10. పదం మరియు భాష

విషయమేమిటంటే, మన భాష మరియు దానిని నింపే పేర్లు (నామవాచకాలు, విశేషణాలు) – సాధారణంగా పదాలు – మన చైతన్య భవనాన్ని దృఢంగా నిలిపే ఇనుప చట్రం వలె మన వాస్తవికత యొక్క నిర్మాణాన్ని నిర్దేశిస్తాయి. మన నమ్మకాలు, తీర్పులు, సమస్త కోరికలు, భావాలు మరియు ఆలోచనలు, వాస్తవికత అనే «క్వాంటమ్ సూప్» నుండి మనం వేరుచేసి జీవం పోసే సమస్త దృగ్విషయాలు మరియు వస్తువులు, వాటిని వర్ణించడానికి మన వద్ద ఉన్న పదాల చుట్టూనే రూపుదిద్దుకుంటాయి. పదం లేకపోతే – దృగ్విషయం లేదు.

పుట్టిన పసిబిడ్డ చుట్టూ బాహ్య వాస్తవికత ఏర్పడటంలో దీనిని ఎంతో స్పష్టంగా గమనించవచ్చు. బిడ్డ చైతన్యంలోకి నిర్దిష్ట పదాలు చేరనంత వరకు, అతని చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం అస్పష్టమైన రూపాలలోనే ఉంటుంది. అందులో కుర్చీని, బల్లను లేదా అల్మారాను చూడాలంటే, «కుర్చీ», «బల్ల», «అల్మారా» అనే పదాలు అవసరం; వాటి చుట్టూనే మెదడులో ఆ వస్తువుల త్రిమితీయ రూపాలు ఏర్పడతాయి. అయితే ఆ బిడ్డ అంత త్వరగా ఆ పదాలను స్వయంగా పలకడం ప్రారంభించడు, కానీ అవి అప్పటికే ఒక సంసిద్ధ జ్ఞాన భాండారంగా అతని చైతన్యంలోకి చేరుతాయి. ఈ ప్రక్రియ భాషా సహజాత గుణం (స్టీవెన్ పింకర్ ప్రకారం) ద్వారా ప్రారంభమవుతుంది, ఇది స్తన్యం తాగడం, పాకడం, నడవడం వంటి వాటి వలె DNA లో నిక్షిప్తమైన స్వయంచాలక ప్రక్రియ. సాలెపురుగు గూడు అల్లడం, నీటికుక్క ఆనకట్ట నిర్మించే నైపుణ్యం పొందినట్లే, మనిషి సహజంగానే భాషా నైపుణ్యాన్ని పొందుతాడు.

బిడ్డలో భాషా సహజాతం మేల్కొన్నప్పుడు, పూర్వీకుల నుండి సంక్రమించిన జన్యు జ్ఞాపకశక్తి ద్వారా సంబంధిత పదాలు చైతన్యంలోకి చేరడంతో అతడు ప్రపంచం గురించిన తన «ప్రాథమిక సంపుటి»ని పొందుతాడు; ఆ తర్వాత మనిషి కొత్త కొత్త పదాలను నేర్చుకుంటున్న కొద్దీ ఈ «ప్రాథమిక సంపుటి» మరింత విస్తరిస్తుంది.

«ఆదియందు వాక్యము ఉండెను, వాక్యము దేవుని యొద్ద ఉండెను, వాక్యమే దేవుడై ఉండెను. సమస్తమును ఆయన ద్వారా కలిగెను; కలిగియున్నదేదియు ఆయన లేకుండ కలుగలేదు».

ఇది సమస్త దృగ్విషయాల క్వాంటమ్ స్వభావం గురించి చెప్పబడింది. మన వాస్తవికత మన నమ్మకాలు, కోరికలు, భావాలు మరియు ఆలోచనల ద్వారానే నిర్దేశించబడుతుంది. కానీ మనం పదాలతో ఆలోచిస్తాము, మన వద్ద ఏ పదాలైతే ఉన్నాయో వాటితో వర్ణించగల భావాలనే అనుభవిస్తాము, పదాల ద్వారా ఏర్పడే రూపాలతో ఆశిస్తాము, వాటిని నింపే పదాలతో మాత్రమే జీవించే సంక్లిష్ట భావనలను విశ్వసిస్తాము. వాక్యము (పదం) ద్వారా సమస్తము ఉనికిలోకి వచ్చెను, పదం లేకుండా ఏదీ ఉనికిలోకి రాలేదు.

ఏదైనా ఒక దృగ్విషయాన్ని సూచించే నిర్దిష్ట పదం నీ పదకోశంలో లేనంత వరకు, నీవు ఆ దృగ్విషయాన్ని క్వాంటమ్ సూప్ నుండి వేరుచేయలేవు, దానిని చూడలేవు, దాని విభాగాలను సమగ్రంగా గ్రహించి ఒక సంపూర్ణ సత్యంగా అనుభవించలేవు. ఆ దృగ్విషయం నీ పాలిట కేవలం ఉనికిలోనే లేదు.

నీ పదకోశంలో «కృప» (బ్లెస్సింగ్ / గ్రేస్) అనే పదం లేనంత వరకు – నీవు ఆ కృపను అనుభవించలేవు, అనుభూతి చెందలేవు. నీ భావోద్వేగాలకు పేరు పెట్టనంత వరకు, నీవు వాటిని నియంత్రించలేవు. అవే నిన్ను నియంత్రిస్తాయి తప్ప, నీవు వాటిని కాదు. కోపం, భయం, బాధ, అపరాధ భావనలలో నీలో ఏమి జరుగుతుందో నీవు అర్థం చేసుకోలేవు, గ్రహించలేవు – ఈ భావోద్వేగాలే నీ నిర్ణయాలను, పనులను నిర్దేశిస్తాయి, తొందరపాటు ముగింపులకు, చర్యలకు నిన్ను నెడతాయి; నీవు వాటికి బానిసవయ్యావని, అవి నిన్ను నడిపిస్తున్నాయని కూడా నీవు గుర్తించలేవు. సమగ్రంగా చెప్పాలంటే, నీ చైతన్యం యొక్క నిర్మాణం ఏ పదాల ద్వారా వ్యక్తమవుతుందో అటువంటి వర్ణనాత్మక నమూనా నీ వద్ద లేనంత వరకు, నీవు దానిని నియంత్రించలేవు. నీ చైతన్యానికి సంబంధించి అటువంటి నిర్మాణం ఎవరి వద్ద ఉందో వారే దానిని నడిపిస్తారు: దేవుడు, లేదా సైతాను, లేదా కార్పొరేట్ సంస్థలు మరియు ప్రసార మాధ్యమాల ప్రచార విభాగాల వలలో వేసేవారు.

ఈ విధంగా – పదాల ద్వారానే – మన ప్రపంచంలోని సమస్త దృగ్విషయాలు వ్యవస్థీకృతమై ఉన్నాయి, ఇవి క్వాంటమ్ స్థాయిలో వ్యక్తిగత స్థాయి నుండి సమూహ లేదా సామూహిక వాస్తవికత వరకు మన భౌతిక వాస్తవికతను నిర్మిస్తాయి.

సమూహ మరియు సామూహిక వాస్తవికతలకు భాష బాధ్యత వహిస్తుంది – ఇది పదాలు మరియు వాటికి సంబంధించిన చిత్రాల యొక్క సంక్లిష్ట వ్యవస్థ. ప్రతి భాష విశిష్టమైనది, మరియు ప్రతి భాషలో ప్రపంచం గురించిన ఒక భాషా చిత్రం నిక్షిప్తమై ఉంటుంది – అది విశ్వ నిర్మాణ నమూనా, వాస్తవికతను స్వీకరించే మూస.

«ప్రజల భాష వారి ఆత్మ, ప్రజల ఆత్మ వారి భాష, వీటి కంటే ఏకరూపమైనదాన్ని ఊహించడం కష్టం». (డబ్ల్యూ. హంబోల్ట్)

భాషా శాస్త్రం కనుగొన్నదేమిటంటే, భాష అనేది «ప్రవర్తనకు ప్రతీకాత్మక తాళంచెవి», ఎందుకంటే మన అనుభవం ఒక నిర్దిష్ట భాషా దృక్పథం ద్వారా వివరించబడుతుంది మరియు భాష, ఆలోచన, వాస్తవికతా గ్రహణశక్తి మరియు ఈ గ్రహణశక్తి నిర్దేశించే ప్రవర్తనా సరళుల పరస్పర సంబంధంలో అత్యంత స్పష్టంగా వ్యక్తమవుతుంది.

