10. Tembung lan Basa

Perkarane yaiku, basa kita lan jeneng-jeneng kang ngiseni (tembung aran lan tembung kahanan) – tembung ing salumrahe – nemtokake struktur kasunyatan kita, kaya dene wesi tulangan kang ngraketake kabeh wewangunan kesadaran kita. Kabeh Kapercayan lan pambiji kita, kabeh pepinginan, rasa lan pangangen-angen, kabeh prastawa lan wujud kang kita pisahake saka "duduh kuantum" kasunyatan, kanthi nguripake kabeh mau, kabeh kawangun ing saubenge tembung-tembung kang kita duweni kanggo nggambarake. Ora ana tembung – ora ana prastawa.

Iki bisa ditonton kanthi cetha banget ing pambentukan kasunyatan sakiwa-tengene bayi kang mentas lair. Sadurunge ing sajroning kesadaran bocah lumebu tembung-tembung tartamtu, donya ing saubenge mung ana kanthi wujud kang remeng-remeng. Kanggo ndeleng kursi utawa meja utawa lemari, dibutuhake tembung: «kursi», «meja», «lemari», kang ing saubenge tembung-tembung mau ing utek kawangun wujud telung dhimensi saka barang-barang kasebut. Sanadyan mangkono, bocah mau isih suwe durung ngucapake tembung-tembung kasebut dhewe, nanging kabeh mau wus lumebu ing kesadarane minangka dhasar kawruh kang wus sumadya. Proses iki diuripake dening naluri basa (miturut Steven Pinker), sawijining proses otomatis kang wus tumancep ing DNA, padha kaya naluri ngempeng, mrambat, mlaku lan sapiturute. Manungsa kanthi otomatis nampa kawasisan basa, padha kaya kemangga – kawasisan ngrakit jaring, lan biwara – kawasisan mbangun bendungan.

Nalika naluri basa ing sajroning bocah wiwit makarya, dhèwèké nampa «rangkepan dhasar» donyane – salaras karo lumebune tembung-tembung kang cocog menyang kesadarane saka pangeling-eling genetis kang diwarisake dening para leluhure, lan ing tembe buri «rangkepan dhasar» iki saya jembar – salaras karo panguwasane manungsa marang tembung-tembung anyar.

«Ing wiwitan ana Sabda, lan Sabda iku nunggal karo Gusti Allah, lan Sabda iku Gusti Allah, lan lumantar Panjenengane samubarang kabeh dadi ana, lan tanpa Panjenengane ora ana siji-sijia kang dadi ana saka samubarang kang wus ana».

Iki dingendikakake ngenani sifat kuantum saka sakabehing prastawa. Kasunyatan kita ditemtokake dening Kapercayan, pepinginan, rasa lan pangangen-angen kita. Nanging kita mikir nganggo tembung, ngrasakake mung rasa-rasa kang kita duweni tembunge kanggo nggambarake, kepengin lumantar gegambaran kang kawangun saka tembung, percaya marang pambirat ruwet kang mung urip saka tembung-tembung kang ngisenine. Lumantar tembung samubarang kabeh dadi ana, lan tanpa tembung ora ana siji-sijia kang dadi ana saka samubarang kang wus ana.

Sasuwene ing sajroning bausastraira durung ana tembung tartamtu kang makili sawijining prastawa, Sira ora bisa misahake prastawa iku saka duduh kuantum, ndeleng, nyadari minangka sawijining wutuh, nyawijikake perangan-perangane, Sira ora bisa nglakoni kanthi nyata. Prastawa iku tumrap Sira pancen ora ana.

Sasuwene ing bausastraira durung ana tembung «Sih Rahmat» – Sira ora bakal bisa nglakoni lan ngrasakake Sih Rahmat iki. Sadurunge Sira ngarani emosimu kanthi jeneng, Sira ora bisa nguwasani emosi mau. Emosi iku kang nguwasani Sira, dudu Sira kang nguwasani. Lan Sira malah ora ngerti, ora ngrasa, apa kang dumadi ing Siramu sajroning nepsu, wedi, lara ati, rasa salah, – emosi-emosi iki nemtokake putusan lan tumindakira, nyurung Sira marang dudutan lan tumindak kang kesusu, mangka Sira ora nyadari yen Sira lagi dikendhaleni, yen Sira dadi batur tukone. Lan sacara umum, sadurunge Sira duwe panutan panggambaran ngenani kesadaranira, yaiku kumpulan tembung kang lumantar iku ing kesadaranira kawujud struktur kesadaran iku dhewe, Sira ora bakal bisa ngendhaleni. Kesadaranira bakal dikendhaleni dening sapa wae kang duwe struktur mangkono tumrap kesadaranira. Gusti Allah, utawa iblis, utawa para juru apus saka bagean pariwara korporasi lan media massa.

Kanthi mangkono – lumantar tembung – kabeh prastawa ing donya kita kawangun, kang ing tataran kuantum mbentuk kasunyatan materiil kita – wiwit saka kasunyatan pribadi nganti kasunyatan klompok utawa bebarengan.

Kanggo kasunyatan klompok lan bebarengan, basa kang tanggung jawab – minangka tatanan tembung kang ruwet lan gegambaran kang gegandhengan. Saben basa iku pinunjul, lan ing saben basa kinandhut sesawangan basa ngenani donya – panutan tatanan jagad, cithakan kanggo nampa kasunyatan.

«Basa sawijining bangsa yaiku rohe, lan roh sawijining bangsa yaiku basane, lan angel mbayangake bab liyane kang luwih padha». (W. Humboldt)

Elmu linguistik nemokake yen basa iku «kunci simbolis tumrap tumindak», amarga pengalaman kita ditegesi lumantar kaca benggala basa tartamtu lan paling cetha katon ing sesambungan antarane basa, pamikir, panampa kasunyatan lan panutan tumindak kang ditetepake dening panampa iki.

