10. So'z va til

Gap shundaki, bizning tilimiz va uni to‘ldiruvchi nomlar (otlar va sifatlar) – umuman so‘zlar – xuddi ongimizning butun binosini mustahkamlovchi armatura kabi voqeligimiz tuzilishini belgilaydi. Barcha e’tiqod va mulohazalarimiz, barcha istaklar, hislar va fikrlar, biz voqelikning «kvant sho‘rvasi»dan ajratib olib, hayotga chaqiradigan barcha hodisalar va ob’ektlar ularni tasvirlash uchun bizda mavjud bo‘lgan so‘zlar atrofida shakllanadi. So‘z yo‘qmi – hodisa ham yo‘q.

Buni yangi tug‘ilgan go‘dak atrofidagi borliqning shakllanishida juda yorqin kuzatish mumkin. Go‘dak ongiga muayyan so‘zlar yuklanmaguncha, uning atrofidagi dunyo xira chizgilar holida mavjud bo‘ladi. Unda stul, stol yoki shkafni ko‘rish uchun «stul», «stol», «shkaf» so‘zlari zarur bo‘lib, miyada ushbu ob’ektlarning hajmli obrazlari aynan shu so‘zlar atrofida shakllanadi. Shu bilan birga, bola bu so‘zlarni o‘zi talaffuz qilishni hali uzoq vaqt boshlamaydi, ammo ular tayyor bilimlar bazasi sifatida uning ongiga allaqachon yuklanadi. Bu jarayon til instinkti (Stiven Pinker bo‘yicha) orqali ishga tushadi – bu xuddi ko‘krak emish, emaklash, yurish va boshqa instinktlar kabi DNKga kiritilgan avtomatik jarayondir. O‘rgimchak to‘r to‘qish, qunduz esa to‘g‘on qurish ko‘nikmasiga ega bo‘lgani kabi, Inson ham til ko‘nikmasiga avtomatik tarzda ega bo‘ladi.

Bolada til instinkti ishga tushganda, u o‘z ajdodlaridan meros qolgan genetik xotiradan tegishli so‘zlar uning ongiga yuklanishi barobarida dunyoning o‘z «baza to‘plami»ni qabul qiladi, va keyinchalik inson yangidan-yangi so‘zlarni o‘zlashtirgani sari bu «baza to‘plami» kengayib boradi.

«Avvalda Kalom bor edi, Kalom Xudoda edi va Kalom Xudo edi. Borliq U orqali vujudga keldi va vujudga kelgan hech bir narsa Usiz vujudga kelmadi».

Bu barcha hodisalarning kvant tabiati haqida aytilgan. Bizning voqeligimiz e’tiqodlarimiz, istaklarimiz, hislarimiz va fikrlarimiz bilan belgilanadi. Ammo biz so‘zlar bilan fikrlaymiz, faqat ularni ifodalovchi so‘zlarimiz bo‘lgan his-tuyg‘ularnigina his qilamiz, so‘zlardan shakllanuvchi obrazlar orqali orzu qilamiz, faqat o‘zini to‘ldiruvchi so‘zlar orqali yashovchi murakkab mavhumliklarga ishonamiz. Kalom orqali vujudga kelgan har bir narsa vujudga keldi va Kalomsiz vujudga kelgan hech bir narsa vujudga kelmadi.

Modomiki sening so‘z boyligingda qandaydir hodisaga javob beradigan muayyan so‘z yo‘q ekan, Sen bu hodisani kvant sho‘rvasidan ajratib ololmaysan, uni tashkil etuvchi unsurlarni bir butun sifatida qamrab olib, uni yaxlit holda ko‘rolmaysan, anglay olmaysan, uni boshdan kechirolmaysan. Bu hodisa Sen uchun shunchaki mavjud emas.

Modomiki sening so‘z boyligingda «Fayz-u Inoyat» so‘zi yo‘q ekan – Sen bu Inoyatni boshdan kechirishga, his qilishga qodir emassan. To his-tuyg‘ularingni o‘z nomi bilan atamaguningcha, ularni boshqara olmaysan. Ular seni boshqaradi, Sen ularni emas. Va Sen g‘azabda, qo‘rquvda, gina-kuduratda, aybdorlikda senga nima bo‘layotganini hatto tushunmaysan, o‘zingga hisob bermaysan, – bu tuyg‘ular sening qarorlaring va qilmishlaringni belgilaydi, seni shoshqaloqlik bilan xulosalar chiqarishga va harakat qilishga undaydi, Sen esa seni boshqarayotganlarini, ularga qul ekaningni hatto anglamaysan. Umuman olganda, to senda o‘z ongingning tasviriy modeli, ya’ni ongida ongning o‘z tuzilishi namoyon bo‘ladigan so‘zlar to‘plami paydo bo‘lmaguncha, Sen uni boshqarishga qodir bo‘lmaysan. Uni sening ongingga nisbatan shunday tuzilishga ega bo‘lgan kimsa boshqaradi. Xudo, yoki iblis, yoxud korporatsiyalar va OAVning reklama bo‘limlaridagi manipulyatorlar.

Shunday qilib – so‘zlar vositasida – dunyomizning mutlaqo barcha hodisalari tuzilganki, ular kvant darajasida moddiy voqeligimizni – individual darajadan guruhiy yoki jamoaviy voqelikkacha shakllantiradi.

Guruhiy va jamoaviy voqeliklar uchun til – murakkab tuzilgan so‘zlar va ular bilan bog‘liq obrazlar tizimi sifatida javob beradi. Har bir til betakrordir va har bir tilda uning dunyoning lisoniy manzarasi deb ataladigan o‘ziga xos xususiyati – olam tuzilishi modeli, voqelikni o‘zlashtirish qolipi mujassamdir.

