10. શબ્દ અને ભાષા

વાત એમ છે કે આપણી ભાષા અને તેને ભરતાં નામો (સંજ્ઞાઓ અને વિશેષણો) – સામાન્ય રીતે શબ્દો – આપણી વાસ્તવિકતાનું માળખું નક્કી કરે છે, જે રેબારની જેમ આપણી ચેતનાની સમગ્ર ઇમારતને જોડી રાખે છે. આપણી બધી માન્યતાઓ અને નિર્ણયો, બધી ઇચ્છાઓ, લાગણીઓ અને વિચારો, બધી ઘટનાઓ અને પદાર્થો કે જેને આપણે વાસ્તવિકતાના «ક્વોન્ટમ સૂપ»માંથી અલગ કરીને જીવંત કરીએ છીએ, તે શબ્દોની આસપાસ રચાય છે જે આપણી પાસે તેમના વર્ણન માટે છે. શબ્દ નથી – તો ઘટના નથી.

નવજાત બાળકની આસપાસ આસપાસની વાસ્તવિકતાના નિર્માણમાં આ ખૂબ જ સ્પષ્ટપણે જોઈ શકાય છે. જ્યાં સુધી બાળકની ચેતનામાં ચોક્કસ શબ્દો લોડ થતા નથી, ત્યાં સુધી તેની આસપાસની દુનિયા ઝાંખી રૂપરેખામાં હાજર રહે છે. તેમાં ખુરશી કે ટેબલ કે કબાટ જોવા માટે «ખુરશી», «ટેબલ», «કબાટ» શબ્દો જરૂરી છે, જેની આસપાસ મગજમાં આ પદાર્થોની ત્રિ-પરિમાણીય છબીઓ રચાય છે. આ દરમિયાન, બાળક પોતે આ શબ્દો બોલવાનું શરૂ કરવા માટે હજી ઘણો સમય લેશે, પરંતુ તે પહેલેથી જ તૈયાર જ્ઞાન આધાર તરીકે તેની ચેતનામાં લોડ થઈ રહ્યા છે. આ પ્રક્રિયા ભાષાકીય સહજવૃત્તિ દ્વારા શરૂ થાય છે (સ્ટીવન પિન્કર અનુસાર), જે ડીએનએમાં બિલ્ટ-ઇન સ્વચાલિત પ્રક્રિયા છે, જેમ કે સ્તનપાન કરાવવાની, પેટે ચાલવાની, ચાલવાની વગેરેની વૃત્તિ. માનવી આપમેળે ભાષાનું કૌશલ્ય પ્રાપ્ત કરે છે, જેમ કરોળિયાને જાળું ગૂંથવાનું કૌશલ્ય અને બીવરને ડેમ બનાવવાનું કૌશલ્ય મળે છે.

જ્યારે બાળકની ભાષાકીય સહજવૃત્તિ સક્રિય થાય છે, ત્યારે તેને વિશ્વનો પોતાનો «મૂળભૂત સેટ» પ્રાપ્ત થાય છે – જેમ જેમ તેના પૂર્વજો દ્વારા તેને વારસામાં મળેલ આનુવંશિક સ્મૃતિમાંથી સંબંધિત શબ્દો તેની ચેતનામાં લોડ થાય છે, અને પછીથી આ «મૂળભૂત સેટ» વિસ્તરે છે – જેમ જેમ વ્યક્તિ નવા અને નવા શબ્દોમાં નિપુણતા મેળવે છે.

«શરૂઆતમાં શબ્દ હતો, અને શબ્દ ઈશ્વરની સાથે હતો, અને શબ્દ ઈશ્વર હતો, અને તેના દ્વારા જ સર્વ કંઈ અસ્તિત્વમાં આવ્યું જે અસ્તિત્વમાં આવ્યું છે, અને તેના વિના કશુંય અસ્તિત્વમાં આવ્યું નથી જે અસ્તિત્વમાં આવ્યું છે».

આ બધી ઘટનાઓની ક્વોન્ટમ પ્રકૃતિ વિશે કહેવામાં આવ્યું છે. આપણી વાસ્તવિકતા આપણી માન્યતાઓ, ઇચ્છાઓ, લાગણીઓ અને વિચારો દ્વારા નક્કી થાય છે. પરંતુ આપણે શબ્દો દ્વારા વિચારીએ છીએ, માત્ર તે જ લાગણીઓ અનુભવીએ છીએ જેના વર્ણન માટે આપણી પાસે તેમને વ્યાખ્યાયિત કરતા શબ્દો છે, શબ્દોથી બનેલી છબીઓ દ્વારા ઇચ્છા કરીએ છીએ, જટિલ અમૂર્ત બાબતોમાં માનીએ છીએ જે ફક્ત તેમને ભરતા શબ્દો દ્વારા જ જીવે છે. શબ્દ દ્વારા જ સર્વ કંઈ અસ્તિત્વમાં આવ્યું જે અસ્તિત્વમાં આવ્યું છે, અને શબ્દ વિના કશુંય અસ્તિત્વમાં આવ્યું નથી જે અસ્તિત્વમાં આવ્યું છે.

જ્યાં સુધી તારા શબ્દભંડોળમાં કોઈ ઘટના માટે જવાબદાર ચોક્કસ શબ્દ ન હોય, ત્યાં સુધી તું આ ઘટનાને ક્વોન્ટમ સૂપમાંથી અલગ કરી શકતો નથી, તેના ઘટક તત્વોને એક સમગ્ર તરીકે પકડીને તેને એક સમગ્ર તરીકે જોઈ, સમજી શકતો નથી, તું તેને જીવી શકતો નથી. આ ઘટના તારા માટે અસ્તિત્વમાં જ નથી.

જ્યાં સુધી તારા શબ્દભંડોળમાં «કૃપા» શબ્દ ન હોય – ત્યાં સુધી તું આ કૃપાને જીવવા, અનુભવવા સક્ષમ નથી. જ્યાં સુધી તું તારી લાગણીઓને નામ ન આપ, ત્યાં સુધી તું તેમના પર પ્રભુત્વ મેળવી શકતો નથી. તેઓ તારા પર શાસન કરે છે, તું તેમના પર નહીં. અને તું એ પણ સમજી શકતો નથી, તને ભાન પણ નથી કે ક્રોધ, ભય, રોષ, અપરાધભાવમાં તારી સાથે શું થઈ રહ્યું છે, – આ લાગણીઓ તારા નિર્ણયો અને કાર્યોને નક્કી કરે છે, તને ઉતાવળા તારણો અને ક્રિયાઓ તરફ ધકેલે છે, અને તને એ પણ ભાન નથી હોતું કે તારા પર નિયંત્રણ કરવામાં આવી રહ્યું છે, તું તેમની ગુલામીમાં છે. અને એકંદરે, જ્યાં સુધી તારી પાસે તારી ચેતનાનું વર્ણનાત્મક મોડેલ ન હોય, એટલે કે શબ્દોનો એવો સમૂહ કે જેના દ્વારા તારી ચેતનામાં ચેતનાનું માળખું પોતે પ્રગટ થાય, ત્યાં સુધી તું તેને નિયંત્રિત કરી શકીશ નહીં. તે તેના દ્વારા નિયંત્રિત થશે જેની પાસે તારી ચેતનાના સંદર્ભમાં આવું માળખું છે. ઈશ્વર, અથવા શેતાન, અથવા કોર્પોરેશનો અને મીડિયાના જાહેરાત વિભાગોના ચાલાકી કરનારાઓ.

આ રીતે – શબ્દોના માધ્યમથી – આપણા વિશ્વની તમામ ઘટનાઓ ગોઠવાયેલી છે, જે ક્વોન્ટમ સ્તરે આપણી ભૌતિક વાસ્તવિકતાનું નિર્માણ કરે છે – વ્યક્તિગતથી લઈને જૂથ કે સામૂહિક વાસ્તવિકતા સુધી.

જૂથ અને સામૂહિક વાસ્તવિકતાઓ માટે ભાષા જવાબદાર છે – શબ્દો અને તેમની સાથે સંકળાયેલી છબીઓની એક જટિલ રીતે સંગઠિત સિસ્ટમ તરીકે. દરેક ભાષા અનન્ય છે, અને દરેક ભાષામાં વિશ્વનું પોતાનું કહેવાતું ભાષાકીય ચિત્ર સમાયેલું છે – વિશ્વ વ્યવસ્થાનું એક મોડેલ, વાસ્તવિકતાને આત્મસાત કરવાનો ઢાંચો.