అత్యంత ప్రసిద్ధ ఉదాహరణ వివిధ భాషలలో మంచును సూచించే పదాల సంఖ్యతో ముడిపడి ఉంది. ఎస్కిమో భాషలలో వివిధ రకాల మంచును సూచించడానికి డజన్ల కొద్దీ వేర్వేరు పదాలు ఉన్నాయి, కానీ ఆంగ్లంలో అవన్నీ "snow" అనే ఒకే పదంలో కలిసిపోయాయి.

«మన మాతృభాష వేసిన రేఖల ప్రకారమే మనం ప్రకృతిని విభజిస్తాము». (బి. వోర్ఫ్)

ఈ విధంగా, మన వాస్తవికత మన ప్రపంచ దృక్పథం ద్వారా, అంటే మన భావనలు, నమ్మకాలు, విశ్వాసాల ద్వారా రూపుదిద్దుకుంటుంది; అవి స్థిరమైనవి కావు, కానీ అంతర్ముఖ పరిశీలన (వ్యక్తిగత అనుభవాన్ని గ్రహించడం మరియు మన వ్యక్తిగత వివరణ) ద్వారా మారగలవు; ఇది కూడా పదాలు, పదాలతో కూడిన రూపాలు మరియు మనం స్వీకరించిన భాషా ప్రపంచ చిత్రం సహాయంతోనే జరుగుతుంది.

భాషావేత్తల ఈ ముగింపులను వాస్తవికత యొక్క క్వాంటమ్ స్వభావం గురించిన భౌతిక శాస్త్రవేత్తల ముగింపులతో కలిపినప్పుడు, మన భాష మన వాస్తవికతను నిర్దేశిస్తుందనే ముగింపుకు రావచ్చు. బి. వోర్ఫ్ మాటలను మార్చి చెప్పాలంటే:

మన మాతృభాష వేసిన రేఖల ప్రకారమే మనం ప్రకృతిని మరియు పరిసర వాస్తవికతను సృష్టిస్తాము.

పదాలు మరియు భాష ద్వారానే మనం మన వాస్తవికతను సృష్టిస్తాము. అది ఎంత మంచిది లేదా చెడ్డది అనేది, పద-భాషా ప్రపంచ చిత్రం అనే ఏ దృక్పథం ద్వారా మనం దానిని గ్రహిస్తున్నామో, తద్వారా సృష్టిస్తున్నామో దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. క్రీస్తు దీని గురించి ఇలా చెబుతున్నారు:

«నీ మాటలను బట్టి నీవు నీతిమంతుడవని తీర్పు పొందుదువు, నీ మాటలను బట్టియే నీవు దోషివని తీర్పు పొందుదువు».

కాబట్టి, పేరు పెట్టడం అంటే ఆ దృగ్విషయాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవడం లేదా దానికి జీవం పోయడం, క్వాంటమ్ వాస్తవికత స్థాయిలో దానితో సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకోవడం. వేర్వేరు పేర్లు వేర్వేరు దృగ్విషయాలకు తాళంచెవులను ఇస్తాయి. కాబట్టి మనం దేవునితో సంబంధం ఏర్పరచుకోవాలనుకుంటే, ఆయన «సరైన» నామాన్ని తెలుసుకోవడం మనకు ముఖ్యం. లేదా, దేవుని వివిధ పేర్ల ద్వారా మనం ఆయన విభిన్న అంశాలను, అంటే సామూహిక విశ్వాసాల సముదాయాలను పొందుతాము. అల్లాహ్ ఆరాధనను కోరుతాడు, కృష్ణుడు ధర్మపాలన, సత్ప్రవర్తన మరియు విధేయతను కోరుతాడు, యెహోవా ఆజ్ఞలను పాటించనందుకు కోపించి శిక్షిస్తాడు.

యేసు క్రీస్తు – రక్షకుడి స్వరూపంగా, చీకటి బానిసత్వం నుండి మనల్ని విడిపించే దేవుని అవతారంగా: భయాలు, బాధలు, అపరాధ భావన, మన అల్పత్వపు సిగ్గు మరియు దానిని కప్పిపుచ్చే అహంకారం, గర్వం, కోపం, మూఢనమ్మకాలు, మనల్ని లోపల చీల్చివేసే సందేహాలు, ద్వంద్వ చైతన్యం యొక్క అంతర్గత విభజన, అసంపూర్ణత, ప్రమాదాలతో నిండిన బాహ్య ప్రపంచంపై నమ్మకం మరియు మనుగడ కోసం పోరాడాలనే భావన, బాధలు మరియు మరణం అనివార్యమనే నమ్మకం నుండి – క్రీస్తు ఒక చైతన్యంగా, క్రీస్తుచైతన్యంగా, మనల్ని వెలుగు వైపుకు, ప్రేమ వైపుకు, ఐక్యత మరియు సమగ్రత వైపుకు నడిపించే ఒక మార్గంగా, మనలోని పరలోక రాజ్యంగా, మనల్ని శక్తి, పరమజ్ఞానం, సత్యం, భయాలు మరియు అసత్యాల నుండి విముక్తితో నింపే దైవాత్మగా – క్రీస్తు మానవకుమారునిగా, సమస్త మానవాళి సమకూర్చిన మన సామూహిక అత్యున్నత సామర్థ్యంతో మనల్ని అంతరంగం నుండి అనుసంధానిస్తూ, తద్వారా మనల్ని దైవస్వరూపులుగా మారుస్తూ, నిత్యజీవంలోకి నడిపించేవాడిగా – అటువంటి క్రీస్తు అనేది ఏకాభిప్రాయ బిందువు. సమస్త విశ్వాసాలు మరియు మతాల యొక్క సమ్మతి బిందువు.

యేసు క్రీస్తు – ఇది ఏకాభిప్రాయ బిందువు. మనిషి దేవుడు కావడానికి స్వయంగా మనిషిగా మారిన సాక్షాత్తూ దేవుడు. లేదా మానవులకు పరమోన్నత జ్ఞానాన్ని బోధించడానికి దేవుడు ముస్లింల వద్దకు పంపిన ప్రవక్త ఈసా, వారు ఈ జ్ఞానాన్ని సంపూర్ణంగా గ్రహించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నప్పుడు అంత్యదినములలో మళ్లీ పంపబడేవాడు. లేదా యూదులు దేవుని కోపం నుండి విమోచకుడిగా మరియు నాయకుడిగా ఇప్పటికీ ఎదురుచూస్తున్న మెస్సీయ. ఏది ఏమైనా, ఇది తనను తాను సృష్టించుకుని సాకారమైన సామూహిక విశ్వాసం. ఇది మన అత్యున్నత

సామర్థ్యం పక్షాన మానవులతో, మనలో ప్రతి ఒక్కరితో మాట్లాడే సజీవ విశ్వాసం, సజీవ వాక్యం. ఇది సజీవ సత్యం. సత్యం అంటే నిన్ను పెంచే, జీవాన్ని పెంచే, శక్తిని పెంచే, ప్రేమను పెంచే నిజం; అంటే అంతర్గత జీవ, శక్తి, ప్రేమ మూలమైన దేవునితో నిన్ను అనుసంధానించేది. ప్రతి నిజమూ సత్యం కాదు. జీవాన్ని పెంచేది మాత్రమే సత్యం.

అందుకే మనం క్రీస్తును నిత్య (కాలాతీత) అంతర్గత మార్గదర్శకుడిగా, మన వాస్తవికతను స్పృహతో సృష్టించే సృష్టికర్తలుగా, శరీరంలో దైవాలుగా ఉండటానికి మనకు బోధించే గురువుగా సంబోధిస్తాము.

«మీకు ఆవగింజంత విశ్వాసముండిన యెడల, ఈ కొండను చూచి ఇక్కడినుండి అక్కడికి పొమ్మనగానే అది పోవును; మీ మాటకు అది లోబడును», అని క్రీస్తు చెబుతున్నారు.

