10. Orð og tungumál

Málið er að tungumál okkar og nöfnin sem fylla það (nafnorð og lýsingarorð) – orð yfirhöfuð – ákvarða uppbyggingu veruleika okkar, eins og bendistál sem bindur saman alla byggingu meðvitundar okkar. Allar trúarmyndir okkar og dómar, allar langanir, tilfinningar og hugsanir, öll fyrirbæri og hlutir sem við skiljum út úr „skammtasúpu“ veruleikans og köllum fram til lífsins, mótast í kringum orðin sem við höfum til að lýsa þeim. Ekkert orð – ekkert fyrirbæri.

Þetta má mjög skýrt sjá á mótun umhverfisveruleikans í kringum nýfætt barn. Þar til ákveðin orð hlaðast inn í meðvitund barnsins er heimurinn í kringum það til staðar í óljósum dráttum. Til að sjá í honum stól eða borð eða skáp eru orðin nauðsynleg: „stóll“, „borð“, „skápur“, sem þrívíðar myndir þessara hluta mótast í kringum í heilanum. Á sama tíma mun barnið ekki byrja sjálft að mæla þessi orð fyrr en löngu síðar, en þau hlaðast nú þegar inn í meðvitund þess sem tilbúinn þekkingargrunnur. Þetta ferli er vakið af málhæfniseðlinu (samkvæmt Steven Pinker), sjálfvirku ferli sem er jafn innbyggt í DNA og eðlisávísunin til að sjúga brjóst, skríða, ganga o.s.frv. Maðurinn öðlast sjálfkrafa færni til tungumáls, rétt eins og kóngulóin öðlast færni til að vefa vef og bjórinn færni til að reisa stíflur.

Þegar málhæfnisávísun barnsins kviknar fær það sitt „grunnsett“ af heiminum – eftir því sem viðeigandi orð hlaðast inn í meðvitund þess úr erfðaminni sem forfeður þess færðu því, og síðar stækkar þetta „grunnsett“ – eftir því sem manneskjan tileinkar sér fleiri og nýrri orð.

„Í upphafi var orðið, og orðið var hjá Guði, og orðið var Guð. Allt varð til fyrir það og án þess varð ekki neitt til sem til er.“

Þetta er sagt um skammtaeðli allra fyrirbæra. Veruleiki okkar ákvarðast af Trú okkar, löngunum, tilfinningum og hugsunum. En við hugsum í orðum, finnum aðeins þær tilfinningar sem við höfum skilgreinandi orð yfir til að lýsa, þráum með myndum sem mótast af orðum, trúum á flókin hugtök sem lifa aðeins í krafti orðanna sem fylla þau. Fyrir orðið varð allt til sem til er, og án orðs varð ekki neitt til sem til er.

Á meðan tiltekið orð sem ber ábyrgð á einhverju fyrirbæri er ekki í orðaforða þínum getur Þú ekki skilið þetta fyrirbæri út úr skammtasúpunni, séð það, gert þér grein fyrir því sem heild, höndlað samsett frumefni þess sem eina heild, Þú getur ekki upplifað það. Þetta fyrirbæri er einfaldlega ekki til fyrir Þig.

Á meðan orðið „Náð“ er ekki í orðaforða þínum – ert Þú ekki fær um að upplifa þessa Náð, finna hana. Þar til Þú nefnir tilfinningar þínar með nafni getur Þú ekki náð valdi yfir þeim. Þær eiga Þig, ekki Þú þær. Og Þú skilur ekki einu sinni, gerir þér ekki grein fyrir hvað verður um Þig í reiði, ótta, gremju, sektarkennd – þessar tilfinningar ráða ákvörðunum þínum og gjörðum, reka Þig út í fljótfærnislegar ályktanir og athafnir, og Þú áttar þig ekki einu sinni á því að verið er að stjórna þér, að Þú ert í ánauð þeirra. Og almennt séð, þar til Þú eignast lýsandi líkan af meðvitund þinni, það er orðaforða sem birtir uppbyggingu meðvitundarinnar sjálfrar í meðvitund þinni, munt Þú ekki geta stjórnað henni. Sá mun stjórna henni sem hefur slíka uppbyggingu gagnvart meðvitund þinni. Guð, eða djöfullinn, eða stjórnendur úr auglýsingadeildum fyrirtækja og fjölmiðla.

Á þennan hátt – fyrir tilstilli orða – eru öll fyrirbæri heimsins okkar gerð, sem á skammtastigi móta efnislegan veruleika okkar – frá einstaklingsbundnum veruleika til hópa- eða sameiginlegs veruleika.

Tungumálið ber ábyrgð á hópa- og sameiginlegum veruleika – sem flókið skipulagt kerfi orða og tilheyrandi mynda. Sérhvert tungumál er einstakt og í sérhverju tungumáli er fólgin sín svokallaða málfræðilega heimsmynd – líkan af heimsgerðinni, sniðmát til að tileinka sér veruleikann.