«લોકોની ભાષા એ તેમનો આત્મા છે, અને લોકોનો આત્મા એ તેમની ભાષા છે, અને આનાથી વધુ સમાન કંઈપણ કલ્પના કરવી મુશ્કેલ છે». (ડબલ્યુ. હમ્બોલ્ટ)

ભાષાશાસ્ત્રે શોધ્યું છે કે ભાષા એ «વર્તનની પ્રતીકાત્મક ચાવી» છે, કારણ કે આપણો અનુભવ ચોક્કસ ભાષાના પ્રિઝમ દ્વારા અર્થઘટન કરવામાં આવે છે અને તે ભાષા, વિચાર, વાસ્તવિકતાની ધારણા અને આ ધારણા દ્વારા સંચાલિત વર્તણૂકીય પેટર્નના પરસ્પર સંબંધમાં સૌથી સ્પષ્ટ રીતે પ્રગટ થાય છે.

સૌથી પ્રખ્યાત ઉદાહરણ વિવિધ ભાષાઓમાં બરફ દર્શાવવા માટેના શબ્દોની સંખ્યા સાથે સંબંધિત છે. એસ્કીમો ભાષાઓમાં વિવિધ પ્રકારના બરફ દર્શાવવા માટે ડઝનેક જુદા જુદા શબ્દો છે, જ્યારે અંગ્રેજીમાં તે બધા એક જ શબ્દ "snow" માં સંયુક્ત છે.

«આપણે આપણી માતૃભાષા દ્વારા દોરેલી રેખાઓ અનુસાર પ્રકૃતિનું વિભાજન કરીએ છીએ». (બી. વ્હોર્ફ)

આમ, આપણી વાસ્તવિકતા આપણા વિશ્વ ચિત્ર દ્વારા રચાય છે, એટલે કે આપણી ધારણાઓ, માન્યતાઓ, ખાતરીઓ દ્વારા, જે જડ નથી, પરંતુ પ્રતિબિંબ (આપણા અંગત અનુભવની જાગૃતિ અને વ્યક્તિગત અર્થઘટન) દ્વારા બદલાવા માટે સક્ષમ છે, જે શબ્દો અને શબ્દોથી બનેલી છબીઓ અને આપણા દ્વારા સ્વીકૃત ભાષાકીય વિશ્વ ચિત્રની મદદથી પણ થાય છે.

ભાષાશાસ્ત્રીઓના આ તારણોને વાસ્તવિકતાની ક્વોન્ટમ પ્રકૃતિ વિશે ભૌતિકશાસ્ત્રીઓના તારણો સાથે જોડીને, આપણે એવો નિષ્કર્ષ કાઢી શકીએ છીએ કે આપણી ભાષા આપણી વાસ્તવિકતા નક્કી કરે છે. બી. વ્હોર્ફના શબ્દોને ફેરવીને કહીએ તો:

આપણે આપણી માતૃભાષા દ્વારા દોરેલી રેખાઓ અનુસાર પ્રકૃતિ અને આસપાસની વાસ્તવિકતાનું સર્જન કરીએ છીએ.

આપણે શબ્દો અને ભાષા દ્વારા આપણી વાસ્તવિકતાનું સર્જન કરીએ છીએ. અને તે કેટલી સારી કે ખરાબ છે તે તેના પર નિર્ભર કરે છે કે આપણે તેને મૌખિક-ભાષાકીય વિશ્વ ચિત્રના કયા પ્રિઝમ દ્વારા સમજીએ છીએ, અને તેથી તેનું સર્જન કરીએ છીએ. ખ્રિસ્ત આ વિશે આ રીતે કહે છે:

«તારા પોતાના શબ્દોથી તું નિર્દોષ ઠરશે, અને તારા પોતાના શબ્દોથી જ તું દોષિત ઠરશે».

તેથી, નામ આપવું એટલે કોઈ ઘટના પર પ્રભુત્વ મેળવવું અથવા તેને જીવંત કરવી, ક્વોન્ટમ વાસ્તવિકતાના સ્તરે તેની સાથે સંપર્ક સ્થાપિત કરવો. જુદા જુદા નામો જુદી જુદી ઘટનાઓની ચાવીઓ આપે છે. તેથી, જો આપણે ઈશ્વર સાથે સંપર્ક સ્થાપિત કરવા માંગતા હોઈએ, તો આપણા માટે તેમનું «સાચું» નામ જાણવું મહત્વપૂર્ણ છે. અથવા એમ કે, ઈશ્વરના જુદા જુદા નામો દ્વારા આપણે તેમના વિવિધ પાસાઓની પહોંચ મેળવીએ છીએ, એટલે કે સામૂહિક માન્યતાઓના સમૂહ સુધી. અલ્લાહ ઉપાસનાની માંગ કરે છે, કૃષ્ણ – કર્તવ્યપાલન, સદ્ગુણ અને આજ્ઞાપાલનની, યાહવેહ આજ્ઞાઓનું પાલન ન કરવા બદલ ક્રોધિત થાય છે અને સજા કરે છે.

ઈસુ ખ્રિસ્ત ઉદ્ધારક, તારણહારની છબી તરીકે, ઈશ્વરના એક એવા અવતાર તરીકે જે આપણને અંધકારની ગુલામીમાંથી મુક્ત કરે છે: ભય, રોષ, અપરાધભાવ, પોતાની ક્ષુદ્રતાની શરમ અને તેને ઢાંકતા અહંકાર અને મિથ્યાભિમાન, ક્રોધાવેશ, અંધશ્રદ્ધા, આપણને અંદરથી ફાડી નાખતી શંકાઓ, દ્વૈત ચેતનાની આંતરિક વિભાજિતતા, અખંડિતતાનો અભાવ, જોખમોથી ભરેલા ઉદ્દેશ્યપૂર્ણ વિશ્વમાં વિશ્વાસ અને અસ્તિત્વ માટેના સંઘર્ષની આવશ્યકતા, દુઃખ અને મૃત્યુની અનિવાર્યતામાં વિશ્વાસ – ખ્રિસ્ત એક ચેતના તરીકે, ખ્રિસ્તચેતના તરીકે, એક પુલ તરીકે, એક માર્ગ તરીકે જે આપણને પ્રકાશ તરફ, પ્રેમ તરફ, એકતા અને પૂર્ણતા તરફ દોરી જાય છે – આપણી અંદરના સ્વર્ગના રાજ્ય તરફ, ઈશ્વરના આત્મા તરીકે જે આપણને શક્તિ, પરમ જ્ઞાન, સત્ય, ભય અને અસત્યમાંથી મુક્તિથી ભરી દે છે – ખ્રિસ્ત માનવપુત્ર તરીકે, જે આપણને અંદરથી સમગ્ર માનવજાત દ્વારા સંચિત આપણી સામૂહિક સર્વોચ્ચ સંભાવના સાથે જોડે છે, અને આ રીતે આપણને દૈવી બનાવે છે, શાશ્વત જીવન તરફ દોરી જાય છે – આવા ખ્રિસ્ત એ સંમતિનું બિંદુ છે. આ તમામ શ્રદ્ધાઓ અને ધર્મોની સંમતિનું બિંદુ છે.

ઈસુ ખ્રિસ્ત – આ સંમતિનું બિંદુ છે. તે સ્વયં ઈશ્વર છે, જે માનવ બન્યા જેથી માનવ દૈવી બની શકે. અથવા તે પયગંબર ઈસા છે, જેમને ઈશ્વરે મુસ્લિમો પાસે લોકોને પરમ જ્ઞાન શીખવવા માટે મોકલ્યા હતા અને સમયના અંતે ફરીથી મોકલે છે જ્યારે તેઓ આ જ્ઞાનને તેની સંપૂર્ણતામાં ગ્રહણ કરવા તૈયાર હશે. અથવા તે મસીહા છે, જેની યહૂદીઓ હજી પણ એક નેતા અને ઈશ્વરના ક્રોધમાંથી મુક્તિદાતા તરીકે રાહ જોઈ રહ્યા છે. ગમે તે હોય, આ એક સામૂહિક માન્યતા છે જેણે પોતાની જાતને સર્જી છે અને મૂર્તિમંત કરી છે. આ જીવંત શ્રદ્ધા છે, જીવંત શબ્દ છે જે લોકો સાથે, આપણામાંના દરેક સાથે, આપણી સર્વોચ્ચ

સંભાવના વતી વાત કરે છે. આ જીવંત સત્ય છે. અને સત્ય એવું સનાતન સત્ય છે જે તને વધારે છે, જીવન વધારે છે, શક્તિ વધારે છે, પ્રેમ વધારે છે, એટલે કે તને જીવન, શક્તિ, પ્રેમના આંતરિક સ્ત્રોત તરીકે ઈશ્વર સાથે જોડે છે. દરેક વાસ્તવિકતા સત્ય નથી હોતી. પરંતુ માત્ર તે જ જે જીવનને વધારે છે.

