11. Εσωτερικός διάλογος με τον Θεό

«Δεν έρχεται η Βασιλεία του Θεού με τρόπο ορατό, ούτε θα πουν: “ιδού, είναι εδώ” ή: “ιδού, εκεί”. Διότι ιδού, η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί». (Λουκ. 17:20-21)

Η Βασιλεία του Θεού, ή η Βασιλεία των Ουρανών, για την οποία μιλάει ο Χριστός, δεν είναι τα εξωτερικά γνωρίσματα μιας ευτυχισμένης ζωής, είναι μια εσωτερική κατάσταση, μια κατάσταση συνείδησης. Και, όπως ήδη γνωρίζουμε, είναι ακριβώς η κατάσταση της συνείδησης του παρατηρητή που διαμορφώνει την πραγματικότητά του, και όχι το αντίστροφο.

Γι' αυτό όλες οι προσπάθειες οικοδόμησης ενός εξωτερικού «Παραδείσου στη γη», στον οποίο όλοι οι άνθρωποι θα είναι ευτυχισμένοι, είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Όλα τα φιλοσοφικά έργα και οι ιδεολογίες που αξιώνουν την οικοδόμηση ενός ορθού κοινωνικού προτύπου, το οποίο θα κάνει τους πάντες ευτυχισμένους, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ουτοπίες. Εφόσον δεν αλλάζει η συνείδηση του συγκεκριμένου ανθρώπου, δεν μπορεί να αλλάξει η πραγματικότητά του. Η δε συλλογική πραγματικότητα είναι ένα μεγάλο πολυδιάστατο παζλ, που συντίθεται από όλες τις ατομικές πραγματικότητες των συγκεκριμένων ανθρώπων.

Η Βασιλεία του Θεού είναι μια εσωτερική κατάσταση. Ναι, ο Χριστός λέει, και αυτό έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές από εμάς στην πράξη, ότι εκείνος που θα απαρνηθεί το εξωτερικό χάριν της εσωτερικής μεταμόρφωσης, χάριν της μεταμόρφωσης της συνείδησής του εν Χριστώ, τελικά και στο εξωτερικό επίπεδο θα λάβει βελτίωση «εκατονταπλασίονα»: υλικής ευημερίας, σχέσεων, υγείας – όλων των γνωρισμάτων μιας επιτυχημένης και

ευτυχισμένης ζωής – μέχρι και την αλλαγή της βιολογίας του σώματος και το πέρασμα στην αιώνια ζωή. Αλλά…

«Ζητείτε δε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού (εντός) και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα (τα εξωτερικά) προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. 6:33).

«Η Βασιλεία των Ουρανών βιάζεται, και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν» (Ματθ. 11:12).

Η προσπάθεια για την οποία μιλάει ο Χριστός – η προσπάθεια που απαιτείται από Εσένα για να αρπάξεις μέσα σου τη Βασιλεία του Θεού – είναι, πρωτίστως, η πειθαρχία του νου. Και η πειθαρχία του νου είναι κατά πρώτο λόγο η διαχείριση της προσοχής σου.

Όπου η προσοχή – εκεί και η ενέργεια, όπου η ενέργεια – αυτό και αναπτύσσεται.

Και αν Εσύ, δελεαζόμενος από τον εξωτερικό αγώνα δρόμου για υλικά αγαθά, για εξωτερική επιτυχία και γνωρίσματα μιας ευτυχισμένης ζωής, έστω και με απόλυτα «σωστές ηθικές αρχές», για παράδειγμα στην προσπάθεια να «χτίσεις μια γερή οικογένεια» και να ακολουθείς έναν «υγιεινό τρόπο ζωής», κατευθύνεις όλη σου την προσοχή σε αυτές τις εξωτερικές πτυχές, τότε τελικά απλώς θα εξαντλήσεις γρήγορα την ενέργεια που σου δόθηκε για 120 χρόνια ζωής, και αυτό ήταν – τερματισμός.