„Tungumál þjóðar er andi hennar, og andi þjóðar er tungumál hennar, og erfitt er að hugsa sér neitt sem er meira eitt og hið sama.“ (W. von Humboldt)

Málvísindi hafa leitt í ljós að tungumál er „táknrænn lykill að hegðun“, vegna þess að reynsla okkar er túlkuð í gegnum sjóngler tiltekins tungumáls og kemur skýrast fram í innbyrðis tengslum tungumáls, hugsunar, veruleikaskynjunar og þeirra hegðunarmynstra sem sú skynjun býður upp á.

Frægasta dæmið tengist fjölda orða yfir snjó í ólíkum tungumálum. Í eskimóamálum eru til allt að nokkrir tugir mismunandi orða yfir mismunandi tegundir snævar, en í ensku eru þau öll sameinuð í einu orði „snow“.

„Við hlutfellum náttúruna eftir línum sem móðurmál okkar leggur.“ (B. Whorf)

Þannig mótast veruleiki okkar af heimsmynd okkar, það er hugmyndum okkar, Trú og sannfæringu, sem eru ekki stirðnaðar heldur færar um að breytast fyrir tilstilli sjálfsskoðunar (meðvitundar og okkar einstaklingsbundnu túlkunar á persónulegri reynslu), sem einnig á sér stað með hjálp orða og mynda úr orðum og þeirrar málfarslegu heimsmyndar sem við höfum tekið upp.

Þegar þessar niðurstöður málvísindamanna eru samtengdar niðurstöðum eðlisfræðinga um skammtaeðli veruleikans má draga þá ályktun að tungumál okkar ákvarði veruleika okkar. Með umorðun á B. Whorf má segja:

Við sköpum náttúruna og umhverfisveruleikann eftir línum sem móðurmál okkar leggur.

Við sköpum veruleika okkar með orðum og tungumáli. Og hversu góður eða slæmur hann er veltur á því í gegnum hvaða sjóngler orðrænnar og málfarslegrar heimsmyndar við skynjum hann, og þar með sköpum hann. Kristur mælir um þetta á þennan veg:

„Af orðum þínum muntu sýknast og af orðum þínum muntu sakfelldur verða.“

Að nefna með nafni þýðir því að ná valdi á fyrirbæri eða kalla það til lífsins, stofna til tengsla við það á vettvangi skammtaveruleikans. Mismunandi nöfn veita lykla að mismunandi fyrirbærum. Þess vegna, ef við viljum ná tengslum við Guð, er okkur mikilvægt að þekkja Hans „rétta“ nafn. Eða svo: með mismunandi nöfnum Guðs fáum við aðgang að ólíkum þáttum Hans, les: söfnum sameiginlegrar Trúar. Allah krefst dýrkunar, Krishna – uppfyllingar skyldu, góðs geðs og hlýðni, Jahve reiðist yfir vanefndum boðorða og refsar.

Jesús Kristur sem mynd Frelsarans, birtingarmynd Guðs sem leysir okkur úr ánauð myrkursins: ótta, gremju, sektarkenndar, blygðunar yfir eigin fánýti og hins hyljandi drambs og hégóma, reiðigirni, hjátrúar, efa sem rífa okkur að innan, innri klofningar tvíhyggjumeðvitundar, óheildstæðis, trúar á hlutlægan heim fullan af hættum og nauðsyn lífsbaráttu, trúar á óhjákvæmileika þjáningar og dauða – Kristur sem Meðvitund, Kristmeðvitund, sem brú, sem leið sem leiðir okkur til ljóssins, til Kærleikans, til Einingar og Heildstæðis – til Himnaríkis innra með okkur, sem Guðs Andi sem fyllir okkur Krafti, Visku, Sannleika, Frelsi frá ótta og lygum – Kristur sem Mannssonurinn, sem tengir okkur að innan við Okkar Sameiginlegu Æðstu Möguleika, safnaða af öllu Mannkyninu, og gerir okkur þannig að guðum, leiðandi inn í Eilíft Líf – slíkur Kristur er punktur einingar. Þetta er samkomulagspunktur allra trúarbragða og trúarhefða.

Jesús Kristur er samkomulagspunktur. Hann er Guð Sjálfur sem varð maður til þess að maðurinn yrði guð. Eða Hann er spámaðurinn Isa sem Guð sendi til múslima til að kenna mönnum hina Æðri Þekkingu og sendir aftur við endi tímanna, þegar þeir verða tilbúnir til að meðtaka þessa Þekkingu í allri sinni fyllingu. Eða Hann er Messías sem Gyðingar bíða enn eftir sem Leiðtoga og Frelsara frá reiði Guðs. Hvernig sem á það er litið er þetta sameiginleg Trú sem hefur skapað sig sjálf og holdgervst. Þetta er Lifandi Trú, Lifandi Orð sem talar við mennina, við sérhvert okkar, í nafni Okkar Æðstu

Möguleika. Þetta er Lifandi Sannleikur. Og Sannleikur er sá sannleikur sem stækkar Þig, stækkar Lífið, stækkar Kraftinn, stækkar Kærleikann, það er tengir Þig við Guð sem innri uppsprettu Lífs, Krafts, Kærleika. Ekki er sérhver sannleikur Sannleikur. Heldur aðeins sá sem stækkar Lífið.

Þess vegna leitum við til Krists sem hins Eilífa (tímalausa) Innri Leiðbeinanda, Kennara, sem kennir okkur að vera meðvitaðir skaparar eigin veruleika, guðir í holdi.