క్రీస్తు అనేది ఏకాభిప్రాయ బిందువు, మరియు మన సామూహిక విశ్వాసం మరియు పునీతుల కృషితో రూపుదిద్దుకున్న మన చైతన్యాన్ని మార్చే మార్గం. మనల్ని మనం నియంత్రించుకునే మార్గం. మన విశ్వాన్ని స్పృహతో సృష్టించే సృష్టికర్తలుగా మారే మన మార్గం. సమస్త సృష్టికర్తలుగా.

క్రీస్తు మనల్ని దైవాలుగా, ఏకైక దేవుని పిల్లలుగా మరియు దైవాలుగా మారుస్తున్నాడు. ఎందుకంటే, లోతుగా ఆలోచిస్తే, మనలో ఎవరు సిద్ధంగా ఉన్నారు – ఇలా తక్షణమే, తనను తాను దేవుడిగా గుర్తించిన వెంటనే, ఈ మొత్తం ప్రపంచ సృష్టికి పూర్తి బాధ్యత వహించడానికి? తన శరీరంలోని ప్రతి వివరంలో పరిపూర్ణతకు, తన బహుముఖ ఆత్మకు, తన సంపూర్ణ చైతన్యానికి, సమస్త సామూహిక వాస్తవికతకు – ప్రపంచంలో జరుగుతున్న,

ఎప్పుడైనా జరిగిన మరియు జరగబోయే సమస్తానికి... సాక్షాత్తూ ప్రేమ యొక్క పరిపూర్ణతకు బాధ్యత వహించడానికి ఎవరు సిద్ధంగా ఉన్నారు?

భౌతిక శాస్త్రం మరియు చైతన్య నియమాలతో కూడిన ఉమ్మడి ఏకైక వాస్తవికతను తన వీక్షణ ద్వారా నిలిపి ఉంచే ఏకైక దేవుడు, తండ్రియైన దేవుడు మనకు అవసరం. చైతన్య భౌతిక శాస్త్రం. ఆత్మనిగ్రహ మార్గంలో మనల్ని నడిపించే, మన అత్యున్నత సామర్థ్యాన్ని – పరమోన్నత శక్తి, పరమోన్నత సంకల్పం, పరమోన్నత బుద్ధి మరియు జ్ఞానమైన దివ్య ప్రేమను గ్రహించడంలో మనకు మార్గదర్శకత్వం వహించే అన్నయ్య మరియు గురువు అయిన క్రీస్తు మనకు అవసరం. మనం మనల్ని నమ్మడం మానేసినప్పుడు కూడా మనల్ని దైవాలుగా విశ్వసించే దైవమాత మనకు అవసరం. దైవాన్ని కన్న తల్లి – తన విశ్వాసంతో మనల్ని మళ్లీ మళ్లీ దైవాలుగా జన్మింపజేసే తల్లి, మనపై మనకు సంపూర్ణ, తిరుగులేని విశ్వాసాన్ని దృఢపరిచే తల్లి, తన నిత్య కన్యత్వంతో మనం గర్భం నుండి కాక, సృష్టికర్త చైతన్యం నుండి, దేవుని నుండి ముందే సిద్ధం చేయబడిన అవతార శరీరాలలో జన్మిస్తున్నామని గుర్తుచేసే తల్లి. క్రీస్తుతో ఐక్యత (కమ్యూనియన్) అనే చర్య ద్వారా మనం జన్మిస్తున్నాము, అంటే మానవ శరీరం మరియు మనస్సును ప్రేమ యొక్క దివ్య చైతన్యంతో అనుసంధానించడం.

ఇదే ప్రేమ యొక్క దివ్య సంస్కారం (కమ్యూనియన్). ఓ మానవుడా, నీ అత్యున్నత సామర్థ్యంతో అనుసంధానం కావడం. దేవునిలో – దేవుడిగా, శరీరంలో ఆత్మగా, నీ విశిష్ట మానవ రూపంలో ప్రేమగా జన్మించడం.

కాబట్టి, క్రీస్తు అనేది ఏకాభిప్రాయ బిందువు. బౌద్ధులు ఆయన రెండవ రాకడలో రాబోయే మైత్రేయ బుద్ధుడిని చూస్తారు, ఆయన తుషిత (పరమానంద) స్వర్గం నుండి దిగివచ్చి దేవతల వలె ఆనందించడం మానవులకు నేర్పుతాడు. స్లావిక్ మూలవాసులు – స్లావిక్ జాతిని సరికొత్త అస్తిత్వ స్థాయికి నడిపించే రక్షకుడిగా చూస్తారు,

పూర్వీకులైన దేవుళ్ళ వంశవృక్షాన్ని షరతులు లేని ప్రేమ అనే ఫలంతో కిరీటం ధరింపజేసేవాడిగా చూస్తారు. క్షుద్రవిద్యావేత్తలు (ఎసొటెరిక్స్) – నిత్యజీవపు అంతర్గత మూల రహస్యాన్ని మరియు అతీంద్రియ శక్తుల ప్రవేశాన్ని మానవులకు వెల్లడించే మహా తత్వవేత్తగా లేదా జ్ఞానిగా చూస్తారు.

భారతదేశంలో మరియు వెలుపల విస్తృతంగా పూజించబడే సాయిబాబా, తాను శ్రీరాముని (విష్ణు అవతారం) నూతన అవతారమని ప్రకటించి, రాముడు మరియు ఈసా (యేసు) స్వరూపాలను సర్వోన్నత దేవుని అవతార రూపాలుగా ఏకం చేశారు; తూర్పు మరియు పడమరలకు, ఎడమ మరియు కుడి మెదడు అర్ధగోళాలకు మధ్య వారధిగా రాముడు-క్రీస్తు భావనను హిందూ సంస్కృతిలోకి చేర్చారు; ప్రతి ఒక్కరూ తమలో రాముడిని, క్రీస్తుచైతన్యాన్ని – తమలోని భౌతిక ప్రపంచంపై వ్యక్తిగత విజయంగా మరియు తమ దైవిక స్వభావాన్ని గుర్తించడంగా – కనుగొనగలరని మరియు కనుగొనాలని సూచించారు.

తావోయిస్టులు ఇలా అంటారు: మేము అమరత్వ మార్గాన్ని కనుగొన్నాము, క్రీస్తు అది దేనికోసమో మాకు వెల్లడించారు.

ఇక్కడ ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, మనం విభజనకు మరియు పోరాటాన్ని పెంచడానికి కారణాలను వెతకడం లేదు (ఇది ఎల్లప్పుడూ అంతర్గత విభజన మరియు అంతర్గత పోరాటం, ఇది మన చైతన్యాన్ని విచ్ఛిన్నం చేస్తుంది), మనం సమగ్రత మరియు ఆత్మనిగ్రహ శక్తికి పునాదిగా సమ్మతిని కోరుకుంటున్నాము. మరియు క్రీస్తు చెప్పినట్లు, «వెదకువాడు కనుగొనును».

«తనలో తానే విరోధముగా విభాగింపబడిన ఏ యిల్లయినను నిలువనేరదు».

సమ్మతి అనేది మనిషి యొక్క శక్తికి మరియు అంతర్గత సమగ్రతకు పునాది. నీ శక్తి నిరంతరం పోరాటానికి, అంతర్గతంగా మరియు బాహ్యంగా ఖర్చవుతుంటే, చైతన్యం, ఆత్మ, శరీరం యొక్క సమగ్రతను కాపాడుకోవడానికి అది సరిపోదు. అప్పుడు ఆ మూడూ విచ్ఛిన్నం కావడం, క్షీణించడం ప్రారంభిస్తాయి. సమ్మతి అనేది శక్తికి సంబంధించినది. బలం అనేది శక్తికి సంబంధించినది. జీవమే ఒక శక్తి. ప్రేమ అనేది శక్తిని, జీవాన్ని, బలాన్ని నీలో ఎలా పెంచుకోవాలి అనేదానికి సంబంధించినది తప్ప, వృధా చేసుకోవడానికి కాదు.