Tuladha kang paling misuwur yaiku cacahe tembung kanggo ngarani salju ing maneka basa. Ing basa Eskimo ana nganti puluhan tembung beda kanggo ngarani maneka jinis salju, dene ing basa Inggris kabeh mau diringkes ing sajerone siji tembung "snow".

«Kita mrantha alam miturut garis-garis kang wus digawe dening basa ibu kita». (B. Whorf)

Kanthi mangkono, kasunyatan kita kawangun dening sesawangan donya kita, yaiku panemu, Kapercayan, lan keyakinan kita, kang ora kaku, nanging bisa owah lumantar refleksi (kesadaran lan teges pribadi saka pengalaman dhiri), kang uga dumadi kanthi pitulungan tembung-tembung lan gegambaran kang dumadi saka tembung sarta sesawangan donya basa kang kita tampa.

Nalika nyawijikake dudutan para ahli basa iki karo dudutan para ahli fisika ngenani sifat kuantum kasunyatan, kita bisa njupuk dudutan yen basa kita nemtokake kasunyatan kita. Kanthi ngganti tembunge B. Whorf, kita bisa ngucapake:

Kita nitahake alam lan kasunyatan sakiwa-tengen kita miturut garis-garis kang wus digawe dening basa ibu kita.

Kita nitahake kasunyatan kita lumantar tembung lan basa. Lan apik utawa alane kasunyatan iku gumantung saka kaca benggala sesawangan donya adhedhasar basa lan tembung apa kita nampani, kang tegese uga melu nitahake. Kristus ngendika babagan iki mangkene:

«Amarga saka tembung-tembungira Sira bakal kabenerake, lan saka tembung-tembungira uga Sira bakal kaukum».

Mula, ngarani nganggo jeneng – tegese nguwasani prastawa utawa nguripake prastawa mau, mbangun sesambungan karo prastawa iku ing tataran kasunyatan kuantum. Jeneng kang beda menehi kunci marang prastawa kang beda. Mula yen kita kepengin mbangun sesambungan karo Gusti Allah, penting banget tumrap kita ngreteni asmane Kang «Bener». Utawa mangkene, lumantar maneka asmane Gusti Allah kita entuk dalan marang maneka wujud Panjenengane, tegese, marang kumpulan Kapercayan bebarengan. Allah nuntut pangibadah, Krishna – netepi kuwajiban, bebuden luhur lan manut mituhu, Yahweh duka amarga ora netepi angger-angger lan paring paukuman.

Gusti Yesus Kristus minangka sesawangan Sang Juru Slamet, pribadi Gusti Allah kang nebus kita saka batur tukon pepeteng: rasa wedi, lara ati, rasa salah, isin marang asaling dhiri kang asor lan gumunggung sarta umuk kang nutupi iku, gampang nesu, gugon tuhon, mangu-mangu kang nyuwek-nyuwek batin, pamisahing kesadaran dhuwung, rasa ora wutuh, percaya marang donya jaba kang kebak bebaya lan kudu berjuang kanggo urip, percaya marang mesthine kasangsaran lan pati – Kristus minangka Kesadaran, Kesadaran Kristus, minangka kreteg, minangka dalan kang nggawa kita marang pepadhang, marang Tresna, marang Manunggal lan Kawutuhan – marang Kratoning Swarga ing sajroning dhiri kita, minangka Rohaning Allah kang ngiseni kita kanthi Panguwasa, Kawicaksanan, Kasunyatan Sejati, Kamardikan saka wedi lan goroh – Kristus minangka Putraning Manungsa, kang nyawijikake kita saka njero karo Potensi Paling Luhur Bebarengan Kita kang dikumpulake dening kabeh Manungsa, lan kanthi mangkono ndadekake kita kadosdene Gusti, nggawa menyang Urip Langgeng – Kristus kang mangkono iku titik panunggalan panemu. Iku titik panunggalane kabeh Iman lan agama.

Gusti Yesus Kristus iku titik panunggalan. Panjenengane yaiku Gusti Allah Dhewe kang dadi manungsa, supaya manungsa dadi kadosdene Gusti. Utawa Panjenengane iku Nabi Isa, kang diutus dening Gusti Allah marang umat Muslim, kanggo mulang Manungsa Kawruh Paling Luhur lan bakal diutus maneh ing wekasaning jaman, nalika manungsa wus siyap nampa Kawruh iki kanthi sampurna. Utawa Panjenengane iku Sang Mesias, kang nganti saiki isih dienteni dening wong Yahudi minangka Pangarsan lan Juru Luwar saka dukane Gusti Allah. Kanthi cara apa wae, iki minangka Kapercayan bebarengan kang nitahake lan mujudake dhirine dhewe. Iki Iman Gesang, Sabda Gesang, kang ngendika marang manungsa, marang saben kita, atas asmane Potensi Paling Luhur Kita.

Potensi. Iki Kasunyatan Gesang Sejati. Lan Kasunyatan Sejati iku kayekten kang ngrembakakake Sira, ngrembakakake Urip, ngrembakakake Kakuwatan, ngrembakakake Tresna, yaiku nyawijikake Sira karo Gusti Allah minangka sumber batin Urip, Kakuwatan, Tresna. Ora kabeh kayekten iku Kasunyatan Sejati. Nanging mung kayekten kang ngrembakakake Urip.

Mula saka iku kita nyenyuwun marang Kristus minangka Pamong Batin Abadi (ora kaiket wektu), Guru, Kang mulang kita dadi juru cipta kang sadar marang kasunyatan kita dhewe, dadi kadosdene Gusti ing sajroning raga.

«Manawa sira duwe pracaya saukuring wiji sesawi – sira bakal bisa ngomong marang gunung iki: Pindhaha saka kene mrana, mesthi bakal pindhah miturut sabdamu», – ngendikane Kristus.