«Xalqning tili uning ruhidir, xalqning ruhi esa uning tilidir, va bundan ko‘ra aynanroq biror narsani tasavvur qilish mushkul». (V. Gumboldt)

Tilshunoslik fani tilning «xulq-atvorning ramziy kaliti» ekanligini aniqladi, chunki tajribamiz muayyan til prizmasi orqali talqin qilinadi va til, tafakkur, voqelikni idrok etish hamda ushbu idrok tomonidan belgilangan xulq-atvor qoliplari o‘rtasidagi o‘zaro bog‘liqlikda eng yorqin namoyon bo‘ladi.

Eng mashhur misol turli tillarda qorni ifodalash uchun so‘zlar soni bilan bog‘liq. Eskimos tillarida qorning turli ko‘rinishlarini ifodalash uchun bir necha o‘nlab turli so‘zlar mavjud, ingliz tilida esa ularning barchasi bitta "snow" so‘zida birlashtirilgan.

«Biz tabiatni ona tilimiz chizib bergan chiziqlar bo‘ylab bo‘laklarga ajratamiz». (B. Uorf)

Shunday qilib, bizning voqeligimiz dunyoqarashimiz, ya’ni qotib qolmagan, balki refleksiya (shaxsiy tajribani anglash va individual talqin qilish) vositasida o‘zgarishga qodir bo‘lgan tasavvurlarimiz, e’tiqodlarimiz, ishonchlarimiz bilan shakllanadi; bu refleksiya ham so‘zlar, so‘zlardan iborat obrazlar va biz qabul qilgan tilning dunyo manzarasi yordamida sodir bo‘ladi.

Tilshunoslarning ushbu xulosalarini fiziklarining voqelikning kvant tabiati haqidagi xulosalari bilan birlashtirib, tilimiz voqeligimizni belgilaydi degan xulosaga kelish mumkin. B. Uorf so‘zlarini boshqacha ifodalab, shunday deyish mumkin:

Biz tabiatni va atrofimizdagi voqelikni ona tilimiz chizib bergan chiziqlar bo‘ylab yaratamiz.

Biz o‘z voqeligimizni so‘zlar va til vositasida yaratamiz. Uning qay darajada yaxshi yoki yomonligi esa biz uni so‘z-til olami manzarasining qaysi prizmasi orqali idrok etishimizga, demakki, yaratishimizga bog‘liq. Masih bu haqda shunday deydi:

«O‘z so‘zlaring bilan oqlanasan va o‘z so‘zlaring bilan hukm qilinursan».

Demak, nomini aytib chaqirish – bu hodisani egallash yoki uni hayotga chorlash, u bilan kvant voqeligi darajasida aloqa o‘rnatish demakdir. Turli nomlar turli hodisalarga kalit beradi. Shuning uchun, agar biz Xudo bilan aloqa o‘rnatmoqchi bo‘lsak, Uning «to‘g‘ri» ismini bilishimiz muhimdir. Yoki shunday: Xudoning turli ismlari orqali biz Uning turli jihatlariga, ya’ni jamoaviy e’tiqodlar to‘plamlariga yo‘l topamiz. Alloh itoat va ibodatni talab qiladi, Krishna – burchga sodiqlikni, go‘zal xulq va bo‘ysunishni, Yahva esa amrlarni bajarmaganlik uchun g‘azablanadi va jazolaydi.

Iso Masih Najotkor qiyofasi, bizni zulmat qulligidan: qo‘rquvlar, gina, ayb, o‘z ojizligimiz uyati va uni berkituvchi kibr hamda xudbinlik, jahldorlik, xurofotlar, ichimizdan bizni parchalovchi shubhalar, ikkilangan ongning ichki bo‘linishi, nomukammallik, xavf-xatarlarga to‘la ob’ektiv dunyoga va omon qolish uchun kurash zarurligiga ishonish, azob-uqubat va o‘limning muqarrarligiga ishonishdan xalos etuvchi Xudoning zoti sifatida – Masih Ong, Masih ongi sifatida, bizni nurga, Sevgiga, Yagonalik va Butunlikka – ichimizdagi Samoviy Shohlikka olib chiquvchi ko‘prik, yo‘l sifatida, bizni Quvvat, Hikmat, Haqiqat, qo‘rquv va yolg‘ondan Ozodlik bilan to‘ldiruvchi Xudoning Ruhi sifatida – Masih butun Insoniyat tomonidan to‘plangan Bizning Jamoaviy Oliy Salohiyatimiz bilan bizni ich-ichimizdan bog‘lab, shu tariqa bizni ilohlarga aylantiruvchi, Abadiy Hayotga olib chiquvchi Inson O‘g‘li sifatida – mana shunday Masih – bu yakdillik nuqtasidir. Bu barcha e’tiqod va dinlarning yakdillik nuqtasidir.

Iso Masih – bu yakdillik nuqtasidir. Bu inson ilohga aylansin deb inson bo‘lgan Xudoning O‘zidir. Yoki bu odamlarga Oliy Ilmni o‘rgatish uchun Xudo musulmonlarga yuborgan va zamonlar oxirida, ular ushbu Ilmni butun to‘laligi bilan idrok etishga tayyor bo‘lganlarida yana qayta yuboradigan Iso payg‘ambardir. Yoki yahudiylar hamon Xudoning g‘azabidan Xaloskor va Yo‘lboshchi sifatida kutayotgan Masihdir. Nima bo‘lganda ham, bu o‘z-o‘zini yaratgan va mujassam etgan jamoaviy e’tiqoddir. Bu Odamlar bilan, har birimiz bilan Bizning Oliy

Salohiyatimiz nomidan so‘zlovchi Tirik E’tiqod, Tirik Kalomdir. Bu Tirik Haqiqatdir. Haqiqat esa – seni yuksaltiradigan, Hayotni ziyoda qiladigan, Kuchni oshiradigan, Sevgini ulg‘aytiradigan, ya’ni seni Hayot, Quvvat va Sevgining ichki manbai bo‘lmish Xudo bilan bog‘laydigan shunday haqiqatdir. Har qanday rost so‘z Haqiqat emas. Balki faqat Hayotni ziyoda qiladiganigina Haqiqatdir.