నీ భౌతిక జన్మ సమయంలో నీకు 120 సంవత్సరాల జీవితానికి సరిపడా శక్తి ఇవ్వబడిందని ఇక్కడ అర్థం చేసుకోవాలి – నీవు దానిని ఎలా ఖర్చు చేస్తావనే దానిపైనే, ఈ చైతన్యం, ఈ ఆత్మ, ఈ శరీరం యొక్క సమగ్రతలో నీవు ఎలా మరియు ఎంతకాలం జీవిస్తావనేది ఆధారపడి ఉంటుంది. ప్రతిదానికీ శక్తి ఖచ్చితంగా అవసరం. ఇది నీకు తెలుసు. పోరాటం చాలా శక్తిని హరిస్తుంది, దేనినైనా కలిగి ఉండటం, జ్ఞానం వంటి భౌతిక రహితమైనదైనా సరే శక్తిని కోరుతుంది, ఏదైనా సంబంధానికి శక్తి అవసరం, ఏదైనా విజయానికి శక్తి అవసరం, ఏ పనైనా, నీ ఏ ప్రాజెక్ట్ అమలుకైనా శక్తి అవసరం, ఏ కదలికకైనా శక్తి అవసరం. అవును, నిద్ర మరియు ఆహారం ద్వారా మనం రోజూ ఈ శక్తిని తిరిగి నింపుకోవడం నేర్చుకున్నట్లు కనిపిస్తుంది. కానీ బాహ్య వనరుల నుండి ఈ శక్తిని భర్తీ చేయడం ద్వారా, నీవు ఏదో ఒక విధంగా నీ భవిష్యత్తు శక్తిని ఖర్చు చేస్తున్నావు, మరియు నిద్ర – అక్షరాలా – నీ సమయాన్ని తినేస్తుంది.

దీనికి తోడు, ప్రతి అడుగులోనూ, నీ ప్రతి భావోద్వేగంలోనూ – ప్రతి భయం, సిగ్గు, అపరాధం, బాధ, అసమ్మతిలో, ఆనందం లేదా చిరాకు మరియు కోపం వచ్చిన ప్రతి క్షణంలో, స్వంతం చేసుకోవాలనే ప్రతి కోరికలో, అసూయ, ద్వేషం, ఆధిపత్య కాంక్ష మరియు ఇతర అహంకార వ్యక్తీకరణలలో,

అతిగా తినడం మరియు కామం నుండి, కాఫీ మరియు ఎనర్జీ డ్రింక్స్, అడ్రినాలిన్ కిక్ మరియు విచ్చలవిడి షాపింగ్ నుండి మాదకద్రవ్యాలు మరియు జూదం వ్యసనం వరకు – నీ శక్తిని పీల్చుకోవడానికి «శక్తి వేటగాళ్ళు» నిన్ను పట్టుకుంటారు, మరియు ఇది ఏమాత్రం చిన్న విషయం కాదని నీవు అర్థం చేసుకుంటావు. శక్తి కోసం, నీ శక్తి కోసం పోరాటం నిరంతరం మరియు తీవ్రంగా జరుగుతోంది.

అంటే ఆత్మ కోసం పోరాటం అనేది కల్పితం కాదు, చాలా సాధారణ ప్రక్రియ. నీవు ఎలాంటి నిర్ణయాలు తీసుకుంటావు, ఎలాంటి భావోద్వేగాలతో జీవిస్తావు, ఈ శక్తుల వ్యయానికి నీవు ఎంత సులభంగా లొంగిపోతావు అనేదానిపైనే నీవు ఈ 120 సంవత్సరాల శక్తిని ఎలా జీవిస్తావనేది ఆధారపడి ఉంటుంది – ఎందుకంటే విచ్చలవిడి జీవితంలో వాటన్నింటినీ 30-40 సంవత్సరాలలోనే ఖాళీ చేయవచ్చు. పెద్దలు చెబుతారు: «ఒక కార్యాన్ని విత్తితే – అలవాటును కోస్తావు, అలవాటును విత్తితే – స్వభావాన్ని కోస్తావు, స్వభావాన్ని విత్తితే – విధిని కోస్తావు». జీవశక్తికి సంబంధించి నీ బాహ్య చర్యల కంటే నీ అంతర్గత ఆకాంక్షలు: నమ్మకాలు, కోరికలు, భావాలు మరియు ఆలోచనలే అత్యంత ముఖ్యమైనవని క్రీస్తు దీనికి జోడిస్తున్నారు.

«నరహత్య చేయవద్దని పూర్వికులతో చెప్పబడిన మాట మీరు విన్నారు. అయితే నేను మీతో చెప్పునదేమనగా, తన సహోదరునిపై కోపపడు ప్రతివాడును శిక్షార్హుడగును. వ్యభిచారము చేయవద్దని చెప్పబడిన మాట మీరు విన్నారు. అయితే నేను మీతో చెప్పునదేమనగా, మోహపుచూపుతో స్త్రీని చూచు ప్రతివాడును అప్పుడే తన హృదయమందు ఆమెతో వ్యభిచారము చేసినవాడగును».

పాపం అనేది కేవలం అనైతికమైనది, అంటే నైతికతకు, చట్టానికి విరుద్ధమైనది మాత్రమే కాదు. పాపం అంటే ఒక పొరపాటు, నీ స్వభావానికి విరుద్ధమైన లోపం. నీ నిజమైన స్వభావానికి విరుద్ధమైనది. ఇది నీలోని

జీవ శక్తిని తగ్గించడానికి దారితీస్తుంది. అందుకే «పాపం చేయకు» అంటే నీ నిజమైన స్వభావానికి విరుద్ధంగా వెళ్లకు, శక్తిని వృధా చేయకు అని అర్థం.

కానీ వీటన్నింటితో ఎలా జీవించాలి, పునీత పితామహులు కూడా మనిషి «పుట్టుకతోనే పాపి» అని చెబుతుంటే ఎలా తట్టుకోవాలి, మరియు భయం, కోపం నుండి మొదలుకొని ఎదుటి లింగంపై వ్యామోహం వరకు ఈ భావోద్వేగాలన్నీ మనకు సహజమేనా? మరియు ఆధునిక సమాజం మనకు మిగిల్చిన మనుగడకు పోరాటం మరియు పోటీ మాత్రమే ఏకైక మార్గమా?

అటువంటి ప్రపంచ వ్యవస్థలో ఈ ప్రపంచ సృష్టికర్తల చెడు సంకల్పాన్ని చూడవచ్చు, ఇక్కడ ప్రతి అడుగునా నిన్ను పట్టుకుని పీల్చిపిప్పి చేస్తారు, మరియు ఇది సాధారణమని, ఇలాగే ఉండాలని – ఇదే మనిషిగా ఉండటమని నీవు భావిస్తావు. లేదా దీనినంతటినీ విస్తృత సందర్భంలో అర్థం చేసుకోవచ్చు: ఇది కేవలం ఒక పాఠం, ఆత్మనిగ్రహ సాధన, «వ్యతిరేకత ద్వారా» తనను తాను తెలుసుకోవడానికి అవసరమైన కాలం.

«నరుల హృదయాలోచన వారి బాల్యమునుండి చెడ్డదిగా ఉన్నది గాని వారి స్వభావము వలన కాదు», అని గ్రంథంలో దేవుడు చెబుతున్నాడు.

ఇక్కడ «నరుడు» అంటే మానవాళి. మానవాళి అటువంటి «పాపపు» జీవన విధానానికి మరియు స్వీయ-అవగాహనకు మొగ్గు చూపడం వారి స్వభావం వల్ల కాదు, అపరిపక్వత వల్లనే అని దేవుడు చెబుతున్నాడు. మరియు ఇంకా...

«నా ఆత్మ నరులతో సదాకాలము వాదించదు, వారు తమ అక్రమముల విషయములో నరమాత్రులై యున్నారు; అయినను వారి దినములు నూట ఇరువది ఏండ్లగును», అని యెహోవా సెలవిచ్చెను.

నీ జీవిత శక్తి 120 సంవత్సరాలకు పరిమితం చేయబడింది, తద్వారా నీవు దానిని నిర్వహించడం, దేవుని ఆత్మను పొందడం నేర్చుకోవాలి, ఎందుకంటే ఏదైనా వనరు పరిమితంగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే మనం దానిని నిర్వహించడం నేర్చుకుంటాము. ఈ శక్తిని వృధా చేయకుండా పెంచుకునేలా ఉపయోగించడం నేర్చుకోవాలి.