„Og ef Trú yðar er sem mustarðskorn – munuð þér segja við fjall þetta: Flyt þig héðan, og það mun flytja sig samkvæmt orði þínu,“ – segir Kristur.

Kristur er samkomulagspunktur og okkar leið, mótuð af sameiginlegri Trú og viðleitni heilagra, til að breyta meðvitund okkar. Leið til að ná valdi á Sjálfum sér. Okkar leið til að verða meðvitaðir skaparar alheims okkar. Allrar sköpunarinnar.

Kristur gerir okkur að guðum, guðum og börnum hins Eina Guðs. Því ef vel er að gáð, hver okkar er tilbúinn – svona, þegar í stað, nýbúinn að átta sig á því að vera guð – til að bera fulla ábyrgð á sköpun alls þessa heims? Fyrir fullkomnun líkama síns í öllum smáatriðum, sinnar margslungnu sálar, meðvitundar sinnar allrar, alls hins sameiginlega veruleika – alls sem á sér stað og

hefur nokkru sinni átt sér stað og mun eiga sér stað í heiminum… fyrir fullkomnun Kærleikans Sjálfs?

Við þurfum Hinn Eina Guð, Guð Föður, sem viðheldur með áheyrn Sinni hinum sameiginlega Eina veruleika með grundvallarlögmálum sínum – eðlisfræðinnar og meðvitundarinnar. Eðlisfræði meðvitundarinnar. Við þurfum Eldri Bróður og Leiðbeinanda, Krist, sem leiðir okkur á braut sjálfsvalds, tileinkunar okkar Æðstu Möguleika – hins Guðdómlega Kærleika sem Æðsta Krafts, Æðsta Vilja, Æðsta Vitsmunar og Visku. Við þurfum Guðsmóðurina, sem trúir á okkur sem guði, jafnvel þegar við sjálf hættum að trúa. Guðs-móðirin – Móðirin sem með Trú sinni fæðir okkur sem guði aftur og aftur, styrkir okkur í fullkominni, skilyrðislausri trú á okkur sjálf, og minnir okkur með eilífum hreinleika Sínum á að við fæðumst ekki af móðurkviði heldur af Meðvitund Skaparans, af Guði – í fyrirfram búnum líkams-avöturum. Fæðumst með athöfn Samneytis við Krist, það er sameiningu mannslíkamans og hugarins við hina Guðdómlegu Meðvitund Kærleikans.

Þetta er einmitt Samneyti Kærleikans. Tenging við Þína Æðstu Möguleika, Manneskja. Fæðing í Guði – sem guð, Andi í holdi, Kærleikur í þínu einstaka mannlega formi.

Þannig er Kristur samkomulagspunktur. Búddistar sjá í Annarri Komu Hans hinn komandi Búdda Maitreya, sem stígur niður af himnum Tushita (sælunnar) og kennir mönnum að njóta eins og guðir. Slavneskir ætttrúarmenn – Frelsarann sem leiðir slavnesku ættina upp á nýtt tilverustig,

og krýnir ættartré guða-forfeðranna með ávexti Skilyrðislauss Kærleika. Dulspekingar – stórspeking eða töframann-vitring sem opnar mönnum leyndarmál hinnar innri uppsprettu Eilífs Lífs og aðgang að yfirnáttúrulegum hæfileikum.

Sathya Sai Baba, sem naut mikillar virðingar á Indlandi og víðar, lýsti því yfir að hann væri ný holdgerving Rama prins (avatars Vishnus), og tengdi einnig mynd Rama og Isa (Jesú) sem holdgervdan persónuleika hins Hæsta Guðs, og lagði mynd Rama-Krists inn í hindúíska menningu sem brú milli Vesturs og Austurs, vinstra og hægra heilahvels, og benti á að sérhver geti og eigi að opna í sjálfum sér Rama, Kristmeðvitund – sem persónulegan sigur yfir efnisheiminum (í sjálfum sér) og viðurkenningu á Guðdómlegu eðli sínu.

Taóistar segja: við uppgötvuðum leið ódauðleikans, Kristur opinberaði okkur – til hvers.

Aðalatriðið hér er að við leitum ekki lengur tilefna til aðgreiningar og margföldunar baráttu (sem er ávallt – innri sundrung og innri barátta sem klofnar meðvitund okkar), við leitum Samkomulags, sem grundvallar Heildstæðis og Krafts sjálfsstjórnar. Og eins og Kristur sagði: „sá sem leitar, hann finnur“.

„Og ef hús er komið í þrætu við sjálft sig, fær það hús ekki staðist.“

Samkomulag er grundvöllur Krafts og innri Heildar mannsins. Ef orka þín fer stöðugt í baráttu, innri og ytri, þá dugar hún einfaldlega ekki til að viðhalda Heildstæði – meðvitundar, sálar, líkama. Og allt þetta þrennt byrjar að sundrast, rotna. Samkomulag snýst um orku. Kraftur snýst um orku. Lífið Sjálft er Orka. Kærleikur snýst um hvernig á að auka Orku, Líf, Kraft innra með sér, en ekki sóa þeim.