Mana nima uchun biz Masihga o‘z voqeligimizning ongli yaratuvchilari, jismdagi ilohlar bo‘lishni o‘rgatuvchi Abadiy (zamonsiz) Ichki Murabbiy, Ustoz sifatida murojaat qilamiz.

«Agar imoningiz xantal urug‘idek bo‘lsa ham, bu toqqa: “Bu yerdan u yerga ko‘ch”, desangiz, u sening so‘zing bilan ko‘chadi», – deydi Masih.

Masih – bu yakdillik nuqtasi va jamoaviy e’tiqodimiz hamda avliyolarning sa’y-harakatlari bilan kamolga yetkazilgan o‘z ongimizni o‘zgartirish usulimizdir. O‘zimizni boshqarish usuli. O‘z koinotimizning, butun borliqning ongli yaratuvchilariga aylanish usulimizdir.

Masih bizni ilohlarga, Yagona Xudoning ilohlari va farzandlariga aylantiradi. Chunki, chuqurroq o‘ylab ko‘rsak, oramizdan kim – birdaniga, o‘zini endigina iloh deb anglab, butun bu dunyoni yaratish uchun to‘liq mas’uliyatni o‘z zimmasiga olishga tayyor? O‘z tanasining barcha tafsilotlaridagi komilligi, o‘zining ko‘p qirrali ruhiyati, butun ongi, barcha jamoaviy voqelik – sodir bo‘layotgan va

dunyoda qachondir sodir bo‘lgan va hali sodir bo‘ladigan barcha narsalar uchun... Sevgining O‘z komilligi uchun mas’uliyatni kim ko‘tara oladi?

Bizga O‘z kuzatuvi bilan umumiy Yagona voqelikni va uning fizika hamda ong – ong fizikasi qonunlarini ushlab turuvchi Yagona Xudo, Ota Xudo kerak. Bizga o‘zimizni boshqarish, Oliy Salohiyatimizni – Oliy Qudrat, Oliy Iroda, Oliy Aql va Hikmat sifatidagi Ilohiy Sevgini o‘zlashtirish yo‘lida bizni yetaklovchi Katta Aka va Murabbiy – Masih kerak. Bizga, hatto o‘zimiz ishonmay qo‘yganimizda ham, bizga ilohlar sifatida ishonadigan Xudo onasi kerak. Xudo-onasi – o‘z ishonchi bilan bizni qayta va qayta ilohlar qilib tug‘diradigan, o‘zimizga bo‘lgan mutlaq, so‘zsiz ishonchimizni mustahkamlaydigan, abadiy Bokiraligi bilan biz qorindan emas, balki Yaratuvchining Ongidan, Xudodan – oldindan tayyorlangan tana-avatarlarda tug‘ilishimizni eslatib turuvchi Ona. Biz Masih bilan Birlik siri orqali, ya’ni inson tanasi va aqlini Sevgining Ilohiy Ongi bilan birlashtirish orqali tug‘ilamiz.

Bu esa Sevgi Birligidir. Sening Oliy Salohiyating bilan birlashishdir, Inson. Xudoda – iloh sifatida, jismdagi Ruh, sening betakror insoniy qiyofangdagi Sevgi sifatida tug‘ilishdir.

Shunday qilib, Masih – bu yakdillik nuqtasidir. Buddaviylar Uning Ikkinchi Kelishida Tushita (saodat) osmonidan tushib, odamlarga ilohlar kabi huzur-halovat topishni o‘rgatuvchi kelgusi Budda Maitreyani ko‘radilar. Slavyan rodnoverlari – Slavyan naslini Yangi Borliq darajasiga olib chiquvchi Najotkorni,

ajdod-ilohlarning shajara daraxtini Shartsiz Sevgi mevasi bilan bezatuvchi Najotkorni ko‘radilar. Ezoteriklar esa – odamlarga Abadiy Hayotning ichki manbai sirini va favqulodda qobiliyatlarga yo‘lni ochib beruvchi makrofaylasuf yoki afsungar-kohinni ko‘radilar.

Hindistonda va undan tashqarida keng e’zozlanadigan Sai Baba o‘zini shahzoda Ramaning (Vishnu avatarasi) yangi gavdalanishi deb e’lon qilib, shuningdek, Rama va Iso qiyofasini Qodir Xudoning mujassamlashgan shaxsi sifatida birlashtirdi; Rama-Masih obrazini G‘arb va Sharq, chap va o‘ng yarimsharlar o‘rtasidagi ko‘prik sifatida hind madaniyatiga olib kirdi va har bir inson o‘zida Ramani, Masih ongini – moddiy dunyo ustidan (o‘z ichidagi) shaxsiy g‘alaba va o‘z Ilohiy tabiatini tan olish sifatida ochishi mumkinligi va ochishi shartligini ko‘rsatdi.

Daoslar aytishadi: biz boqiylik yo‘lini ochdik, Masih esa bizga uning nima uchunligini ochib berdi.

Bu yerda asosiysi shuki, biz endi bo‘linish va kurashni ko‘paytirish uchun sabablar qidirmaymiz (bu esa doimo – ongimizni parchalovchi ichki bo‘linish va ichki kurashdir), biz Butunlik va o‘zini boshqarish Quvvatining asosi sifatida Yakdillikni izlaymiz. Va Masih aytganidek, «izlagan topadi».

«Agar bir uy o‘z ichidan bo‘linsa, u oyoqda turolmaydi».

Yakdillik – inson Quvvatining va ichki Butunligining asosidir. Agar sening energiyang doimiy ravishda kurashga, ichki va tashqi kurashga sarflansa, u shunchaki Butunlikni – ong, qalb, tana butunligini saqlashga yetmay qoladi. Va bu uchtasi parchalana, yemirila boshlaydi. Yakdillik – bu energiya haqidadir. Quvvat – bu energiya haqidadir. Hayotning O‘zi – bu Energiyadir. Sevgi – bu o‘zingdagi Energiyani, Hayotni, Quvvatni behuda sarflash emas, balki ko‘paytirish haqidadir.