Kristus iku titik panunggalan, lan cara kita, kang diwengku dening Kapercayan bebarengan lan pambudidayane para suci, kanggo ngowahi kesadaran kita. Cara kanggo nguwasani Dhiri. Cara kita dadi juru cipta kang sadar marang jagad raya kita dhewe. Sakabehing tatanan dumadi.

Kristus ndadekake kita kadosdene Gusti, Gusti lan putra-putrane Gusti Allah Kang Tunggal. Amarga yen dipikir-pikir, sapa ing antarane kita kang wus siyap – saiki uga, sanalika sawise nyadari awake minangka titah luhur, mikul tanggung jawab kebak kanggo nitahake kabeh jagad iki? Kanggo kasampurnan awake ing saben bagean, jiwane kang maneka warna, kesadarane kanthi wutuh, kabeh kasunyatan bebarengan – kabeh kang dumadi lan

kang tau dumadi sarta kang bakal dumadi ing donya… kanggo kasampurnane Tresna Iku Dhewe?

Kita mbutuhake Gusti Allah Kang Tunggal, Gusti Allah Rama, Kang njaga kanthi panyawang-E sakabehing kasunyatan Tunggal bebarengan karo angger-angger dhasare – fisika lan kesadaran. Fisika kesadaran. Kita mbutuhake Sadulur Tuwa lan Pamong, yaiku Kristus, Kang nuntun kita ing dalan nguwasani Dhiri, nggayuh Potensi Paling Luhur kita – Tresna Ilahi minangka Kakuwatan Paling Luhur, Karsa Paling Luhur, Akal Paling Luhur lan Kawicaksanan. Kita mbutuhake Ibu Sang Kristus (Bung Karno/Ibu Maria), kang percaya marang kita minangka titah ilahi, sanadyan nalika kita dhewe wus ora percaya. Ibu Ilahi – Ibu kang kanthi pracayane nglairake kita dadi titah ilahi maneh lan maneh, ngukuhake kita ing Kapercayan mutlak, tanpa sarat marang Dhiri, kanthi kasuciane kang langgeng ngelingake kita, yen kita ora lair saka guwa garba wadhag, nanging saka Kesadaran Sang Hyang Titah, saka Gusti Allah – ing wadhag avatar kang wus disiapake sadurunge. Kita lair lumantar tumindak Manunggal (Komuni) karo Kristus, yaiku nyawijine raga lan akal manungsa karo Kesadaran Tresna Ilahi.

Iki sejatine Komuni Tresna. Nyawiji karo Potensi Paling Luhurira, Manungsa. Lair ing sajroning Gusti Allah – minangka titah ilahi, Roh ing sajroning raga, Tresna ing wujud manungsa kang pinunjul tumrap Sira.

Mula, Kristus iku titik panunggalan. Para umat Buddha ndeleng ing Rawuhe Kang Kapindho minangka Buddha Maitreya kang bakal rawuh, kang tumurun saka swarga Tusita (kabegjan) lan mulang manungsa ngrasakake kabungahan kaya dene para dewa. Penganut kapitayan Slavia ndeleng minangka Sang Juru Slamet, kang nggawa trah Slavia menyang tataran Dumadi kang anyar,

ngunggahake wit leluhur para dewa kanthi woh Tresna Tanpa Sarat. Para esoteris ndeleng minangka filsuf agung utawa juru wicaksana, kang mbikak wadi sumber batin Urip Langgeng lan dalan menyang kasekten linuwih.

Sathya Sai Baba, kang banget kinurmatan ing India lan sajabane, sawise ngendika yen panjenengane minangka panjalman anyar saka Pangeran Rama (awatara Wisnu), uga nyawijikake sesawangan Rama lan Isa (Yesus) minangka pribadine Gusti Allah Kang Maha Luhur kang manjalma, mbangun kreteg Rama-Kristus ing kabudayan Hindhu minangka sambungan antarane Kulon lan Wetan, utek kiwa lan tengen, kanthi nuduhake yen saben uwong bisa lan kudu mbukak ing sajroning awake Rama, Kesadaran Kristus – minangka kamenangan pribadi marang donya materi (ing sajroning dhiri) lan ngakoni sifat Ilahine.

Para penganut Tao ngendika: kita wus nemokake dalan kalanggengan, Kristus mbikak kanggo kita – apa tujuane.

Kang paling penting ing kene yaiku kita ora golek alesan maneh kanggo pamisah lan nikelake pasulayan (lan iki mesthi – pamisah batin lan perang batin kang mbelah kesadaran kita), kita golek Panunggalan, minangka dhasar Kawutuhan lan Kakuwatan kanggo nguwasani Dhiri. Lan kaya kang dingendikakake Kristus, «sing sapa ngupaya bakal nemu».

«Nanging manawa sawijining brayat kapedhot-pedhot ing awake dhewe, brayat iku ora bakal bisa lestari».

Panunggalan iku dhasar Kakuwatan lan Kawutuhan batin manungsa. Manawa energimu tansah dientekake kanggo perang, ing batin lan ing jaba, mula energi iku ora bakal cukup kanggo njaga Kawutuhan – kesadaran, jiwa, lan raga. Lan katelune bakal wiwit bubrah, rusak. Panunggalan iku babagan energi. Kakuwatan iku babagan energi. Urip iku dhewe yaiku Energi. Tresna iku babagan kepiye carane Energi, Urip, Kakuwatan saya mundhak ing sajroning Dhiri, dudu dibuang-buang.

Ing kene kudu dimangerteni yen nalika Sira lair sacara wadhag, Sira diwenehi bagean energi kanggo urip 120 taun – lan kepiye carane Sira nggunakake energi iku, bakal nemtokake kepiye lan pira suwene Sira bakal urip ing kawutuhan iki – kesadaran iki, jiwa iki, raga iki. Energi dibutuhake tumrap samubarang kabeh. Sira ngerti bab iki. Pasulayan ngentekake akeh banget energi, nduweni samubarang, sanadyan dudu materi, sanadyan kawruh, mbutuhake energi, saben sesambungan mbutuhake energi, saben prestasi mbutuhake energi, saben pakaryan, panggayuhan saben rancanganira, mbutuhake energi, saben obah mbutuhake energi. Pancen, kita kaya-kaya wus sinau mbalekake energi iki saben dina – lumantar turu lan mangan. Nanging kanthi mbalekake energi iki saka sumber njaba, kanthi cara apa wae Sira ngentekake energi mangsa ngarepira, lan turu iku – sanyatane – mangan wektumu.