એટલા માટે જ આપણે ખ્રિસ્ત તરફ શાશ્વત (કાલાતીત) આંતરિક માર્ગદર્શક, ગુરુ તરીકે વળીએ છીએ, જે આપણને આપણી વાસ્તવિકતાના સભાન સર્જક બનવાનું, દેહધારી દેવ બનવાનું શીખવે છે.

«અને જો તારામાં રાઈના દાણા જેટલો પણ વિશ્વાસ હશે – તો તું પર્વતને ખસી જવાનું કહીશ, અને તે તારા શબ્દ પ્રમાણે ખસી જશે», – ખ્રિસ્ત કહે છે.

ખ્રિસ્ત એ સંમતિનું બિંદુ છે, અને સામૂહિક વિશ્વાસ અને સંતોના પ્રયાસો દ્વારા પોષાયેલો, આપણી ચેતનાને બદલવાનો આપણો માર્ગ છે. પોતાની જાત પર પ્રભુત્વ મેળવવાનો માર્ગ. આપણા બ્રહ્માંડના સભાન સર્જક બનવાનો આપણો માર્ગ. સમગ્ર સૃષ્ટિના.

ખ્રિસ્ત આપણને દેવ બનાવે છે, એકમાત્ર ઈશ્વરના સંતાનો અને દૈવી અંશ બનાવે છે. કારણ કે, જો વિચાર કરવામાં આવે, તો આપણામાંથી કોણ તૈયાર છે – આ રીતે, અચાનક, પોતાની જાતને માત્ર દૈવી તરીકે ઓળખીને, આ સમગ્ર વિશ્વના સર્જનની સંપૂર્ણ જવાબદારી લેવા માટે? તેની તમામ વિગતોમાં પોતાના શરીરની સંપૂર્ણતા માટે, પોતાના બહુમુખી આત્મા માટે, પોતાની સમગ્ર ચેતના માટે, સમગ્ર સામૂહિક વાસ્તવિકતા માટે – જે કંઈ થઈ રહ્યું છે અને

વિશ્વમાં ક્યારેય બન્યું છે અને હજી બનશે તે સર્વ માટે… સ્વયં પ્રેમની પૂર્ણતા માટે?

આપણને એકમાત્ર ઈશ્વર, પિતા ઈશ્વરની જરૂર છે, જે ભૌતિકશાસ્ત્ર અને ચેતનાના મૂળભૂત નિયમો સાથે સામાન્ય એકીકૃત વાસ્તવિકતાને પોતાના અવલોકન દ્વારા સમર્થન આપે છે. ચેતનાનું ભૌતિકશાસ્ત્ર. આપણને એક મોટા ભાઈ અને માર્ગદર્શક, ખ્રિસ્તની જરૂર છે, જે આપણને આત્મ-નિયંત્રણના માર્ગ પર દોરી જાય છે, આપણી સર્વોચ્ચ સંભાવના – પરમ શક્તિ, પરમ ઇચ્છા, પરમ બુદ્ધિ અને પરમ જ્ઞાન તરીકે દૈવી પ્રેમને આત્મસાત કરવા તરફ. આપણને ઈશ્વરમાતાની જરૂર છે, જે આપણામાં દૈવી તરીકે વિશ્વાસ રાખે છે, ત્યારે પણ જ્યારે આપણે પોતે વિશ્વાસ કરવાનું બંધ કરી દઈએ છીએ. દેવ-માતા – એક માતા, જે પોતાના વિશ્વાસ દ્વારા આપણને વારંવાર દૈવી તરીકે જન્મ આપે છે, પોતાનામાં સંપૂર્ણ, બિનશરતી વિશ્વાસમાં આપણને મજબૂત કરે છે, પોતાના શાશ્વત કૌમાર્ય દ્વારા આપણને યાદ અપાવે છે કે આપણો જન્મ ગર્ભાશયમાંથી નહીં, પરંતુ સર્જકની ચેતનામાંથી, ઈશ્વર પાસેથી – અગાઉથી તૈયાર કરેલા અવતાર-શરીરોમાં થાય છે. આપણો જન્મ ખ્રિસ્ત સાથેના સંસ્કારના કાર્ય દ્વારા થાય છે, એટલે કે માનવ શરીર અને મનનું પ્રેમના દૈવી ચેતના સાથે જોડાણ.

આ જ પ્રેમનો સંસ્કાર છે. તારી સર્વોચ્ચ સંભાવના સાથે જોડાણ, હે માનવ. ઈશ્વરમાં જન્મ – દૈવી તરીકે, દેહમાં આત્મા તરીકે, તારા અનોખા માનવ સ્વરૂપમાં પ્રેમ તરીકે.

તેથી, ખ્રિસ્ત એ સંમતિનું બિંદુ છે. બૌદ્ધો તેમના બીજા આગમનમાં આવનારા બુદ્ધ મૈત્રેયને જુએ છે, જે તુષિત (પરમાનંદ) સ્વર્ગમાંથી ઉતરી આવે છે અને લોકોને દેવોની જેમ આનંદ માણતા શીખવે છે. સ્લાવિક પ્રાકૃતિક શ્રદ્ધાળુઓ – તારણહારને જુએ છે, જે સ્લાવિક કુળને અસ્તિત્વના નવા સ્તરે લઈ જાય છે,

પૂર્વજ-દેવોના કુળવૃક્ષને બિનશરતી પ્રેમના ફળથી મુગટ પહેરાવે છે. ગૂઢવાદીઓ – એક મહાતત્વચિંતક અથવા જાદુગર-ઋષિને જુએ છે, જે લોકો માટે શાશ્વત જીવનના આંતરિક સ્ત્રોતનું રહસ્ય અને અલૌકિક શક્તિઓની પહોંચ ખોલે છે.

ભારતમાં અને તેની બહાર વ્યાપકપણે આદરણીય સાંઈ બાબાએ, પોતે રાજકુમાર રામ (વિષ્ણુના અવતાર)નો નવો અવતાર હોવાનો દાવો કરીને, પશ્ચિમ અને પૂર્વ, ડાબા અને જમણા ગોળાર્ધ વચ્ચેના પુલ તરીકે હિન્દુ સંસ્કૃતિમાં રામ-ખ્રિસ્તની છબીને જોડીને પરમ ઈશ્વરના મૂર્ત વ્યક્તિત્વ તરીકે રામ અને ઈસા (ઈસુ)ની છબીને પણ જોડી, એ દર્શાવતા કે દરેક વ્યક્તિ પોતાની અંદર રામને, ખ્રિસ્તચેતનાને – (પોતાની અંદર) ભૌતિક વિશ્વ પર વ્યક્તિગત વિજય અને પોતાના દૈવી સ્વભાવની સ્વીકૃતિ તરીકે – શોધી શકે છે અને શોધવી જોઈએ.

તાઓવાદીઓ કહે છે: અમે અમરત્વનો માર્ગ શોધી કાઢ્યો, ખ્રિસ્તે અમને પ્રગટ કર્યું – શા માટે.

અહીં મુખ્ય બાબત એ છે કે આપણે હવે વિભાજન અને સંઘર્ષ વધારવા માટેના કારણો શોધતા નથી (અને આ હંમેશાં આંતરિક વિભાજન અને આંતરિક સંઘર્ષ છે, જે આપણી ચેતનાને વિભાજિત કરે છે), આપણે સંમતિ શોધીએ છીએ, જે અખંડિતતા અને આત્મ-નિયંત્રણની શક્તિનો પાયો છે. અને જેમ ખ્રિસ્તે કહ્યું, «જે શોધે છે તેને મળે છે».

«પરંતુ જો કોઈ ઘર પોતાની અંદર જ વિભાજિત હોય, તો તે ટકી શકશે નહીં».