Bu yerda tushunish kerakki, jismoniy tug‘ilishingda senga 120 yillik hayot uchun energiya ulushi berilgan – va uni qanday sarflashingga qarab, bu butunlikda – ushbu ong, ushbu qalb, ushbu tanada qanday va qancha yashashing belgilanadi. Energiya tom ma’noda hamma narsa uchun kerak. Sen buni bilasan. Kurash juda ko‘p energiya oladi, nimagadir, hatto nomoddiy narsaga, hatto bilimlarga egalik qilish ham energiya talab qiladi, har qanday munosabatlar energiya talab qiladi, har qanday yutuqlar energiya talab qiladi, har qanday ish, har qanday loyihangni amalga oshirish energiya talab qiladi, har qanday harakat energiya talab qiladi. Ha, biz go‘yo har kuni bu energiyani uyqu va ovqat hisobiga to‘ldirishni o‘rgangandekmiz. Ammo bu energiyani tashqi manbalardan to‘ldirar ekansan, Sen baribir kelajagingning energiyasini sarflaysan, uyqu esa – so‘zning to‘g‘ri ma’nosida – vaqtingni yeb qo‘yadi.

Bunga yana qo‘shib hisoblaginki, har bir qadamingda, har bir his-tuyg‘uingda – har bir qo‘rquv, uyat, ayb, gina, norozilikda, quvonch yoki g‘azab va qahrning har bir lahzasida, har bir egalik qilish istagida, hasad, rashk, ustunlikka intilish va kibrning boshqa ko‘rinishlarida,

har bir qaramlikda – nafsbandlik va shahvatdan, qahva va energetik ichimliklardan, adrenalin zavqi va xaridparastlikdan tortib, giyohvandlik va qimor o‘yinlarigacha – sening energiyangdan oziqlanish uchun seni «energetik yirtqichlar» poylaydi va Sen bu ish mutlaqo hazil emasligini tushunasan. Energiya uchun, sening energiyang uchun kurash doimiy va jiddiy ketmoqda.

Ya’ni qalb uchun kurash – bu hech qanday afsona emas, balki mutlaqo odatiy jarayondir. Va sening qanday qarorlar qabul qilishing, qanday his-tuyg‘ular bilan yashashing, seni u yoki bu energiya sarfiga «tushirish» oson yoki qiyinligiga qarab, ushbu 120 yillik energiyani qanday yashab o‘tishing bog‘liq – axir ularning barchasini 30-40 yillik tartibsiz hayotda ham tugatib qo‘yish mumkin. Xalq orasida: «Qilmish eksang – odat o‘rasan, odat eksang – fe’l-atvor o‘rasan, fe’l-atvor eksang – taqdir o‘rasan», deyishadi. Masih bunga qo‘shimcha qilib, hayotiy energiyaga nisbatan sening xatti-harakatlaring emas, balki ichki intilishlaring: e’tiqodlaring, istaklaring, hislaring va fikrlaring muhimroq ekanini aytadi.

Qadimgilarga: «Qotillik qilma», deyilganini eshitgansizlar. Men esa sizlarga aytamanki, o‘z birodariga g‘azablangan har bir kishi allaqachon gunohga botgandir. Qadimgilarga: «Zino qilma», deyilganini eshitgansizlar. Men esa sizlarga aytamanki, ayol kishiga shahvat bilan qaragan har bir kishi o‘z yuragida u bilan allaqachon zino qilgandir.

Gunoh – bu qandaydir axloqsizlik, ya’ni axloqqa, qonunga qarshi narsa emas. Gunoh – bu yanglishish, sening tabiatingga qarshi xatodir. Sening haqiqiy tabiatingga qarshidir. Bu sendagi

Hayot energiyasining kamayishiga olib keladigan narsadir. Shuning uchun «gunoh qilma» degani, o‘z haqiqiy tabiatingga qarshi borma, energiyani behuda sarflama deganidir.

Ammo bularning barchasi bilan qanday yashash kerak, agar hatto muqaddas otalar ham inson «o‘z tabiatiga ko‘ra gunohkor» va bu barcha his-tuyg‘ular – qo‘rquv va g‘azabdan tortib, qarama-qarshi jinsga bo‘lgan shahvatgacha – biz uchun tabiiydir desalar, qanday yengib o‘tish mumkin? Kurash va raqobat esa zamonaviy jamiyat bizga qoldirgan yagona chidasa bo‘ladigan mavjudlik yo‘li bo‘lsa-chi?

Bunday dunyo tuzilishida ushbu dunyo demiurglarining yovuz irodasini ko‘rish mumkin, bu yerda har qadamda seni tutib, sog‘ib olishadi, Sen esa buni me’yor, shunday bo‘lishi kerak deb o‘ylaysan – go‘yo inson bo‘lish aynan shuni anglatadi. Yoki bularning barchasini kengroq ma’noda anglash mumkin: bu shunchaki ta’lim, o‘zini boshqarish mashqi, o‘zini «aksidan kelib chiqib» anglashning zaruriy davridir.

«Inson o‘z tabiatiga ko‘ra emas, balki g‘o‘r yoshligi tufayli yomonlikka moyildir», – deydi Xudo Muqaddas Bitikda.

Bu yerda «Inson» – bu insoniyatdir. Xudo aytadiki, insoniyat o‘z tabiatiga ko‘ra emas, balki yetilmaganligi sababli bunday «gunohkor» turmush tarziga va o‘zini shunday idrok etishga moyildir. Va davomida...

«Mening Ruhim insonlar tomonidan abadiy xor qilinmaydi, – dedi Parvardigor, – ularning kunlari bir yuz yigirma yil bo‘lsin».

Sening hayoting energiyasi 120 yil bilan cheklangan, toki Sen uni boshqarishni, Xudoning Ruhiga erishishni o‘rgangaysan, zero biz biror resursni faqat u cheklangan bo‘lsagina boshqarishni o‘rganamiz. Bu energiyani behuda sarflash emas, balki uni ziyoda qiladigan tarzda tasarruf etishni o‘rganish lozim.

