11. Унутраны Дыялог з Богам

«Не прыйдзе Царства Божае прыкметным чынам, і не скажуць: «вось, яно тут», або: «вось, там». Бо вось, Царства Божае ўнутры вас ёсць». (Лк, 17:20-21)

Царства Божае, або Царства Нябеснае, пра якое кажа Хрыстос, – гэта не знешнія атрыбуты шчаслівага жыцця, гэта ўнутраны стан, стан свядомасці. І, як мы ўжо ведаем, менавіта стан свядомасці назіральніка фармуе яго рэчаіснасць, а не наадварот.

Таму ўсе спробы пабудаваць знешні «Рай на зямлі», у якім усе людзі будуць шчаслівыя, асуджаныя на правал. Усе філасофскія працы і ідэалогіі, якія прэтэндуюць на пабудову правільнай мадэлі грамадства, што ўсіх ашчаслівіць, не больш, чым утопіі. Пакуль не зменіцца свядомасць канкрэтнага чалавека, не можа змяніцца яго рэчаіснасць. Калектыўная ж рэчаіснасць – гэта вялікі шматмерны пазл, які складаецца з усіх індывідуальных рэчаіснасцей канкрэтных людзей.

Царства Божае – гэта ўнутраны стан. Так, Хрыстос кажа, і гэта шматразова пацверджана намі на практыцы, што той, хто адмовіцца ад знешняга дзеля ўнутранага пераўтварэння, дзеля пераўтварэння сваёй свядомасці ў Хрысце, у выніку і на знешнім плане атрымае паляпшэнне «ў сто разоў»: матэрыяльнага дабрабыту, адносін, здароўя – усіх атрыбутаў паспяховага і

шчаслівага жыцця – аж да змены біялогіі цела і пераходу ў жыццё вечнае. Але…

«Шукайце найперш Царства Божага (унутры) і праўды яго. І гэта ўсё (знешняе) дадасца вам» (Мц, 6:33).

«Царства Нябеснае сілаю бярэцца, і тыя, хто ўжывае высілак, захопліваюць яго» (Мц. 11:12).

Высілак, пра які кажа Хрыстос, – высілак, які патрабуецца ад Цябе, каб захапіць у Сабе Царства Божае, – гэта, перш за ўсё, дысцыпліна розуму. А дысцыпліна розуму – гэта ў першую чаргу кіраванне сваёй увагай.

Куды ўвага – туды энергія, куды энергія – тое і расце.

І калі Ты, спакушаючыся знешняй пагоняй за матэрыяльнымі дабротамі, за знешнім поспехам і атрыбутамі шчаслівага жыцця, няхай нават з цалкам сабе «правільнымі маральнымі ўстаноўкамі», напрыклад, у спробе «пабудаваць моцную сям'ю» і весці «здаровы лад жыцця», скіруеш усю сваю ўвагу на гэтыя знешнія аспекты, то ў выніку Ты проста хутка патраціш энергію, выдадзеную Табе на 120 гадоў жыцця, і ўсё – фініш.

Таму вельмі важна навучыцца валодаць сваёй увагай, і ўсе высілкі перш за ўсё, скіроўваць на тое,

каб злучыцца з Крыніцай бязмежнай энергіі ўнутры Сябе, са сваім Найвышэйшым Патэнцыялам, Якога мы называем Богам. «Шукайце найперш Царства Божага», і «Царства Божае ўнутры вас ёсць». А астатняе – дадасца. Яно не можа не «дадацца». Таму што калі Ты ўнутры злучышся з Крыніцай бязмежнай энергіі, то гэтая энергія спачатку зменіць Твой стан, а затым напоўніць усе сферы Твайго жыцця.

Ніхто не кажа Табе, адмовіся ад знешняга свету, сыдзі ў пустэльнікі і жыві аскетам, гаворка зусім не пра бядняцкую духоўнасць, не. Але наадварот, калі духоўнасць Твая правільная, Настаяшчая, калі Ты злучаешся ўнутры з Духам Божым, то ўнутраныя змены Тваёй свядомасці, абажэнне, непазбежна прыводзяць да змен, боскіх змен, і ў знешнім свеце.