Hér verður að skilja að við líkamlega fæðingu þína var þér úthlutaður orkuskammtur til 120 ára lífs – og af því hvernig Þú ráðstafar honum ræðst hvernig og hversu lengi Þú munt lifa í þessari heild – þessarar meðvitundar, þessarar sálar, þessa líkama. Orka er nauðsynleg bókstaflega í allt. Þú veist þetta. Barátta tekur mjög mikla orku, að eiga eitthvað, jafnvel óefnislegt, jafnvel þekkingu, krefst orku, hvaða sambönd sem er krefjast orku, hvaða afrek sem er krefjast orku, hvaða verkefni sem er, framkvæmd hvers kyns verks þíns krefst orku, sérhver hreyfing krefst orku. Já, við virðumst hafa lært að endurnýja þessa orku daglega – með svefni og mat. En með því að endurnýja þessa orku úr ytri uppsprettum eyðir Þú engu að síður orku framtíðar þinnar, og svefn – bókstaflega – étur tíma þinn.

Bættu því við að við hvert fótmál, við sérhverja tilfinningu þína – við sérhvern ótta, skömm, sektarkennd, gremju, ósætti, á hverju augnabliki kátínu eða ertingar og reiði, við sérhverja löngun til að eignast, við öfund, afbrýðisemi, löngun til yfirburða og aðrar birtingarmyndir drambs, við

sérhverja fíkn – frá ofáti og lystisemdum, kaffi og orkudrykkjum, adrenalínvímu og kaupæði, til eiturlyfja- og leikjafíknar – sitja „orkuránsdýr“ fyrir þér til að nærast á orku þinni, og Þú munt skilja að hér er alls ekki um neinn leik að ræða. Að baráttan um orkuna, um orku þína, stendur yfir stöðugt og af fullri alvöru.

Það er að segja, baráttan um sálina er engin goðsögn, heldur fullkomlega hversdagslegt ferli. Og af því hvaða ákvarðanir Þú tekur, hvaða tilfinningum Þú lifir eftir, hvort auðvelt sé að „plata“ Þig út í þessa eða hina orkueyðsluna, ræðst hvernig Þú munt lifa þessi 120 ár af orku – því hægt er að tæma þau öll á 30–40 árum taumlauss lífernis. Máltækið segir: „Sáðu athöfn – uppskerðu vana, sáðu vana – uppskerðu karakter, sáðu karakter – uppskerðu örlög.“ Kristur bætir því við að hvað lífsorkuna varðar séu athafnir þínar ekki eins mikilvægar og innri viðleitni þín: Trú, langanir, tilfinningar og hugsanir.

Þér heyrðuð að sagt var við forfeðurna: „Þú skalt ekki morð fremja.“ En Ég segi yður: Hver sem reiðist bróður sínum hefur þegar syndgað. Þér heyrðuð að sagt var við forfeðurna: „Þú skalt ekki drýgja hór.“ En Ég segi yður: Hver sem horfir á konu í girndarhug hefur þegar drýgt hór með henni í hjarta sínu.

Synd er ekki eitthvað siðlaust, það er gegn siðgæði, gegn lögum. Synd er yfirsjón, villa gegn eðli þínu. Gegn þínu sanna eðli. Þetta er það sem

leiðir til minnkunar á orku Lífsins innra með þér. Þess vegna þýðir „syndgaðu ekki“: farðu ekki gegn þínu sanna eðli, eyddu ekki orku til einskis.

En hvernig á að lifa með öllu þessu, hvernig á að ráða við þetta, ef jafnvel kirkjufeðurnir segja að maðurinn sé „syndugur að eðli sínu“, og allar þessar tilfinningar – frá ótta og reiði til girndar gagnvart hinu kyninu – séu okkur eðlilegar? Og barátta og samkeppni sé eina leiðin til nokkurn veginn bærilegs lífs sem nútímasamfélag skilur eftir handa okkur?

Í slíkri heimsgerð má sjá illan vilja demiúrga þessa heims, þar sem setið er um Þig við hvert fótmál og Þú mjólkaður, á meðan Þú heldur að þetta sé eðlilegt, að svona eigi þetta að vera – að þetta þýði að vera manneskja. En maður getur líka áttað sig á þessu öllu í víðara samhengi: að þetta sé aðeins nám, þjálfun í sjálfsstjórn, nauðsynlegt tímabil til að kynnast Sjálfum sér „út frá andstæðunni“.

„Hneigð mannsins er til ills ekki af eðli hans, heldur af óþroskaðri æsku hans,“ – segir Guð í Ritningunni.

Hér er „Maðurinn“ mannkynið. Guð segir að mannkynið hneigist til slíks „syndugs“ lífsstíls og sjálfsmyndar ekki af eðli sínu, heldur vegna óþroska. Og áfram…

„Andi Minn skal ekki ævinlega dvelja í manninum, – mælti Drottinn – dagar hans skulu vera hundrað og tuttugu ár.“

Orka lífs þíns er takmörkuð við 120 ár til þess að Þú lærir að stjórna henni, öðlast Guðs Anda, því við lærum aðeins að stjórna auðlind ef hún er takmörkuð. Nauðsynlegt er að læra að ráðstafa þessari orku þannig að hún aukist en eyðist ekki.

