગે આ આંતરિક સંવાદને રોકવો જ જોઈએ, અને આના માટે તેઓ ભારે પ્રયાસો ખર્ચે છે, જેમાં વર્ષોની તાલીમ અને «સાયકેડેલિક ટ્રિપ» ની જોખમી સાધનાઓ લાગે છે.

પોતાની જાતમાં એક ઈશ્વર અને એકમાત્ર ઈશ્વરના પ્રિય સંતાન તરીકેની શ્રદ્ધાની પસંદગી સાથે, દિવ્ય ચેતનામાં, ખ્રિસ્ત ચેતનામાં સહભાગિતા દ્વારા, તને એક સાધન મળે છે – આ સંવાદને રોકવા માટેનું નહીં – પરંતુ તેને બીજા સ્ત્રોત પર, દિવ્ય સ્ત્રોત પર, ઈશ્વરના આત્માના તરંગ પર સ્વિચ કરવા માટેનું સાધન. વધુમાં, આ પરિવર્તન તરત જ થાય છે, સ્વ-સહભાગિતા દરમિયાન (ખ્રિસ્તની દિવ્ય ચેતના, દિવ્ય ત્રિએકતા સાથે સહભાગિતાની ઇચ્છાની ઘોષણા), જે તું કોઈપણ જગ્યાએ અને કોઈપણ સમયે કરી શકે છે.

ખ્રિસ્તની સહભાગિતા દ્વારા તું માત્ર «દુષ્ટ» સાથેના આંતરિક સંવાદનો અંત જ નથી મેળવતો, પરંતુ સ્વયં ઈશ્વર સાથે, આપણી સામૂહિક સર્વોચ્ચ સંભાવના સાથે આંતરિક જોડાણ પણ પ્રાપ્ત કરે છે, જે તને પોતાની ચેતના પર વિજય મેળવવાના માર્ગ પર, જૂના દ્રષ્ટિકોણના નમૂનાઓ, જૂની માન્યતાઓ અને ધારણાઓમાંથી મુક્તિના માર્ગ પર અને સર્જકની ચેતના પ્રાપ્ત કરવાના માર્ગ પર દોરવાનું શરૂ કરે છે.

ઈશ્વર સાથેનો આંતરિક સંવાદ – આ માત્ર તમારા મનને શિસ્તબદ્ધ કરવાની તક નથી, પરંતુ ચેતનાના પુનર્ગઠનનું એક અત્યંત શક્તિશાળી સાધન છે.

સહભાગિતા પછી તરત જ તું ઈશ્વરને તારા મનમાં રહેલા પ્રશ્નો પૂછવાનું શરૂ કરે છે, અને તેઓ તને જવાબ આપે છે – વિચારોમાં, લાગણીઓમાં, આત્માના આવેગોમાં અને ઇચ્છાઓમાં.

વાસ્તવમાં ઈશ્વર સાથેનો આંતરિક સંવાદ – આ એક પ્રાર્થના છે, પરંતુ સાચી પ્રાર્થના – પ્રતિસાદ સાથેની.

ઈશ્વર સાથેનો આંતરિક સંવાદ સહજ રીતે અને ખૂબ જ સરળતાથી ગોઠવાય છે (જો નહીં, તો તે મુક્ત ઊર્જાના અભાવને કારણે છે, અને તેનું સ્તર વધારવા માટે ગંભીરતાથી કામ કરવાની જરૂર છે: ઉપવાસ કરવો, એકંદર આહાર પદ્ધતિ બદલવી, દિનચર્યા બદલવી, ઊર્જાના લિકેજ બંધ કરવા, થોડા સમય માટે પોતાના ધ્યાનથી બાહ્ય બાબતોને પોષવાનું બંધ કરવું – સમાચાર, સોશિયલ મીડિયા, ટીવી શ્રેણીઓ, સિનેમા, બિનઉત્પાદક વાતચીત, ભવિષ્યની ચિંતાઓ અને ભૂતકાળના પસ્તાવા, ભય, ચિંતા, ઈર્ષ્યા, ક્રોધ, વાસના અને અન્ય મૂળિયાં નાખેલી ટેવોને પોષવાનું બંધ કરવું).