నీలోని జీవం, అంటే జీవశక్తి తగ్గకుండా పెరిగేలా జీవించు. శక్తి లీకేజీలను గుర్తించి అరికట్టు. చైతన్య పరిశుభ్రతను పాటించు – తద్వారా «శక్తి వేటగాళ్ళు» నీలో పట్టుకోవడానికి ఏమీ ఉండదు – సూక్ష్మక్రిములు పెరిగి నిన్ను ఆవహించకుండా క్రమం తప్పకుండా పళ్ళు తోముకుని, స్నానం చేసినట్లే, పశ్చాత్తాపం ద్వారా నీ ఆత్మను మరియు మనస్సును క్రమం తప్పకుండా శుద్ధి చేసుకో. క్రీస్తు చెప్పినట్లు:

«ఇదిగో ఈ లోకపు అధికారి (సాతాను) వచ్చుచున్నాడు, నాతో వానికి ఏ సంబంధమును లేదు».

అంటే – వాడు దాటిపోనీ, నాలో వాడు పట్టుకోవడానికి ఏమీ లేదు. నేను పవిత్రుడను.

పరిశుద్ధుడవు కమ్ము. పవిత్రంగా ఉండటం సాధారణమైనది. ఇది నీ నిజమైన, దైవిక స్వభావం. పరిశుద్ధాత్మతో ఏకం కమ్ము. జీవశక్తి యొక్క అపరిమిత వనరును – సమస్తానికి మూలమైనదాన్ని వెదకి కనుగొనుము. మరియు అది ప్రేమ ద్వారా వెల్లడవుతుంది. ప్రేమ అనేది ఒక శక్తి,

నీలోని అపరిమితమైన నిత్య జీవ (శక్తి) మూలంతో నిన్ను అనుసంధానించే శక్తి తరంగం.

అందుకే ప్రేమ. ఇది కేవలం ఒక నైతిక నియమం మరియు ఆజ్ఞ అయినందున కాదు. ప్రేమ నీ నిజమైన స్వభావం కాబట్టి. అందులో నీకు ఆనందంగా ఉంటుంది. నీకు బాధగా ఉండి, అదే నీ స్వభావం కావడం అసాధ్యం. పాపం నీ స్వభావం కాదు, అది కేవలం నిన్ను నీవు నిజంగా తెలుసుకునే ఒక ప్రతికూల నేపథ్యం మాత్రమే, ఇది నీ ఆధ్యాత్మిక కండరాలను బలోపేతం చేసే, నీ అంతర్గత శక్తిని, ఆత్మనిగ్రహ శక్తిని పెంచే సాధన భారం.

పాపం నీ స్వభావం కాదు. లోపం లేదా తప్పు ఎప్పటికీ ప్రమాణం కాలేదు, నీ శక్తిని కోల్పోయేలా చేసేది, సమగ్రతను కోల్పోయేలా చేసి – అంతిమంగా – నాశనం, క్షీణత మరియు బాధలకు గురిచేసేది ఎన్నటికీ నీ నిజమైన స్వభావం కాలేదు. నీ నిజమైన స్వభావం అంటే నీకు నిజంగా మంచి అనుభూతిని కలిగించేది, నీకు నిజమైన ఆనందాన్ని, కృపను, పరమానందాన్ని ప్రసాదించేది. ఇది స్పష్టంగా ఉంది కదా!

ప్రేమ నీ నిజమైన స్వభావం. మరియు ఈ ప్రేమ జీవ మూలంతో ప్రత్యక్ష సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకోవడంతో ప్రారంభమవుతుంది. ఆయన జ్ఞానవంతుడు, నీవు ప్రశ్నిస్తే ఆయన ఎల్లప్పుడూ నీ భాషలోనే నీతో మాట్లాడతాడు. ఆయనతో సంపర్కం పొందవచ్చు మరియు స్పృహతో కూడిన జ్ఞాన సంభాషణను కొనసాగించవచ్చు. కానీ నీ సంకల్పం లేకుండా ఆయన నీ జీవితంలో ఎప్పుడూ జోక్యం చేసుకోడు, ఆయన నీ ఎంపిక స్వేచ్ఛను గౌరవిస్తాడు. కానీ నీవు కోరుకుని సంకల్పాన్ని వ్యక్తపరిస్తే, ఆయన నీతో మాట్లాడటం ప్రారంభిస్తాడు –

ఆలోచనల ద్వారా. ఆలోచనలలో లాగానే, ఆయన నీ భావాలలో మరియు కోరికలలో నీకు సమాధానమిస్తాడు. మరియు ఆయనే నీ నమ్మకాలను మార్చడానికి, నీ వాస్తవికతకు స్పృహ కలిగిన సృష్టికర్తగా మారడానికి, మెదడులోని న్యూరాన్ సంబంధాలను పునర్నిర్మించడానికి నీకు సహాయపడగలడు, మరియు నిజంగా ప్రేమించడం ఎలాగో ఆయనే నీకు నేర్పుతాడు – సంపూర్ణ, షరతులు లేని నిత్య ప్రేమతో.

ఆత్మ యొక్క స్వచ్ఛతను తిరిగి పొందడానికి, నీ అనుభూతి పరిధిని విస్తరించడానికి, బాధలను అంతం చేయడానికి, నీవు స్పృహతో నియంత్రించగల ఆనందాన్ని అనంతంగా పెంచడానికి ఆయన నీకు సహాయం చేస్తాడు; నీలోని విశిష్ట నైపుణ్యాలు మరియు ప్రతిభను, నీలోని దైవ దానాన్ని వెలికితీసి ప్రపంచానికి ప్రదర్శించడానికి మరియు నిజంగా సంతోషకరమైన వ్యక్తిగా మారడానికి ఆయన సహాయపడతాడు.

అంతిమంగా, నీలోని ఈ మూలంతో అనుసంధానమే నీకు నిత్యజీవంలోకి ప్రవేశాన్ని ఇస్తుంది, ఎందుకంటే ప్రేమ యొక్క తరంగంలో నీలోని శక్తి ఇకపై ఎప్పటికీ అంతం కాదు. నీవు దానిలో ఉంటావు, మరియు అది నీలో నిరంతరం పెరుగుతూనే ఉంటుంది, నీ చైతన్యాన్ని, నీ ఆత్మను, నీ శరీరాన్ని, నీ జీవశాస్త్రాన్ని పునరుజ్జీవింపజేస్తుంది; నీలో సరికొత్త ప్రతిభను, సామర్థ్యాలను, ప్రేమ యొక్క సరికొత్త కోణాలను వెలికితీస్తుంది, తద్వారా దాని ప్రవాహాన్ని ఇతరులపై కురిపిస్తుంది, అది నీలో స్తంభించిపోకుండా శక్తిగా జీవిస్తుంది. ఎందుకంటే శక్తి అంటే చలనం. ప్రేమ యొక్క నిత్య చలనం. ప్రేమ యొక్క నిత్య శక్తి.

ఇక మిగిలిందల్లా కోరుకోవడం, సంకల్పాన్ని ప్రకటించడం, భావాలు మరియు ఆలోచనలను సరిచేసుకోవడం – మరియు ఈ మూలంతో జ్ఞానవంతమైన సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకోవడం. నీ అంతరంగంలోనే.

«నీ పూర్ణహృదయముతోను, నీ పూర్ణాత్మతోను, నీ పూర్ణవివేకముతోను నీ దేవుడైన ప్రభువును ప్రేమింపవలెను – మరియు నిన్నువలె నీ పొరుగువాని ప్రేమింపవలెను», అని క్రీస్తు చెబుతున్నారు.

ఎలా? దీనిని మరియు మిగతావన్నీ దేవుడు తనతో జరిగే అంతర్గత సంభాషణలో నీకు నేర్పుతాడు. దేవునితో అంతర్గత సంభాషణ అనేది కోరిక, సంకల్ప ప్రకటన మరియు దివ్య సంస్కార భాగస్వామ్యం ద్వారా ప్రారంభమవుతుంది. దివ్య చైతన్యంలో, ప్రేమ చైతన్యంలో భాగస్వామివి కమ్ము.

క్రీస్తు మరియు దైవమాత చైతన్యంలో ప్రసాదస్వీకారం (స్వీయ-సహభాగం)

నా తండ్రీ, మా ప్రభువైన యేసు క్రీస్తూ, నన్ను నీలో ఒక అంశగా స్వీకరించుము. నీ సజీవ దివ్య చైతన్యంలో నాకు పాలుపంచుము. నన్ను ప్రేమతో, బలంతో, నీ పరిశుద్ధాత్మ, ఏకైక ఆత్మ సన్నిధితో నింపుము.