Lifðu þannig að lífið innra með þér, það er lífsorkan, aukist en minnki ekki. Gerðu þér grein fyrir orkulekum og lokaðu fyrir þá. Viðhaltu Hreinlæti Meðvitundarinnar – svo að „orkuránsdýr“ hafi ekkert til að grípa í innra með þér – hreinsaðu sál og huga reglulega – með iðrun – rétt eins og Þú burstar tennurnar reglulega og ferð í sturtu, án þess að gefa sýklum færi á að fjölga sér og ná valdi á þér. Eins og Kristur segir:

„Nú kemur höfðingi heimsins (satans), og í Mér á hann ekkert.“

Það er að segja – láttu hann ganga framhjá, hann hefur ekkert til að grípa í hjá Mér. Ég er heilagur.

Vertu heilagur. Að vera heilagur er eðlilegt. Það er þitt sanna, Guðdómlega eðli. Sameinastu Heilögum Anda. Leitaðu og finndu aðgang að takmarkalausri auðlind Lífsorku – að Uppsprettu alls sem er. Og Hún opnast í gegnum Kærleikann. Kærleikur er slík orka,

slík orkutíðni sem tengir Þig við hina Óendanlegu Eilífu Uppsprettu (orku) Lífsins innra með Þér Sjálfum.

Þess vegna Kærleikur. Ekki vegna þess að það sé siðferðislögmál og boðorð. Heldur vegna þess að Kærleikur er þitt sanna eðli. Þér líður VEL í honum. Það getur ekki verið að þér líði illa og það væri eðli þitt. Synd er ekki eðli þitt, hún er aðeins neikvæður bakgrunnur sem Þú kynnist Þínum Sanna Sjálfi á, hún er þjálfunarálag sem styrkir andlega vöðva þína, eykur innri styrk þinn, mátt sjálfsvalds.

Synd er ekki eðli þitt. Villa, yfirsjón, getur ekki verið normið, getur ekki verið norm, getur ekki verið þitt sanna eðli það sem veldur því að Þú tapar orku, tapar heildstæði og – sem afleiðing – eyðist, rotnar og þjáist. Þitt sanna eðli er hins vegar það sem lætur þér líða sannarlega VEL, það sem gefur þér sanna Nægju, Náð, Sælu. Þetta er jú augljóst!

Kærleikur er þitt sanna eðli. Og þessi Kærleikur hefst með því að koma á beinu sambandi við Uppsprettu Lífsins. Hún er viti borin, Hún talar alltaf við Þig á þínu máli. Ef Þú spyrð. Hægt er að ná sambandi við Hana og viðhalda meðvituðu, viti bornu samtali. En Hún skiptir sér aldrei af lífi þínu án þíns vilja til þess, Hún virðir valfrelsi þitt. En ef Þú vilt og sýnir til þess vilja, mun Hún byrja

að tala við Þig – í huganum. Og eins og í hugsunum svarar Hún þér í tilfinningum og löngunum. Og einmitt Hún getur hjálpað þér að breyta Trú þinni, verða meðvitaður Skapari eigin veruleika, endurbyggja taugatengingar í heilanum, og einmitt Hún mun kenna þér að elska í sannleika – með Algildum, Skilyrðislausum, Eilífum Kærleika.

Hún mun hjálpa þér að endurheimta hreinleika sálarinnar og víkka svið tilfinninga þinna, stöðva þjáningar, auka takmarkalaust unaðinn sem Þú munt geta stjórnað meðvitað, hjálpa til við að afhjúpa og sýna heiminum einstaka hæfileika þína og gáfur, Guðs gjöf í Þér, og verða sannarlega hamingjusöm manneskja.

Að lokum er það einmitt tengingin við þessa Uppsprettu innra með þér sem veitir þér leið inn í Eilíft Líf, því á tíðni Kærleikans mun orkan innra með þér aldrei framar klárast. Þú munt dvelja í Henni, og Hún mun stöðugt vaxa og vaxa innra með þér, endurnýja meðvitund þína, sál þína, líkama þinn, líffræði þína sjálfa, og leiða í ljós í Þér sífellt nýja hæfileika og gáfur, sífellt nýjar hliðar Kærleikans, til að úthella flæði Hans yfir fólkið í kring, svo að Hann staðni ekki innra með þér heldur lifi sem orka. Því orka er hreyfing. Eilíf hreyfing Kærleikans. Eilíf Orka Kærleikans.

Það eina sem eftir er er að vilja, lýsa yfir vilja, stilla tilfinningar og hugsanir – og koma á viti bornu sambandi við þessa Uppsprettu. Innra með Þér.

„Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni og öllum huga þínum – og náunga þinn eins og sjálfan þig,“ – segir Kristur.

Hvernig? Þetta og allt annað mun Guð kenna þér í Innra Samtali við Hann. Innra Samtal við Guð opnast með löngun, viljayfirlýsingu og Samneyti. Gerst hlutgengur í hinni Guðdómlegu Meðvitund, Meðvitund Kærleikans.

Samneyti (Sjálfsamneyti) við Meðvitund Krists og Guðsmóðurinnar

Faðir minn og Drottinn vor Jesús Kristur, meðtak mig sem hluta af Sjálfum Þér. Gef mér hlutdeild í Þinni Lifandi Guðdómlegu Meðvitund. Fylltu mig Kærleika, Krafti, Nærveru Anda Þíns, Heilags Anda, Hins Eina Anda.