સંમતિ એ મનુષ્યની શક્તિ અને આંતરિક અખંડિતતાનો પાયો છે. જો તારી ઊર્જા સતત આંતરિક અને બાહ્ય સંઘર્ષમાં ખર્ચાતી રહે છે, તો ચેતના, આત્મા અને શરીરની અખંડિતતા જાળવવા માટે તે પૂરતી નથી રહેતી. અને ત્રણેય વિઘટિત થવા લાગે છે, નાશ પામવા લાગે છે. સંમતિ એ ઊર્જા વિશે છે. શક્તિ એ ઊર્જા વિશે છે. જીવન પોતે ઊર્જા છે. પ્રેમ એ વિશે છે કે પોતાનામાં ઊર્જા, જીવન, શક્તિ કેવી રીતે વધારવી, તેને વેડફવી નહીં.

અહીં એ સમજવું જરૂરી છે કે તારા ભૌતિક જન્મ સમયે તને 120 વર્ષના જીવન માટે ઊર્જાનો એક હિસ્સો આપવામાં આવ્યો હતો – અને તું તેને કેવી રીતે ખર્ચ કરે છે તેના પર નિર્ભર કરે છે કે તું આ અખંડિતતામાં – આ ચેતના, આ આત્મા, આ શરીરની – કેવી રીતે અને કેટલો સમય જીવીશ. ઊર્જાની જરૂર શાબ્દિક રીતે દરેક બાબત માટે હોય છે. તું આ જાણે છે. સંઘર્ષ ઘણી ઊર્જા છીનવી લે છે, કોઈ વસ્તુ પર માલિકી મેળવવી, અગોચર વસ્તુ પણ, જ્ઞાન પણ, ઊર્જા માંગે છે, કોઈપણ સંબંધ ઊર્જા માંગે છે, કોઈપણ સિદ્ધિ ઊર્જા માંગે છે, કોઈપણ કાર્ય, તારા કોઈપણ પ્રોજેક્ટની અનુભૂતિ ઊર્જા માંગે છે, કોઈપણ હિલચાલ ઊર્જા માંગે છે. હા, આપણે દરરોજ ઊંઘ અને ખોરાક દ્વારા આ ઊર્જાની ભરપાઈ કરવાનું શીખી ગયા હોવાનું જણાય છે. પરંતુ બાહ્ય સ્ત્રોતોમાંથી આ ઊર્જાની ભરપાઈ કરીને, તું કોઈને કોઈ રીતે તારા ભવિષ્યની ઊર્જા ખર્ચ કરી રહ્યો છે, અને ઊંઘ – શાબ્દિક રીતે – તારો સમય ખાઈ જાય છે.

આમાં એ ઉમેરો કે દરેક પગલે, તારી દરેક લાગણી પર – દરેક ભય, શરમ, અપરાધભાવ, રોષ, અસંમતિ પર, આનંદ કે ચીડ અને ક્રોધની દરેક ક્ષણે, માલિકીની દરેક ઇચ્છા પર, ઈર્ષ્યા, અદેખાઈ, શ્રેષ્ઠતાની ઇચ્છા અને અહંકારના અન્ય અભિવ્યક્તિઓ પર,

પેટૂપણા અને વાસના, કૉફી અને એનર્જી ડ્રિંક્સ, એડ્રેનાલિનના નશા અને ખરીદીના વ્યસનથી લઈને ડ્રગ્સ અને જુગાર સુધીના દરેક વ્યસન પર – «ઊર્જાના શિકારીઓ» તારી ઊર્જા મેળવવા માટે તને પકડી લે છે, અને તું સમજી જઈશ કે આ બાબત બિલકુલ રમતવાત નથી. ઊર્જા માટેનો સંઘર્ષ, તારી ઊર્જા માટેનો સંઘર્ષ, સતત અને ગંભીરતાથી ચાલી રહ્યો છે.

એટલે કે આત્મા માટેનો સંઘર્ષ કોઈ પૌરાણિક કથા નથી, પરંતુ એકદમ સામાન્ય પ્રક્રિયા છે. અને તું કેવા નિર્ણયો લે છે, તું કઈ લાગણીઓ સાથે જીવે છે, તને અમુક ઊર્જાના ખર્ચ તરફ દોરી જવું કેટલું સરળ છે, તેના પર નિર્ભર કરે છે કે તું ઊર્જાના આ 120 વર્ષ કેવી રીતે જીવીશ – છેવટે, આ બધું 30-40 વર્ષના અનિયંત્રિત જીવનમાં પણ ખતમ થઈ શકે છે. લોકવાયકા કહે છે: «તું જેવું કાર્ય વાવીશ, તેવી આદત લણીશ; તું જેવી આદત વાવીશ, તેવો સ્વભાવ લણીશ; તું જેવો સ્વભાવ વાવીશ, તેવું ભાગ્ય લણીશ». ખ્રિસ્ત આમાં ઉમેરે છે કે જીવન ઊર્જાના સંદર્ભમાં તારા કાર્યો એટલા મહત્વપૂર્ણ નથી જેટલા તારા આંતરિક પ્રયાસો: માન્યતાઓ, ઇચ્છાઓ, લાગણીઓ અને વિચારો.

તમે સાંભળ્યું છે કે પ્રાચીન લોકોને કહેવામાં આવ્યું હતું: «હત્યા ન કર». પણ હું તમને કહું છું કે જે કોઈ પોતાના ભાઈ પર ક્રોધ કરે છે, તે પહેલેથી જ પાપ કરી ચૂક્યો છે. તમે સાંભળ્યું છે કે પ્રાચીન લોકોને કહેવામાં આવ્યું હતું: «વ્યભિચાર ન કર». પણ હું તમને કહું છું કે જે કોઈ સ્ત્રી તરફ વાસનાથી જુએ છે, તેણે પોતાના હૃદયમાં તેની સાથે વ્યભિચાર કરી લીધો છે.

પાપ એ કંઈક અનૈતિક નથી, એટલે કે નૈતિકતાની વિરુદ્ધ, કાયદાની વિરુદ્ધ નથી. પાપ એ એક ભૂલ છે, તારા સ્વભાવની વિરુદ્ધની ખામી છે. તારા સાચા સ્વભાવની વિરુદ્ધ. આ તે છે જે

તારામાં જીવન ઊર્જાના ઘટાડા તરફ દોરી જાય છે. તેથી «પાપ ન કર» નો અર્થ એ છે કે, તારા સાચા સ્વભાવની વિરુદ્ધ ન જા, ઊર્જાને વ્યર્થ ન વેડફ.

પણ આ બધા સાથે કેવી રીતે જીવવું, કેવી રીતે સામનો કરવો, જ્યારે પવિત્ર પિતાઓ પણ કહે છે કે મનુષ્ય «પોતાના સ્વભાવથી જ પાપી» છે, અને આ બધી લાગણીઓ – ભય અને ક્રોધથી લઈને વિજાતીય વ્યક્તિ પ્રત્યેની વાસના સુધી – આપણા માટે સ્વાભાવિક છે? અને સંઘર્ષ તથા સ્પર્ધા એ એકમાત્ર અસ્તિત્વનો સહ્ય માર્ગ છે જે આધુનિક સમાજ આપણને આપે છે?

આવી વિશ્વ વ્યવસ્થામાં કોઈ આ વિશ્વના સર્જકોની દુષ્ટ ઇચ્છા જોઈ શકે છે, જ્યાં દરેક પગલે તને પકડવામાં આવે છે અને તારું શોષણ કરવામાં આવે છે, અને તું વિચારે છે કે આ સામાન્ય છે, આવું જ હોવું જોઈએ – જાણે કે માનવ હોવાનો અર્થ આ જ છે. અથવા કોઈ આ બધાને વ્યાપક સંદર્ભમાં સમજી શકે છે: કે આ માત્ર એક શિક્ષણ છે, આત્મ-નિયંત્રણની તાલીમ છે, «વિરોધાભાસ દ્વારા» પોતાને જાણવાનો એક આવશ્યક સમયગાળો છે.

«મનુષ્ય પોતાના સ્વભાવથી નહીં, પરંતુ પોતાની અપરિપક્વ યુવાનીને કારણે અનિષ્ટ તરફ વલણ ધરાવે છે», – ઈશ્વર શાસ્ત્રમાં કહે છે.

અહીં «માનવ» એટલે માનવજાત. ઈશ્વર કહે છે કે માનવજાત આવી «પાપી» જીવનશૈલી અને પોતાના સ્વભાવને કારણે નહીં પરંતુ અપરિપક્વતાને કારણે પોતાની આવી ધારણા તરફ વલણ ધરાવે છે. અને આગળ…

«મારો આત્મા મનુષ્યો દ્વારા સદાકાળ ઉપેક્ષિત રહેશે નહીં, – પ્રભુએ કહ્યું – તેમના દિવસો એકસો વીસ વર્ષના રહે».