Злучыцца з Духам Божым – вось ісцінная духоўнасць, ніякай іншай духоўнасці, паводле вызначэння (корань: Дух), проста не існуе, усё астатняе – падробкі. Таму калі вы бачыце знешне набожнага чалавека або таго, хто мучыць сябе ў «духоўных практыках», у якога ў знешняй, матэрыяльнай, рэчаіснасці ўсё дрэнна, а ўнутры ён поўны «духоўнай» перавагі над навакольнымі, ведайце – ён яшчэ нічога не знайшоў, ён толькі ў пошуку. Але аднойчы і ён знойдзе.

Хрыстос жа – Настаяшчы цар, цар цароў, – які не адрокся ад свету, але валодае светам, як Ён Сам

кажа – «Пераможца свету». І калі Ён перамог свет, сваёй унутранай працай, унутраным высілкам, авалодаўшы Сабой, сваёй свядомасцю, аж да ўзроўню перамогі над інстынктам самазахавання – смерцю “смерць папраўшы”, Боская Фізіка, Яму адказала:

«Варты… прыняць сілу, і багацце, і мудрасць, і моц, і гонар, і славу і благаславенне».

Сілу і багацце. Мудрасць і моц (непераможнасць). Гонар і славу. Благаславенне (чытай – удачу ва ўсіх справах).

Хрыстос, авалодаўшы Сваёй свядомасцю (сваім унутраным), перамог свет (знешні), і атрымаў усё, чаго мы ўсе так шукаем звычайна, і калі знаходзім, то заўсёды не цалкам і часова. А Ён атрымаў усё і навечна. Хрыстос перамог свет. І больш за тое, у Адкрыцці, фінальнай кнізе Новага Запавету ў Бібліі, Ён кажа:

«Пераможцу дам сесці са Мною на троне Маім, як і Я перамог і сеў з Айцом Маім на троне Яго» (Адкр., 3:21)

Валодаць Сабой. Перабудаваць сваю свядомасць – перайшоўшы са свядомасці ахвяры (паразіта) у Свядомасць Творцы. Перастаць быць закладнікам веры ў аб'ектыўную рэчаіснасць, што існуе незалежна ад Цябе, альбо веры

у “дзеда на воблаку, які карае” і абраць сваю Веру ўсвядомлена: Мы багі і дзеці Бога. Злучыцца з Богам унутры – унутранай Крыніцай і Духам Божым.

А для гэтага дысцыплінаваць свой розум. І самы галоўны інструмент, які ў гэтым дапамагае, інструмент свядомасці, – гэта Ўнутраны Дыялог з Богам. Па змаўчанні, у людзей у галаве ўнутраны дыялог ужо ёсць, і больш за тое ён ніколі не спыняецца. І звычайна чалавек прымае гэта як цалкам нармальную з'яву – маўляў, я сам з сабой разважаю. Але «людзі, якія ведаюць, кажуць», што той, хто падтрымлівае гэты дыялог у Тваёй галаве – усе Твае думкі, развагі, сумневы, жаданні, хто запускае эмоцыі, прымае рашэнні – гэта не Ты, гэта, насамрэч, Твой праціўнік. Гэта старая свядомасць дуальнасці, дваістасці, якая падзелена сама ў сабе, дзе галоўны падзел – гэта аддзеленасць чалавека ад Бога і аддзеленасць свету ад чалавека.

Хрыстос называе яго «хітры розум». І гэта ад яго Ён заклікае нас усіх пазбавіцца ў малітве «Ойча наш»:

Магі і шаманы кажуць, трэба чаго б гэта ні каштавала спыніць гэты ўнутраны дыялог, і трацяць на гэта велізарныя высілкі, на якія сыходзяць гады трэніровак і небяспечных практык «псіхадэлічнага трыпу».

З выбарам Веры ў Сябе як бога і любімага дзіцяці Адзінага Бога, праз Прычасце Боскай Свядомасці, Свядомасці Хрыста, Ты атрымліваеш інструмент – не тое каб спынення гэтага дыялогу – але пераключэння яго на іншую крыніцу, на Боскую Крыніцу, на хвалю Духа Божага. Прычым гэтае пераключэнне адбываецца імгненна, падчас Самапрычасця (заявы волі пра Далучанасць да Боскай Свядомасці Хрыста, Боскай Тройцы), якое Ты можаш здзейсніць у любым месцы і ў любы час.