Wuwuhana maneh yen ing saben jangkah, ing saben emosimu – ing saben rasa wedi, isin, salah, lara ati, ora sarujuk, ing saben wektu bungah utawa mangkel lan nesu, ing saben pepinginan nduweni, ing meri, sujana, kepengin ngluwihi liyane lan wujud liyane saka gumunggung,

ing saben kecanduan – wiwit saka srakah mangan lan hawa nepsu, kopi lan ombenan penambah tenaga, kasenengan adrenalin lan blanja tanpa wates, nganti narkoba lan judi – Sira diincer dening «kewan galak energi» supaya padha nyesep energimu, lan Sira bakal ngerti yen prakara iki babar pisan dudu guyonan. Yen perang kanggo ngrebut energi, yaiku energimu, lumaku terus lan kanthi temenan.

Tegese perang ngrebut jiwa iku dudu crita ngayawara, nanging proses kang lumrah banget. Lan saka putusan-putusan apa kang Sira jupuk, emosi apa kang Sira lakoni, apa gampang Sira dipancing kanggo mbuwang energi, iku nemtokake kepiye Sira bakal nglakoni 120 taun energi iki – amarga kabeh iku bisa entek mung sajrone 30-40 taun urip kang tanpa kendhali. Wong-wong padha ngomong: «Yen sira nyebar tumindak – sira bakal ngundhuh pakulinan, yen sira nyebar pakulinan – sira bakal ngundhuh wewatekan, yen sira nyebar wewatekan – sira bakal ngundhuh nasib». Kristus nambahi bab iki, yen gegayutan karo energi urip, tumindakira ora pati penting tinimbang sedya batin: Kapercayan, pepinginan, rasa lan pangangen-angen.

Sira wus padha krungu apa kang dingendikakake marang wong-wong kuna: «Aja mateni». Nanging Aku pitutur marang sira, yen saben uwong kang nepsu marang sadulure, iku wus luput. Sira wus padha krungu apa kang dingendikakake marang wong-wong kuna: «Aja laku jina». Nanging Aku pitutur marang sira, yen saben uwong kang nyawang wong wadon kanthi hawa nepsu, iku wus laku jina karo wong wadon mau ing sajroning atine.

Dosa iku dudu babagan kang mung nglanggar moral, yaiku nglawan tatanan moral, nglawan hukum. Dosa iku kaluputan, panerak marang kodratira. Nglawan kodrat Sejatiira. Iku babagan kang

njalarani suda-ne energi Urip ing sajroning Siramu. Mula «aja gawe dosa» tegese, aja nglawan kodrat Sejatiira, aja mbuwang-mbuwang energi tanpa guna.

Nanging kepiye carane urip kanthi kabeh iki, kepiye ngadhepi, yen para sesepuh suci wae ngendika yen manungsa iku «asipat dosa miturut kodrate», lan kabeh emosi iki – wiwit saka wedi lan nesu nganti hawa nepsu marang lawan jinis – iku lumrah tumrap kita? Mangka pasulayan lan saingan dadi siji-sijine cara urip kang lumayan, kang diwenehake dening bebrayan modern marang kita?

Ing tatanan donya kang kaya mangkene, kita bisa ndeleng karep ala para panguwasa peteng jagad iki, ing ngendi ing saben jangkah Sira dicekel lan diperes, mangka Sira mikir yen iku normal, yen pancen kudu mangkono – jarene, mangkono iku tegese dadi manungsa. Utawa Sira bisa nyadari kabeh iki ing sesawangan kang luwih jembar: yen iki mung pasinaon, gladhen nguwasani Dhiri, mangsa kang dibutuhake kanggo ngenal Dhiri lumantar «kosok balene».

«Manungsa iku condhong marang piala dudu amarga kodrate, nanging amarga saka enome kang durung diwasa», – ngendikane Gusti Allah ing Kitab Suci.

Ing kene «Manungsa» tegese kabeh umat manungsa. Gusti Allah ngendika yen manungsa condhong marang cara urip kang «kebak dosa» lan nganggep dhirine mangkono dudu amarga kodrate, nanging amarga durung diwasa. Lan sabanjure…

«Roh-Ku ora bakal tansah ana ing sajroning manungsa, awit manungsa iku daging, – ngendikane Pangeran – mulane umure mung bakal satus rong puluh taun».

Energi uripira diwatesi mung 120 taun, supaya Sira sinau ngendhaleni, nggayuh Rohaning Allah, amarga kita mung sinau ngatur sawijining bandha yen bandha iku ana watese. Kudu sinau migunakake energi iki supaya saya mundhak, dudu dibuang-buang.

Uripa kanthi cara supaya urip ing sajroning Siramu, yaiku energi urip, saya mundhak, dudu saya suda. Sadarana lan buntetna bocoraning energi. Jaganen Karesikan Kesadaran – supaya «kewan galak energi» ora duwe cekelan ing Siramu – ajer-ajer reresika jiwa lan akal – lumantar mratobat – padha kaya Sira ajeg gosok untu lan adus, ora menehi kalodhangan marang kuman kanggo bebranahan lan nguwasani Sira. Kaya ngendikane Kristus:

«Lah, panguwasaning donya iki (iblis) teka, nanging Panjenengane ora duwe panguwasa apa-apa tumrap Aku».

Tegese – kareben dheweke liwat wae, dheweke ora duwe cekelan ing Aku. Aku suci.