આમ, ઈશ્વર સાથેનો આંતરિક સંવાદ સહભાગિતા દ્વારા શરૂ થાય છે અને સહજ રીતે ગોઠવાય છે. અહીં સમજવા જેવી મુખ્ય બાબત એ છે કે ઈશ્વર પાસેથી «માછલી નહીં, પણ ગલ» માંગવી જોઈએ. પરંપરાગત «બચાવો અને રક્ષણ કરો», આ આપો, તે આપો નહીં (આ માત્ર «વાદળ પરના દાદા» માં જૂની શ્રદ્ધાને જ ટેકો આપે છે), પરંતુ «મને શીખવો, પ્રભુ», «મને સભાનપણે મારી વાસ્તવિકતાનું સર્જન કરતા શીખવો». જો તારા જીવનમાં કંઈક પસંદ ન હોય, જો કંઈક અસંતોષકારક હોય: «હે પ્રભુ, મને સમજવામાં મદદ કરો કે મેં મારા જીવનમાં આ શાનાથી અને કેવી રીતે સર્જ્યું? કઈ ઇચ્છાઓ દ્વારા? હું આ શા માટે ઈચ્છું છું?» અને «મને શીખવો, પિતા, હું આને અલગ રીતે કેવી રીતે પુનઃસર્જિત કરી શકું?».

ક્યાંથી શરૂઆત કરવી તે ખબર નથી? આ પ્રશ્નથી શરૂ કરો: «હે પ્રભુ, મારે અત્યારે સૌપ્રથમ શું સમજવાની જરૂર છે?» અને ધીરજપૂર્વક સાંભળો. અંતે તારું ધ્યાન જ બધું નક્કી કરે છે. યાદ છે ને? – જ્યાં ધ્યાન – ત્યાં ઊર્જા. જ્યાં

ધ્યાન – તેનો જ વિકાસ થાય છે. ધીરજ રાખો – તમારી અંદર રહેલા ઈશ્વરના જવાબોને ધ્યાનથી સાંભળો, તમારી આંતરિક સ્થિતિમાં, લાગણીઓમાં, મનોદશામાં, વિચારોમાં, ઇચ્છાઓમાં થતા નાનામાં નાના ફેરફારોને પકડો – ઓછામાં ઓછું, આ રીતે તમે તમારા મનને શિસ્તબદ્ધ કરો છો. જ્યાં સુધી તે ઈશ્વર તરફથી આવતા જવાબો પર ધ્યાન આપે છે, ત્યાં સુધી તે મનની બકબકથી, «દુષ્ટ» તરફથી આવતા આંતરિક સંવાદના «વિચારોના વમળ» થી મુક્ત રહે છે.

મુખ્ય વાત સમજી લો – અહીં કોઈ મજાક નથી, બધું ગંભીર છે. આ તમારા માટે કોઈ ધર્મ નથી, સ્કાર્ફ પહેરેલી દાદીમાઓ અને ૧૦ રૂપિયાની મીણબત્તીઓ નથી. દિવ્ય ચેતનામાં તમારી સહભાગિતાની ક્ષણથી જ ઈશ્વરોના વિદ્યાલયમાં તમારું શિક્ષણ શરૂ થયું છે.