તારા જીવનની ઊર્જા 120 વર્ષ સુધી સીમિત છે જેથી તું તેને નિયંત્રિત કરવાનું શીખી શકે, ઈશ્વરના પવિત્ર આત્માને પ્રાપ્ત કરી શકે, કારણ કે આપણે કોઈ સંસાધનને સંચાલિત કરવાનું ત્યારે જ શીખીએ છીએ જ્યારે તે સંસાધન મર્યાદિત હોય. આ ઊર્જાનું સંચાલન એવી રીતે કરવાનું શીખવું જરૂરી છે કે તે વધે, વેડફાય નહીં.

એવી રીતે જીવ કે જેથી તારામાં રહેલું જીવન, એટલે કે જીવન ઊર્જા, વધે, ઘટે નહીં. ઊર્જાના લીકેજને ઓળખ અને તેને બંધ કર. ચેતનાની સ્વચ્છતા જાળવ – જેથી «ઊર્જાના શિકારીઓ» પાસે તારામાં વળગી રહેવા માટે કંઈ ન હોય – આત્મા અને મનને નિયમિતપણે શુદ્ધ કર – પશ્ચાત્તાપ દ્વારા – જેવી રીતે તું નિયમિતપણે તારા દાંત સાફ કરે છે અને સ્નાન કરે છે, જીવાણુઓને ગુણાકાર થવાની અને તારા પર કબજો કરવાની તક આપ્યા વિના. જેમ ખ્રિસ્ત કહે છે:

«જુઓ, આ જગતનો રાજકુમાર (શેતાન) આવી રહ્યો છે, અને મારામાં તેનું કશુંય નથી».

એટલે કે – તેને પસાર થઈ જવા દો, મારી અંદર વળગી રહેવા માટે તેની પાસે કશું નથી. હું પવિત્ર છું.

પવિત્ર બનો. પવિત્ર હોવું સામાન્ય છે. આ તારો સાચો, દૈવી સ્વભાવ છે. પવિત્ર આત્મા સાથે જોડાઓ. જીવન ઊર્જાના અમર્યાદિત સ્ત્રોત સુધી – સર્વના સ્ત્રોત સુધી પહોંચ શોધો અને પ્રાપ્ત કરો. અને તે પ્રેમ દ્વારા પ્રગટ થાય છે. પ્રેમ એ એવી ઊર્જા છે,

એવી ઊર્જા આવૃત્તિ છે, જે તને તારી પોતાની અંદર રહેલા જીવનના (ઊર્જાના) અનંત શાશ્વત સ્ત્રોત સાથે જોડે છે.

એટલા માટે જ પ્રેમ. એટલા માટે નહીં કે તે નૈતિક કાયદો અને આજ્ઞા છે. પરંતુ એટલા માટે કે પ્રેમ એ તારો સાચો સ્વભાવ છે. તું તેમાં સારું અનુભવે છે. એવું ન બની શકે કે તું ખરાબ અનુભવ કરતો હોય અને તે જ તારો સ્વભાવ હોય. પાપ એ તારો સ્વભાવ નથી, તે માત્ર એક નકારાત્મક પૃષ્ઠભૂમિ છે જેના પર તું તારા સાચા સ્વરૂપને ઓળખે છે, તે એક તાલીમનો ભાર છે જેનાથી તારા આધ્યાત્મિક સ્નાયુઓ મજબૂત બને છે, તારી આંતરિક શક્તિ, આત્મ-નિયંત્રણની શક્તિ વધે છે.

પાપ એ તારો સ્વભાવ નથી. કોઈ ભૂલ કે ખામી સામાન્ય ન હોઈ શકે, જે બાબત તને ઊર્જા ગુમાવવા, અખંડિતતા ગુમાવવા અને – પરિણામે – નાશ પામવા, વિઘટિત થવા અને પીડા ભોગવવા માટે મજબૂર કરે તે તારો સાચો સ્વભાવ ન હોઈ શકે. તારો સાચો સ્વભાવ એ છે જે તને સાચે જ આનંદ આપે છે, જે તને સાચો આનંદ, કૃપા, પરમાનંદ આપે છે. આ તો સ્પષ્ટ છે!

પ્રેમ એ તારો સાચો સ્વભાવ છે. અને આ પ્રેમ જીવનના સ્ત્રોત સાથે સીધા સંબંધ સ્થાપિત કરવાથી શરૂ થાય છે. તે બુદ્ધિશાળી છે, તે હંમેશાં તારી ભાષામાં તારી સાથે વાત કરે છે. જો તું પૂછે છે. તેની સાથે સંપર્કમાં આવી શકાય છે અને સભાન બુદ્ધિશાળી સંવાદ જાળવી શકાય છે. પરંતુ તે તારી ઇચ્છા વિના ક્યારેય તારા જીવનમાં દખલ કરતો નથી, તે તારી પસંદગીની સ્વતંત્રતાનો આદર કરે છે. પરંતુ જો તું ઇચ્છશે અને તેના માટે સંકલ્પ દર્શાવીશ, તો તે શરૂ કરશે

તારી સાથે વાત કરવાનું – મનોમન. અને જેમ વિચારોમાં, તેમ જ તે તને લાગણીઓ અને ઇચ્છાઓમાં જવાબ આપે છે. અને તે જ તને તારી માન્યતાઓ બદલવામાં, તારી વાસ્તવિકતાના સભાન સર્જક બનવામાં, મગજમાં ન્યુરોનલ જોડાણોનું પુનર્ગઠન કરવામાં મદદ કરી શકે છે, અને તે જ તને સાચો પ્રેમ કરવાનું શીખવશે – પરમ બિનશરતી શાશ્વત પ્રેમ.

તે તને આત્માની શુદ્ધતા પુનઃપ્રાપ્ત કરવામાં અને તારી સંવેદનાના ક્ષેત્રને વિસ્તૃત કરવામાં, પીડાનો અંત લાવવામાં, પરમાનંદને અમર્યાદિત રીતે વધારવામાં મદદ કરશે જેને તું સભાનપણે નિયંત્રિત કરી શકીશ, તારી અનન્ય ક્ષમતાઓ અને પ્રતિભાઓને, તારામાં રહેલી ઈશ્વરીય ભેટને પ્રગટ કરવામાં અને વિશ્વ સમક્ષ રજૂ કરવામાં અને સાચે જ સુખી વ્યક્તિ બનવામાં મદદ કરશે.

પરિણામે, તારી અંદર રહેલા આ સ્ત્રોત સાથેનું જોડાણ જ તને શાશ્વત જીવનનો માર્ગ આપે છે, કારણ કે પ્રેમના તરંગ પર તારામાં રહેલી ઊર્જા ક્યારેય સમાપ્ત થશે નહીં. તું તેમાં રહીશ, અને તે સતત તારામાં વહેતી રહેશે અને વધતી રહેશે, તારી ચેતના, તારા આત્મા, તારા શરીર, તારા પોતાના જીવવિજ્ઞાનને નવજીવન આપતી રહેશે, તારામાં નવી નવી પ્રતિભાઓ અને ક્ષમતાઓ, પ્રેમના નવા અને નવા પાસાઓ પ્રગટ કરતી રહેશે, જેથી તેનો પ્રવાહ આસપાસના લોકો પર રેડાય, જેથી તે તારામાં સ્થિર ન રહે, પરંતુ ઊર્જા તરીકે જીવે. છેવટે, ઊર્જા એ ગતિ છે. પ્રેમની શાશ્વત ગતિ. પ્રેમની શાશ્વત ઊર્જા.

હવે માત્ર ઇચ્છા કરવાની, સંકલ્પ જાહેર કરવાની, લાગણીઓ અને વિચારો સાથે તાલમેલ સાધવાની – અને આ સ્ત્રોત સાથે બુદ્ધિપૂર્વક સંપર્ક સ્થાપિત કરવાની જ જરૂર છે. તારી અંદર.

«તારા પ્રભુ ઈશ્વર પર તારા પૂરા હૃદયથી, તારા પૂરા આત્માથી અને તારી પૂરી બુદ્ધિથી પ્રેમ કર – અને તારા પડોશી પર તારા પોતાના જેવો પ્રેમ કર», – ખ્રિસ્ત કહે છે.