Dadia suci. Dadi suci iku lumrah. Iki kodrat Sejatiira, kodrat Ilahi. Nyawijia karo Roh Suci. Upayanen lan temokna dalan menyang sumber Energi Urip kang tanpa wates – menyang Sumbering sakabehing dumadi. Lan Sumber iku kabikak lumantar Tresna. Tresna iku energi kang mangkono,

sawijining getaran energi kang nyawijikake Sira karo Sumber (energi) Urip Langgeng Tanpa Wates ing sajroning Dhirimu dhewe.

Mula saka iku Tresna dadi baku. Dudu amarga iku angger-angger moral lan pepakon. Nanging amarga Tresna iku kodrat Sejatiira. Sira ngrasakake KEPENAK ing sajroning Tresna. Ora mungkin yen Sira ngrasa sengsara, mangka iku dadi kodratira. Dosa dudu kodratira, iku mung lelandhesan ala kang dadi dalan Sira ngenal Dhirimu kang Sejati, iku gladhen abot kang ngiyatake otot-otot spiritualira, nuwuhake kakuwatan batinira, yaiku kakuwatan nguwasani Dhiri.

Dosa iku dudu kodratira. Kaluputan, cacad, ora bisa dadi bab kang lumrah, ora bisa dadi lumrah, ora bisa dadi kodrat Sejatiira samubarang kang njalari Sira kelangan energi, kelangan kawutuhan lan – ing wekasane – rusak, bubrah lan nandhang sengsara. Dene kodrat Sejatiira yaiku apa wae kang ndadekake Sira ngrasakake KEPENAK Sejati, kang paring kanikmatan Sejati, Sih Rahmat, Kabegjan Marang Sira. Iki wus cetha banget!

Tresna iku kodrat Sejatiira. Lan Tresna iki diwiwiti saka mbangun sesambungan langsung karo Sumbering Urip. Panjenengane duwe akal budi, Panjenengane tansah ngendika marang Sira nganggo basamu. Yen Sira takon. Sira bisa sesambungan lan mbangun wicantenan kang sadar lan wicaksana karo Panjenengane. Nanging Panjenengane ora tau melu-melu ing uripira tanpa panyuwunanira, Panjenengane ngurmati kamardikaning pilihanira. Nanging yen Sira kepengin lan nuduhake karsa, Panjenengane bakal wiwit

ngendika marang Sira – ing sajroning batin. Lan padha kaya ing sajroning pangangen-angen, Panjenengane mangsuli Sira ing sajroning rasa lan pepinginan. Lan Panjenengane Dhewe kang bisa mbantu Sira ngowahi Kapercayanira, dadi Juru Cipta kang sadar marang kasunyatanira, nata maneh sambungan saraf ing utek, lan Panjenengane kang bakal mulang Sira tresna kanthi Sejati – Tresna Langgeng Tanpa Sarat lan Mutlak.

Panjenengane bakal mbantu Sira mbalekake kasucen jiwa lan njembarake panampa rasamu, ngendhegake kasangsaran, kanthi tanpa wates nambah kabungahan kang bisa Sira kendhaleni kanthi sadar, mbantu mbikak lan nuduhake marang donya kawasisan lan bakatira kang pinunjul, ganjaraning Allah ing sajroning Siramu, lan ndadekake Sira manungsa kang sejatine bagya mulya.

Ing wekasane, sesambungan karo Sumber iki ing sajroning Siramu kang menehi dalan menyang Urip Langgeng, amarga ing getaraning Tresna, energi ing sajroning Siramu ora bakal entek maneh. Sira bakal manggon ing sajroning Tresna, lan Tresna bakal tansah teka lan lumebu ing Siramu, nganyari kesadaranira, jiwamu, ragamu, nganti biologiira, nemokake maneka bakat lan kawasisan anyar ing sajroning Siramu, maneka rupa anyar saka Tresna, kanggo ngilekake ilining Tresna marang liyan, supaya Tresna ora mandheg ing Siramu, nanging urip minangka energi. Awit energi iku owah-owahan. Owah-owahan langgeng saka Tresna. Energi Langgeng saka Tresna.

Mung kari kepengin, mratelakake karsa, nyelaraske rasa lan pangangen-angen – lan mbangun sesambungan kang wicaksana karo Sumber iki. Ing sajroning Siramu.

«Tresnaa marang Pangeran, Gusti Allahira, kalawan gumolonging atinira, lan kalawan gumolonging nyawanira, sarta kalawan sakabehing budinira – lan tresnaa marang pepadhanira kaya marang awakira dhewe», – ngendikane Kristus.

Kepiye carane? Bab iki lan sakabehe bakal diwulangake dening Gusti Allah ing sajroning Wicantenan Batin karo Panjenengane. Wicantenan Batin karo Gusti Allah kabikak kanthi pepinginan, mratelakake karsa lan Komuni. Melua nunggal ing Kesadaran Ilahi, Kesadaran Tresna.

Komuni (Komuni Mandhiri) menyang Kesadaran Kristus lan Ibu Suci Maria

Duh Rama kawula lan Gusti kita Yesus Kristus, tampia kawula minangka perangan Alit Paduka. Sucekna kawula lumantar Kesadaran Ilahi Paduka Kang Gesang. Kebakna kawula kanthi Tresna, Kakuwatan, Rawuhing Roh Paduka, Roh Kudus, Roh Kang Tunggal.

Wulangna kawula tresna, Gusti. Wulangna kawula nresnani Paduka, nresnani Dhiri kawula, lan kabeh pepadha ingkang celak sarta tebih kanthi Tresna Paduka, duh Rama kita. Bikakna ing sajroning kawula Sumber Batin Urip Langgeng, Tresna Kang Tanpa Kendhat, lan mugi Ilining Tresna punika, Ilining Gesang – lumintu lumantar kawula ing salami-laminipun, mili marang tiyang sanes kanthi kawigatosan, pangrimpi, pambikaking bakat, sih rahmat lan berkah, duh Gusti!