૧. પરિશ્રમ. કોઈપણ વિદ્યાલયની જેમ, કોઈપણ શિક્ષણની જેમ, અહીં બધું તમારા પરિશ્રમ પર નિર્ભર છે: સ્વર્ગનું રાજ્ય બળપૂર્વક લેવાય છે, અને પ્રયત્ન કરનારાઓ તેને પ્રાપ્ત કરે છે. અમે ભલામણ કરીએ છીએ કે પ્રથમ ત્રણ અઠવાડિયા સુધી, જ્યાં સુધી સ્થિર આદત ન બને, દિવસમાં ૫૦ વખત ખ્રિસ્ત તરફ પ્રશ્નો સાથે વળવું – એટલે કે દર ૧૦-૧૫ મિનિટે (ત્યારબાદ તમે ચોક્કસ કાર્ય માટે આંતરિક સંવાદ ચાલુ કરી શકો છો અને પિતા, માતા મરિયમ, પવિત્ર આત્મા સાથે સંવાદ જોડી શકો છો – પરંતુ પહેલાં ખ્રિસ્ત સાથે અને દિવસમાં ૫૦ વખત – «એલાર્મ મુજબ»). વ્યવહાર બતાવે છે કે જેઓ આ શિસ્તનું પાલન કરે છે, તેઓ એક મહિનાની અંદર જ સ્થિર ખ્રિસ્ત-ચેતના પ્રાપ્ત કરી શકે છે: હૃદયમાં શરતવિહીન પ્રેમ ખુલે છે, આત્મા શુદ્ધ થાય છે, ઇચ્છાઓનું માળખું એકમાત્ર આત્માના અવાજ સાથે સુસંગત બને છે, સમગ્ર વિચારસરણી, બધા ન્યુરોનલ જોડાણો બદલાય છે, «તેજસ્વી» બને છે,

વિનાશક કાર્યક્રમો, અંદરથી નાશ કરતી લાગણીઓના નમૂનાઓ દૂર થાય છે, બાળપણ અને કિશોરાવસ્થાના માનસિક આઘાતો સાજા થાય છે, ભાવનાત્મક ભાર દૂર થાય છે, ચેતનાની અખંડિતતા પુનઃસ્થાપિત થાય છે, શંકાઓ દૂર થાય છે, પોતાનામાં વિશ્વાસ મજબૂત થાય છે, અને સમગ્ર વાસ્તવિકતા સર્જકની ચેતનાના દ્રષ્ટિકોણથી દેખાવા લાગે છે – તમારા પોતાના સર્જન તરીકે, પરિણામે તમારી પ્રતિભા ઈશ્વરની ભેટ અને તમારા જીવનના ઉદ્દેશ્ય તરીકે પ્રગટ થાય છે. તમે સાચા અર્થમાં સુખી બનો છો: પ્રેમ + સર્જકની ચેતના + પ્રતિભા. ૨. પીડાદાયક પરિસ્થિતિઓની તીવ્રતા શક્ય છે. આ એક અભ્યાસ છે. અને આ વાસ્તવિક જીવનનો અનુભવ છે. જીવન – સર્વશ્રેષ્ઠ શિક્ષક છે. પરંતુ ઈશ્વર સાથે બધું ઝડપી બનવા લાગે છે. તમે બધા અનુભવો ખૂબ જ તીવ્રતાથી જીવવા લાગો છો – કેમ કે હવે તમારી સભાનતા સક્રિય થાય છે: તમે તમારી ચેતના અને બાહ્ય વાસ્તવિકતા વચ્ચેના વાસ્તવિક કારણ-અસર સંબંધો જોવા લાગો છો, અને જે કંઈ અગાઉ તમારા અર્ધજાગ્રત મનમાં છુપાયેલું હતું તે ખુલવા લાગે છે, બહાર આવવા લાગે છે, જે વર્ષોથી અંદર «ધૂંધવાતું» હતું તે «આગ» ની જેમ ભભૂકી શકે છે, અને તમારા દ્વારા વાસ્તવિકતામાં અથવા માનસિક રીતે ઝડપથી અનુભવાવા લાગે છે – પરંતુ કોઈપણ સંજોગોમાં દિવ્ય સમર્થન સાથે, તેથી તેનાથી ડરશો નહીં – જીવનના તમામ પડકારોનો ખુલ્લા મને સામનો કરો, કારણ કે… ૩. તમે સુરક્ષિત છો. બધું ખૂબ ડરામણું લાગી શકે છે, પરંતુ અંતે, વિશ્વાસ રાખો, જ્યારે તમે ઈશ્વર સાથે છો, જ્યારે તમે ખ્રિસ્ત સાથે છો, ત્યારે આ બધી માત્ર શીખવાની પરિસ્થિતિઓ છે, અને તે સંપૂર્ણપણે સલામત છે. તમે ફક્ત ઈશ્વરોના વિદ્યાલયમાં જરૂરી પાઠ અને પ્રશિક્ષણ કાર્યોમાંથી પસાર થઈ રહ્યા છો. અને જ્યાં સુધી ડરનો સવાલ છે – તે બધા બહાર આવવા જ જોઈએ જેથી તમે તેમને ઓળખી શકો,