કેવી રીતે? આ અને બાકીનું બધું ઈશ્વર તને તેમની સાથેના આંતરિક સંવાદમાં શીખવશે. ઈશ્વર સાથેનો આંતરિક સંવાદ ઇચ્છા, સંકલ્પની ઘોષણા અને સંસ્કાર દ્વારા ખુલે છે. દૈવી ચેતના, પ્રેમના ચેતનાના સહભાગી બનો.

ખ્રિસ્ત અને ઈશ્વરમાતાની ચેતના સાથે સંસ્કાર (સ્વયં-સંસ્કાર)

મારા પિતા અને અમારા પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્ત, મને તમારા અંશ તરીકે સ્વીકારો. મને તમારી જીવંત દૈવી ચેતનાનો સહભાગી બનાવો. મને તમારા પ્રેમ, શક્તિ, તમારા આત્માની, પવિત્ર આત્માની, એકમાત્ર આત્માની ઉપસ્થિતિથી ભરી દો.

મને પ્રેમ કરતા શીખવો, પ્રભુ. મને તમારા પ્રેમથી તમને, મારી જાતને અને નજીકના તેમજ દૂરના તમામને પ્રેમ કરતા શીખવો, અમારા પિતા. મારામાં શાશ્વત જીવનનો, અખૂટ પ્રેમનો આંતરિક સ્ત્રોત ખોલો, અને પ્રેમના, જીવનના આ પ્રવાહને મારા દ્વારા સદા વહેવા દો, જે આસપાસના લોકો પર ધ્યાન, સંભાળ, પ્રતિભાના પ્રગટીકરણ, કૃપા અને આશીર્વાદ તરીકે રેડાય, હે પ્રભુ!

હે પ્રભુ, મારા આત્માને, મારા મનને અને મારા શરીરને તમામ અશુદ્ધિ અને પાપથી શુદ્ધ કરો. હે પ્રભુ, મારા અજ્ઞાનતાને કારણે મેં અજાણતા કે જાણીજોઈને કોઈપણ જીવો, અસ્તિત્વો, મનુષ્યો, એગ્રેગોર અને અધિક્રમો સાથે કરેલા તમામ કરારો, બંધનોમાંથી મારો આત્મા, મારી ઇચ્છા અને મારી જીવનશક્તિ મને પાછી આપો. હે પ્રભુ, મને તમારી સમક્ષ ફરીથી મુક્ત અને શુદ્ધ બનાવો, જેથી હું તમારા પ્રેમને તેની સંપૂર્ણતામાં ગ્રહણ કરી શકું અને મારા પૂરા હૃદયથી, પૂરા આત્માથી અનુભવી શકું અને મારી પૂરી બુદ્ધિથી સમજી શકું.

હે પ્રભુ, મારા બધા ભય અને મારી પીડાઓને સાજા કરો – મને મારી માન્યતાઓ અને ખાતરીઓ, અને ઇચ્છાઓ, અને લાગણીઓ, અને વિચારવાની રીત અને મારા જીવનને જ બદલવામાં મદદ કરો, તેમને મારામાં રહેલા જીવનના પ્રવાહ સાથે, સાચા પ્રેમના પ્રવાહ સાથે સુસંગત બનાવીને.

હે પ્રભુ, મને એવી રીતે જીવતા શીખવો જેથી મારી અંદર અને મારી આસપાસ જીવન વધે, ઘટે નહીં.

હે પ્રભુ, મારા જીવનનો સાચો અર્થ અને મારો દૈવી હેતુ મને પ્રગટ કરો.

હે પ્રભુ, મને મારી પ્રતિભા પ્રદાન કરો, મારામાં તમારી દૈવી ભેટ પ્રગટ કરો. તેને મૂલ્ય આપતા અને શરમ કે સંકોચ વિના વિશ્વ સમક્ષ ખુલ્લેઆમ પ્રગટ કરતા શીખવો, તેના પ્રગટીકરણ દ્વારા મારી વાસ્તવિકતા અને મારી આસપાસના લોકોને સમૃદ્ધ બનાવીને, પ્રેમને ગુણાકાર કરીને અને જીવનને વિસ્તારીને.

હે પ્રભુ, મને પ્રેમ પ્રગટ કરતા અને આશીર્વાદ દ્વારા અન્ય લોકોને તમારા વિશ્વાસની શક્તિ આપતા શીખવો.

મને ભટકેલા આત્માઓને જાગૃત કરતા શીખવો, તેમને સર્જકની ચેતના અને તેમના સાચા સ્વભાવ તરફ પાછા લાવતા, જે શક્તિ, પ્રેમ, આનંદ, સત્ય, પરમાનંદ, ભક્તિભાવ છે.

હે પ્રભુ, મને તમારા મિત્ર, પ્રેમાળ ભાઈ, બહેન બનવાનું શીખવો.

હું વિશ્વાસ કરું છું, પ્રભુ, કે તમે મને મારા પર સત્તા મેળવવા કે મારી પૂજા માટે નહીં, પરંતુ તમારા મારા પ્રત્યેના પ્રેમ અને તમારી દયા ખાતર સ્વીકારો છો, જેથી તમારી દૈવી ચેતનાના સહભાગી બનીને, મને મારા અનન્ય માનવ સ્વરૂપમાં દૈવી બનાવો, મને મારી વાસ્તવિકતાના સભાન સર્જક અને આપણી સંયુક્ત બહુવિધ વાસ્તવિકતાના સહ-સર્જક બનવાનું શીખવો.

હે પ્રભુ, મને મારા માટે યોગ્ય ગતિએ દિવ્યીકરણ અને પવિત્રતા પ્રાપ્ત કરવાના માર્ગ પર દોરી જાઓ. હે પ્રભુ, મારામાં ઈશ્વરનું રાજ્ય, શાશ્વત જીવનની વાસ્તવિકતા, પૃથ્વી માતા અને પૂજ્ય ઈશ્વરમાતા સાથેની એકતાની વાસ્તવિકતા પ્રગટ કરો. હે પ્રભુ, મને અમારા એકમાત્ર પિતા સાથે, મારામાં રહેલા જીવનના સ્ત્રોત સાથે જોડો.

હે પ્રભુ, મને મારા માર્ગ પર દોરો. હું તમારા તરફથી મારા અનન્ય માર્ગનો સ્વીકાર કરું છું.

આમાં મારી મુક્ત ઇચ્છા વ્યક્ત થાય છે. અને મારી અને તમારી ઇચ્છા મુજબ એમ જ થાઓ, પ્રભુ, કારણ કે આપણે એક છીએ. આપણે તે છીએ જે આપણે છીએ. આપણે પ્રેમ છીએ.

અને મારા બધા ભય, શંકાઓ, અવિશ્વાસ, મનનો પ્રતિકાર, કપટી મનની બધી પેટર્ન હું તમને ઉપચાર માટે સોંપું છું, હે પ્રભુ.

હું જીવન પસંદ કરું છું! હું મારા દૈવી-માનવ સ્વભાવને અનુરૂપ સર્વોચ્ચ આનંદ તરીકે પ્રેમને પસંદ કરું છું!

અને હે પ્રભુ, હું તમારો આભાર માનું છું કે આ પહેલેથી જ પૂર્ણ થઈ ગયું છે. તમારો મહિમા થાઓ!

હે પૂજ્ય ઈશ્વરમાતા, મને તમારા દૈવી સંતાન તરીકે સ્વીકારો, મારા અનોખા માનવ સ્વરૂપમાં દેહધારી દેવ બનીને, હું પોતે હોવાના સાચા સુખ ખાતર મને અવિશ્વાસના તમામ બંધનો અને સાંકળોમાંથી મુક્ત કરો, હે પૂજ્ય ઈશ્વરમાતા, અમારા પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્તમાં શ્રદ્ધા માટે, એકમાત્ર પિતા ઈશ્વરમાં શ્રદ્ધા માટે અને એક દૈવી અને ઈશ્વરના પ્રિય સંતાન તરીકે પોતાનામાં શ્રદ્ધા માટે મને આશીર્વાદ આપો, પ્રેમાળ અને આનંદી શાશ્વત જીવન માટે આશીર્વાદ આપો, મારી વાસ્તવિકતાના દૈવી અને રાજા તરીકે મારા જન્મમાં મદદ કરો. પૂજ્ય માતા, તમારો આભાર કે આ પહેલેથી જ પૂર્ણ થઈ ગયું છે! તમારો મહિમા થાઓ!