Γι' αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό να μάθεις να κυριαρχείς στην προσοχή σου, και όλες τις προσπάθειες πρωτίστως να τις κατευθύνεις στο

να ενωθείς με την Πηγή της απεριόριστης ενέργειας μέσα σου, με το Ύψιστο Δυναμικό σου, το Οποίο ονομάζουμε Θεό. «Ζητείτε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού», και «η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί». Και τα υπόλοιπα – θα προστεθούν. Δεν μπορούν να μην «προστεθούν». Διότι εάν Εσύ ενωθείς εσωτερικά με την Πηγή της απεριόριστης ενέργειας, τότε αυτή η ενέργεια πρώτα θα αλλάξει την κατάστασή σου και έπειτα θα γεμίσει όλους τους τομείς της ζωής σου.

Κανείς δεν σου λέει, απαρνήσου τον εξωτερικό κόσμο, γίνε ερημίτης και ζήσε ασκητικά, δεν πρόκειται καθόλου για μια εξαθλιωμένη πνευματικότητα, όχι. Αντίθετα όμως, εάν η πνευματικότητά σου είναι ορθή, Αληθινή, εάν συνδέεσαι εσωτερικά με το Πνεύμα του Θεού, τότε οι εσωτερικές αλλαγές της συνείδησής σου, η θέωση, αναπόφευκτα οδηγούν σε αλλαγές, θεϊκές αλλαγές, και στον εξωτερικό κόσμο.

Το να ενωθείς με το Πνεύμα του Θεού – ιδού η αληθινή πνευματικότητα, καμία άλλη πνευματικότητα, εξ ορισμού (ρίζα: Πνεύμα), απλώς δεν υπάρχει, όλα τα υπόλοιπα είναι απομιμήσεις. Γι' αυτό, όταν βλέπετε έναν εξωτερικά ευσεβή άνθρωπο ή κάποιον που βασανίζει τον εαυτό του σε «πνευματικές πρακτικές», του οποίου στην εξωτερική, υλική πραγματικότητα όλα πάνε άσχημα, ενώ εσωτερικά είναι γεμάτος «πνευματική» ανωτερότητα απέναντι στους γύρω του, να ξέρετε – δεν έχει βρει ακόμα τίποτα, βρίσκεται μόνο στην αναζήτηση. Αλλά κάποτε θα βρει κι αυτός.

Ο Χριστός όμως – ο Αληθινός βασιλιάς, ο βασιλιάς των βασιλέων – δεν απαρνήθηκε τον κόσμο, αλλά κυριαρχεί στον κόσμο, όπως ο Ίδιος

λέει – «Ο Νικήσας τον κόσμο». Και όταν νίκησε τον κόσμο, με το εσωτερικό Του έργο, την εσωτερική προσπάθεια, κυριαρχώντας στον Εαυτό Του, στη συνείδησή Του, μέχρι το επίπεδο της νίκης επί του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης – θανάτω «θάνατον πατήσας», η Θεϊκή Φυσική Τού απάντησε:

«Άξιός εστι… λαβείν την δύναμιν και πλούτον και σοφίαν και ισχύν και τιμήν και δόξαν και ευλογίαν».

Δύναμη και πλούτο. Σοφία και ισχύ (το ακατανίκητο). Τιμή και δόξα. Ευλογία (διάβαζε – επιτυχία σε όλα τα έργα).