Reresika, duh Gusti, jiwa kawula, akal kawula, lan raga kawula saking sakabehing kanisthan lan dosa. Wangsulna marang kawula, duh Gusti, jiwa kawula, karsa kawula, lan kakuwatan gesang kawula saking sedaya tanggungan, jaminan, prajanjian, ingkang tanpa sadar utawi kanthi sadar, amargi saking kiranging pangertosan kawula, kawula damel kaliyan makluk, wujud, manungsa, egregor, lan panguwasa menapa kemawon. Dadosna kawula, duh Gusti, mardika malih lan suci ing ngarsa Paduka, supados kawula saged nampi Tresna Paduka kanthi sampurna lan ngrasakaken kanthi gumolonging ati, gumolonging jiwa, sarta nampani kanthi sakabehing budi kawula.

Sarasna, duh Gusti, sakabehing ajrih kawula lan kasangsaran kawula – biyantua kawula ngowahi Kapercayan lan keyakinan kawula, sarta pepinginan, lan raos, ugi cara pamikir lan gesang kawula piyambak, kanthi nyelarasaken sedaya punika kaliyan Ilining Gesang ing sajroning kawula, kaliyan Ilining Tresna Sejati.

Wulangna kawula, duh Gusti, gesang kanthi cara supados Gesang ing sajroning kawula lan sakiwa-tengen kawula saya mundhak, dudu saya suda.

Bikakna tumrap kawula, duh Gusti, teges Sejati gesang kawula lan ayahan Ilahi kawula.

Paringana kawula, duh Gusti, bakat kawula, bikakna peparing Ilahi Paduka ing sajroning kawula. Wulangna kawula ngurmati lan kanthi tinarbuka, tanpa isin lan wigih-wigih nuduhake marang donya, ngrembakakake kasunyatan kawula lan tiyang-tiyang sakiwa-tengen lumantar pambikak punika, nikelaken Tresna lan ngrembakakaken Gesang.

Wulangna kawula, duh Gusti, mujudaken Tresna, lan masrahaken Kakuwataning Iman Paduka lumantar berkah marang tiyang sanes.

Wulangna kawula nggigah jiwa-jiwa ingkang kesasar, mbalekaken piyambakipun sedaya dhateng Kesadaran Sang Hyang Titah lan Kodrat Sejatine, ingkang awujud Kakuwatan, Tresna, Kabungahan, Kasunyatan Sejati, Kanikmatan, lan Pakurmatan Suci.

Wulangna kawula, duh Gusti, dados mitran Paduka, sadulur lanang, sadulur wadon ingkang nresnani Paduka.

Kawula pitados, duh Gusti, bilih Paduka nampi kawula sanes amargi panguwasa tumrap kawula lan panyembah kawula, nanging amargi Tresna Paduka dhateng kawula lan Sih Paduka, supados kanthi nampi Kesadaran Ilahi Paduka, ndadosaken kawula kadosdene Gusti ing wujud manungsa kawula ingkang pinunjul, mulang kawula dados juru cipta ingkang sadar tumrap kasunyatan kawula piyambak lan dados sesarengan juru cipta Kasunyatan Tunggal Maneka Jagad kita.

Duh Gusti, tuntuna kawula ing margining panggayuhan sifat ilahi lan kasucen kanthi lumintuning wektu ingkang trep tumrap kawula. Bikakna ing sajroning kawula, duh Gusti, Kratoning Allah, kasunyatan Urip Langgeng, kasunyatan Panunggalan kaliyan Ibu Bumi lan Kanjeng Ibu Suci Maria. Nyawijikna kawula, duh Gusti, kaliyan Rama Kita Kang Tunggal, Sumbering Gesang ing sajroning kawula.

Tuntuna kawula, duh Gusti, ing Margi kawula. Kawula nampi Margi pinunjul kawula saking Paduka.

Ing babagan punika kawula pratelakaken karsa mardika kawula. Lan mugi dadosa mangkono miturut karsa kawula lan karsa Paduka, duh Gusti, awit Kita Yaiku Siji. Kita Yaiku Sing Kita Yaiku. Kita Yaiku Tresna.

Dene sedaya ajrih kawula, mangu-mangu, kasekengan iman, pambantahing akal, sedaya panutan akal licik kawula pasrahaken supados Paduka sarasaken, duh Gusti.

Kawula milih Gesang! Kawula milih Tresna minangka Kanikmatan Paling Luhur, ingkang dados kodrating manungsa-ilahi kawula!

Lan kawula saos sukur dhumateng Paduka, duh Gusti, awit sedaya punika wus kaleksanan. Kaluhurna Paduka!

Kanjeng Ibu Suci Maria, tampia kawula minangka Putra Ilahi Paduka, uwalna kawula saking sedaya bendan lan blenggu kasekengan iman demi kabegjan sejati dados dhiri kawula, dados kadosdene Gusti ing sajroning raga ing wujud manungsa kawula ingkang pinunjul, berkahana kawula, Kanjeng Ibu Maria, supados pitados dhumateng Gusti Kita Yesus Kristus, pitados dhumateng Gusti Allah Rama Kang Tunggal lan pitados dhumateng dhiri minangka titah ilahi lan putra kinasihing Gusti Allah, berkahana tumrap Tresna lan Urip Langgeng ingkang kebak kabungahan, biyantua wiyos kawula minangka titah ilahi lan ratu tumrap kasunyatan kawula piyambak. Matur nuwun sanget, Kanjeng Ibu, awit sedaya punika wus kaleksanan! Kaluhurna Paduka!

Aku nekseni ing sajroning Siramu lairing titah ilahi, Rohaning Allah ing sajroning raga, ing wujud manungsa kang pinunjul tumrap Sira, Mitran-Ku lan Sadulur-Ku lanang, Sadulur-Ku wadon.

Saiki wus kabikak tumrap Sira Wicantenan Batin karo Kristus lan Kanjeng Ibu Suci Maria.