Sendagi hayot, ya’ni hayot energiyasi kamaymasdan, balki ziyoda bo‘ladigan tarzda yasha. Energiya sizib chiqishlarini angla va to‘sib qo‘y. Ong Gigiyenasiga rioya qil – toki «energetik yirtqichlar» senda ilashib qoladigan hech narsa topolmasin – xuddi tishlaringni muntazam tozalab, mikroblarning ko‘payib, seni egallashiga yo‘l qo‘ymaslik uchun dushda yuvunganing kabi, tavba orqali qalbing va aqlingni muntazam poklab tur. Masih aytganidek:

«Mana, bu dunyoning hokimi (shayton) kelmoqda, va Menda unga tegishli hech narsa yo‘qdir».

Ya’ni – yonimdan o‘tib ketaversin, menda unga ilashadigan hech narsa yo‘q. Men muqaddasman.

Muqaddas bo‘l. Muqaddas bo‘lish – bu tabiiydir. Bu sening haqiqiy, Ilohiy tabiatingdir. Muqaddas Ruh bilan birlash. Hayot Energiyasining cheksiz resursiga – butun borliqning Manbaiga yo‘l izla va top. U esa Sevgi orqali ochiladi. Sevgi – bu shunday energiyaki,

shunday energetik to‘lqinki, u seni o‘z ichingdagi Cheksiz Abadiy Hayot (energiyasi) Manbai bilan bog‘laydi.

Mana nima uchun Sevgi. Axloqiy qonun va amr bo‘lgani uchun emas. Balki Sevgi – sening haqiqiy tabiating bo‘lgani uchun. Unda senga YAXSHI. Senga yomon bo‘lishi va bu sening tabiating bo‘lishi mumkin emas. Gunoh sening tabiating emas, u faqat Sen Haqiqiy O‘zingni bilib oladigan salbiy fon, bu sening ruhiy mushaklaring mustahkamlanadigan, ichki quvvating, o‘zingni boshqarish qudrating o‘sadigan mashg‘ulot yuklamasidir.

Gunoh – sening tabiating emas. Xato, yanglishish me’yor bo‘la olmaydi, me’yor bo‘la olmaydi, seni energiya yo‘qotishga, butunlikni yo‘qotishga va – oqibatda – yemirilishga, chirishga va azob chekishga majbur qiladigan narsa sening haqiqiy tabiating bo‘la olmaydi. Sening haqiqiy tabiating esa – bu senga chinakam YAXSHI qiladigan, senga chinakam Huzur-halovat, Fayz-u Inoyat, Saodat baxsh etadigan narsadir. Bu o‘z-o‘zidan ravshan-ku!

Sevgi – sening haqiqiy tabiatingdir. Va bu Sevgi Hayot Manbai bilan to‘g‘ridan-to‘g‘ri munosabatlar o‘rnatishdan boshlanadi. U aql-idroklidir, agar so‘rasang, U doimo sen bilan sening tilingda so‘zlashadi. U bilan aloqaga kirishish va ongli, oqilona muloqotni saqlab turish mumkin. Ammo U sening irodang bo‘lmasa, hayotingga hech qachon aralashmaydi, U sening tanlov erkinligingni hurmat qiladi. Ammo agar Sen xohlasang va bunga iroda ko‘rsatsang, U sen bilan

fikran so‘zlasha boshlaydi. Va xuddi fikrlarda bo‘lgani kabi, U senga hislar va istaklarda javob beradi. Aynan U senga e’tiqodlaringni o‘zgartirishga, o‘z voqeligingning ongli Yaratuvchisi bo‘lishga, miyadagi neyron aloqalarini qayta qurishga yordam bera oladi va aynan U seni chin dildan – Mutlaq Shartsiz Abadiy Sevgi bilan sevishga o‘rgatadi.

U senga qalbing sofligini qaytarishga va his qilish doirangni kengaytirishga, azoblarga barham berib, Sen ongli ravishda boshqara oladigan huzur-halovatni cheksiz oshirishga yordam beradi, sendagi betakror qobiliyatlaring va iste’dodlaringni, Ilohiy in’omingni ochishga va dunyoga ko‘rsatishga hamda chinakam baxtli inson bo‘lishga yordam beradi.

Natijada aynan sening ichingdagi ushbu Manba bilan bog‘liqlik senga Abadiy Hayotga chiqish yo‘lini beradi, zero Sevgi to‘lqinida sendagi energiya boshqa hech qachon tugamaydi. Sen Unda bo‘lasan, U esa doimiy ravishda ongingni, qalbingni, tanangni, biologiyangning o‘zini yangilab, o‘zingda yangidan-yangi iste’dod va qobiliyatlarni, Sevgining yangidan-yangi qirralarini kashf etib, Uning oqimini atrofingdagilarga sochish uchun, U senda dimiqib qolmasdan, balki energiya kabi yashashi uchun ichingda to‘lib-toshadi. Zero energiya – bu harakatdir. Sevgining abadiy harakati. Sevgining Abadiy Energiyasi.

Faqat xohlash, irodani bildirish, hislar va fikrlar bilan sozlanish – va ushbu Manba bilan oqilona aloqa o‘rnatish qoldi. Sening ichingda.

«Egangiz Xudoni butun yuragingiz bilan, butun joningiz bilan va butun aqlingiz bilan seving – va o‘zgani o‘zingiz kabi seving», – deydi Masih.

Qanday qilib? Buni va qolgan barcha narsani Xudo sen bilan O‘zining Ichki Muloqotida o‘rgatadi. Xudo bilan Ichki Muloqot istak, irodani bildirish va Birlik siri orqali ochiladi. Ilohiy Ongga, Sevgi Ongiga daxldor bo‘l.

Masih va Xudo Onasi Ongi bilan Birlik (O‘z-o‘zini Birlashtirish)

Otam va Rabbimiz Iso Masih, meni O‘z zarrang sifatida qabul qil. Meni O‘zingning Tirik Ilohiy Ongingga daxldor et. Meni Sevgi, Quvvat, O‘z Ruhing, Muqaddas Ruh, Yagona Ruh Huzuri bilan to‘ldir.