Ο Χριστός, έχοντας κυριαρχήσει στη Συνείδησή Του (στο εσωτερικό Του), νίκησε τον κόσμο (τον εξωτερικό) και έλαβε όλα όσα όλοι εμείς συνήθως αναζητούμε, και αν τα βρίσκουμε, είναι πάντα ελλιπή και προσωρινά. Εκείνος όμως έλαβε τα πάντα και αιώνια. Ο Χριστός νίκησε τον κόσμο. Και επιπλέον, στην Αποκάλυψη, το επιστέγασμα της Καινής Διαθήκης στην Αγία Γραφή, λέει:

«Ο νικών, δώσω αυτώ καθίσαι μετ' εμού εν τω θρόνω μου, ως καγώ ενίκησα και εκάθισα μετά του Πατρός μου εν τω θρόνω αυτού» (Αποκ. 3:21)

Να κυριαρχείς στον Εαυτό σου. Να αναδομήσεις τη συνείδησή σου – περνώντας από τη συνείδηση του θύματος (παρασίτου) στη Συνείδηση του Δημιουργού. Να πάψεις να είσαι όμηρος της πίστης σε μια αντικειμενική, ανεξάρτητα από Εσένα υπάρχουσα, πραγματικότητα, ή της πίστης

στον «τιμωρό παππού πάνω σε ένα σύννεφο» και να επιλέξεις την Πίστη σου συνειδητά: Είμαστε θεοί και παιδιά του Θεού. Να ενωθείς με τον Θεό μέσα σου – την εσωτερική Πηγή και το Πνεύμα του Θεού.

Και γι' αυτό, να πειθαρχήσεις τον νου σου. Και το πιο κύριο εργαλείο που βοηθάει σε αυτό, το εργαλείο της συνείδησης, είναι ο Εσωτερικός Διάλογος με τον Θεό. Εξ ορισμού, οι άνθρωποι έχουν ήδη έναν εσωτερικό διάλογο στο κεφάλι τους, και μάλιστα αυτός δεν σταματά ποτέ. Και συνήθως ο άνθρωπος το δέχεται αυτό ως ένα εντελώς φυσιολογικό φαινόμενο – λέγοντας, σκέφτομαι με τον εαυτό μου. Αλλά «οι γνωρίζοντες λένε» ότι αυτός που συντηρεί αυτόν τον διάλογο στο κεφάλι σου – όλες τις σκέψεις, τους συλλογισμούς, τις αμφιβολίες, τις επιθυμίες σου, αυτός που πυροδοτεί τα συναισθήματα, παίρνει αποφάσεις – δεν είσαι Εσύ, είναι στην πραγματικότητα ο αντίπαλός σου. Είναι η παλιά συνείδηση της δυαδικότητας, της διχοτόμησης, η οποία είναι διαιρεμένη μέσα της, όπου ο κύριος διαχωρισμός είναι ο διαχωρισμός του ανθρώπου από τον Θεό και ο διαχωρισμός του κόσμου από τον άνθρωπο.

Ο Χριστός τον ονομάζει «πονηρό νου». Και από αυτόν μας καλεί όλους να απαλλαγούμε στην προσευχή «Πάτερ ημών»:

Οι μάγοι και οι σαμάνοι λένε ότι πρέπει πάση θυσία να σταματήσει αυτός ο εσωτερικός διάλογος, και καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες, στις οποίες αφιερώνουν χρόνια εξάσκησης και επικίνδυνων πρακτικών «ψυχεδελικού ταξιδιού».

Με την επιλογή της Πίστης στον Εαυτό σου ως θεό και αγαπημένο παιδί του Ενός Θεού, μέσω της Μετάληψης της Θεϊκής Συνείδησης, της Συνείδησης του Χριστού, λαμβάνεις ένα εργαλείο – όχι τόσο για τη διακοπή αυτού του διαλόγου – αλλά για τη μεταγωγή του σε μια άλλη πηγή, στη Θεϊκή Πηγή, στη συχνότητα του Πνεύματος του Θεού. Μάλιστα, αυτή η μεταγωγή συμβαίνει στιγμιαία, κατά την Αυτομετάληψη (δήλωση βούλησης περί Συμμετοχής στη Θεϊκή Συνείδηση του Χριστού, της Θείας Τριάδας), την οποία μπορείς να πραγματοποιήσεις σε οποιοδήποτε μέρος και οποιαδήποτε στιγμή.