હું તારામાં દેવના જન્મની, દેહમાં ઈશ્વરના આત્માની, તારા અનન્ય માનવ સ્વરૂપમાં સાક્ષી આપું છું, મારા મિત્ર અને મારા ભાઈ, મારી બહેન.

હવે તારા માટે ખ્રિસ્ત અને પૂજ્ય ઈશ્વરમાતા સાથેનો આંતરિક સંવાદ ખુલે છે.

અને અત્યારે જ ઈશ્વર તારી સાથે વાત કરી રહ્યા છે, અને જો તું એકાગ્ર થઈશ, શાંતિમાં રહીશ, તારી આંખો બંધ કરીશ અને ધ્યાનથી સાંભળીશ, તો તું તેમની ઉપસ્થિતિ સાંભળીશ – તારા

વિચારો, લાગણીઓ, ઇચ્છાઓ અને આત્માના આવેગોમાં. અને અત્યારે જ ઈશ્વર તને આહ્વાન કરે છે:

મારી સાથે સદાકાળ વાત કર. મારી સાથે સદાકાળ રહે. મારા દ્વારા સદાકાળ જીવ. કારણ કે આપણે એક છીએ. આપણે પ્રેમ છીએ.

ઈશ્વર સાથેના આંતરિક સંવાદમાં, તું તેમને કોઈપણ પ્રશ્ન પૂછી શકે છે. પરંતુ મુખ્ય વાત એ છે કે, ઈશ્વર સાથેના આંતરિક સંવાદની મદદથી તારી ચેતના પુનઃરચિત થવી જોઈએ – ભોગ બનનાર/ગ્રાહકની સ્થિતિમાંથી સર્જકની ચેતનામાં. તેથી તારા પ્રશ્નો મુખ્યત્વે એ સમજવા તરફ હોવા જોઈએ કે તું શેનાથી અને કેવી રીતે તારી વાસ્તવિકતાનું સર્જન કરે છે, ખાસ કરીને તેના તે પાસાઓમાં જે તને સંતોષ આપતા નથી, અને નવી વાસ્તવિકતાના સર્જન તરફ (ઈશ્વર સાથે આંતરિક સંવાદ વિભાગ અને પરિશિષ્ટમાં આંતરિક સંવાદનું ઉદાહરણ જુઓ).

તારી ચેતના કેવી રીતે ગોઠવાયેલી છે અને એક સર્જક તરીકે તું પોતે બનાવેલી વાસ્તવિકતા માટે જવાબદાર છે તે સમજીને, તું પસંદ કરી શકે છે કે કઈ વાસ્તવિકતા બનાવવી – તારી ચેતનાના માળાઓને શેનાથી ભરવા તે પસંદ કરીને. અને સભાનપણે તારી વાસ્તવિકતાનું સર્જન કર. પ્રારંભિક મર્યાદાને યાદ રાખીને – તને 120 વર્ષ માટે આપવામાં આવેલી ઊર્જા. અને તારા દ્વારા સર્જાયેલી વાસ્તવિકતા માટે સર્જકની જવાબદારી ઉઠાવીને. વધુ સ્પષ્ટ રીતે, તારી વાસ્તવિકતા એ જ તારી જવાબદારી છે. તને પુરસ્કાર આપવા કે તેના માટે તારી પ્રશંસા કરવા માટે કોઈ ખાસ તેનું મૂલ્યાંકન કરતું નથી. તું બસ તે જ જીવે છે જેનું તેં સર્જન કર્યું છે.

જો કે, તારી ચેતનાના ઊંડા વલણોને બદલવા: માન્યતાઓ અને ખાતરીઓ, ધારણાના નમૂના – વ્યવહારમાં એક મુશ્કેલ કાર્ય સાબિત થાય છે. જે વ્યક્તિએ સર્જકનો માર્ગ પસંદ કર્યો છે અને આ માર્ગ પર ચાલી રહ્યો છે, તે તે તમામ ભય અને વિભાજનનો સામનો કરી શકે છે જેનાથી તેનું અર્ધજાગ્રત મન ભરેલું હતું: પૈસા, પ્રતિષ્ઠા અને આવકના સ્ત્રોતોની ખોટ, જીવલેણ રોગો, સુરક્ષા દળો (સરકારી અને બિન-સરકારી)ના હુમલા, સ્વતંત્રતા અને જીવન માટેના જોખમો, બાળકોના જીવન, યુદ્ધો, રોગચાળો... ટૂંકમાં, બધા ભય સાચા થવા લાગી શકે છે – માત્ર વ્યક્તિગત જ નહીં, પરંતુ પારિવારિક, રાષ્ટ્રીય, સાર્વત્રિક માનવીય પણ... અને વ્યક્તિ હંમેશાં અંત સુધી જવા તૈયાર નથી હોતી, પોતાની વાસ્તવિકતાના સર્જક તરીકે સંપૂર્ણપણે પોતાનામાં અને ફક્ત પોતાનામાં વિશ્વાસ રાખવાનું પસંદ કરીને, દરેક બાબતમાં અને હંમેશાં જે કંઈ બને છે તેનું કારણ ફક્ત પોતાનામાં જ શોધે છે. અને ફરીથી, આ માટે ઊર્જાની જરૂર છે, અને જો પ્રેમ ન હોય, જો જીવનના એકમાત્ર સ્ત્રોત સુધી પહોંચ ન હોય, તો તે, આ ઊર્જા, ઝડપથી સમાપ્ત થઈ જાય છે.

તેથી આપણને આ માર્ગ પર મદદની જરૂર છે, અને એક સર્જક તરીકે પોતાનામાં વિશ્વાસ સારો છે, પરંતુ, વ્યવહારમાં, મોટાભાગના લોકો માટે વિશ્વાસનું સૌથી અસરકારક સૂત્ર એ છે કે પોતાનામાં દૈવી તરીકે અને તે જ સમયે એકમાત્ર ઈશ્વરના પ્રિય સંતાન તરીકે વિશ્વાસ રાખવો. ઈસુ મોટા ભાઈ અને માર્ગદર્શક તરીકે અને પૂજ્ય ઈશ્વરમાતા સમગ્ર માર્ગ દરમિયાન જરૂરી સંકેતો આપે છે અને તને સમર્થન આપે છે. પરંતુ તેઓ – ધ્યાન આપો! – તારા માટે કામ કરતા નથી, તેઓ તારા બદલે તારો માર્ગ પાર કરી શકતા નથી અને – ભૂતકાળના «ઈશ્વર-ગુલામ», «ભરવાડ-ઘેટાં» અથવા «તું માલિક - હું મૂર્ખ» મોડેલને પાછળ છોડીને – તને તારી દુનિયાના સભાન સર્જક બનવામાં મદદ કરે છે.

અને બાળકો કેવી રીતે જીવે છે? રમત-રમતમાં! રમત – આમાં જ આપણી અર્થહીન રાખોડી દૈનિક દિનચર્યા અને અસ્તિત્વ માટેનો સંઘર્ષ પરિવર્તિત થાય છે. રમત! બ્રહ્માંડની સૌથી રસપ્રદ રમત. દેવો અને ઈશ્વરના સંતાનો તરીકે જીવવું – પોતાની જાત પર અને વિશ્વ પર પ્રભુત્વ મેળવવાના નવા અને નવા કૌશલ્યો શીખવું, પોતાની પ્રતિભાના નવા અને નવા પાસાઓ પ્રગટ કરવા, પ્રેમના અમર્યાદિત, સદા વિસ્તરતા મેઘધનુષ્યના નવા અને નવા રંગોનું સર્જન કરવું. અને તે જ સમયે અનુભવ કરવો – રમતની પડકારોનો રોમાંચ અને આ માર્ગ પર સંપૂર્ણ સલામતી બંને, કારણ કે «આપણા પિતા સર્વોચ્ચ છે!», અને મોટા ભાઈ અને પૂજ્ય ઈશ્વરમાતા કંઈપણ થાય તો હંમેશાં મદદ કરશે.

ખ્રિસ્ત ચેતનાનો સંસ્કાર, પ્રેમનો સંસ્કાર, મનુષ્ય માટે આંતરિક પરિવર્તનનો આ માર્ગ, રૂપાંતરણનો માર્ગ, દિવ્યીકરણનો માર્ગ ખોલે છે. પરંતુ આ માર્ગ પર તું માત્ર જાતે જ ચાલી શકે છે.