ప్రేమించడం నాకు నేర్పించు, ప్రభూ. మా తండ్రీ, నిన్ను, నన్ను మరియు నా సమీప, దూరపు వారందరినీ నీ ప్రేమతో ప్రేమించడం నాకు నేర్పించు. నిత్యజీవపు, తరగని ప్రేమ యొక్క అంతర్గత మూలాన్ని నాలో తెరువుము; ఈ ప్రేమ, జీవ ప్రవాహం నా ద్వారా నిరంతరం ప్రవహించి, శ్రద్ధ, సంరక్షణ, ప్రతిభల వ్యక్తీకరణ, కృప మరియు ఆశీర్వాదాల రూపంలో ఇతరులపై కురియును గాక, ప్రభూ!

ప్రభూ, నా ఆత్మను, నా మనస్సును, నా శరీరాన్ని సమస్త మాలిన్యం మరియు పాపం నుండి శుద్ధి చేయుము. ప్రభూ, నా అజ్ఞానం వల్ల నేను ఏ జీవులతో, ప్రాణులతో, మానవులతో, సామూహిక శక్తులతో లేదా వ్యవస్థలతో స్పృహతో గానీ అస్పృహతో గానీ చేసుకున్న అన్ని తాకట్లు, బంధాలు, ఒప్పందాల నుండి నా ఆత్మను, నా సంకల్పాన్ని, నా జీవశక్తిని నాకు తిరిగి ఇప్పించుము. ప్రభూ, నీ ఎదుట నన్ను మళ్లీ స్వేచ్ఛాజీవిగా, పవిత్రుడిగా చేయుము, తద్వారా నేను నీ ప్రేమను సంపూర్ణంగా గ్రహించి, నా పూర్ణహృదయంతో, పూర్ణాత్మతో అనుభూతి చెంది, నా పూర్ణవివేకంతో స్వీకరించగలను.

ప్రభూ, నా భయాలన్నింటినీ, బాధలన్నింటినీ స్వస్థపరచుము – నా నమ్మకాలు, విశ్వాసాలు, కోరికలు, భావాలు, నా ఆలోచనా సరళి మరియు నా జీవన విధానాన్ని మార్చుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయుము, వాటిని నాలోని జీవ ప్రవాహంతో, నిజమైన ప్రేమ ప్రవాహంతో ఏకీభవింపజేయుము.

ప్రభూ, నాలో మరియు నా చుట్టూ జీవం తగ్గకుండా పెరిగేలా ఎలా జీవించాలో నాకు నేర్పించుము.

ప్రభూ, నా జీవితం యొక్క నిజమైన అర్థాన్ని మరియు నా దైవిక లక్ష్యాన్ని నాకు వెల్లడించుము.

ప్రభూ, నాకు నా ప్రతిభను ప్రసాదించుము, నాలోని నీ దైవిక బహుమతిని వెలికితీయము. దానిని విలువైనదిగా భావించడం మరియు ఎలాంటి సిగ్గు, సంకోచం లేకుండా ప్రపంచానికి ధైర్యంగా ప్రదర్శించడం నాకు నేర్పించుము; దాని వ్యక్తీకరణ ద్వారా నా వాస్తవికతను మరియు నా చుట్టూ ఉన్న ప్రజలను సుసంపన్నం చేస్తూ, ప్రేమను విస్తరింపజేసి జీవాన్ని పెంచుదును గాక.

ప్రభూ, ప్రేమను వ్యక్తపరచడం మరియు ఆశీర్వాదాల ద్వారా నీ విశ్వాస బలాన్ని ఇతర వ్యక్తులకు అందించడం నాకు నేర్పించుము.

తప్పిపోయిన ఆత్మలను మేల్కొలపడం, వారిని సృష్టికర్త చైతన్యానికి మరియు శక్తి, ప్రేమ, ఆనందం, సత్యం, పరమానందం, భక్తిప్రపత్తులైన వారి నిజమైన స్వభావానికి తిరిగి తీసుకురావడం నాకు నేర్పించుము.

ప్రభూ, నీకు ఒక మిత్రుడిగా, ప్రేమిస్తున్న సోదరుడిగా, సోదరిగా ఉండటం నాకు నేర్పించుము.

ప్రభూ, నాపై అధికారం కోసం లేదా నా ఆరాధన కోసం కాక, నాపై నీకున్న ప్రేమ మరియు దయ వల్లనే నన్ను స్వీకరిస్తున్నావని నేను విశ్వసిస్తున్నాను; తద్వారా నీ దివ్య చైతన్యంలో పాలుపంచుకుని, నా విశిష్ట మానవ రూపంలో నన్ను దైవంగా మార్చడానికి, నా వాస్తవికతకు స్పృహ కలిగిన సృష్టికర్తగా మరియు మన ఏకైక బహుళ-ప్రపంచ వాస్తవికతకు సహ-సృష్టికర్తగా ఉండటానికి నాకు నేర్పించుము.

ప్రభూ, నాకు తగిన వేగంతో దైవత్వప్రాప్తి మరియు పవిత్రతను పొందే మార్గంలో నన్ను నడిపించుము. ప్రభూ, నాలో దేవుని రాజ్యాన్ని, నిత్యజీవ వాస్తవికతను, భూమాత మరియు జగన్మాత అయిన దైవమాతతో ఐక్యతా వాస్తవికతను వెల్లడించుము. ప్రభూ, నాలోని జీవ మూలమైన మన ఏకైక తండ్రితో నన్ను అనుసంధానించుము.

ప్రభూ, నా మార్గంలో నన్ను నడిపించుము. నీ నుండి వచ్చే నా విశిష్ట మార్గాన్ని నేను స్వీకరిస్తున్నాను.

దీనిలో నా స్వేచ్ఛా సంకల్పం వ్యక్తమవుతోంది. నా సంకల్పం మరియు నీ సంకల్పం ప్రకారం అలాగే జరుగును గాక, ప్రభూ, ఏలయనగా మనము ఒక్కటై ఉన్నాము. మనము ఎవరమై ఉన్నామో అదే అయి ఉన్నాము. మనము ప్రేమై ఉన్నాము.

నా భయాలు, సందేహాలు, అవిశ్వాసం, మనస్సు యొక్క ప్రతిఘటన, కపట మనస్సు యొక్క మూసలన్నింటినీ స్వస్థత కొరకు నీకే సమర్పిస్తున్నాను, ప్రభూ.

నేను జీవాన్ని ఎన్నుకుంటున్నాను! నా దైవ-మానవ స్వభావానికి తగిన అత్యున్నత ఆనందమైన ప్రేమను నేను ఎన్నుకుంటున్నాను!

మరియు ప్రభూ, ఇది ఇప్పటికే నెరవేరినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. నీకే మహిమ కలుగును గాక!

దైవమాతా, నన్ను నీ దివ్య బిడ్డగా స్వీకరించుము; నా విశిష్ట మానవ రూపంలో శరీరంలో దైవంగా, నేను నేనై ఉండటమనే నిజమైన ఆనందం కోసం అవిశ్వాసపు సంకెళ్ళు మరియు బంధాలన్నింటి నుండి నన్ను విముక్తుడిని చేయుము; మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తుపై విశ్వాసం కొరకు, ఏకైక తండ్రియైన దేవునిపై విశ్వాసం కొరకు మరియు నన్ను నేను దేవుడిగా, దేవుని ప్రియమైన బిడ్డగా విశ్వసించడానికి నన్ను ఆశీర్వదించుము; ప్రేమ మరియు ఆనందకరమైన నిత్యజీవం కొరకు నన్ను దీవించుము, నా వాస్తవికతకు దైవంగా మరియు రాజుగా నా పుట్టుకకు సహాయం చేయుము. మాతా, ఇది ఇప్పటికే నెరవేరినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు! నీకే స్తోత్రము!

నా మిత్రమా, నా సోదరుడా, నా సోదరీ, నీ విశిష్ట మానవ రూపంలో, శరీరంలో దైవాత్మగా, ఒక దైవపు పుట్టుకకు నీలో నేను సాక్షిగా ఉన్నాను.

ఇప్పుడు క్రీస్తు మరియు దైవమాతతో అంతర్గత సంభాషణ నీకు తెరవబడుతుంది.