Μέσω της Μετάληψης του Χριστού όχι μόνο επιτυγχάνεις την παύση του εσωτερικού διαλόγου με τον «πονηρό», αλλά και αποκτάς εσωτερική σύνδεση με τον Ίδιο τον Θεό, με το Συλλογικό μας Ύψιστο Δυναμικό, το Οποίο αρχίζει να σε καθοδηγεί στον δρόμο της κυριαρχίας επί της συνείδησής σου, στον δρόμο της απελευθέρωσης από τα παλιά πρότυπα αντίληψης, τις απαρχαιωμένες πεποιθήσεις και αντιλήψεις, και της απόκτησης της Συνείδησης του Δημιουργού.

Ο Εσωτερικός Διάλογος με τον Θεό δεν είναι απλώς μια δυνατότητα να πειθαρχήσεις τον νου σου, αλλά είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο αναδόμησης της συνείδησης.

Αμέσως μετά τη Μετάληψη αρχίζεις να θέτεις στον Θεό τα ερωτήματα που σε ενδιαφέρουν, και Εκείνος σου απαντά – σε σκέψεις, συναισθήματα, παλμούς της ψυχής και επιθυμίες.

Ουσιαστικά, ο Εσωτερικός Διάλογος με τον Θεό είναι προσευχή, αλλά ορθή προσευχή – με ανατροφοδότηση.

Ο Εσωτερικός Διάλογος με τον Θεό συντονίζεται διαισθητικά και πολύ εύκολα (αν όχι, αυτό οφείλεται στην έλλειψη ελεύθερης ενέργειας, και πρέπει να ασχοληθείς σοβαρά με την αύξηση του επιπέδου της: να νηστέψεις, να αλλάξεις γενικά τη διατροφή σου, να αλλάξεις το ημερήσιο πρόγραμμα, να κλείσεις τις ενεργειακές διαρροές, παύοντας προσωρινά να συντηρείς με την προσοχή σου τα εξωτερικά – ειδήσεις, κοινωνικά δίκτυα, σειρές, ταινίες, μη παραγωγική επικοινωνία, έγνοιες για το μέλλον και αγωνίες για το παρελθόν, να πάψεις να τρέφεις φόβους, ανησυχίες, ζήλια, οργή, λαγνεία και άλλες παγιωμένες συνήθειες).

Λοιπόν, ο Εσωτερικός Διάλογος με τον Θεό εκκινεί με τη Μετάληψη και συντονίζεται διαισθητικά. Το κύριο πράγμα που αξίζει να γίνει κατανοητό εδώ είναι ότι από τον Θεό πρέπει να ζητάς «όχι το ψάρι, αλλά το καλάμι». Όχι το παραδοσιακό «σώσον και διαφύλαξον», δώσε μου το ένα, δώσε μου το άλλο (αυτό απλώς συντηρεί την παλιά πίστη «στον παππού πάνω στο σύννεφο»), αλλά «δίδαξέ με, Κύριε», «δίδαξέ με να δημιουργώ συνειδητά την πραγματικότητά μου». Εάν κάτι δεν σου αρέσει στη ζωή σου, εάν κάτι δεν σε ικανοποιεί: «Κύριε, βοήθησέ με να συνειδητοποιήσω, με τι και πώς δημιούργησα αυτό στη ζωή μου; με ποιες επιθυμίες; για ποιο σκοπό το θέλω αυτό;» και «δίδαξέ με, Πάτερ, πώς μπορώ να το αναδημιουργήσω διαφορετικά;».

Δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις; Άρχισε με την ερώτηση: «Κύριε, τι πρέπει να συνειδητοποιήσω τώρα, κατά πρώτο λόγο;» Και άκουσε με υπομονή. Τελικά, η προσοχή σου κρίνει τα πάντα. Θυμάσαι; – Όπου η προσοχή – εκεί και η ενέργεια. Όπου

η προσοχή – αυτό και αναπτύσσεται. Να είσαι υπομονετικός – αφουγκράσου τις απαντήσεις του Θεού μέσα σου, πιάσε τις παραμικρές αλλαγές στην εσωτερική σου κατάσταση, στα συναισθήματα, στη διάθεση, στις σκέψεις, στις επιθυμίες – τουλάχιστον, έτσι πειθαρχείς τον νου σου. Όσο εκείνος προσέχει τις απαντήσεις από τον Θεό, αποσπάται από τη φλυαρία του νου, από τον «αναδευτήρα σκέψεων» του εσωτερικού διαλόγου «εκ του πονηρού».

Κατανόησε το κύριο – εδώ δεν υπάρχουν αστεία, όλα είναι σοβαρά. Αυτό δεν είναι θρησκεία, ούτε γιαγιάδες με μαντήλια και κεράκια των 10 ρουβλίων. Από τη στιγμή της Μετάληψής σου στη Θεϊκή Συνείδηση ξεκίνησε η εκπαίδευσή σου στη Σχολή των θεών.

1. Επιμέλεια. Όπως και σε κάθε σχολείο, σε κάθε εκπαίδευση, εδώ όλα εξαρτώνται από την επιμέλειά σου: η Βασιλεία του Θεού βιάζεται, και οι βιαστές την αρπάζουν. Συνιστούμε για τις πρώτες τρεις εβδομάδες, μέχρι να εδραιωθεί μια σταθερή συνήθεια, να απευθύνεσαι με ερωτήσεις στον Χριστό 50 φορές την ημέρα – δηλαδή κάθε 10-15 λεπτά (έπειτα θα μπορείς πλέον να ενεργοποιείς τον Εσωτερικό Διάλογο ανάλογα με την ανάγκη και να συνδέεις διάλογο με τον Πατέρα, την Παναγία Μητέρα, το Πνεύμα – αλλά πρώτα με τον Χριστό και 50 φορές την ημέρα – «με ξυπνητήρι»). Η πράξη δείχνει ότι όσοι τηρούν αυτή την πειθαρχία, ήδη μέσα σε έναν μήνα μπορούν να αποκτήσουν σταθερή Χριστοσυνείδηση: στην καρδιά ανοίγει η Ανιδιοτελής Αγάπη, η ψυχή εξαγνίζεται, η δομή των επιθυμιών συντονίζεται με τη Φωνή της Μίας Ψυχής, όλη η σκέψη, όλες οι νευρωνικές συνδέσεις αλλάζουν, γίνονται «φωτεινές»,

φεύγουν τα καταστροφικά προγράμματα, τα πρότυπα των συναισθημάτων που καταστρέφουν από μέσα, θεραπεύονται τα παιδικά και εφηβικά ψυχοτραύματα, εξαλείφονται τα συναισθηματικά φορτία, αποκαθίσταται η ακεραιότητα της συνείδησης, οι αμφιβολίες απομακρύνονται, η Πίστη στον Εαυτό σου ισχυροποιείται και όλη η πραγματικότητα αρχίζει να γίνεται ορατή μέσα από το πρίσμα της Συνείδησης του Δημιουργού – ως δικό σου δημιούργημα, τελικά αποκαλύπτεται το ταλέντο σου ως Θεϊκό δώρο και ο προορισμός σου. Γίνεσαι πραγματικά ευτυχισμένος: Αγάπη + Συνείδηση του Δημιουργού + Ταλέντο. 2. Πιθανή επιδείνωση επώδυνων καταστάσεων. Αυτό είναι μάθηση. Και είναι πραγματική εμπειρία ζωής. Η ζωή είναι ο καλύτερος δάσκαλος. Αλλά με τον Θεό όλα αρχίζουν να επιταχύνονται. Αρχίζεις να βιώνεις όλες τις εμπειρίες πολύ έντονα – διότι τώρα ενεργοποιείται η επίγνωσή σου: αρχίζεις να βλέπεις τις πραγματικές σχέσεις αιτίας και αποτελέσματος – ανάμεσα στη συνείδησή σου και την εξωτερική πραγματικότητα, και ό,τι παλαιότερα ήταν κρυμμένο στο υποσυνείδητό σου αρχίζει να αποκαλύπτεται, να ξεχύνεται προς τα έξω, αυτό που επί χρόνια «σιγόκαιγε» μέσα σου μπορεί να ξεσπάσει ως «πυρκαγιά» και να αρχίσει να βιώνεται ταχύτατα από Εσένα στην πραγματικότητα ή νοητικά – αλλά σε κάθε περίπτωση με Θεϊκή υποστήριξη, γι' αυτό μην το φοβάσαι – αντίκρισε ανοιχτά όλες τις προκλήσεις της ζωής, διότι… 3. Είσαι υπό προστασία. Όλα μπορεί να φαίνονται πολύ τρομακτικά, αλλά τελικά, πίστεψέ το, όταν είσαι με τον Θεό, όταν είσαι με τον Χριστό, όλα αυτά είναι απλώς εκπαιδευτικές καταστάσεις και είναι απολύτως ασφαλείς. Απλώς περνάς τα απαραίτητα μαθήματα και τις ασκήσεις εξάσκησης στη Σχολή των θεών. Και όσον αφορά τους φόβους – όλοι πρέπει να αποκαλυφθούν, ώστε να τους γνωρίσεις,