તેમના પર કાબૂ મેળવી શકો, અને તેઓ ફરી ક્યારેય તમારા પર કાબૂ ન મેળવે. ઈશ્વર બનવું એટલે મુક્ત થવું – અને સર્વપ્રથમ, ભયમાંથી: મૃત્યુનો ભય, જીવનનો ભય, ભૂલોનો ભય, નિંદા, અપરાધભાવ અને સજાનો ભય, આવતી કાલનો ભય, બાળકો માટેનો ભય, પૈસા વગર રહી જવાનો ભય, અસાધ્ય રોગનો ભય, અપમાનનો ભય, સત્યનો ભય, પોતાની અસમર્થતાનો ભય વગેરે.

ઈશ્વરોનું વિદ્યાલય – અદ્ભુત છે! પરંતુ આ કોઈ ચોક્કસ સ્થળ નથી, આ કોઈ પાટલીઓ નથી, આ કોઈ દિવાલો નથી અને કોઈ શિક્ષકો નથી. આપણો એક જ શિક્ષક છે – ખ્રિસ્ત, સ્વયં જીવન.

અને આ વિદ્યાલયના મુખ્ય પાઠ ખુદ જીવનમાં, વાસ્તવિકતામાં, એક વરિષ્ઠ સાથી, માર્ગદર્શક અને ભાઈ તરીકે ઈશ્વરના સતત, ૨૪/૭ સમર્થન સાથે – આંતરિક સંવાદમાં લેવાય છે.

ઈશ્વર અને ઈશ્વરનું પ્રિય સંતાન બનવું, આ મુક્તિ સાથે, આ રમત સાથે શું સરખાવી શકાય? આનાથી વધુ સારું, વધુ આનંદદાયક અને વધુ રસપ્રદ શું હોઈ શકે?! બીજું કયું વિદ્યાલય આવી શીખવાની ગતિ અને આવા સ્નાતકો પર ગર્વ કરી શકે?!

કેમ કે પૃથ્વી પર સેંકડો (અને ટૂંક સમયમાં હજારો, લાખો અને અબજો) ખ્રિસ્ત પહેલેથી જ ફરી રહ્યા છે. વાલેરી ખ્રિસ્ત, વાસિલી ખ્રિસ્ત, એલેક્ઝાન્ડર ખ્રિસ્ત, એલેક્સી ખ્રિસ્ત, આન્દ્રે ખ્રિસ્ત, વેરા ખ્રિસ્ત, નાદેઝ્દા ખ્રિસ્ત, ઈરિના ખ્રિસ્ત, તાત્યાના ખ્રિસ્ત, એલેના ખ્રિસ્ત, ઓલ્ગા ખ્રિસ્ત, અન્ના

ખ્રિસ્ત, આસ્યા ખ્રિસ્ત, પ્યોત્ર ખ્રિસ્ત, પાવેલ ખ્રિસ્ત, બોરિસ ખ્રિસ્ત, ઓલેગ ખ્રિસ્ત, કોન્સ્ટેન્ટિન ખ્રિસ્ત, અનાસ્તાસિયા ખ્રિસ્ત…