સંસ્કાર હૃદયમાં ઈશ્વર સાથે, અમર્યાદિત ઊર્જાના સ્ત્રોત તરીકે જોડે છે, આત્માને શુદ્ધ કરે છે અને પ્રેમથી ભરે છે અને પરમ બુદ્ધિ તરીકે ઈશ્વર સાથે આંતરિક સંવાદ શરૂ કરે છે. ઈશ્વર-સ્ત્રોત, ઈશ્વર-પ્રેમ અને ઈશ્વર-સત્ય.

આ રહ્યું તે: «...પૂરા હૃદયથી, પૂરા આત્માથી અને પૂરી બુદ્ધિથી».

સ્વયં-સંસ્કાર એ મંદિરમાં પવિત્ર સંસ્કારની વિધિનું સ્થાન લેતું નથી, પરંતુ ખ્રિસ્ત સાથે જીવંત આંતરિક સંવાદ માટે દૈનિક આંતરિક પ્રાર્થનાત્મક સૂર સાથે તેને પૂરક બનાવે છે.

મુસ્લિમો માટે, ખ્રિસ્ત સાથેનો દૈનિક આંતરિક સંવાદ 5 વખતના નમાઝનું સ્થાન લેતો નથી, પરંતુ તેને અસરકારક રીતે મજબૂત બનાવે છે, અને તે પયગંબર ઈસા તરફ વળીને સ્થાપિત થાય છે. કુરાનમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે ન્યાયના દિવસ પહેલાના અંતિમ સમયમાં અલ્લાહ ફરીથી પયગંબર ઈસા (ઈસુ)ને તેમના બીજા આગમનમાં લોકો પાસે મોકલશે, અને તેઓ 40 વર્ષ સુધી સાચા મુસ્લિમોને અલ્લાહ તરફથી નવું જ્ઞાન શીખવશે જેથી તેઓ નવી (સ્વર્ગીય) દુનિયામાં જવા માટે તૈયાર થઈ શકે.

ઈશ્વર સાથેનો આંતરિક સંવાદ, તને જીવંત સત્યના જીવંત શબ્દ તરફ ખોલીને, ધીમે ધીમે તારા મગજમાં ન્યુરોનલ જોડાણોનું પુનર્ગઠન કરે છે, તારી માન્યતાઓ અને ખાતરીઓને બદલે છે, પરસ્પર વિરોધી ઇચ્છાઓને સુમેળ સાધે છે, મનો-ભાવનાત્મક આઘાતોને સાજા કરે છે અને લાગણી અને વિચારસરણીની પેટર્નને રૂપાંતરિત કરે છે – ભય અને અસ્તિત્વ માટેના સંઘર્ષના ધ્રુવથી પ્રેમ અને પરમાનંદના ધ્રુવ તરફ – આ રીતે ધીમે ધીમે તારી સમગ્ર ચેતના, તેની બધી સામગ્રી – માન્યતાઓ, ઇચ્છાઓ, લાગણીઓ અને વિચારો બદલાય છે, વાસ્તવિકતાની ધારણાનો તારો સમગ્ર ઢાંચો મૂળભૂત રીતે બદલાઈ જાય છે, અને તેથી વાસ્તવિકતા પોતે પણ બદલાય છે.

સારાંશ આપતાં, અમે અહીં સુખનું સંભવિત સૂત્ર આપીએ છીએ:

સુખ = પ્રેમ + સર્જકની ચેતના + પ્રતિભા

અનુકૂળ છે? કૃતજ્ઞતાપૂર્વક તેનો સ્વીકાર કર અને તેનું સંશોધન કર. શંકા છે? ચકાસી જો! જીવન માટેના આ સંક્ષિપ્ત માર્ગદર્શિકામાં વર્ણવેલ માર્ગને અનુસરીને, તારા આંતરિક સ્વભાવને, તારી ચેતના અને તારી આસપાસના વિશ્વની રચનાને સમજીને, આખરે એ સમજીને કે ચેતના અને વાસ્તવિકતા એક જ છે, તું તારી વાસ્તવિકતાનો સભાન સર્જક બને છે, કોઈપણ મર્યાદાઓ અને નિયમોથી પર જઈને (હવે તું પોતે જ તે સ્થાપિત કરે છે), તારા સમગ્ર જીવનના મુખ્ય હેતુને પૂર્ણ કરીને, અને તેના સાચા અર્થ – દિવ્યીકરણને મૂર્તિમંત કરીને.

આ માર્ગ પર અમે તને દરેક રીતે સમર્થન આપીશું, પરંતુ યાદ રાખ કે શક્તિ હંમેશાં જવાબદારી સાથે આપવામાં આવે છે. ઈશ્વરમાં, દેવ તરીકે જન્મની ક્ષણથી –

મને બધું જ માન્ય છે, પણ બધું જ ફાયદાકારક નથી. મને બધું જ માન્ય છે, પણ કોઈ પણ બાબત મારા પર આધિપત્ય ન ધરાવતી હોવી જોઈએ, – નવા કરારમાં ખ્રિસ્તના પ્રેરિત કહે છે.

કારણ કે દેવ, જે તું દૈવી પ્રેમના ખ્રિસ્ત સંસ્કારમાં દેવ તરીકે જન્મ્યાની ક્ષણથી છે, તે કોઈ પણ બાબતથી સીમિત થઈ શકતો નથી, પરંતુ તે જ સમયે તે પોતાની રચના તરીકે પોતાના વિશ્વની જવાબદારી પોતે ઉઠાવે છે, અને સંસ્કારના કાર્યમાં

તેને આપવામાં આવેલી શુદ્ધતા અને સ્વતંત્રતામાં પોતાની ચેતનાને જાળવી રાખવાની જવાબદારી પોતે ઉઠાવે છે. પાપથી મુક્તિ – ભય, અપરાધભાવ, રોષ, ક્રોધ, વાસના, લોભ, ઈર્ષ્યા, અદેખાઈ અને પોતાની અપૂર્ણતામાં વિશ્વાસમાંથી મુક્તિ. મુક્તિ – પ્રેમ, શક્તિ, સત્ય અને પોતાનું સાચું સ્વરૂપ હોવાના સુખ માટે.

પરંતુ આ માર્ગ પર ચાલવું કે નહીં, સુખના આ સૂત્રને અનુસરવું કે નહીં, પોતાની વાસ્તવિકતા માટે સર્જકની જવાબદારી લેવી કે નહીં – તે તારે અને માત્ર તારે જ પસંદ કરવાનું છે, અમારા વહાલા મિત્ર. કારણ કે અમે તારામાં તારી મુક્ત ઇચ્છા અને પસંદગીની સ્વતંત્રતાને સૌથી વધુ મહત્વ આપીએ છીએ.

અમે ફક્ત પ્રેરણા આપીએ છીએ અને તારા સ્વભાવને સમજવાની ચાવીઓ આપીએ છીએ. તું તેનો કેવી રીતે ઉપયોગ કરે છે – તે તારી બાબત છે.

પરંતુ અમે ઇચ્છીએ છીએ કે તું પોતાની અંદર અમારા સામૂહિક સર્જનના મુગટને ઓળખે, જેથી તું સાચા પ્રેમ તરફ ખુલે અને તેના સહ-સર્જક બને, જેથી તું તારામાં ઈશ્વરના એકમાત્ર આત્માની સર્વશક્તિમત્તા વિશે જાણે, અને સાચી શક્તિમાં રહેલી નિર્ભયતા સાથે એક તરફ, અને પ્રેમના નમ્રતા અને વિનમ્રતા સાથે બીજી તરફ, આ શ્રેષ્ઠ સમયમાં આ શ્રેષ્ઠ વિશ્વમાં તારી શ્રેષ્ઠ દુનિયાનું સર્જન કરે. અમે તારી પૂજા નથી ઇચ્છતા, પરંતુ તું તારું સાચું સ્વરૂપ બને, તારી-અમારી સર્વોચ્ચ સંભાવનાને મૂર્ત બનાવે – એક દેવ અને ઈશ્વરના પ્રિય સંતાન તરીકે.

અને યાદ રાખ કે અહીં વાસ્તવિક માસ્ટરપીસ તું છે. અને તે દરેક ક્ષણે સર્જાય છે – તારી દરેક પસંદગી અને તારા દરેક શ્વાસ સાથે, કારણ કે ઈશ્વરનો આત્મા સર્વત્ર છે અને શ્વાસ લે છે – જ્યાં તે ઇચ્છે છે અને… જેના દ્વારા તે ઇચ્છે છે.

વધુ વાર પોતાની જાતને પૂછ: શું પ્રેમાળ આત્મા તારા દ્વારા શ્વાસ લે છે?