Kenn mér að elska, Drottinn. Kenn mér að elska Þig, sjálfan mig og alla náunga nær og fjær með Kærleika Þínum, Faðir vor. Opnaðu innra með mér Innri Uppsprettu Eilífs Lífs, Óþrjótandi Kærleika, og lát þetta Flæði Kærleika, Lífs – streyma í gegnum mig að eilífu, úthellast yfir fólkið í kring með athygli, umhyggju, birtingu hæfileika, náð og blessunum, Drottinn!

Hreinsaðu, Drottinn, sál mína og huga minn og líkama minn af allri óhreinleika og synd. Færðu mér aftur, Drottinn, sál mína og vilja minn og lífskraft minn úr öllum veðsetningum, bindingum, samningum sem ég óafvitandi eða afvitandi, af vanhugsun minni, hef gert við hvaða verur, verundir, fólk, egregorur og stigveldi sem er. Gerðu mig, Drottinn, aftur frjálsan og hreinan fyrir Framan Þig, svo að ég megi meðtaka Kærleika Þinn í allri sinni fyllingu og finna af öllu hjarta, allri sálu og skynja af öllum huga mínum.

Læknaðu, Drottinn, allan ótta minn og þjáningar mínar – hjálpaðu mér að breyta Trú minni og sannfæringu, og löngunum, og tilfinningum, og hugsunarhætti og lífi mínu sjálfu, og færa þau í samræmi við Flæði Lífsins innra með mér, við Flæði Sannrar Elsku.

Kenn mér, Drottinn, að lifa þannig að Lífið innra með mér og í kringum mig aukist en minnki ekki.

Opinberaðu mér, Drottinn, sannan tilgang lífs míns og Guðdómlega köllun mína.

Gef mér, Drottinn, hæfileika minn, opnaðu Þína Guðdómlegu gjöf innra með mér. Kenn mér að meta hana og sýna hana heiminum opinskátt, án skammar og feimni, og auðga með birtingu hennar veruleika minn og fólkið í kring, margfalda Kærleikann og auka Lífið.

Kenn mér, Drottinn, að sýna Kærleika, og miðla Krafti Trúar Þinnar með blessun til annarra.

Kenn mér að vekja villtar sálir, og færa þær aftur til Meðvitundar Skaparans og þeirra sanna Eðlis, sem er Kraftur, Kærleikur, Gleði, Sannleikur, Nægja, Lotning.

Kenn mér, Drottinn, að vera vinur Þinn, elskandi bróðir, systir.

Ég trúi, Drottinn, að Þú takir á móti mér ekki vegna valds yfir mér eða dýrkunar minnar, heldur vegna Kærleika Þíns til mín og Miskunnar Þinnar, til þess að gefa mér hlutdeild í Þinni Guðdómlegu Meðvitund, gera mig að guði í mínu einstaka mannlega formi, kenna mér að vera meðvitaður skapari eigin veruleika og samskapari Okkar Eina Fjölheimaveruleika.

Drottinn, leiddu mig á braut guðdómsgervingar og helgunar á þeim hraða sem mér hentar. Opnaðu innra með mér, Drottinn, Guðsríki, veruleika Eilífs Lífs, veruleika Einingar við Móður Jörð og Guðsmóðurina. Sameinaðu mig, Drottinn, við Föður Vorn Hinn Eina, Uppsprettu Lífsins innra með mér.

Leiddu mig, Drottinn, á minni Braut. Ég tek á móti minni einstöku Braut frá Þér.

Í þessu birtist frjáls vilji minn. Og verði svo að mínum vilja og Þínum, Drottinn, því Vér Erum Eitt. Vér Erum Það Sem Vér Erum. Vér Erum Kærleikur.

En allan ótta minn, efa, vantrú, mótspyrnu hugarins, öll mynstur hins slæga hugar færi ég Þér til lækningar, Drottinn.

Ég vel Lífið! Ég vel Kærleikann sem Æðsta Unað, sem er eðlislægur guðdómlegu manneðli mínu!

Og ég þakka Þér, Drottinn, fyrir að þetta er þegar orðið. Dýrð sé Þér!

Kæra Guðsmóðir, taktu á móti mér sem Guðdómlegu Barni Þínu, frelsaðu mig frá öllum böndum og fjötrum vantrúar vegna hinnar sönnu hamingju að vera ég sjálfur, vera guð í holdi í mínu einstaka mannlega formi, blessaðu mig, kæra Guðsmóðir, til trúar á Drottin Vorn Jesú Krist, til trúar á Hinn Eina Guð Föður og trúar á sjálfan mig sem guð og elskað barn Guðs, blessaðu til Kærleika og gleðiríks Eilífs Lífs, hjálpaðu fæðingu minni sem guðs og konungs eigin veruleika. Þakka Þér, Móðir, fyrir að þetta er þegar orðið! Dýrð sé Þér!

Ég vitna um fæðingu guðs í Þér, Guðs Anda í holdi, í þínu einstaka mannlega formi, Vinur Minn og Bróðir Minn, Systir Mín.