Праз Прычасце Хрыстова Ты не толькі атрымліваеш спыненне ўнутранага дыялогу з «хітрым», але і набываеш унутраную сувязь з Самім Богам, з Нашым Калектыўным Найвышэйшым Патэнцыялам, Які пачынае Цябе весці па шляху авалодання сваёй свядомасцю, шляху вызвалення ад старых шаблонаў успрымання, састарэлых вераванняў і перакананняў, і здабыцця Свядомасці Творцы.

Унутраны Дыялог з Богам – гэта не проста магчымасць дысцыплінаваць свой розум, але гэта наймагутнейшы інструмент перабудовы свядомасці.

Адразу пасля Прычасця Ты пачынаеш задаваць Богу пытанні, якія Цябе цікавяць, а Ён адказвае Табе – у думках, пачуццях, імпульсах душы і жаданнях.

Фактычна Ўнутраны Дыялог з Богам – гэта малітва, але правільная малітва – са зваротнай сувяззю.

Унутраны Дыялог з Богам настройваецца інтуітыўна і вельмі лёгка (калі не, то гэта ад недахопу свабоднай энергіі, і трэба сур'ёзна заняцца павышэннем яе ўзроўню: пайсці на пост, змяніць рэжым харчавання ў цэлым, змяніць рэжым дня, перакрыць энергетычныя ўцечкі, на час перастаўшы падтрымліваць сваёй увагай знешняе – навіны, сацсеткі, серыялы, кіно, непрадуктыўныя зносіны, клопаты пра будучыню і перажыванні пра мінулае, перастаць карміць страхі, трывогі, зайздрасць, гнеўлівасць, пажаду і іншыя ўсталяваныя звычкі).

Такім чынам, Унутраны Дыялог з Богам запускаецца Прычасцем і настройваецца інтуітыўна. Галоўнае, што тут варта ўсвядоміць – гэта тое, што ў Бога трэба прасіць «не рыбу, але вуду». Не традыцыйнае «выратуй і захавай», дай тое, дай гэта (гэта толькі падтрымлівае старую веру «ў дзеда на воблаку»), а «навучы, Госпадзе», «навучы мяне ўсвядомлена тварыць сваю рэчаіснасць». Калі штосьці не падабаецца ў Тваім жыцці, калі штосьці не задавальняе: «Госпадзе, дапамажы мне ўсвядоміць, чым і як я стварыў гэта ў сваім жыцці? якімі жаданнямі? дзеля чаго я гэтага хачу?» і «навучы, Ойча, як я магу перастварыць гэта па-іншаму?».

Не ведаеш, з чаго пачаць? Пачні з пытання: «Госпадзе, што мне трэба ўсвядоміць цяпер, у першую чаргу?» І цярпліва ўслухоўвайся. У выніку Твая ўвага вырашае ўсё. Памятаеш? – Куды ўвага – туды энергія. Куды

ўвага – тое і расце. Будзь цярплівы – прыслухоўвайся да адказаў Бога ўнутры Цябе, лаві найменшыя змены ў Тваім унутраным стане, у пачуццях, у настроі, у думках, у жаданнях – па меншай меры, так Ты дысцыплінуеш свой розум. Пакуль ён прымае адказы ад Бога, ён адцягнуты ад балбатні розуму, ад «думкамяшалкі» ўнутранага дыялогу «ад хітрага».

Зразумей галоўнае – тут ніякіх жартаў, усё сур'ёзна. Гэта Табе не рэлігія, не бабулі ў хустачках і свечкі за 10 рублёў. З моманту Твайго Прычасця Боскай Свядомасці пачалося Тваё навучанне ў Школе багоў.

1. Руплівасць. Як і ў любой школе, у любым навучанні, тут усё залежыць ад Тваёй руплівасці: Царства Божае сілай бярэцца, і тыя, хто ўжывае высілак, захопліваюць яго. Мы рэкамендуем першыя тры тыдні, пакуль не выпрацуецца ўстойлівая звычка, звяртацца з пытаннямі да Хрыста па 50 разоў на дзень – гэта значыць кожныя 10-15 хвілін (затым ужо можна будзе ўключаць Унутраны Дыялог пад задачу і падключаць дыялог з Айцом, Матухнай Багародзіцай, Духам – але спачатку з Хрыстом і 50 разоў на дзень – «па будзільніку»). Практыка паказвае, што тыя, хто выконвае гэтую дысцыпліну, ужо на працягу месяца могуць здабыць устойлівую Хрыстасвядомасць: у сэрцы адкрываецца Безумоўная Любоў, душа ачышчаецца, структура жаданняў настройваецца на Голас Адзінай Душы, усё мысленне, усе нейронныя сувязі мяняюцца, становяцца «светлымі»,