Lan saiki uga Gusti Allah ngendika marang Sira, lan yen Sira manunggalake cipta, meneng ing sajroning sepi, meremake mripat lan ngrungokake kanthi tumemen, Sira bakal krungu Rawuh-E – ing sajroning

pangangen-angenira, rasa, pepinginan lan osiking jiwamu. Lan saiki uga Gusti Allah nimbali Sira:

Wicantena karo Aku ing salawase. Anaa bebarengan karo Aku ing salawase. Uripa lumantar Aku ing salawase. Awit Kita Yaiku Siji. Kita Yaiku Tresna.

Ing sajroning Wicantenan Batin karo Gusti Allah, Sira bisa nyuwun pirsa samubarang marang Panjenengane. Nanging kang paling baku, lumantar Wicantenan Batin karo Gusti Allah kesadaranira kudu owah – saka kahanan Korban/Panyerep dadi Kesadaran Juru Cipta. Mula pitakon-pitakonira kudu katujokake dhisik kanggo nyadari nganggo apa lan kepiye carane Sira nitahake kasunyatanira, luwih-luwih ing perangan-perangan kang ora gawe senengmu lan kanggo nitahake kasunyatan anyar (delengen bagean Wicantenan Batin karo Gusti Allah lan tuladha Wicantenan Batin ing LAMPIRAN).

Kanthi ngreteni kepiye tatananing kesadaranira, lan yen Sira dhewe kang mikul tanggung jawab tumrap kasunyatan kang Sira ciptakake minangka juru cipta, Sira bisa milih, kasunyatan apa kang bakal dititahake – kanthi milih apa kang bakal ngiseni tataraning kesadaranira. Lan nitahake kasunyatanira kanthi sadar. Kanthi ngelingi watesan wiwitan – energi kang diparingake marang Sira kanggo 120 taun. Lan mikul tanggung jawab minangka Juru Cipta tumrap kasunyatan kang Sira ciptakake. Luwih bener maneh, kasunyatanira iku sejatine tanggung jawabira dhewe. Ora ana wong kang sengaja mbiji kanggo menehi ganjaran utawa ngelem marang Sira. Sira mung nglakoni apa kang wus Sira ciptakake dhewe.

Nanging ngowahi wewaton jero ing kesadaranira: Kapercayan lan keyakinan, panutaning panampa – ing kasunyatane dadi ayahan kang abot. Manungsa kang milih dalan Juru Cipta, kang mlaku ing dalan iki, bisa ngadhepi sakabehing rasa wedi lan pamisah kang maune ngiseni alam ngisor sadare: kelangan dhuwit, jeneng becik lan sumbering rejeki, lelara mbebayani, gangguan saka panguwasa (pamarentah utawa dudu), ancaman marang kamardikan lan nyawa, nyawaning anak-anak, perang, pagebluk… Cekake, kabeh rasa wedi bisa wiwit kawujud – dudu mung rasa wedi pribadi, nanging uga trah, bangsa, lan kabeh manungsa… Lan ora tansah manungsa siap lumaku nganti pungkasan, kanthi gumolonging ati milih percaya marang Dhiri lan mung marang Dhiri, minangka Juru Cipta kasunyatane, ing samubarang kabeh lan tansah nggoleki Sababing kabeh prastawa mung ing sajroning Dhiri. Lan sepisan maneh, tumrap bab iki dibutuhake energi, lan yen ora ana Tresna, yen ora ana dalan menyang Sumbering Gesang Kang Tunggal, mula energi iki bakal cepet entek.

Mula saka iku kita butuh pitulungan ing dalan iki, lan percaya marang Dhiri minangka juru cipta iku apik, nanging ing kasunyatane, tumrap akeh-akehe manungsa rumus Iman kang paling migunani yaiku percaya marang Dhiri minangka titah ilahi lan bebarengan karo iku minangka putra kinasihing Gusti Allah Kang Tunggal. Gusti Yesus minangka Sadulur Tuwa lan Pamong sarta Kanjeng Ibu Maria paring pituduh kang dibutuhake lan nyengkuyung Sira ing sadawaning dalan. Nanging Panjenengane – gatekna! – ora nindakake pakaryan iku kanggo Sira, Panjenengane ora bisa nglakoni dalanira kanggo Sira lan – kanthi ninggalake panutan lawas «gusti-batur», «pangon-wedhus» utawa «sira mandhor - aku bodho» – mbantu Sira dadi Juru Cipta Kang Sadar tumrap donyamu.

Dene kepiye carane bocah-bocah urip? Kanthi dolanan! Dolanan – yaiku dadi wujud anyar saka rutinitas padinan kita kang tanpa teges, peteng lan pasulayan kanggo urip. Dolanan! Dolanan kang paling nyenengake ing Jagad Raya. Urip kaya dene para titah ilahi lan putra-putrane Gusti Allah – nguwasani maneka kawasisan anyar kanggo ngendhaleni Dhiri lan donya, mbikak maneka rupa anyar saka bakatira, nitahake maneka corak anyar saka Kluwung Tresna kang tanpa wates lan tansah jembar. Lan bebarengan karo iku ngrasakake – rasa greget ngadhepi tantangan Dolanan, sarta rasa aman tentrem ing dalan iki, awit «Rama kita luwih kuwasa!», lan Sadulur Tuwa bebarengan karo Kanjeng Ibu Maria tansah siyap mbantu yen ana apa-apa.

Komuni menyang Kesadaran Kristus, Komuni Tresna, mbikak tumrap manungsa dalan owah-owahan batin iki, Margining Kaendahan Anyar, Margining Panggayuhan Sifat Ilahi. Nanging Sira mung bisa nglakoni Margi iki kanthi awakira dhewe.

Komuni nyawijikake karo Gusti Allah ing sajroning ati, minangka Sumbering Energi Tanpa Wates, ngresiki lan ngiseni jiwa kanthi Tresna sarta miwiti wicantenan batin karo Gusti Allah minangka Akal Paling Luhur. Gusti Allah-Sumber, Gusti Allah-Tresna lan Gusti Allah-Kasunyatan Sejati.