να κυριαρχήσεις πάνω τους, και να μην κυριαρχήσουν ποτέ ξανά πάνω σου. Το να είσαι θεός σημαίνει να είσαι ελεύθερος – και πρωτίστως από τους φόβους: τον φόβο του θανάτου, τον φόβο της ζωής, τον φόβο των λαθών, της κατάκρισης, της ενοχής και της τιμωρίας, τον φόβο για το αύριο, για τα παιδιά, τον φόβο να μείνεις χωρίς χρήματα, τον φόβο της ανίατης ασθένειας, τον φόβο της ντροπής, τον φόβο της αλήθειας, τον φόβο της ανεπάρκειάς σου κ.λπ.

Η Σχολή των θεών είναι συγκλονιστική! Αλλά δεν είναι κάποιος συγκεκριμένος τόπος, δεν είναι θρανία, δεν είναι τοίχοι ούτε δάσκαλοι. Έχουμε έναν δάσκαλο – τον Χριστό, την Ίδια τη Ζωή.

Και τα κύρια μαθήματα σε αυτή τη σχολή λαμβάνουν χώρα στην ίδια τη ζωή, στην πραγματικότητα, με τη συνεχή, 24/7, υποστήριξη του Θεού ως Μεγαλύτερου συντρόφου, Καθοδηγητή και Αδελφού – στον Εσωτερικό Διάλογο.

Το να είσαι θεός και αγαπημένο παιδί του Θεού, τι μπορεί να συγκριθεί με αυτή την Ελευθερία, με αυτό το Παιχνίδι; Τι μπορεί να είναι καλύτερο, πιο υπέροχο και πιο ενδιαφέρον;! Ποια άλλη σχολή μπορεί να καυχηθεί για τέτοια ταχύτητα μάθησης και τέτοιους αποφοίτους;!

Διότι στη Γη περπατούν ήδη εκατοντάδες (και σύντομα χιλιάδες, εκατομμύρια και δισεκατομμύρια) Χριστοί. Βαλέριος Χριστός, Βασίλειος Χριστός, Αλέξανδρος Χριστός, Αλέξιος Χριστός, Ανδρέας Χριστός, Βέρα Χριστός, Ναντέζντα Χριστός, Ιρίνα Χριστός, Τατιάνα Χριστός, Ελένη Χριστός, Όλγα Χριστός, Άννα

Χριστός, Άσια Χριστός, Πέτρος Χριστός, Παύλος Χριστός, Μπορίς Χριστός, Ολέγκ Χριστός, Κωνσταντίνος Χριστός, Αναστασία Χριστός…