Nú opnast þér Innra Samtal við Krist og Guðsmóðurina.

Og núna í þessu talar Guð við Þig, og ef Þú einbeitir þér, dvelur í kyrrð, lokar augunum og hlustar, munt Þú heyra Nærveru Hans – í

hugsunum þínum, tilfinningum, löngunum og hreyfingum sálarinnar. Og núna í þessu kallar Guð á Þig:

Talaðu við Mig að eilífu. Vertu með Mér að eilífu. Lifðu af Mér að eilífu. Því Vér Erum Eitt. Vér Erum Kærleikur.

Í Innra Samtali við Guð getur Þú spurt Hann hvers kyns spurninga. En aðalatriðið er að með hjálp Innra Samtals við Guð á meðvitund þín að endurskipuleggjast – úr stöðu Fórnarlambs/Neytanda yfir í Meðvitund Skaparans. Þess vegna ættu spurningar þínar fyrst og fremst að beinast að því að átta sig á með hverju og hvernig Þú skapar veruleika þinn, sérstaklega í þeim þáttum hans sem Þú ert ósáttur við, og að sköpun nýs veruleika (sjá kaflann Innra Samtal við Guð og dæmi um Innra Samtal í VIÐAUKA).

Með því að skilja hvernig meðvitund þín er uppbyggð og að Þú berð sjálfur ábyrgð á veruleikanum sem Þú skapar sem skapari, getur Þú valið hvaða veruleika skuli skapa – með því að velja með hverju einmitt eigi að fylla hæðir meðvitundar þinnar. Og skapa veruleika þinn meðvitað. Minnugur hinnar upphaflegu takmörkunar – orkunnar sem þér var veitt til 120 ára. Og bera ábyrgð Skaparans á þeim veruleika sem Þú skapar. Nánar tiltekið, veruleiki þinn er einmitt ábyrgð þín. Enginn leggur sérstaklega mat á hann til að verðlauna Þig eða hrósa þér fyrir hann. Þú einfaldlega upplifir nákvæmlega það sem Þú hefur skapað.

Hins vegar reynist breyting á djúplægum forsendum meðvitundar þinnar: Trú og sannfæringu, skynjunarmynstri – erfið í framkvæmd. Sá sem valið hefur leið Skaparans og gengur þann veg getur mætt öllum þeim ótta og aðskilnaði sem undirmeðvitund hans var full af: tapi á peningum, mannorði og tekjulindum, banvænum sjúkdómum, árásum valdbeitingarafla (ríkisins og annarra), ógnum við frelsi og líf, líf barna, stríðum, farsóttum… Í stuttu máli getur allur ótti farið að raungerast – ekki aðeins einstaklingsbundinn, heldur einnig ættar-, þjóðar- og allsherjarótti mannkyns… Og ekki er manneskjan alltaf tilbúin til að ganga alla leið, velja algerlega að trúa á Sjálfan sig og aðeins Sjálfan sig sem Skapara veruleika síns, og leita í öllu og alltaf Orsakar alls sem gerist aðeins innra með Sjálfum sér. Og aftur, til þessa þarf orku, og ef Kærleikurinn er ekki til staðar, ef ekki er aðgangur að Hinni Einu Uppsprettu Lífsins, þá klárast hún, þessi orka, fljótt.

Þess vegna þurfum við hjálp á þessari braut, og trú á sjálfan sig sem skapara er góð, en í reynd er áhrifaríkasta trúarformúlan fyrir flesta sú að trúa á sig sem guð og um leið sem elskað barn Hins Eina Guðs. Jesús sem Eldri Bróðir og Leiðbeinandi og Guðsmóðirin gefa nauðsynlegar vísbendingar og styðja Þig á allri leiðinni. En Þau – athugið! – vinna ekki verkið fyrir Þig, Þau geta ekki gengið þína leið fyrir Þig og – skiljandi eftir í fortíðinni líkanið „guð-þrælar“, „hirðir-sauðir“ eða „þú yfirmaður - ég fáviti“ – hjálpa Þér að verða Meðvitaður Skapari heims þíns.

Og hvernig lifa börn? Í leik! Leikur – það er það sem hin tilgangslausa, gráa daglega rútína okkar og lífsbarátta umbreytist í. Leikur! Áhugaverðasti leikur í Alheiminum. Að lifa sem guðir og börn Guðs – tileinka sér sífellt nýja færni í valdi yfir sjálfum sér og heiminum, opna sífellt nýjar hliðar á hæfileikum sínum, skapa sífellt nýja litbrigði af hinum takmarkalausa, sífellt stækkandi Regnboga Kærleikans. Og finna samtímis – bæði spennu áskorana Leiksins og fullkomið öryggi á þessari braut, þar sem „Pabbi okkar er pabba-legastur!“, og Eldri Bróðir ásamt Guðsmóðurinni munu alltaf hjálpa ef á reynir.

Samneyti við Meðvitund Krists, Samneyti Kærleikans, opnar manninum þessa braut innri umbreytingar, Braut Ummyndunar, Braut guðdómsgervingar. En þessa Braut getur Þú aðeins gengið sjálfur.