сыходзяць дэструктыўныя праграмы, шаблоны разбуральных знутры эмоцый, ацаляюцца дзіцяча-падлеткавыя псіхатраўмы, прыбіраюцца эмацыйныя зарады, аднаўляецца цэласнасць свядомасці, сумневы сыходзяць, вера ў Сябе мацнее, і ўся рэчаіснасць пачынае бачыцца праз прызму Свядомасці Творцы – як Тваё ўласнае тварэнне, у выніку раскрываецца Твой талент як Божы дар і Тваё прызначэнне. Ты становішся па-настаяшчаму шчаслівы: Любоў + Свядомасць Творцы + Талент. 2. Магчымае абвастрэнне балючых сітуацый. Гэта вучоба. І гэта рэальны жыццёвы досвед. Жыццё – лепшы настаўнік. Але з Богам усё пачынае паскарацца. Ты пачынаеш пражываць увесь досвед вельмі інтэнсіўна – бо цяпер у Цябе ўключаецца свядомасць: Ты пачынаеш бачыць рэальныя прычынна-выніковыя сувязі – паміж Тваёй свядомасцю і знешняй рэчаіснасцю, і ўсё, што раней было схавана ў Тваім падсвядомым, пачынае раскрывацца, вывальвацца вонкі, тое, што доўгія гады «тлела» ўнутры, можа вырвацца як «пажар», і пачаць імкліва пражывацца Табой у рэчаіснасці або ментальна – але ў любым выпадку пры Боскай падтрымцы, так што не бойся гэтага – адкрыта сустракай усе выклікі жыцця, бо… 3. Ты пад абаронай. Усё можа выглядаць вельмі страшна, але ў выніку, павер, калі Ты з Богам, калі Ты з Хрыстом, гэта ўсё толькі навучальныя сітуацыі, і яны абсалютна бяспечныя. Ты проста праходзіш неабходныя ўрокі і трэніровачныя заданні ў Школе багоў. А што датычыцца страхаў – яны ўсе павінны раскрыцца, каб Ты спазнаў іх,

авалодаў імі, і яны больш ніколі не валодалі Табой. Быць богам – значыць быць свабодным – і ў першую чаргу, ад страхаў: страху смерці, страху жыцця, страху памылак, асуджэння, віны і пакарання, страху за заўтрашні дзень, за дзяцей, страху застацца без грошай, страху невылечнай хваробы, страху ганьбы, страху праўды, страху сваёй негрунтоўнасці і г.д.

Школа багоў – гэта крута! Але гэта не нейкае канкрэтнае месца, гэта не парты, гэта не сцены і не настаўнікі. У нас адзін настаўнік – Хрыстос, Само Жыццё.

І асноўныя ўрокі ў гэтай школе праходзяць у самім жыцці, у рэчаіснасці, з пастаяннай, 24/7, падтрымкай Бога як Старэйшага таварыша, Настаўніка і Брата – ва Ўнутраным Дыялогу.

Быць богам і любімым дзіцём Бога, што можа параўнацца з гэтай Свабодай, з гэтай Гульнёй? Што можа быць лепш, больш захапляльна і цікавей?! Якая яшчэ школа можа пахваліцца такой хуткасцю навучання і такімі выпускнікамі?!

Бо па Зямлі ўжо ходзяць сотні (а хутка тысячы, мільёны і мільярды) Хрыстоў. Валерый Хрыстос, Васіль Хрыстос, Аляксандр Хрыстос, Аляксей Хрыстос, Андрэй Хрыстос, Вера Хрыстос, Надзея Хрыстос, Ірына Хрыстос, Таццяна Хрыстос, Алена Хрыстос, Вольга Хрыстос, Ганна

Хрыстос, Ася Хрыстос, Пётр Хрыстос, Павел Хрыстос, Барыс Хрыстос, Алег Хрыстос, Канстанцін Хрыстос, Настасся Хрыстос…