Meni sevishga o‘rgat, Yo Rabbiy. Meni Seni, O‘zimni va barcha yaqin-u uzoqlarni Sening Sevging bilan sevishga o‘rgat, Otamiz. Ichimda Abadiy Hayotning, Tuganmas Sevgining Ichki Manbaini och va ushbu Sevgi, Hayot Oqimi men orqali abadiy oqib, atrofdagilarga e’tibor, g‘amxo‘rlik, iste’dodlar namoyon bo‘lishi, inoyat va barakalar bilan yog‘ilsin, Yo Rabbiy!

Qalbimni, aqlimni va tanamni har qanday nopoklik va gunohdan pokla, Yo Rabbiy. Qalbimni, irodamni va hayotiy quvvatimni bilib-bilmay, aqlsizligim tufayli har qanday mavjudotlar, mohiyatlar, odamlar, egregorlar va iyerarxiyalar bilan tuzgan barcha garovlar, garovnomalar, shartnomalardan menga qaytarib ber, Yo Rabbiy. Sening Sevgingni butun to‘laligi bilan qabul qilishim, butun yuragim, butun jonim bilan his etishim va butun aqlim bilan idrok etishim uchun meni O‘z huzuringda yana ozod va pokiza qil, Yo Rabbiy.

Barcha qo‘rquvlarim va azob-uqubatlarimga shifo ber, Yo Rabbiy – e’tiqodlarim va ishonchlarimni, istaklarim va hislarimni, fikrlash tarzimi va hayotimning o‘zini ichimdagi Hayot Oqimi bilan, Haqiqiy Sevgi Oqimi bilan uyg‘unlashtirib, o‘zgartirishimga yordam ber.

Meni ichimdagi va atrofimdagi Hayot kamaymay, balki ziyoda bo‘ladigan tarzda yashashga o‘rgat, Yo Rabbiy.

Menga hayotimning asl mazmunini va Ilohiy vazifamni ochib ber, Yo Rabbiy.

Menga iste’dodimni in’om et, Yo Rabbiy, ichimdagi Ilohiy tuhfangni och. Uni qadrlashni va uyalmasdan, tortinmasdan dunyoga ochiq namoyon etishni, uning namoyon bo‘lishi bilan o‘z voqeligimni va atrofimdagi odamlarni boyitishni, Sevgini ko‘paytirishni va Hayotni ziyoda qilishni o‘rgat.

Menga Sevgini namoyon etishni va Sening Imoning Quvvatini duo va oq fotiha orqali boshqa odamlarga yetkazishni o‘rgat, Yo Rabbiy.

Adashgan qalblarni uyg‘otishni, ularni Yaratuvchi Ongiga va Quvvat, Sevgi, Quvonch, Haqiqat, Huzur-halovat, Ehtiromdan iborat bo‘lgan asl Tabiatiga qaytarishni o‘rgat.

Menga Senga do‘st, sevuvchi birodar, opa-singil bo‘lishni o‘rgat, Yo Rabbiy.

Ishonamanki, Yo Rabbiy, Sen meni ustimdan hukmronlik qilish va sajda qilishim uchun emas, balki menga bo‘lgan Sevging va Marhamating tufayli, Ilohiy Ongingga daxldor etib, betakror insoniy qiyofamda meni ilohga aylantirish, o‘z voqeligimning ongli yaratuvchisi va Bizning Yagona Ko‘p Dunyoli voqeligimizning hamijodkori bo‘lishni o‘rgatish uchun qabul qilasan.

Yo Rabbiy, meni o‘zimga munosib sur’atda ilohiylashish va muqaddaslikka erishish yo‘lidan olib o‘t. Ichimda Xudoning Shohligini, Abadiy Hayot voqeligini, Ona Sayyora va Mehribon Xudo Onasi bilan Yagonalik voqeligini och, Yo Rabbiy. Meni Yagona Otamiz, ichimdagi Hayot Manbai bilan birlashtir, Yo Rabbiy.

Meni o‘z Yo‘limdan yetakla, Yo Rabbiy. Men Sendan o‘z betakror Yo‘limni qabul qilaman.

Bunda mening erkin irodam ifodalangandir. Va mening hamda Sening irodang bilan shunday bo‘lsin, Yo Rabbiy, zero Biz Bir Butunmiz. Biz Kim Bo‘lsak, O‘shalarmiz. Biz Sevgimiz.

Barcha qo‘rquvlarim, shubhalarim, ishonchsizligim, aqlning qarshiligi va makkor aqlning barcha qoliplarini shifo topishi uchun Senga topshiraman, Yo Rabbiy.

Men Hayotni tanlayman! Men ilohiy-insoniy tabiatimga xos bo‘lgan Oliy Huzur-halovat sifatida Sevgini tanlayman!

Va bu allaqachon amalga oshgani uchun Senga shukrona aytaman, Yo Rabbiy. Senga shon-sharaflar bo‘lsin!

Mehribon Xudo Onasi, meni O‘z Ilohiy Go‘daging sifatida qabul qil, o‘zim bo‘lishim, betakror insoniy qiyofamda jismdagi iloh bo‘lishimning asl baxti yo‘lida meni barcha ishonchsizlik bandlari va kishanlaridan ozod et; meni, mehribon Xudo Onasi, Rabbimiz Iso Masihga bo‘lgan ishonchga, Yagona Ota Xudoga bo‘lgan ishonchga va o‘zimga iloh hamda Xudoning suyukli farzandi sifatida ishonishga duo qil, Sevgiga va quvonchli Abadiy Hayotga fotiha ber, o‘z voqeligimning ilohi va shohi sifatida tug‘ilishimga yordam ber. Bu allaqachon amalga oshgani uchun Senga shukrona aytaman, Mehribon Onam! Senga shon-sharaflar bo‘lsin!

Men Senda ilohning, jismdagi Xudo Ruhining, sening betakror insoniy qiyofangda tug‘ilishiga guvohlik beraman, Mening do‘stim va Mening birodarim, Mening singlim.