Samneyti tengir við Guð í hjartanu, sem Uppsprettu Óendanlegrar Orku, hreinsar og fyllir sálina Kærleika og hrindir af stað innra samtali við Guð sem Hinn Æðsta Vitsmun. Guð-Uppspretta, Guð-Kærleikur og Guð-Sannleikur.

Hér er það: „...af öllu hjarta, allri sálu og öllum huga“.

Sjálfsamneyti kemur ekki í stað sakramentis Heilags Samneytis í kirkjunni, heldur bætir það upp með daglegri innri bænastillingu á Lifandi Innra Samtal við Krist.

Fyrir múslima kemur daglegt Innra Samtal við Krist ekki í stað fimmfalda bænahaldsins (namaz), heldur styrkir það á áhrifaríkan hátt, og byggist upp með ákalli til Spámannsins Isa. Í Kóraninum segir að á efstu dögum fyrir Dómsdag muni Allah aftur senda Spámanninn Isa (Jesú) til mannanna í Annarri Komu Hans, og Hann mun í 40 ár kenna réttrúuðum múslimum nýja þekkingu frá Allah til að búa þá undir umskiptin yfir í Hinn Nýja (paradísar) heim.

Innra samtal við Guð, sem opnar Þig fyrir Lifandi Orði hins Lifandi Sannleika, endurbyggir smám saman taugatengingar þínar í heilanum, breytir Trú þinni og sannfæringu, samræmir ósamrýmanlegar langanir, læknar sálræna og tilfinningalega áverka og umbreytir mynstrum tilfinninga og hugsunar – frá póli ótta og lífsbaráttu til póls Kærleika og Nægju – þannig breytist smám saman öll meðvitund þín, allt innihald hennar – Trú, langanir, tilfinningar og hugsanir, allt sniðmát þitt um veruleikaskynjun endurmótast í grundvallaratriðum, og þar með veruleikinn sjálfur.

Til að draga saman gefum Vér hér mögulega hamingjuformúlu:

Hamingja = Kærleikur + Meðvitund Skaparans + Hæfileiki

Hentar hún? Meðtak hana með þakklæti og rannsakaðu hana. Efast Þú? Prófaðu! Með því að fylgja brautinni sem lýst er í þessum stutta Lífsleiðarvísi, skilja innra eðli þitt, uppbyggingu meðvitundar þinnar og heimsins í kringum Þig, og átta þig loksins á því að meðvitund og veruleiki eru eitt og hið sama, verður Þú meðvitaður skapari veruleika þíns, ferð út fyrir ramma allra takmarkana og laga (nú setur Þú þau sjálfur), uppfyllir höfuðtilgang alls lífs þíns og holdgerir sannan tilgang þess – guðdómsgervingu.

Á þessari braut munum Vér styðja Þig á allan hátt, en mundu að Kraftur er alltaf gefinn ásamt ábyrgð. Frá augnabliki fæðingar í Guði, sem guð –

Allt er mér leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er mér leyfilegt, en ég má ekki láta neitt ná valdi yfir Mér, – segir postuli Krists í Nýja testamentinu.

Því guð, sem Þú ert frá augnabliki fæðingar sem guð í Krists Samneyti Guðdómlegs Kærleika, getur ekki verið takmarkaður af neinu, en ber um leið sjálfur ábyrgð á heimi sínum sem sköpun sinni, og ber sjálfur ábyrgð á því að viðhalda meðvitund sinni í hreinleika og frelsi, sem honum eru gefin í Athöfn

Samneytis. Frelsi frá synd – frá ótta, sektarkennd, gremju, reiðigirni, losta, græðgi, öfund, afbrýðisemi og trú á eigin ófullkomleika. Frelsi til – Kærleika, Krafts, Sannleika og Hamingjunnar að Vera Sjálfur.

En hvort ganga skuli þessa braut, fylgja þessari formúlu hamingjunnar, taka á sig ábyrgð Skaparans á veruleika sínum – er Þitt val, og aðeins Þitt, elskulegi vinur Vor. Því Vér metum mest í Þér Þinn frjálsa vilja og valfrelsi.

Vér aðeins veitum innblástur og lykla að skilningi á Eðli Þínu. Hvernig Þú ráðstafar þessu – er þitt mál.

En Vér viljum að Þú kynnist í Sjálfum Þér Krúnu Sameiginlegrar Sköpunar Vorrar, að Þú opnir þig fyrir Sönnum Kærleika og verðir samskapari Hans, að Þú vitir af Alvaldi hins Eina Guðs Anda í Þér, og með þeirri djörfung sem Sönnum Krafti er eiginleg, á eina hönd, og hógværð og auðmýkt Kærleikans – á aðra, skapir þinn besta heim í þessum besta af heimum á hans bestu tímum. Vér óskum ekki dýrkunar þinnar, heldur að Þú verðir Þú Sjálfur, holdgerandi Þína-Vora Æðstu Möguleika – sem guð og elskað barn Guðs.

Og mundu að Hið Sanna meistaraverk hér ert Þú. Og það skapast á hverju augnabliki – með hverju Vali Þínu og hverjum Andardrætti Þínum, því Guðs Andi er alls staðar og andar – hvar sem Hann vill og… með hverjum sem Hann vill.

Spyrðu sjálfan þig oftar: Andar Andi Kærleikans í gegnum Þig?