మరియు సరిగ్గా ఇప్పుడే దేవుడు నీతో మాట్లాడుతున్నాడు; నీవు ఏకాగ్రత వహించి, ప్రశాంతతలో ఉండి, కళ్ళు మూసుకుని వింటే, నీ ఆలోచనలలో, భావాలలో,

కోరికలలో మరియు ఆత్మ ప్రేరణలలో ఆయన సన్నిధిని నీవు వింటావు. మరియు సరిగ్గా ఇప్పుడే దేవుడు నిన్ను పిలుస్తున్నాడు:

నాతో నిరంతరం మాట్లాడు. నాతో నిరంతరం ఉండు. నా ద్వారా నిరంతరం జీవించు. ఏలయనగా మనము ఒక్కటై ఉన్నాము. మనము ప్రేమై ఉన్నాము.

దేవునితో అంతర్గత సంభాషణలో, నీవు ఆయనను ఏ ప్రశ్నలైనా అడగవచ్చు. కానీ ముఖ్యంగా, దేవునితో అంతర్గత సంభాషణ సహాయంతో నీ చైతన్యం బాధితుడు/వినియోగదారుడి స్థితి నుండి సృష్టికర్త చైతన్యంగా పునర్నిర్మించబడాలి. అందువల్ల నీ ప్రశ్నలు ప్రధానంగా నీవు దేనితో, ఎలా నీ వాస్తవికతను సృష్టిస్తున్నావో తెలుసుకోవడంపై, ముఖ్యంగా నీకు నచ్చని అంశాలపై మరియు కొత్త వాస్తవికతను సృష్టించడంపై ఉండాలి (అనుబంధంలోని 'దేవునితో అంతర్గత సంభాషణ' విభాగం మరియు ఉదాహరణ చూడండి).

నీ చైతన్యం ఎలా నిర్మితమైందో మరియు ఒక సృష్టికర్తగా నీవు సృష్టించే వాస్తవికతకు నీవే బాధ్యుడవని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, నీ చైతన్య అంతస్తులను దేనితో నింపాలో ఎంచుకోవడం ద్వారా ఏ వాస్తవికతను సృష్టించాలో నీవు ఎంచుకోవచ్చు. మరియు నీ వాస్తవికతను స్పృహతో సృష్టించవచ్చు. ప్రాథమిక పరిమితిని – నీకు 120 సంవత్సరాలకు ఇవ్వబడిన శక్తిని గుర్తుంచుకోవాలి. మరియు నీవు సృష్టించే వాస్తవికతకు సృష్టికర్తగా బాధ్యత వహించాలి. ఖచ్చితంగా చెప్పాలంటే, నీ వాస్తవికతే నీ బాధ్యత. నిన్ను బహుమతితో సత్కరించడానికో లేదా మెచ్చుకోవడానికో ఎవరూ ప్రత్యేకంగా దానిని అంచనా వేయరు. నీవు దేనినైతే సృష్టించావో దానినే అనుభవిస్తావు.

అయితే నీ చైతన్యం యొక్క లోతైన నిర్మాణాలను మార్చడం: నమ్మకాలు, దృక్పథాలు, గ్రహణశక్తి మూసలను మార్చడం – ఆచరణలో కష్టమైన పనిగా మారుతుంది. సృష్టికర్త మార్గాన్ని ఎంచుకుని, ఆ మార్గంలో నడిచే వ్యక్తి తన ఉపచేతనలో నిండి ఉన్న అన్ని భయాలు మరియు విభజనలను ఎదుర్కోవలసి రావచ్చు: డబ్బు, ప్రతిష్ట మరియు ఆదాయ వనరులను కోల్పోవడం, ప్రాణాంతక వ్యాధులు, అధికార యంత్రాంగాల దాడులు (ప్రభుత్వ మరియు ప్రైవేట్), స్వేచ్ఛ మరియు ప్రాణాలకు, పిల్లల ప్రాణాలకు ముప్పు, యుద్ధాలు, అంటువ్యాధులు... సంక్షిప్తంగా, వ్యక్తిగత భయాలే కాకుండా వంశపారపర్య, జాతీయ, సార్వత్రిక మానవ భయాలన్నీ నిజం కావడం ప్రారంభించవచ్చు... మరియు మనిషి ఎల్లప్పుడూ చివరి వరకు వెళ్ళడానికి సిద్ధంగా ఉండకపోవచ్చు, తన వాస్తవికతకు సృష్టికర్తగా తనను తాను మరియు తనను మాత్రమే సంపూర్ణంగా విశ్వసించడానికి, జరిగే ప్రతిదానికీ కారణాన్ని తనలోనే వెతకడానికి సిద్ధపడకపోవచ్చు. మరియు మళ్లీ, దీనికి శక్తి అవసరం, ప్రేమ లేకపోతే, ఏకైక జీవ మూలానికి ప్రవేశం లేకపోతే, ఆ శక్తి త్వరగా ముగిసిపోతుంది.

అందుకే ఈ మార్గంలో మనకు సహాయం కావాలి; సృష్టికర్తగా తనపై తనకు విశ్వాసం ఉండటం మంచిదే, కానీ ఆచరణలో చాలామందికి అత్యంత ప్రభావవంతమైన విశ్వాస సూత్రం ఏమిటంటే – తనను తాను దేవుడిగా మరియు అదే సమయంలో ఏకైక దేవుని ప్రియమైన బిడ్డగా విశ్వసించడం. అన్నయ్య మరియు గురువుగా యేసు, మరియు దైవమాత నీకు అవసరమైన సూచనలను అందిస్తారు మరియు మార్గమంతటా నిన్ను సమర్థిస్తారు. కానీ వారు – గమనించు! – నీ కోసం పని చేయరు, వారు నీ మార్గాన్ని నీ స్థానంలో నడవలేరు; «దేవుడు-బానిసలు», «కాపరి-గొర్రెలు» లేదా «నువ్వు అధికారివి - నేను మూర్ఖుడిని» అనే పాత నమూనాను విడిచిపెట్టి – నీ ప్రపంచానికి స్పృహ కలిగిన సృష్టికర్తగా మారడానికి వారు నీకు సహాయం చేస్తారు.

పిల్లలు ఎలా జీవిస్తారు? ఆడుకుంటూ! ఆట – మన అర్థరహితమైన బూడిదరంగు దైనందిన రొటీన్ మరియు మనుగడ పోరాటం రూపాంతరం చెందేది ఇందులోనే. ఆట! విశ్వంలోనే అత్యంత ఆసక్తికరమైన ఆట. దేవుళ్ళుగా మరియు దేవుని పిల్లలుగా జీవించడం – ఆత్మనిగ్రహం మరియు ప్రపంచ నైపుణ్యాలను ఎప్పటికప్పుడు కొత్తగా నేర్చుకోవడం, తమ ప్రతిభ యొక్క సరికొత్త కోణాలను వెల్లడించడం, అపరిమితమైన, నిరంతరం విస్తరించే ప్రేమ ఇంద్రధనుస్సు యొక్క సరికొత్త రంగులను సృష్టించడం. మరియు అదే సమయంలో – ఆట యొక్క సవాళ్ళ ఉత్సాహాన్ని మరియు ఈ మార్గంలో సంపూర్ణ భద్రతను అనుభవించడం, ఎందుకంటే «మా తండ్రి అందరికంటే గొప్పవాడు!», మరియు ఏదైనా జరిగితే అన్నయ్య మరియు దైవమాత ఎల్లప్పుడూ సహాయం చేస్తారు.

క్రీస్తు చైతన్య భాగస్వామ్యం, ప్రేమ దివ్య సంస్కారం, మానవునికి ఈ అంతర్గత పరివర్తన మార్గాన్ని, రూపాంతర మార్గాన్ని, దైవత్వప్రాప్తి మార్గాన్ని తెరుస్తుంది. కానీ ఈ మార్గాన్ని నీవు మాత్రమే స్వయంగా నడవగలవు.

ఈ సహభాగం హృదయంలో దేవునితో, అపరిమిత శక్తి మూలంతో అనుసంధానిస్తుంది, ఆత్మను శుద్ధి చేసి ప్రేమతో నింపుతుంది మరియు పరమోన్నత బుద్ధి అయిన దేవునితో అంతర్గత సంభాషణను ప్రారంభిస్తుంది. దేవుడు-మూలము, దేవుడు-ప్రేమ మరియు దేవుడు-సత్యము.

ఇదిగో అదే: «...పూర్ణహృదయముతోను, పూర్ణాత్మతోను మరియు పూర్ణవివేకముతోను».