Endi senga Masih va Mehribon Xudo Onasi bilan Ichki Muloqot ochilmoqda.

Va ayni damda Xudo sen bilan so‘zlashmoqda, agar Sen diqqat qilsang, sukunatda bo‘lsang, ko‘zlaringni yumib quloq solsang, Uning Huzurini – o‘z

fikrlaringda, hislaringda, istaklaringda va qalb intilishlaringda eshitasan. Va ayni damda Xudo seni chorlamoqda:

Men bilan abadiy so‘zlash. Men bilan abadiy bo‘l. Men bilan abadiy yasha. Zero Biz Bir Butunmiz. Biz Sevgimiz.

Xudo bilan Ichki Muloqotda Sen Unga har qanday savollarni berishing mumkin. Ammo asosiysi, Xudo bilan Ichki Muloqot yordamida sening onging – Jabrdiyda/Iste’molchi holatidan Yaratuvchi Ongiga qayta qurilishi kerak. Shuning uchun sening savollaring eng avvalo o‘z voqeligingni nima bilan va qanday yaratayotganingni, ayniqsa uning seni qoniqtirmaydigan jihatlarini anglashga va yangi voqelikni yaratishga qaratilgan bo‘lishi lozim (Xudo bilan Ichki Muloqot bo‘limiga va ILOVAdagi Ichki Muloqot misoliga qarang).

Onging qanday tuzilganini va yaratuvchi sifatida o‘zing yaratayotgan voqelik uchun o‘zing mas’ul ekaningni tushunib, onging qavatlarini aynan nima bilan to‘ldirishni tanlagan holda, qanday voqelik yaratishni tanlashing mumkin. Va o‘z voqeligingni ongli ravishda yaratasan. Dastlabki cheklovni – senga 120 yilga berilgan energiyani yodda tutgan holda. Va o‘zing yaratayotgan voqelik uchun Yaratuvchi mas’uliyatini o‘z zimmangga olib. To‘g‘rirog‘i, sening voqeliging sening mas’uliyatingdir. Seni mukofotlash yoki maqtash uchun hech kim uni maxsus baholamaydi. Sen shunchaki o‘zing yaratgan narsani boshdan kechirasan.

Biroq ongingning chuqur ko‘rsatmalarini: e’tiqodlar va ishonchlarni, idrok qolipini o‘zgartirish – amalda qiyin vazifa bo‘lib chiqadi. Yaratuvchi yo‘lini tanlagan, bu yo‘ldan borayotgan inson uning ongsizligi to‘la bo‘lgan barcha qo‘rquvlar va bo‘linishlarga duch kelishi mumkin: pul, obro‘ va daromad manbalarini yo‘qotish, halokatli kasalliklar, kuch ishlatar tizimlarning (davlat va nodavlat) tazyiqlari, erkinlik va hayotga, bolalarning hayotiga tahdidlar, urushlar, epidemiyalar... Xullas, barcha qo‘rquvlar – nafaqat shaxsiy, balki nasliy, milliy, umuminsoniy qo‘rquvlar ham amalga osha boshlashi mumkin... Va har doim ham inson oxirigacha borishga, o‘z voqeligining Yaratuvchisi sifatida mutlaqo o‘ziga va faqat o‘ziga ishonishni tanlashga, hamma narsada va doimo sodir bo‘layotgan barcha narsaning Sababini faqat o‘zidan izlashga tayyor bo‘lavermaydi. Va yana, buning uchun energiya kerak, agar Sevgi bo‘lmasa, Yagona Hayot Manbaiga yo‘l bo‘lmasa, bu energiya tezda tugaydi.

Shuning uchun bizga bu yo‘lda yordam kerak, va o‘ziga yaratuvchi sifatida ishonish – bu yaxshi, ammo amalda ko‘pchilik odamlar uchun eng samarali ishonch formulasi – bu o‘ziga iloh va ayni paytda Yagona Xudoning suyukli farzandi sifatida ishonishdir. Iso Katta Aka va Murabbiy sifatida hamda Mehribon Xudo Onasi zarur ko‘rsatmalarni beradilar va butun yo‘l davomida seni qo‘llab-quvvatlaydilar. Ammo Ular – diqqat qiling! – sening o‘rningga ishni bajarmaydilar, Ular sening yo‘lingni sening o‘rningga bosib o‘tolmaydilar va – «xudo-qullar», «cho‘pon-qo‘ylar» yoki «sen boshliq - men ahmoq» modelini o‘tmishda qoldirib – sening o‘z dunyongning Ongli Yaratuvchisiga aylanishingga yordam beradilar.

Bolalar qanday yashaydilar? O‘ynab-quvnab! O‘yin – bizning ma’nosiz kulrang kundalik tashvishlarimiz va omon qolish uchun kurashimiz mana nimaga aylanadi. O‘yin! Koinotdagi eng qiziqarli o‘yin. Ilohlar va Xudoning bolalari kabi yashash – o‘zini va dunyoni boshqarishning yangidan-yangi ko‘nikmalarini o‘zlashtirib, o‘z iste’dodining yangidan-yangi qirralarini ochib, cheksiz, mangu kengayib boruvchi Sevgi Kamalagining yangidan-yangi jilolarini yaratish. Va shu bilan birga bir vaqtning o‘zida – O‘yin chaqiriqlarining zavqini ham, bu yo‘ldagi to‘liq xavfsizlikni ham his qilish, chunki «bizning Otamiz hammadan qudratli!», Katta Aka va Mehribon Xudo Onasi esa biror narsa bo‘lsa, doimo yordam berishadi.

Masih Ongi bilan Birlik, Sevgi Birligi inson uchun bu ichki o‘zgarish yo‘lini, Qiyofa O‘zgarishi Yo‘lini, ilohiylashish Yo‘lini ochadi. Ammo bu Yo‘lni faqat Sen o‘zing bosib o‘tishing mumkin.