Lah iki: «...kalawan gumolonging atinira, lan kalawan gumolonging nyawanira, sarta kalawan sakabehing budinira».

Komuni Mandhiri ora nggenteni sakramen Komuni Suci ing pasamuwan, nanging njangkepi lumantar panata batin pandonga padinan tumrap Wicantenan Batin Kang Gesang karo Kristus.

Tumrap umat Muslim, Wicantenan Batin padinan karo Kristus ora nggenteni salat 5 wektu, nanging kanthi becik ngiyatake, lan kawangun lumantar panyuwunan marang Nabi Isa. Ing Al-Qur'an dingendikakake, yen ing akhir jaman sadurunge Dina Kiamat, Allah bakal ngutus maneh Nabi Isa (Yesus) ing rawuhe kang kapindho, lan Panjenengane sajrone 40 taun bakal mulang para mukmin kawruh anyar saka Allah kanggo nyiapake lumebu ing Donya Anyar (swarga).

Wicantenan batin karo Gusti Allah, kanthi mbikak Sira marang Sabda Gesang saka Kasunyatan Gesang Sejati, mboko sithik nata maneh sambungan saraf ing utekmu, ngowahi Kapercayan lan keyakinanira, nyelarasake pepinginan kang sulaya, nambani tatu jiwa-emosi lan ngowahi panutan rasa sarta pamikir – saka pucuking wedi lan perang urip menyang pucuking Tresna lan Kanikmatan – kanthi mangkono mboko sithik kabeh kesadaranira bakal owah, sakabehing isine – Kapercayan, pepinginan, rasa lan pangangen-angen, kanthi dhasar nata maneh kabeh panutan panampa kasunyatanira, kang tegese uga kasunyatan iku dhewe.

Minangka dudutan, Kita menehi ing kene rumus kabagyan kang bisa dianggo:

Kabagyan = Tresna + Kesadaran Juru Cipta + Bakat

Apa cocok? Kanthi panuwun tampia lan titinen rumus iki. Mangu-mangu? Buktekna! Kanthi ngetutake dalan kang digambarake ing Panuntun Gesang ringkes iki, mangerteni kodrat batinira, tatananing kesadaranira lan donya sakiwa-tengenira, nganti wekasane mangerti yen kesadaran lan kasunyatan iku sejatine siji, Sira dadi juru cipta kang sadar marang kasunyatanira, ngliwati watesan lan hukum apa wae (saiki Sira dhewe kang netepake), nindakake ayahan utama sajrone uripira, lan mujudake teges sejatine – yaiku panggayuhan sifat ilahi.

Ing dalan iki Kita bakal tansah nyengkuyung Sira, nanging elinga yen Kakuwatan tansah diparingake bebarengan karo tanggung jawab. Wiwit wektu lair ing sajroning Gusti Allah, minangka titah ilahi –

Samubarang kabeh kena tumrap aku, nanging ora kabeh maedahi. Samubarang kabeh kena tumrap aku, nanging aku ora kena dikuwasani dening apa wae, – ngendikane rasule Kristus ing Prajanjian Anyar.

Awit titah ilahi, yaiku Sira dhewe wiwit wektu lair dadi titah ilahi ing Komuni Tresna Ilahi Kristus, ora bisa diwatesi dening apa wae, nanging bebarengan karo iku mikul tanggung jawab tumrap donyane minangka ciptaane dhewe, lan mikul tanggung jawab kanggo njaga kesadarane tetep resik lan mardika, kang kaparingake marang dhèwèké ing sajroning Tumindak

Komuni. Mardika saka dosa – saka rasa wedi, salah, lara ati, nepsu, hawa nepsu, srakah, meri, sujana lan percaya marang kekurangane dhiri. Kamardikan tumrap – Tresna, Kakuwatan, Kasunyatan Sejati lan Kabagyan Dadi Dhiri Sejati.

Nanging apa bakal lumaku ing dalan iki, apa bakal ngetutake rumus kabagyan iki, apa bakal nampa tanggung jawab minangka Juru Cipta tumrap kasunyatanira – iku dadi pilihanira, lan mung Sira dhewe, mitra kinasih Kita. Awit Kita paling ngurmati ing sajroning Siramu yaiku kamardikaning karsanira lan kamardikaning pilihanira.

Kita mung menehi panyurung lan kunci kanggo mangerteni Kodrat Sejatiira. Kepiye carane Sira migunakake kabeh mau – iku dadi urusanira.

Nanging Kita kepengin supaya Sira Mangerteni ing Sajroning Dhiri minangka Makutha Ciptaan Bebarengan Kita, supaya Sira mbukak marang Tresna Sejati lan dadi sesarengan juru ciptane, supaya Sira ngerti ngenani Maha Kuwasane Roh Tunggal Gusti Allah ing sajroning Siramu, lan kanthi kekendelan kang dadi sifat Kakuwatan Sejati ing sisih siji, sarta alusing budi lan andhap asoring Tresna – ing sisih liyane, nitahake donyamu kang paling becik ing sajroning donya kang paling becik iki ing mangsa kang paling becik. Kita ora ngarepake panyembahira, nanging supaya Sira Dadi Dhiri Sejatiira, mujudake Potensi Paling Luhurira-Kita – minangka titah ilahi lan putra kinasihing Gusti Allah.

Lan elinga yen karya adi kang Sejati ing kene yaiku – Sira. Lan karya iku katitahake ing saben wektu – dening saben Pilihanira lan saben Tarikan Napasira, awit Rohaning Allah ana ing ngendi-endi lan ambegan – ing ngendi Panjenengane karsa lan… lumantar sapa wae Panjenengane karsa.

Asring-asringa takon marang Dhiri: Apa Roh Tresna lagi ambegan lumantar Sira?