స్వీయ-సహభాగం దేవాలయంలోని పవిత్ర ప్రసాద సంస్కారానికి ప్రత్యామ్నాయం కాదు, కానీ క్రీస్తుతో సజీవ అంతర్గత సంభాషణ కోసం రోజువారీ అంతర్గత ప్రార్థనా అనుసంధానంతో దానిని పరిపూర్ణం చేస్తుంది.

ముస్లింలకు, క్రీస్తుతో రోజువారీ అంతర్గత సంభాషణ అనేది 5 పూటల నమాజుకు ప్రత్యామ్నాయం కాదు, కానీ దానిని సమర్థవంతంగా బలపరుస్తుంది మరియు ప్రవక్త ఈసాను సంబోధించడం ద్వారా నిర్మించబడుతుంది. తీర్పు దినానికి ముందు అంత్యకాలంలో అల్లాహ్ ప్రవక్త ఈసాను (యేసును) ఆయన రెండవ రాకడలో మళ్లీ ప్రజల వద్దకు పంపుతాడని, మరియు ఆయన విశ్వాసులైన ముస్లింలను నూతన (స్వర్గపు) ప్రపంచంలోకి ప్రవేశించడానికి సిద్ధం చేసేందుకు అల్లాహ్ నుండి వచ్చిన నూతన జ్ఞానాన్ని 40 సంవత్సరాల పాటు బోధిస్తాడని ఖురాన్‌లో చెప్పబడింది.

దేవునితో అంతర్గత సంభాషణ, సజీవ సత్యం యొక్క సజీవ వాక్యానికి నిన్ను తెరుస్తూ, క్రమంగా మెదడులోని నీ న్యూరాన్ సంబంధాలను పునర్నిర్మిస్తుంది, నీ నమ్మకాలను మరియు విశ్వాసాలను మారుస్తుంది, పరస్పర విరుద్ధమైన కోరికలను సమన్వయం చేస్తుంది, మానసిక-భావోద్వేగ గాయాలను నయం చేస్తుంది మరియు అనుభూతి మరియు ఆలోచనా సరళులను మారుస్తుంది – భయం మరియు మనుగడ పోరాటం నుండి ప్రేమ మరియు ఆనందం వైపుకు – ఈ విధంగా క్రమంగా నీ మొత్తం చైతన్యం, దానిలోని సమస్తమూ – నమ్మకాలు, కోరికలు, భావాలు మరియు ఆలోచనలు మారుతాయి, వాస్తవికతను గ్రహించే నీ మొత్తం నమూనా, తద్వారా వాస్తవికత స్వయంగా సమూలంగా పునర్నిర్మించబడుతుంది.

ముగింపుగా, మేము ఇక్కడ ఆనందం యొక్క సాధ్యమైన సూత్రాన్ని అందిస్తున్నాము:

ఆనందం = ప్రేమ + సృష్టికర్త చైతన్యం + ప్రతిభ

సరిపోతుందా? కృతజ్ఞతతో స్వీకరించి దానిని పరిశోధించు. సందేహం ఉందా? సరిచూసుకో! ఈ సంక్షిప్త జీవన మార్గదర్శినిలో వివరించిన మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ, నీ అంతర్గత స్వభావాన్ని, నీ చైతన్యం మరియు నీ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచ నిర్మాణాన్ని గ్రహిస్తూ, చివరకు చైతన్యం మరియు వాస్తవికత రెండూ ఒక్కటేనని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, నీవు నీ వాస్తవికతకు స్పృహ కలిగిన సృష్టికర్తవు అవుతావు, ఎలాంటి పరిమితులు మరియు చట్టాలను దాటి వెళ్తావు (ఇప్పుడు నీవే వాటిని నిర్దేశిస్తావు), నీ జీవిత పరమ లక్ష్యాన్ని నెరవేరుస్తూ, దాని నిజమైన అర్థమైన దైవత్వప్రాప్తిని సాకారం చేసుకుంటావు.

ఈ మార్గంలో మేము నిన్ను అన్ని విధాలుగా సమర్థిస్తాము, కానీ శక్తి ఎల్లప్పుడూ బాధ్యతతో కలిసే ఇవ్వబడుతుందని గుర్తుంచుకో. దేవునిలో, దైవంగా జన్మించిన క్షణం నుండి –

అన్నిటిని చేయుటకు నాకు సెలవున్నది గాని అన్నియు ప్రయోజనకరమైనవి కావు; అన్నిటిని చేయుటకు నాకు సెలవున్నది గాని నేను దేనిచేతను లోపరచుకొనబడను, – అని క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు అపొస్తలుడు చెబుతున్నాడు.

ఎందుకంటే, దివ్య ప్రేమ యొక్క క్రీస్తు భాగస్వామ్యంలో దైవంగా జన్మించిన క్షణం నుండి నీవు ఏ దైవమైతే అయి ఉన్నావో, ఆ దైవం దేనిచేతనూ పరిమితం చేయబడదు, కానీ అదే సమయంలో తన సృష్టి అయిన తన ప్రపంచానికి తానే బాధ్యత వహిస్తుంది, మరియు ఈ దివ్య సంస్కార చర్యలో తనకు ప్రసాదించబడిన పవిత్రత మరియు స్వేచ్ఛలో తన చైతన్యాన్ని కాపాడుకోవడానికి తానే బాధ్యత వహిస్తుంది.

పాపం నుండి స్వేచ్ఛ – భయాలు, అపరాధం, బాధలు, కోపం, కామం, దురాశ, అసూయ, ద్వేషం మరియు తన స్వంత అపరిపూర్ణతపై నమ్మకం నుండి స్వేచ్ఛ. ప్రేమ, శక్తి, సత్యం మరియు నీవై ఉండటమనే ఆనందం కొరకు స్వేచ్ఛ.

కానీ ఈ మార్గంలో నడవాలా, ఈ ఆనంద సూత్రాన్ని అనుసరించాలా, నీ వాస్తవికతకు సృష్టికర్త బాధ్యతను స్వీకరించాలా అనేది – ఎంచుకోవాల్సింది నీవు, కేవలం నీవు మాత్రమే, మా ప్రియమైన మిత్రమా. ఏలయనగా నీలోని నీ స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని మరియు ఎంపిక స్వేచ్ఛను మేము అన్నింటికంటే ఎక్కువగా గౌరవిస్తాము.

మేము కేవలం ప్రేరణనిస్తాము మరియు నీ స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి తాళంచెవులను అందిస్తాము. దీనిని నీవు ఎలా ఉపయోగిస్తావనేది – నీ ఇష్టం.

కానీ నీవు నీలో మా సామూహిక సృష్టి యొక్క కిరీటాన్ని తెలుసుకోవాలని, నీవు నిజమైన ప్రేమకు తెరుచుకుని దానికి సహ-సృష్టికర్తవు కావాలని, నీలోని ఏకైక దైవాత్మ యొక్క సర్వశక్తిని తెలుసుకోవాలని, మరియు నిజమైన శక్తికి ఉండే ధైర్యంతో ఒకవైపు, ప్రేమ యొక్క సాత్వికత మరియు వినయంతో మరోవైపు, ఈ ఉత్తమ కాలంలో ఈ ఉత్తమ ప్రపంచాలలో నీ అత్యుత్తమ ప్రపంచాన్ని సృష్టించాలని మేము కోరుకుంటున్నాము. మేము నీ ఆరాధనను కోరుకోవడం లేదు, నీవు నీవై ఉండాలని, ఒక దైవంగా మరియు దేవుని ప్రియమైన బిడ్డగా నీ-మా అత్యున్నత సామర్థ్యాన్ని సాకారం చేసుకోవాలని మేము కోరుకుంటున్నాము.

మరియు ఇక్కడ నిజమైన కళాఖండం – నీవేనని గుర్తుంచుకో. మరియు అది ప్రతి క్షణం సృష్టించబడుతోంది – నీ ప్రతి ఎంపికతో మరియు నీ ప్రతి శ్వాసతో, ఎందుకంటే దైవాత్మ అంతటా ఉంది మరియు ఊపిరి పీలుస్తుంది – ఆయన ఎక్కడ కోరుకుంటే అక్కడ... ఎవరి ద్వారా కోరుకుంటే వారి ద్వారా.

తరచుగా నిన్ను నీవు ప్రశ్నించుకో: ప్రేమ యొక్క ఆత్మ నీ ద్వారా శ్వాసిస్తోందా?