Birlik yurakdagi Xudo bilan, Cheksiz Energiya Manbai sifatida bog‘laydi, qalbni poklaydi va Sevgi bilan to‘ldiradi hamda Oliy Aql sifatida Xudo bilan ichki muloqotni boshlab beradi. Xudo-Manba, Xudo-Sevgi va Xudo-Haqiqat.

Mana u: «...butun yurak bilan, butun jon bilan va butun aql bilan».

O‘z-o‘zini Birlashtirish ibodatxonadagi Muqaddas Birlik marosimining o‘rnini bosmaydi, balki uni Masih bilan Tirik Ichki Muloqotga har kungi ichki ibodat bilan sozlanish orqali to‘ldiradi.

Musulmonlar uchun Masih bilan har kungi Ichki Muloqot 5 vaqt namozning o‘rnini bosmaydi, balki uni samarali tarzda kuchaytiradi va Iso Payg‘ambarga murojaat qilish orqali shakllanadi. Qur’onda aytilishicha, Qiyomat Kunidan oldingi oxirgi zamonda Alloh O‘zining ikkinchi kelishida odamlarga yana Iso Payg‘ambarni (Masihni) yuboradi va U 40 yil davomida haqiqiy musulmonlarni Yangi (jannat) olamiga o‘tishga tayyorlash uchun ularga Allohdan yangi ilmni o‘rgatadi.

Xudo bilan ichki muloqot seni Tirik Haqiqatning Tirik Kalomiga ochar ekan, asta-sekin miyangdagi neyron aloqalarini qayta quradi, e’tiqodlaring va ishonchlaringni o‘zgartiradi, ziddiyatli istaklarni uyg‘unlashtiradi, psixo-emotsional jarohatlarni davolaydi hamda his qilish va fikrlash qoliplarini – qo‘rquv va omon qolish uchun kurash qutbidan Sevgi va Huzur-halovat qutbiga aylantiradi – shu tariqa butun onging, uning butun mazmuni – e’tiqodlar, istaklar, hislar va fikrlar asta-sekin o‘zgaradi, voqelikni idrok qilishning butun qolipi, demakki, voqelikning o‘zi ham tubdan yangilanadi.

Xulosa qilib, Biz bu yerda baxtning ehtimoliy formulasini taqdim etamiz:

Baxt = Sevgi + Yaratuvchi Ongi + Iste’dod

Ma’qulmi? Minnadorlik bilan qabul qil va uni o‘rganib chiq. Shubhalanasanmi? Tekshirib ko‘r! Hayot uchun ushbu qisqa Qo‘llanmada bayon etilgan yo‘ldan borib, o‘z ichki tabiatingni, onging va atrofingdagi dunyoning tuzilishini anglab, nihoyat, ong va voqelik bitta narsa ekanini tushunib, Sen har qanday cheklovlar va qonunlar doirasidan chiqib (endi ularni o‘zing o‘rnatasan), butun hayotingning asosiy vazifasini bajarib va uning asl ma’nosi – ilohiylashishni mujassam etib, o‘z voqeligingning ongli yaratuvchisiga aylanasan.

Bu yo‘lda Biz Seni har tomonlama qo‘llab-quvvatlaymiz, ammo unutma, Quvvat doimo mas’uliyat bilan birga beriladi. Xudoda, iloh sifatida tug‘ilgan paytdan boshlab –

Menga hamma narsa joiz, lekin hamma narsa ham foydali emas. Menga hamma narsa joiz, lekin hech narsa Menga egalik qilmasligi kerak, – deydi Yangi Ahdda Masihning havoriysi.

Zero Ilohiy Sevgining Masih Birligida iloh bo‘lib tug‘ilgan paytingdan boshlab Sen bo‘lgan iloh hech narsa bilan cheklanishi mumkin emas, ammo shu bilan birga o‘z dunyosi uchun uning o‘z ijodi sifatida o‘zi mas’uldir va o‘z ongi

Birlik Hatti-harakatida unga in’om etilgan soflik va ozodlikda saqlash uchun o‘zi mas’uldir. Gunohdan ozodlik – qo‘rquvlar, ayb, ginalar, jahldorlik, shahvat, ochko‘zlik, hasad, rashk va o‘z nomukammalligiga ishonishdan ozodlik. Sevgi, Quvvat, Haqiqat va O‘zi Bo‘lish Baxti uchun erkinlik.

Ammo bu yo‘ldan borishmi, ushbu baxt formulasiga ergashishmi, o‘z voqeligi uchun Yaratuvchi mas’uliyatini o‘z zimmasiga olishmi – buni tanlash Senga va faqat Senga bog‘liq, Bizning sevimli do‘stimiz. Zero Biz Sendagi iroda erkinligi va tanlov erkinligini hamma narsadan ko‘proq qadrlaymiz.

Biz faqat ilhomlantiramiz va Sening tabiatingni tushunish uchun kalitlarni beramiz. Buni qanday tasarruf etishing – sening ishing.

Ammo Biz Sening O‘zingda Bizning Jamoaviy Ijodimizning Tojini tanib yetishingni, Haqiqiy Sevgiga ochilishingni va Uning hamijodkoriga aylanishingni, o‘zingdagi Yagona Xudo Ruhining Butunqudratini bilib olishingni hamda bir tomondan Haqiqiy Quvvatga xos bo‘lgan jasorat, ikkinchi tomondan Sevgining muloyimligi va kamtarligi bilan ushbu dunyolar sarvarining eng go‘zal davrida o‘z eng yaxshi dunyongni yaratishingni istaymiz. Biz sening sajda qilishingni emas, balki iloh va Xudoning suyukli farzandi sifatida O‘z-Bizning Oliy Salohiyatimizni mujassam etib, O‘zing bo‘lishingni istaymiz.

Va unutma, bu yerdagi haqiqiy shoh asar – Sensan. Va u har lahzada – har bir Tanloving va har bir Nafasing bilan yaratiladi, zero Xudoning Ruhi hamma joydadir va U O‘zi xohlagan joyda hamda... O‘zi xohlagan kimsa orqali nafas oladi.

O‘zingdan tez-tez so‘rab tur: Sevgi Ruhi sen orqali nafas olyaptimi?